ANMELDENTeilen
9
Veröffentlichungsdatum:
10.10.2026 15:09:14“อาม่ากิมนั่งรอพี่ขิมอยู่น่ะสิคะ แล้วก็ท่านนายพลกับคุณตาก็รอพี่ขิม ไม่ยอมให้หอมทำให้ บอกแต่ว่าจะทำกับพี่ขิมคนเดียวเท่านั้น” เทียนหอมเงียบไปอึดใจ แล้วบุ้ยบ้ายไปอีกทาง ที่มีชายร่างหนาในชุดวอร์ม มือมี Hand grip สีดำ บีบบริหารอยู่ตลอดเวลา ปากสนทนากับปลายสายผ่านหูฟังบลูทูท
“แล้วก็คุณฉัตรค่ะ รอพี่ขิมอยู่ตรงนู้น”
ขิมแขฟังจบ พยักหน้าอย่างพอจะเข้าใจ แล้วเดินเข้าไปยังห้องออกกำลังกาย ยกมือไหว้คนไข้อาวุโสขาประจำทั้งหมดในนั้น
อาม่ากิมเป็นหญิงสูงวัย มาด้วยอาการปวดหลังและปวดเข่าสองข้าง แพทย์ประจำของที่นี่แนะให้ผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า แต่ท่านกลัวจึงเข้ามารับการรักษาเพื่อทุเลาอาการปวดไปพลาง ๆ ก่อน
ส่วนท่านนายพลที่เทียนหอมว่านั่น เป็นอดีตนายทหารยศใหญ่ เดิมทีเป็นคนมีถิ่นฐานอยู่ทางภาคใต้ เวลาพูดจะติดสำเนียงทางบ้านเกิดอยู่บ้าง ปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว มาที่นี่ด้วยอาการอ่อนแรงซีกขวา และตอนนี้ก็กำลังนั่งคุยเรื่องการเมืองอย่างออกรสกับเจ้าของร้านขายของชำร้านใหญ่ที่สุดในตัวจังหวัด ที่มีอาการอ่อนแรงแบบเดียวกันแต่คนละข้าง
ส่วนคุณฉัตรไม่ได้เจ็บป่วยอะไร แต่มักมาปรึกษาปัญหาปวดกล้ามเนื้อแบบไม่มีสาเหตุ จะมาออกกำลังกายที่นี่เสมอ และต้องให้ขิมแขคอยดูแลเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่สำคัญคือคุณฉัตรสนิทสนมกับนายแพทย์พิริยะเป็นอย่างดี เลยคล้ายจะเป็นเคสวีไอพีไปโดยปริยาย
ขิมแขตรงไปยังทางเดินที่ทอดยาวสู่ห้องรักษา ติงเทียนหอมเบา ๆ ให้พอได้ยินกันสองคน
“หอมชอบพูดไปหัวเราะไปน่ะสิ เลยดูไม่น่าเชื่อถือ อืม...ปกติท่านก็เคยให้เราทำนี่ ทำไมคราวนี้จะต้องรีเควสพี่ด้วย หรือขี้เกียจ เลยโบ้ยว่าคนไข้ไม่ยอมให้ทำ” ว่าจบแสร้งทำหน้าขึงขังใส่เทียนหอม ทางนั้นมุ่ยหน้าบ่นกลับ
“ขี้เกียจอะไรคะพี่ขิม สี่เคสวีไอพีเนี่ย หอมอยากทำจะตาย แต่ท่าน ๆ ไม่ไว้ใจหอมเอง เอ้อ...ลืมเล่าอีกเรื่อง คุณพยาบาลอ๋องมาตามหาพี่ขิมตั้งหลายรอบแน่ะ” เทียนหอมสาวรุ่นน้องทำหน้าแหย เมื่อกล่าวถึงพยาบาลที่ชื่ออ๋อง ขิมแขถามกลับอย่างไม่ได้ใส่ใจเท่าไรนัก “คุณอ๋องมาถามหาพี่ทำไม มีอะไรหรือ”
“จะมีอะไร ก็ที่พี่ขิมหายไป...” เทียนหอมมองซ้ายขวาอย่างไว ๆ ค่อยเอียงหน้าลงกระซิบ “หายไปรับน้องภูยังไงล่ะคะ”
“อ้อ” เธอพึมพำออกมาคำหนึ่งอย่างกังวลใจเล็กน้อย เทียนหอมรีบถามต่อ
“แล้วเป็นยังไงบ้างคะ เล่าให้หอมฟังบ้างสิ”
ขิมแขยังไม่พูดอะไรในตอนนั้น เดินจนถึงห้องรักษาแล้ว ยื่นมือรูดม่านกั้นเตียงออก เข้าไปทำคนไข้ขาประจำที่เป็นหญิงสูงวัยก่อนลำดับแรก จนเรียบร้อยแล้ว ถึงได้ออกมาเล่าให้เทียนหอมฟัง เพราะเธอเองก็กำลังหาที่ระบายอยู่เหมือนกัน
แม้จะทำทีเป็นรับมือเรื่องนี้ได้ แต่เอาเข้าจริง ๆ เธอหนักใจไม่น้อย
“ภูผาแอบหนีเที่ยว ไม่ได้ไปเข้าค่ายติวสอบอย่างที่บอกพี่เลยหอม”
“ตายแล้ว น้องภูสุดหล่อของพี่หอมริอ่านโกหกแล้วหรือคะ ร้ายจริง ๆ เลย แล้วยังไงต่อคะพี่ขิม” เทียนหอมเร้าให้เธอเล่าออกมาอีก
“แค่นั้นว่าร้ายแล้วนะ นี่แอบนัดเพื่อนผู้หญิงต่างโรงเรียนไปเที่ยวด้วยกันอีกน่ะสิ เด็กคนนี้เขาเคยเล่าให้พี่ฟังอยู่ทีหนึ่งว่าเจอกันในค่ายลูกเสือเนตรนารีที่...” เธอเอ่ยชื่อค่ายลูกเสือชื่อดังที่โรงเรียนของภูผาจัดพาเด็กไปทำกิจกรรมคราวก่อนให้เทียนหอมฟัง บ่นต่อ “แล้วก็แอบติดต่อกันเรื่อยตั้งแต่คราวนั้น แต่รอบนี้คิดการใหญ่ไง นัดกันไปดูคอนเสิร์ต” ขิมแขเอ่ยถึงสถานที่จัดคอนเสิร์ตที่เป็นจุดรวมตัวของเหล่าวัยรุ่น ภูผากับปลายฝนก็ไปงานที่ว่านี้ด้วย
เทียนหอมกัดปาก ถามสะอื้นฮึกฮักแบบแกล้งทำ
“เพื่อนผู้หญิงที่ว่านี่...แฟนน้องภูหรือคะพี่ขิม”
ขิมแขพยักหน้าเป็นคำตอบว่า ‘ใช่’ เทียนหอมที่ออกตัวแรงว่าเป็นแฟนคลับของภูผาถามกลับอย่างมีโมโห
“เด็กนั่นสวยขนาดไหนกัน สวยเท่าหอมไหมคะพี่ขิม”
ขิมแขอมยิ้มมองสาวรุ่นน้อง แล้วนึกไปถึงใบหน้าของเด็กสาวคนนั้น ก็ต้องยอมรับว่าคนที่เอ่ยถึงหน้าตาสวยน่ารักไม่น้อยเลยทีเดียว แล้วค่อยพยักหน้าหนัก ๆ เป็นคำตอบ
เทียนหอมทำเป็นร้องโฮเสียงดังขึ้น เธอเลยตีเพียะเข้าทีหนึ่ง ถึงได้หยุดทำท่าเสียอกเสียใจเกินจริง เจ้าตัวยังถามต่อไม่เลิก
“ยังไงต่อคะพี่ขิม เล่าต่อ น้องอยากรู้เรื่องหลังจากนั้นอีก”
“เธอก็ไปโชว์แมน มีเรื่องทะเลาะชกต่อยกันเพราะเด็กผู้หญิงคนนั้น แล้วเลยพากันไปบ้าน ไปทำแผล แต่พ่อของทางนั้นเห็นลูกเราอยู่ในห้องกับลูกสาวเขาสองคนตามลำพัง ก็เลยโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ให้คนของเขาโทรศัพท์ตามพี่ บอกให้ไปรับตาภู เรื่องมันก็มีเท่านี้แหละ”
“ตาย ตาย ตาย หมอพีรู้เรื่องเข้า น้องภูต้องแย่แน่เลย”
ขิมแขย่อมรู้ดีกว่าใคร สีหน้าเธอจึงขรึมลงเล็กน้อย ออกปากย้ำเรื่องนี้กับเทียนหอม “อย่าพูดไปนะหอม กับใครก็ห้ามเล่าทั้งนั้น”
“ไม่พูดแน่นอนค่ะ” เทียนหอมรับปากเป็นมั่นเหมาะ เม้มปากสนิททำท่ารูดซิปปากไปด้วย
“ตอนที่พี่ขิมไปแล้วนะ คนไข้มากันอย่างเยอะเลย คุณพยาบาลอ๋องก็ยังมาทำหอมเสียอารมณ์อีก เทียวเดินตามหาพี่ขิมเป็นห้าหกรอบได้มั้งคะ เดินมาก็ถามประโยคเดิม หอมนึกว่าแกเป็นเอไอ”
‘คุณขิมมาแล้ว รบกวนโทร.แจ้งพี่ด้วยนะคะคุณเทียนหอม’
เทียนหอมเลียนสีหน้าคำพูดของคุณพยาบาลอ๋องเสียเหมือน เธอเลยอดขำตามไปด้วยไม่ได้ นอกจากภูผา ก็มีเทียนหอมนี่เองที่ทำขิมแขไม่อึดอัดในการใช้ชีวิตแบบที่ไม่รู้อดีตของตัวเองเลย หัวเราะแล้วถามกลับ
“หอมบอกคุณอ๋องไปว่ายังไง”
“จะบอกอะไรล่ะคะ ก็บอกแต่ ‘ค่ะ’ ‘ค่า’ แค่นั้นแหละพี่ขิม”
คุยกันจบก็พอดีกับที่เครื่องดึงหลังร้องเตือนหมดเวลา ขิมแขเดินไปปลดสายรัดออกจากอาม่ากิมด้วยตัวเอง แล้วทำการรักษาต่อด้วยเครื่องอัลตราซาวด์ ยืดกล้ามเนื้อตามหลังจากนั้น
หลังฟื้นตัวจากอาการป่วยหนักเมื่อหลายปีก่อน
ขิมแขเข้ามาช่วยใน Rehab and Nursing @ P.House แทบทุกแผนก แล้วถึงได้พบว่าตัวเองถนัดและชอบงานในคลินิกกายภาพบำบัดมากกว่าแผนกอื่นของสถานพักฟื้นแห่งนี้ เธอเลยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับนายแพทย์พิริยะ
นายแพทย์พิริยะเล่าให้เธอฟังว่าก่อนหน้าที่เธอจะป่วยหนักเพราะโรคไข้เลือดออก เธอสนใจงานด้านนี้เป็นทุนอยู่แล้ว เคยไปอบรมอยู่บ่อย จึงถนัด คุ้นเคยดี เลยชอบเป็นธรรมดาไม่น่าแปลกอะไร เขาเล่าแล้วก็ชอบถอนใจมองเธอด้วยสายตาสงสารเสมอ แล้วก็มักจะถามเธอด้วยประโยคนี้
‘คุณจำเรื่องก่อนหน้าไม่ได้เลยหรือขิม’
และนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เธอนึกรำคาญตัวเอง ว่าทำไมเหตุการณ์ก่อนหน้าจะป่วยหนัก ถึงจำมันไม่ได้เลย มีแต่เรื่องเล่าจากปากของนายแพทย์พิริยะเท่านั้น ที่คอยบอกความเป็นมาเป็นไปในชีวิตของเธอ
จะถามกับเทียนหอม เด็กคนนี้ก็เพิ่งมาทำงานที่คลินิกไม่กี่ปีนี่เอง จึงไม่รู้จักประวัติปูมหลังของเธอเลย เคยออกปากถามคนในนี้ก็ไม่มีใครเล่าอะไรที่ต่างไปจากนายแพทย์พิริยะสักคน เลยคร้านจะถาม แล้วใช้ชีวิตหมดไปวัน ๆ กับการเลี้ยงดูภูผา และทำงานในคลินิกกายภาพบำบัดแห่งนี้เท่านั้น
ขิมแขเดินไปดูชายสูงวัยสองคนที่คุยกันไม่หยุด พาออกกำลังฟื้นฟูกล้ามเนื้อไปพร้อม ๆ กัน สลับกับเดินไปดูอาม่ากิม พาท่านออกกำลังกายเบา ๆ ชะลอการฝ่อตัวของกล้ามเนื้อต่ออีกเซต ก่อนพาไปส่งให้บุตรสาวที่รออยู่ที่ห้องรับรองของญาติ ค่อยกลับมานั่งเปิดใบบันทึกการรักษา เขียนสิ่งที่ให้บริการลงในนั้น
Aktuellstes Kapitel
ภรรยานิรันดร์ 86
“ลูกชายคุณปิ่นเขาเก่งมาตั้งแต่เกิดแล้วครับ ผมแทบไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเขาเลย ขยันมากแล้วก็หัวไว ขวนขวายเก่ง แบบนี้นะครับอนาคตไปได้อีกไกลเลย” คุยกันได้ครู่ใหญ่แล้ว ภวินท์ก็มองไปรอบ ๆ ถามหาบุตรสาวของเธอ “ปลายฝนไม่มาหรือครับ” ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยออกไปอย่างไม่ค่อยเต็มปากนัก“แกติดธุระน่ะค่ะ” บอกจบพอดีกับที่ถูกดึงให้ไปถ่ายรูปคู่กับภูผา ตรงนั้นจึงเหลือแค่สองคุณพ่อที่ยืนมองแล้วก็เขม่นกันอยู่ในที เดิม นิรันดร์กับนายแพทย์ภวินท์ก็ไม่ใช่จะไม่ลงรอยกันเท่าไรนัก แต่ก็ใช่จะรักกันมากพอจนถึงกับจะจูบปากกันได้ และเมื่อภวินท์ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ รับฝาก ให้ความเอ็นดูภูผาเป็นพิเศษ นั่นเองที่นิรันดร์ก็หยิบปากกาขึ้นกาหัวอีกฝ่ายให้กลายเป็นศัตรูไป แม้ต่อหน้าภรรยาจะทำท่าว่าไม่รังเกียจ แต่ลึก ๆ แล้ว นิรันดร์ออกอาการเขม่นภูผาอยู่มากทีเดียว ยืนเงียบครู่เดียวก็ได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยขึ้น “เสียดายนะครับ มีลูกสาวแค่คนเดียว สงสัยน้ำยาจะไม่ค่อยดี” นิรันดร์ที่ฟังเงียบอยู่ได้แต่ฮึ่มฮั่ม ความดันค่อย ๆ พุ่งทะยานขึ้น เรื่อ
ภรรยานิรันดร์ 85
ตอนพิเศษ :: ปลายฝน ภูผา หมัดจากมือที่กำแน่นด้วยความโมโหสุดขีดพุ่งเข้าใส่เบ้าตาของภูผาอย่างจัง และเขาเองก็ตั้งใจที่จะไม่หลบแรงปะทะนั่น จึงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นให้อีกฝ่ายลงมือกระทำอย่างที่ต้องการ “รู้ตัวเมื่อไหร่ว่าชอบผู้ชายด้วยกันน่ะ” เสียงใสถามห้วน ๆ ท่าทีเกรี้ยวกราดไม่ปกปิดอารมณ์เลยแม้แต่น้อย ภูผาเฉย ตามองต่ำลงที่พื้น บอกเสียงเฉื่อยชาเฉยเมยจงใจให้ดูเย็นชาเลือดเย็น “ก็...รู้ตัวมาตลอด” “รู้ตัวมาตลอด? แล้วมาตกลงคบกันทำบ้าอะไรวะ” ภูผาถอนใจมองไปทางอื่น บอกพร้อมกับไหล่ยกขึ้น คล้ายไม่แยแส “คิดว่าจะลองคบผู้หญิงสักคนดู เผื่อมันจะหาย” “ไอ้...ทุเรศ” ปลายฝนเอ่ยออกมาได้คำเดียว ก็นึกหาคำด่าเพิ่มต่อท้ายจากนั้นไม่ออก ราวกับสมองที่เคยโลดแล่นถูกปิดกั้นปิดตายเพราะคำสารภาพจากอีกฝ่ายเพียงประโยคเดียวเท่านั้น สะบัดมือที่ปล่อยหมัดชกออกไปเมื่อครู่ ว่าอย่างที่อารมณ์โกรธยังไม่จางหายไปไหน “ดี ดีที่บอกกันตอนนี้ ไม่บอกตอนที่ฝนขอแต่งงาน” เด็กสาวสูดลมหายใจเข้
ภรรยานิรันดร์ 84
พึมพำเบา ๆ อย่างพยายามให้แนบเนียนที่สุด แล้วเดาต่อ “หรือจะเป็นตอนที่ท้องคะ กล่องมันดู...” ยกขึ้นระดับสายตาพลิกไปมา สำรวจอย่างใส่ใจจริงจัง “ดูพอง ๆ เหมือนคนท้องว่าไหมคะ”คราวนี้ไม่มีรอยยิ้มบนหน้าของนิรันดร์อีกแล้ว เห็นเขาถอนใจเบา ๆ หยิบกล่องที่เธอพยายามคาดเดาเอาใจเขาออกจากมือ บอกเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องเดาหรอกทูนหัว คุณจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่น่าเอามาวางไว้ตรงนี้ให้คุณเห็นเลยนะ”จริง ๆ แล้วเขาตั้งใจจะเอาพวกมันลงไปไว้ในห้องเก็บของ แต่เมื่อครู่ติดสายเรียกเข้าเลยวางทิ้งไว้ตรงนี้ และกล่องนี้ ก็เป็นของที่เธอให้เขาต่างหาก ด้านในเป็นคุกกี้ที่เธอหัดทำครั้งแรก รสชาติไม่ต้องพูดถึง อีกทั้งกินยากมาก กัดแทบไม่เข้า แต่เขาก็หยิบกินทีเดียวจนหมดกล่อง เพราะว่าเป็นสิ่งที่ภรรยาของเขาตั้งใจทำให้ส่วนกล่องนี่ เธอก็ประดิษฐ์มันขึ้นมาเอง รูปทรงบิดเบี้ยวไปบ้าง แต่เขาก็มองว่ามันสวยงามไม่น้อยทีเดียว “หรือคะ” “ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยเนอะ คุณจำเรื่องเก่า ๆ ไม่ได้ ก็สร้างเรื่องราวระหว่างเราขึ้นมาใหม่ได้นี่ ขอแค่ให้รู้ว่าผมรักคุณมากที่สุดก็พอ รักมาตลอดตั้งแต่ตัดสินใจเลือกคุณมาเป็นภรรยา
ภรรยานิรันดร์ 83
นิรันดร์กระซิบบอกกระท่อนกระแท่น กายของเขาสั่นสะท้านเมื่อถูกมือของเธอลากผ่านเสื้อของเขาเข้าไปแตะนิ้วเขี่ยที่ยอดอกตึงแน่นไปด้วยมัดกล้ามบ้าง “ทีใครทีมันไงคะ”กล่าวจบ มือสาละวนไปมากับผิวกายแข็งแกร่งของเขาอย่างต้องการปลุกเร้าให้เขาตื่นเตลิดแบบเธอบ้าง นิรันดร์คำรามฮึ่มขึ้น มือเขาคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ ก่อนว่า “ถ้าคุณยังวุ่นวายแบบนี้ คืนนี้คุณไม่รอดแล้วนะปิ่น” เธอมองสบสายตากับเขา ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ ๆ “แล้วใครบอกว่าฉันอยากรอดจากคืนนี้ล่ะคะ” สิ้นคำท้าทายแสนซุกซน นิรันดร์ก้มลงจูบหนัก ๆ ทีหนึ่งก่อนผละออก “ท้าทายชะมัดทูนหัว แล้วผมก็ชอบเสียด้วยสิ” นิรันดร์บอกขณะเปลื้องเสื้อผ้าท่อนล่างของเธอออกจนไม่เหลือสักชิ้นเดียว ค่อยจัดแจงกับเสื้อผ้าของตัวเขาเอง ก่อนพาร่างกายหนาลงทาบทับเธอ ขาของเขาดันเขาของเธอกว้างออกเชื่องช้า แววตาคุด้วยไฟปรารถนามองจ้องมา แล้วก้มลงจูบเธอด้วยอารมณ์ล้ำลึก ลิ้นร้อนสอดเข้ามาหยอกล้อในโพรงปากของเธอ วินาทีนั้นเองที่รับรู้ได้ถึงนิ้วของเขาแตะลงกับเนื้อส่วนที่บอบบางกลางแกนกาย ความเปียกช
ภรรยานิรันดร์ 82
ไวน์รสชาตินุ่มดี แต่ก็แรงไม่น้อย ตอนนี้แก้มของเธอออกร้อน ยกแก้วขึ้นดื่ม แก้ต่างให้ตัวเธอเองบ้าง “ก็ไม่ได้คิดอะไรนี่คะ ก็คิดว่าคุณคงค้นดูรอยแผลเป็นอีกนั่นแหละ” “ก็ไม่เห็น แถมยังโดนคุณขู่จะเอาไม้เสียบลูกชิ้นจิ้มตาผมอีกแน่ะ” นิรันดร์ว่าจบ ตาที่มองเธอก็ดูลึกล้ำจนไม่อยากสบด้วยแล้วนาทีนี้ พอดีกับที่มีเสียงเฮดังลั่นมาจากสนาม ตรงที่พวกน้อง ๆ ของเขานั่งดื่มกันอยู่ เลยลุกขึ้นไปเมียงมองดู อันที่จริงก็ไม่ได้อยากรู้นักหรอก ว่าพวกเขาเสียงดังอะไรกัน แต่ที่ขยับลุกไป เพราะสู้สายตาเขาไม่ไหวต่างหาก นิรันดร์วางแก้วในมือลง ตามมายืนซ้อนที่ด้านหลังของเธอ แล้วโน้มตัวดูตามบ้าง เสียงของเขาดังอยู่ที่ริมหู “แม้แต่ตอนที่เรามีช่วงเวลาโรแมนติกด้วยกันคืนนั้น ผมก็ยังไม่ละความพยายามจะเปิดดูเลยนะ แต่ก็ยังไม่เห็นอยู่ดี” เสียงกระซิบพร่าปนลมหายใจร้อนผ่าวของเขาทำเธอใจสั่น จึงหมุนตัวกลับมา คิดว่าจะบอกเขาว่าเธอมึนหัวมากแล้ว แต่พอหันมาแล้วเห็นนิรันดร์อยู่ใกล้มากก็ยิ่งใจคอสั่นไหว มือยกขึ้นจะผลักใบหน้าเขาออก แต่แล้วก็ถูกเขารวบกอดจนตั้งตัวไม่ทัน “ขอผมดูตอนนี้ได้ไหมว
ภรรยานิรันดร์ 81
เห็นเธอหมุนตัว ตั้งท่าจะไป ก็ออกปากถามตามหลัง “เราจัดงานแต่งงานกันอีกรอบดีไหม” แล้วเลยหยุดเดิน หันกลับมาสบตากับเขา บอกพร้อมรอยยิ้ม “แต่งงานกันอีกรอบหรือคะ ไม่ต้องหรอกค่ะ”หมุนตัวกลับมาหาเขาอย่างเดิม สบตากับเขาครู่เดียว แล้วบอกกลับไป “การแต่งงานไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับเราหรอกค่ะ ฉันกับคุณแค่ต้องปรับตัวเข้าหากันใหม่เท่านั้นเอง” นิรันดร์เงียบไปครู่ ก่อนบอกด้วยเสียงที่เบาลง “จริง ๆ แล้ว วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเรา” ได้ยินเขาบอกแบบนั้น ในหัวก็ค่อยผุดเรื่องราวขึ้นเป็นลำดับขั้น หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่เขาอยากเลื่อนวันทำบุญคลินิกออกไปก่อน แล้วถึงได้คำตอบจากเขายืนยันกลับมา“ตอนได้ยินคุณย่าบอกว่าหาฤกษ์ทำบุญคลินิกไว้ให้ ผมนึกตงิดใจอยู่แล้วละว่าจะตรงกัน จะให้ท่านเลื่อนวัน ก็รู้ว่าคุณย่าแกถือฤกษ์ถือยามเคร่งนัก ตั้งใจว่าเสร็จจากงานทำบุญคลินิกจะไปฉลองด้วยกัน ไอ้พวกน้องตัวแสบก็ขอตามกลับมาบ้านอีก” ยิ้มอ่อนโยนให้เขาขยับเข้าไปหา แล้วถึงได้ยินเขาว่าตามมาหลังจากนั้น “ผมขอฉลองกับคุณแค่สองคนได้
Das könnte dir auch gefallen
ท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น642.7K Aufrufeมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.7K AufrufeGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.2K Aufrufeประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.6K Aufrufeของหวงของอิมราน
กระดุมเม็ดที่สาม6 Aufrufeดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha391 Aufrufeบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย77 AufrufeComeback เมื่อรักหวนคืน | ซันxกรีน
พิชา - Phicha182 Aufrufe
