INICIAR SESIÓNCompartir
มงกุฎกล้วยไม้ 11/4
Fecha de publicación:
2026-09-24 19:08:44“เป๋นจะใดผ้องเจ้า!! ลำก่อ!! ปี้กึ๊ดว่าบ่มีอันหยังที่คนป่วยกินได้เลยยะข้าวต้มมาฮื้อน่ะเจ้า เมินไปน่อย สุม๊าเต๊อะเจ้า”
...แสงดาวชวนคุยขณะมองคนเจ็บตักข้าวต้มเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “อร่อยมากค่ะ!! ขอบคุณมากค่ะพี่ เอ่ออ..พี่แสงดาว ชื่อเพราะจังเลยค่ะ หนูชอบจัง” ...เธอบอกแล้วก้มลงตักข้าวต้มต่อ ...แสงดาวออกอาการเขินเมื่อถูกชม แล้วเล่าเรื่องราวจากเมื่อคืนที่คุณหมอซึ่งเป็นหัวหน้าสถานีอนามัยมาช่วยดูอาการและทำแผลให้ “ตะคืนนะเจ้า หมู่เฮานี่ต๊กใจขนาด!! กึ๊ดว่าน้องแย่แล้วแต่คุณหมอเปิ้นอู้ว่าบ่น่าเป็นหยังนัก แต่ทางที่ดีน่าจะฮื่อคุณไปเช็คแห๋มกำน่ะเจ้า ทีนี้พอหมอปิ๊กไปแล้ว นายก็อุ้มคุณมานอนห้องเพ้น่ะเจ้า ห้องเพ้เป๋นห้องไว้สำหรับรับรองแขกนะเจ้า เวลาใผ๋ไปใผ๋มาก็มาพักห้องเพ้ แล้วนายก็ฮือปี้เปลี่ยนเสื้อผ้าฮื่อโตย ปี้ก็เอาเสื้อผ้าของปี้มาเปลี่ยนฮื่อนี่ล่ะเจ้า” ...แสงดาวเล่าไปตาก็มองคนเจ็บกินไปด้วยความเอ็นดู ...คนเจ็บหยุดกินแล้วมองสำรวจตัวเองแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ใส่เสื้อผ้าใครอยู่ “พี่แสงดาวใจดีขนาดเลยค่ะ ถ้าได้กลับบ้านแล้วหนูจะให้แม่ส่งของมาตอบแทนพี่นะคะ!!” ...เธอพูดอย่างจริงใจ จนแสงดาวหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้าปฏิเสธ “บ่เป็นหยังเจ้า เฮื่องเล็กน้อยบะดายบ่ต้องตอบทงตอบแทนน่ะเจ้า ว่าแต่ตาเป็นใด๋ผ้องเจ๊า มองชัดแล้วก๋า!!” ...เพราะน้ำเสียงที่อบอุ่นและใจดีนั้นทำให้เบญรดารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เธอจึงเงยหน้าแล้วมองไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง เหมือนจะเห็นได้ชัดขึ้น และเมื่อหันมามองแสงดาว “โอ้โหหห!!! นี่ขนาดมองไม่ค่อยชัดหนูยังเห็นพี่สวยขนาดนี้ ถ้าได้มองชัดๆ พี่ต้องสวยมากแน่ๆ เลย” ...คนเจ็บพูดชมไปยิ้มไป ความสดใสเข้ามาแทนบรรยากาศเคร่งเครียดกว่าเมื่อตอนคุยกับผู้เป็นเจ้านาย “อู๊ยยย!!! นอกจากน่าต๋าจะน่าฮักแล้วปากยังหวานแห๋มเน้อออ!! ฮ่าๆๆ” “ฮ่าๆๆๆ” ...แล้วเสียงหัวเราะของสองสาวก็ดังประสานกัน ...เสียงหัวเราะของทั้งสองดังลอดออกมาถึงข้างนอก ทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้โซฟาที่กำลังดูนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นอย่างพิจารณาถึงกับต้องเอียงหูฟังเสียงหัวเราะที่ลอยมานั่น...ถ้าจะฟังจากเสียงหัวเราะที่ดังออกมานั่นก็เหมือนจะไม่ใช่คนร้าย เพราะถ้าเป็นคนร้ายน่าจะมีความระวังระแวงและมีอาการเกร็งต่อการทำผิดมากกว่าจะปล่อยให้ตัวเองลื่นไหลไปกับอารมณ์ที่สร้างเสียงหัวเราะได้ เขาเป็นผู้ชายที่มีประสบการณ์ชีวิตพอๆ กับผู้ชายทั่วไปที่มีอายุสามสิบต้นๆ หรืออาจได้พบได้เห็นอะไรมากกว่าหลายคนในวัยเดียวกันเสียอีก ทำไมแค่นี้เขาจะไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอกระทำอยู่คือการเสแสร้ง
...ยิ่งของที่ถืออยู่ในมือตอนนี้ก็พอจะบอกได้ว่าเธอไม่ไช่หญิงสาววัยกำลังทำงานทั่วไป เขาตะขิดตะขวงใจระหว่างสายทหารกับสายนักกีฬา หรือเธอจะเป็นนักดำน้ำจริงๆ ตามที่บอก แต่ความกะล่อนที่ปัดไปแถมาทำให้เขาไม่อยากเชื่ออะไรมากนัก
...แล้วโอมตัดบทความคิดคร่าวๆ ว่าเมื่อเธอเล่นลิ้นกับเขาแบบนี้ เขาก็จะแกล้งทำเป็นเชื่อทุกอย่างตามที่เธอบอกและจะต้องรู้ให้ได้ว่าเธอคือใคร
....................
Último capítulo
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/12
...สายอีกวันรถยนต์ส่วนบุคคลเจ็ดที่นั่งของโอมก็มาจอดตรงหน้าอาคารราชการในเมือง โอมในชุดสไตล์การแต่งกายที่คุ้นเคยยืนอยู่กับเบญรดาในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดกางเกงยีนส์สีเข้ม โอมมองหน้าเบญรดาแล้วยิ้ม“พร้อมยัง!!”“มาขนาดนี้แล้วถ้าไม่พร้อมนี่เสียฟอร์มแย่สิ หึหึ”“ดีมาก งั้นไป”...ว่าแล้วโอมก็จูงมือเบญรดาเดินเข้าไปยังสำนักงานราชการเพื่อทำการจดทะเบียนสมรสตามที่ได้ตกลงกันไว้เมื่อคืน และเขาก็โทรไปคุยกับท่านนายพลและคุณปรียารวมทั้งวิทเรียบร้อยแล้วด้วย หลังจากคุยกับฝั่งเบญรดาแล้วเขาก็โทรบอกพ่อกับแม่เขาเองด้วยแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟังคร่าวๆ เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหาเขาก็พาเธอมาจดทะเบียนเลยในวันนี้...ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลงและยินยอมของเธอกับเขาและผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย นั่นคือจะไม่มีการจัดงานแต่งงานหรืองานเลี้ยงใดๆ เพราะให้เกียรติตำแหน่งและหน้าที่ของเบญรดาที่ยังคงอยู่แบบไร้ตัวตนตามที่เธอร้องขอ...โอมที่วันนี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นคนละคนกับวันก่อนๆ หัวใจเขาได้รับการซ่อมแซมแล้วตั้งแต่เมื่อคืนซึ่งถือว่าเขายังโชคดีที่เบญรดากลับมาทันเวลา เพราะไม่อย่างนั้นเขาอาจหลับไม่ตื่นไปแล้วจากการรอเธออย่างไม่มีจุดหมาย...
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/11
“มีวันนึงพี่วิทไปทำงานแล้วโดนตามค่ะ พี่วินก็โดนตาม ดีที่ไหวตัวทันเลยย้ายกันไปอยู่บ้านอีกหลังแล้วทำงานอยู่ที่บ้านค่ะ แล้วก็เปลี่ยนซิมใหม่กันหมดเพราะป๊ายื่นเรื่องไปที่ตำรวจไซเบอร์จนได้รู้ว่ามันตามจากเบอร์โทรค่ะ ส่วนที่พี่วิทไม่ติดต่อกลับหาคุณเพราะ เอ่อ...”“เพราะอะไร!!”“เอ่อ..คือ เพราะป๊าถามฉันว่าถ้ายังเสี่ยงอยู่แบบนี้แล้วจะยังอยากกลับมาหาคุณไหม ตอนนั้นฉันนอนหยอดข้าวต้มอยู่แล้วคิดว่าถ้าฉันเลือกเส้นทางนี้แล้วและตอนนี้ก็เจ็บสาหัสยิ่งอนาคตก็ยิ่งบอกไม่ได้ว่าจะตายหรือจะรอด ฉันเลยบอกป๊าว่าไม่ขอไปต่อกับคุณแล้วค่ะ ป๊าเลยบอกพี่วิทว่าถ้าฉันเลือกแบบนั้นก็ให้พี่วิทหยุดคุยเรื่องฉันกับคุณไปเลย แค่ให้คนที่บริษัทดำเนินการเรื่องงานไปตามปกติ และรอดูสถานการณ์ดีขึ้นเมื่อไหร่พี่วิทค่อยกลับมาคุยงานกับคุณเหมือนเดิม ป๊าบอกว่าให้ความเงียบค่อยๆ บอกคุณเอง เอ่อคุณอย่าโกรธป๊านะคะ ถ้าจะโกรธก็โกรธฉันนี่” ...โอมยิ่งฟังก็ยิ่งคิดว่านี่คือรายละเอียดสำคัญทั้งนั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือนี่ไม่ใช่หรือคือปาฏิหาริย์ที่เขาร้องขอทุกวันทุกคืนทั้งๆ ที่เธอตัดเขาไปแล้ว แต่แล้วเธอก็กลับมา เขาค่อยๆ เลื่อนมือข้างหนึ่งไป
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/10
...เขาหลับลึกจนฝันเห็นเบญรดาอยู่บ่อยครับ และครั้งนี้ก็เช่นกันที่เขากำลังฝันว่าเธอมาหามาดูแลเขา มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบโดยเธอมานั่งตรงริมขอบที่นอนแล้วยกฝ่ามือขึ้นแตะหน้าผากเขาเพื่อจะดูว่าความร้อนจากอาการไข้ได้ลงลงหรือยัง...ในฝันนั้นเขาเห็นว่าขณะเธอกำลังใช้มืออังหน้าผากเขาอยู่นั้น และเขาก็กลัวว่าเธอจะดึงมือกลับเขาเลยรีบคว้ามือนั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอจากเขาไปอีก“น้องเบล!!!”...โอมเผลอเรียกชื่อนั้นออกมาพร้อมร่างที่สะท้านตัวขึ้นตามความกลัวว่าเธอจะหายไป จนเมื่อลืมตาขึ้นถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝัน...แต่ความฝันทำไมเหมือนจริงเสียเหลือเกิน เพราะขนาดรู้สึกตัวแล้วก็ยังรู้สึกว่ามือเขากำลังกุมมือใครอยู่“เป็นอย่างไรบ้างคะ!! พี่แสงดาวบอกว่าคุณไม่สบายเลยกินยาแล้วนอน ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง!!”...น้ำเสียงที่คุ้นเคยนั้นถามเขา แต่เพราะโอมยังตกอยู่ในความงุนงงว่านี่คือความฝันหรือความจริง เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้ เธอสวมเสื้อเชิ้ดรัดรูปสีฟ้าอ่อนและกางเกงผ้าสีดำ และหน้าตาท่าทางเธอคนนี้ก็เหมือนคนที่จากเขาไปแล้วทุกกระเบียดนิ้ว...โอมรู้สึกลำคอตีบตันขึ้นมาอีกแล้วเพราะคิดว่ามีแต่คนใจ
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/9
...จากหนึ่งวันเป็นสามวัน จากสามวันเป็นอาทิตย์ จากอาทิตย์ก็ผ่านไปเป็นเดือน จนวันเวลาล่วงเลยเข้าเดือนที่สาม...ชายหนุ่มที่ชื่ออภิภัทร์หรือโอมยังคงใช้ชีวิตปกติกับธุรกิจฟาร์มกล้วยไม้กลางดอยแม่แจ่ม และนับวันก็ยิ่งมีหน่วยงานต่างๆ ได้ติดต่อเข้ามายังบริษัทขนาดกลางของเขาเพื่อขอเป็นคู่ค้าบ้างและสั่งจองดอกกล้วยไม้จากฟาร์มเพื่อประดับตกแต่งรองรับงานต่างๆ มากมายจนแต่ละเดือนมียอดขายพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ายินดี...และแม้ว่ากิจการจะเติบโตและสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนได้มากมาย แต่ผู้เป็นเจ้าของกิจการกลับไม่มีความสุขจากธุรกิจที่เติบโตขึ้นเลย จากชายหนุ่มบุคลิกดีหน้าตาดีจนเป็นที่แอบถูกใจของสาวๆ มากมายและจิตใจที่เคยแข็งแกร่งแต่โอบอ้อมอารี ...กลายเป็นตอนนี้ผู้ชายที่ชื่อโอมซูบผอมลงมาก หน้าตาก็ดูเคร่งเครียดตลอดเวลาไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนเมื่อก่อน และน้อยครั้งมากที่เขาจะแสดงตัวต่อสังคมหรือที่ไหนๆ ก็ตาม เพราะงานทุกอย่างสามารถสั่งการผ่านผู้จัดการและอินตาได้ เขาจึงมีโลกส่วนตัวที่ส่วนใหญ่จะอยู่แค่บ้านพักริมหน้าผากับกระท่อมปีกไม้กลางสวนกล้วยไม้เท่านั้น...แม้แต่อัญชิกาเองเขาก็เลือกที่บล็อคเบอร์เธอและบอกให้ผู้จัดการในบริษัท
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/8
...และแล้วเวลาก็ผ่านไปอีกหนึ่งวันเต็มๆ ที่โอมไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาอยากจะติดต่อคนโน้นคนนี้เพื่อตะล่อมถามก็เกรงว่าจะเป็นการเปิดเผยสถานะของเบญรดาออกไป เขาจึงตกอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนัก...ขณะที่เขานั่งเคร่งเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่นซึ่งแยกส่วนมาจากห้องโถงนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขารีบหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็รีบกดรับเพราะหวังว่าจะมีข่าวเบญรดา“ฮัลโหล สวัสดีครับคุณโอม ผมชื่อศิรวัฒน์นะครับ”“ฮัลโหล ครับสวัสดีครับ”“คือคุณวีรวิทย์เจ้านายของผมมอบหมายให้ผมเป็นคนติดต่อประสานงานเรื่องกล้วยไม้กับคุณตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะครับ”...คำพูดจากคนที่โทรมาทำให้โอมแปลกใจ“อ้าวแล้วคุณวิทล่ะครับ ผมพยายามโทรติดต่อ แต่ติดต่อไม่ได้เลย ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”...โอมรีบถามกลับอย่างร้อนใจ เพราะนี่คงเป็นความหวังเดียวที่เขาจะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“คุณวีรวิทย์ลางานยาวเลยครับ ลาแบบไม่มีกำหนดและไม่ได้บอกไว้ครับว่าลาทำไม ลาไปไหน บอกอย่างเดียวว่าลาแบบไม่มีกำหนดเพราะมีเรื่องสำคัญมากต้องจัดการ และฝากบอกคุณว่าช่วงนี้ยังไม่ต้องไปที่บ้านนะครับเพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เลยเกรง
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/7
...โอมขับรถมาตามถนนสายหลักจนมาถึงทางแยกเข้าสู่ถนนเป้าหมายเพื่อไปยังโกดังพ่อเลี้ยงทรงพล แต่ข้างหน้าเขาเห็นตำรวจจราจรหลายนายคอยโบกมือส่งสัญญาณห้ามรถเลี้ยวเข้าถนนเส้นนั้น และทำการโบกมือส่งสัญญาณให้รถเบี่ยงไปทางอื่น...นี่คือช่วงเวลาเคลียร์พื้นที่ เจ้าหน้าที่จึงต้องคอยกันไม่ให้ประชาชนเข้าไปใกล้พื้นที่ที่เกิดเหตุ...โอมหักพวงมาลัยเข้าซ้ายมือเพื่อจอดรถตรงข้างทางก่อนจะถึงทางแยกที่มีตำรวจจราจรยืนอยู่นั่น เพราะต่อให้เขาไปต่อเขาก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี เขาลงมายืนดูสถานการณ์ว่าพอจะมีทางได้เข้าไปเส้นทางนั้นได้หรือไม่...รถราเริ่มหนาตาขึ้นและชะลอเป็นคอขวดอยู่เต็มถนนเส้นหลัก เพราะข้างหน้ามีเจ้าหน้าที่คอยเปิดทางให้รถวิ่งผ่านเป็นระยะๆ...แล้วเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองตามใบพัดยักษ์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวสูงขึ้นๆ นั่น ใจโอมเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะและมีแต่ความสงสัยว่าจะมีใครอยู่บนเฮลิคอปเตอร์นั่นบ้าง จะมีเบญรดาอยู่ด้วยไหม!! ถ้าเธออยู่ด้วยเธอปลอดภัยดีใช่ไหม!!...แต่แล้วโอมก็ทำได้แค่ยืนแหงนมองเฮลิคอปเตอร์ที่ดังสะท้านไปทั้งน่านฟ้าเมืองเชียงใหม่ ก่อนจะค่อยๆ หายลับไปสุดปลายฟ้านั่น แต่
También te puede gustar
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 179.0K vistasคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.0K vistasน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M vistasหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย313.6K vistasพรหมลิขิตให้ฉันรักเธอ #ป้องรักทั้งใจ
RINSP97 vistasเสือสิ้นลาย Tiger give up
Bambookei110 vistasเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan73 vistasเงาใจในเพลิงพรหม
ศรีปุรัม มณีปุรัม208 vistas
