มงกุฎกล้วยไม้ 20/3

...ผู้ชายร้อยทั้งร้อยเมื่อเจอบรรยากาศทอดสะพานขนาดนี้มีหรือจะไม่สนอง โอมค่อยๆ เอียงหน้าแล้วโน้มลงเพื่อจะสัมผัสซอกคอหอมกรุ่นนั่น อัญชิการู้ตัวว่ากลิ่นกายเธอกำลังทำให้เขารู้สึกอยากสัมผัสลึกซึ้งขึ้นมาแล้ว เธอจึงเอียงหน้ารับลมหายใจร้อนผ่าวของโอมที่รดใกล้ลงมายังซอกคอนวลเนียนของเธอ และนี่คือสิ่งที่เธอรอคอยที่จะได้รับสัมผัสลึกซึ้งจากผู้ชายคนนี้

...แต่ขณะที่โอมโน้มใบหน้าลงมา เขากลับหยุดตัวเองไว้แค่กลางทาง

“ไหนๆ ก็มาขนาดนี้แล้ว ผมมีอะไรจะบอกคุณนะอัญชิกา”

...โอมกระซิบเบาๆ ขณะใบหน้าเขาห่างจากซอกคอเธอแค่ครึ่งคืบ

...อัญชิกาที่กำลังหลับตารอรับความเคลิบเคลิ้มตามอารมณ์พลิ้วๆ นั่นถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยที่อยู่ๆ เขาก็พูดผ่ากลางลำขึ้นมา เธอจึงลืมตามองหน้าเขาด้วยความแปลกใจ

“อะไรเหรอคะ!!”

“ผมรู้แล้วว่าผู้หญิงที่ชื่อแวนด้าน่ะอยู่ที่ไหน แต่ผมจะไม่บอกใคร นอกจากพ่อเลี้ยงทรงพลคนเดียวเท่านั้น เพราะถ้าผมบอกคุณ คุณก็จะไปบอกลูกน้องของพ่อเลี้ยงอีกที เมื่อรู้หลายคนหลายทอดเข้าเกรงว่าข่าวจะรั่วแล้วเดี๋ยวผู้หญิงคนนั้นจะไหวตัวทัน กลายเป็นไม่ได้ตัวกันพอดี เอาอย่างนี้ไหมครับ คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าผมจะพบพ่อเลี้ยงได้ที่ไหนบ้าง!!”

...คำพูดอ่อนโยนของโอมพร้อมลมหายใจที่รดรินอยู่ข้างๆ แก้มอัญชิกานั้น ทำให้เธอถึงกับสั่นไหว เสียงพูดแผ่วๆ ผสมลมหายใจที่เหมือนจะเร่งเร้าให้เธออยากสัมผัสลึกซึ้งจากเขาเร็วขึ้น

“อู๊ยยย!! ถ้าจะเจอพ่อเลี้ยงนี่ท่าจะยากอยู่ค่ะ แต่เท่าที่ทราบคือพ่อเลี้ยงมักไปทำงานที่โรงแรมแล้วก็ไปไม่เป็นเวลาเสียด้วย ทำไมล่ะคะ!! ทำไมคุณโอมบอกดิฉันไม่ได้ ในเมื่อดิฉันก็เป็นคนไปตามหาผู้หญิงคนนั้นถึงสวนกล้วยไม้ของคุณ ฉันก็น่าจะได้รู้สิคะว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน!!”

...อัญชิกาแสร้างพูดด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อยเพราะโอมไม่ยอมถอยห่างจากท่านั้นเลย มิหนำซ้ำยังส่งสายตากรุ้มกริ่มมาให้เธอด้วย จนเธอเริ่มร้อนๆ หนาวๆ สั่นๆ หวั่นๆ จนอยากจะซบอกเขาเสียเหลือเกิน

...โอมจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดสุดท้ายของตัวเอง เมื่อชายเสื้อสองฝั่งแยกจากกันก็ทำให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกเป็นมัดๆ ไหนจะซิกแพคที่ดูแน่นแข็งแกร่งนั่นอีกเล่า

...คราวนี้กลายเป็นอัญชิกาเองที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้อีกแล้ว เธอทาบฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนแผ่นอกของเขาแล้วค่อยๆ ลูบไล้ลงมา แล้วเมื่อเธอเงยขึ้นมองหน้าเจ้าของซิกแพคก็ยิ่งทำให้หัวใจเกือบละลายเพราะริมฝีปากอุ่นๆ ของเขาประทับลงเบาๆ บริเวณไรผมเหนือคิ้วของเธอ

...ความอบอุ่นของลมหายใจรินรดลงมาบนเปลือกตาของเธอที่แต่งแต้มสีไว้ตามเทรน นั่นยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของอัญชิกาให้แผ่ซ่านร่านเร่าจนอยากให้เขาทำอะไรกับเธอก็ได้ในวินาทีนี้

...แล้วโอมก็รวบร่างอวบอิ่มนั้นเข้ามาชิดแนบอกแข็งแรงพร้อมส่งสายตาลามเลียเข้าไปในตาคู่สวยนั่น

“เพราะผมรู้อะไรที่ซับซ้อนกว่าที่คุณรู้มาไง ผมถึงจำเป็นต้องพูดกับพ่อเลี้ยงคนเดียวเท่านั้น และผมก็เชื่อว่าถ้าพ่อเลี้ยงได้ฟังผมแล้วละก็ พ่อเลี้ยงต้องพอใจมากกับสิ่งที่ผมไปรู้มา คุณบอกผมได้มั้ยว่าจะพบพ่อเลี้ยงได้อย่างไร...กรรณิกา”

...โอมยังคงพูดเหมือนกระซิบ สายตาก็บ่งบอกว่าโหยหาเธอ อีกทั้งฝ่ามือที่ลูบไล้เบาๆ อยู่กลางแผ่นหลังเนียนๆ ของเธอนั่นอีก

...อัญชิกาแหงนหน้าหายใจรวยรินเพราะเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสนุ่มนวลนั่น ใจก็อยากให้สัมผัสนั่นเดินหน้าต่อเพราะรอจะไม่ไหวแล้ว

“ฉันไม่รู้อะไรมากหรอกค่ะ แต่เห็นอาโฉ่บอกว่าคืนพรุ่งนี้ตีสามหลังเที่ยงคืนพ่อเลี้ยงจะไปดูสินค้าที่ขนมาจากเชียงรายค่ะ เห็นว่าจะมาลงสินค้าไว้ที่โกดังหลังวัดอุโมงค์ค่ะ แต่ดึกขนาดนั้นคุณจะไปหาพ่อเลี้ยงเหรอคะ หรือว่าให้ฉันโทรบอกอาโฉ่ให้มั้ยคะ!! ว่าคุณจะไปพบพ่อเลี้ยงที่โกดังน่ะค่ะ”

...อัญชิกาพูดไปมือไม่ก็ลูบไล้ไปตามท่อนแขนแข็งแรงของเขา เธอเองก็แสดงอาการเต็มที่ว่าอยากให้สัมผัสนี้เดินหน้าต่อเร็วๆ

“ไม่ต้องหรอกครับไม่ต้องบอกใคร นอกจากคุณแล้ว ผมก็ไม่อยากให้ใครรู้ทั้งนั้นว่าผมจะไปพบพ่อเลี้ยง เพราะผมรู้มาว่าผู้หญิงที่ชื่อแวนด้าน่ะแบ็คดีใช่เล่น ถ้ารู้กันหลายคนอาจทำให้เขารู้ตัวเสียก่อน เพราะเท่าที่ผมรู้มาคือมีลูกน้องของพ่อเลี้ยงหลายคนที่พร้อมจะหักหลังพ่อเลี้ยงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ผมถึงไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น นอกจากคุณ”

...พูดจบโอมก็เชยคางมนๆ ของอัญชิกาและทำท่าจะประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธอ นั่นทำให้อัญชิกายิ่งอยากรับความซาบซ่านที่ต้องการอยู่แล้ว

“คุณโอม”

...เธอเอ่ยชื่อเขาด้วยอารมณ์โหยหาเต็มหัวใจ แต่โอมก็ทำท่าให้เฉียดไปเฉียดมาไม่รุกข้าศึกสักที

”ถ้าคุณอยากรู้เหตุผลมากกว่านี้ผมก็จะบอกคุณ แต่ต้องให้ผมบอกพ่อเลี้ยงก่อนแล้วผมค่อยบอกคุณทีหลัง เท่ากับว่าเรื่องนี้เรารู้กันแค่สามคนคือพ่อเลี้ยง ผม...และคุณ”

...สายตาเล้าโลมที่ส่งมาพร้อมคำพูดนั้น อัญชิกามองแล้วเผลอเผยอริมฝีปากสีชมพูขึ้นเล็กน้อยเพื่อบอกให้โอมรู้ว่าเธอรอจูบเขาอยู่

...โอมรู้ดีว่าเธอต้องการอะไร เขาเลยค่อยโน้มใบหน้าลงไปใกล้ใบหน้านั้นอีกครั้ง จนถึงช่วงที่ริมฝีปากของทั้งสองเกือบจะประชิดกัน

...................