Home / โรแมนติก / มงกุฎกล้วยไม้ / มงกุฎกล้วยไม้ ตอนที่ 20

Share

มงกุฎกล้วยไม้ ตอนที่ 20

last update publish date: 2026-09-24 20:32:34

...ใกล้ดึกแล้วแต่โอมยังนั่งทอดอารมณ์อยู่บนเก้าอี้ผ้าใบตรงระเบียงบ้านพักของเขา เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่มืดสนิทแต่ดวงดาวกลับส่องแสงระยิบระยับเหมือนกำลังยั่วยวนเขา แต่ใจเขากลับนึกถึงคำพูดของท่านนายพลเมื่อบ่าย

...สิ่งที่ท่านพูดนั้นก็เพื่อเตือนสติเขาว่าหากเขาพร้อมจะพบกับความสูญเสียได้ตลอดเวลาท่านก็ไม่ขัดหรือกีดกันอะไรเลย แต่หากเขาเรียกร้องและมีพฤติกรรมทำให้เบญรดาไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้เต็มที่ละก็ ท่านก็จะไม่สนับสนุนผู้ชายที่เห็นแก่ตัวคนนั้นเช่นกัน

...โอมหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดรูปเบญรดาขึ้นมาอีก ภาพหญิงสาวหน้าตาสวยคม ผมซอยสั้น ฉีกยิ้มจนตาหยีแต่มีประกายในดวงตา มงกุฎกล้วยไม้สวยหวานที่สวมอยู่บนศีรษะนั่นยิ่งส่งให้ใบหน้าเรียวงามนั้นสวยคมมากขึ้น มงกุฎกล้วยไม้กับใบหน้าของเธอช่างสวยเข้ากันได้อย่างเหมาะเจาะเหลือเกิน

...แต่ทันใดนั้นเสียงข้อความจากแอพพลิเคชั่นไลน์ก็ดังขึ้น โอมเห็นชื่อคนส่งข้อความที่กระเด้งขึ้นมาตรงก็ยิ้มกริ่มทันที คิดถึงใจจะขาด ช่างทักมาได้ถูกเวลาจริงๆ แล้วเขาก็เปิดดูข้อความนั่น

“โอ๊ะโอ รู้นะว่ายังไม่นอน ทำอะไรอยู่น๊า!! กินข้าวหรือยัง อ้อป่านนี้แล้วต้องกินแล้วสิ ฉันเพิ่งประชุมเสร็จค่ะ ว่าจะไปหาอะไรทานเสียหน่อย แต่มีอะไรจะบอกและจะถามค่ะ พรุ่งนี้ช่วงเช้าถึงเที่ยงฉันจะไปสำรวจพื้นที่บางจุด ไม่ทราบว่าแถวนี้พอจะมีหนุ่มๆ อาสาพาไปได้มั้ยคะ!!”

...เขาอ่านไปยิ้มไป ยิ่งนึกถึงใบหน้ายิ้มๆ กวนๆ ของเจ้าของข้อความแล้วอยากจะไปหาเสียเดี๋ยวนี้เลย

...แล้วโอมก็ทำท่าจะกดเบอร์โทรหาคนที่ส่งข้อความมาเพราะอยากคุยด้วย แต่แล้วก็ต้องชะงักมือไว้เมื่อนึกขึ้นได้ว่า ท่านนายพลสั่งให้ลดการติดต่อลงเพื่อป้องกันการเอ่ยชื่อเขาและชื่อเธอซึ่งทำให้เสี่ยงต่อการให้อีกฝ่ายอาจได้ยินว่ากำลังพูดติดต่ออยู่กับใครบ้าง

...เพราะเบญรดาอยู่ในเมืองและอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าอาจมีลูกน้องพ่อเลี้ยงทรงพลปะปนอยู่ใกล้เธอด้วยหรือไม่ เขาเลยต้องเปลี่ยนเป็นส่งข้อความตอบกลับไป

“พี่นั่งอยู่ที่ระเบียงแล้วคิดถึงใครก็ไม่รู้ จะทำยังไงดีที่จะไม่ให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามากวนใจได้น่ะ อ้อพรุ่งนี้พี่ขอจองเวลาทั้งหมดเลยนะ จะพาเบลไปทุกที่ที่อยากไป แล้วห้ามถามหาหนุ่มคนอื่นอีกรู้มั้ย เพราะต้องเป็นพี่คนเดียวเท่านั้น รู้เรื่องนะ!! เตรียมแก้มไว้ให้จูบด้วย พรุ่งนี้เจอชุดใหญ่แน่”

...เมื่อเขาส่งข้อความกลับไป ไม่นานไก็มีสติคเกอร์ตอบรับกลับมา นั่นยิ่งทำให้หัวใจโอมเต้นรัวและอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ

....................

...เช้านี้เบ็ญรดาแต่งตัวสบายๆ ปอนๆ เสื้อยืดสีอ่อน กางเกงยีนส์ และรองเท้าผ้าใบใส่แบบเหยียบทับส้นตามวิสัยของเธอ

...หลังจากส่งข้อความบอกจุดนัดพบกันแล้ว เบญรดาก็นั่งรอโอมอยู่ที่ร้านกาแฟย่านถนนชื่อดังที่ขึ้นชื่อว่ามีร้านกาแฟมากที่สุดของเมืองนี้ แผนการวันนี้คือเธอได้รับมอบหมายให้ไปเซอร์เวย์หรือสำรวจเส้นทางเข้าโกดังสินค้าของพ่อเลี้ยงทรงพลที่สายรายงานมาว่าอยู่ใกล้วัดดังวัดหนึ่งในเชียงใหม่

...ส่วนทีมก็แยกย้ายกันไปสำรวจสถานบันเทิงกิจการของพ่อเลี้ยงทรงพล เพื่อจะสืบให้ชัดเจนว่าคืนพรุ่งนี้พ่อเลี้ยงจะเริ่มต้นตั้งหลักที่ไหนก่อนจะเดินทางไปรับสินค้าด้วยตัวเองตอนเที่ยงคืน

...ทุกขั้นตอน ทุกสถานที่ ทุกรายละเอียดต้องผ่านตาทีมรบพิเศษเพื่อไม่ให้เกิดการสุ่มเดาและไม่ให้พลาดเป้าในการจับกุม งานนี้ถือว่าล้มยักษ์ภาคเหนือเลยล่ะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/12

    ...สายอีกวันรถยนต์ส่วนบุคคลเจ็ดที่นั่งของโอมก็มาจอดตรงหน้าอาคารราชการในเมือง โอมในชุดสไตล์การแต่งกายที่คุ้นเคยยืนอยู่กับเบญรดาในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดกางเกงยีนส์สีเข้ม โอมมองหน้าเบญรดาแล้วยิ้ม“พร้อมยัง!!”“มาขนาดนี้แล้วถ้าไม่พร้อมนี่เสียฟอร์มแย่สิ หึหึ”“ดีมาก งั้นไป”...ว่าแล้วโอมก็จูงมือเบญรดาเดินเข้าไปยังสำนักงานราชการเพื่อทำการจดทะเบียนสมรสตามที่ได้ตกลงกันไว้เมื่อคืน และเขาก็โทรไปคุยกับท่านนายพลและคุณปรียารวมทั้งวิทเรียบร้อยแล้วด้วย หลังจากคุยกับฝั่งเบญรดาแล้วเขาก็โทรบอกพ่อกับแม่เขาเองด้วยแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟังคร่าวๆ เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหาเขาก็พาเธอมาจดทะเบียนเลยในวันนี้...ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลงและยินยอมของเธอกับเขาและผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย นั่นคือจะไม่มีการจัดงานแต่งงานหรืองานเลี้ยงใดๆ เพราะให้เกียรติตำแหน่งและหน้าที่ของเบญรดาที่ยังคงอยู่แบบไร้ตัวตนตามที่เธอร้องขอ...โอมที่วันนี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นคนละคนกับวันก่อนๆ หัวใจเขาได้รับการซ่อมแซมแล้วตั้งแต่เมื่อคืนซึ่งถือว่าเขายังโชคดีที่เบญรดากลับมาทันเวลา เพราะไม่อย่างนั้นเขาอาจหลับไม่ตื่นไปแล้วจากการรอเธออย่างไม่มีจุดหมาย...

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/11

    “มีวันนึงพี่วิทไปทำงานแล้วโดนตามค่ะ พี่วินก็โดนตาม ดีที่ไหวตัวทันเลยย้ายกันไปอยู่บ้านอีกหลังแล้วทำงานอยู่ที่บ้านค่ะ แล้วก็เปลี่ยนซิมใหม่กันหมดเพราะป๊ายื่นเรื่องไปที่ตำรวจไซเบอร์จนได้รู้ว่ามันตามจากเบอร์โทรค่ะ ส่วนที่พี่วิทไม่ติดต่อกลับหาคุณเพราะ เอ่อ...”“เพราะอะไร!!”“เอ่อ..คือ เพราะป๊าถามฉันว่าถ้ายังเสี่ยงอยู่แบบนี้แล้วจะยังอยากกลับมาหาคุณไหม ตอนนั้นฉันนอนหยอดข้าวต้มอยู่แล้วคิดว่าถ้าฉันเลือกเส้นทางนี้แล้วและตอนนี้ก็เจ็บสาหัสยิ่งอนาคตก็ยิ่งบอกไม่ได้ว่าจะตายหรือจะรอด ฉันเลยบอกป๊าว่าไม่ขอไปต่อกับคุณแล้วค่ะ ป๊าเลยบอกพี่วิทว่าถ้าฉันเลือกแบบนั้นก็ให้พี่วิทหยุดคุยเรื่องฉันกับคุณไปเลย แค่ให้คนที่บริษัทดำเนินการเรื่องงานไปตามปกติ และรอดูสถานการณ์ดีขึ้นเมื่อไหร่พี่วิทค่อยกลับมาคุยงานกับคุณเหมือนเดิม ป๊าบอกว่าให้ความเงียบค่อยๆ บอกคุณเอง เอ่อคุณอย่าโกรธป๊านะคะ ถ้าจะโกรธก็โกรธฉันนี่” ...โอมยิ่งฟังก็ยิ่งคิดว่านี่คือรายละเอียดสำคัญทั้งนั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือนี่ไม่ใช่หรือคือปาฏิหาริย์ที่เขาร้องขอทุกวันทุกคืนทั้งๆ ที่เธอตัดเขาไปแล้ว แต่แล้วเธอก็กลับมา เขาค่อยๆ เลื่อนมือข้างหนึ่งไป

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/10

    ...เขาหลับลึกจนฝันเห็นเบญรดาอยู่บ่อยครับ และครั้งนี้ก็เช่นกันที่เขากำลังฝันว่าเธอมาหามาดูแลเขา มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบโดยเธอมานั่งตรงริมขอบที่นอนแล้วยกฝ่ามือขึ้นแตะหน้าผากเขาเพื่อจะดูว่าความร้อนจากอาการไข้ได้ลงลงหรือยัง...ในฝันนั้นเขาเห็นว่าขณะเธอกำลังใช้มืออังหน้าผากเขาอยู่นั้น และเขาก็กลัวว่าเธอจะดึงมือกลับเขาเลยรีบคว้ามือนั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอจากเขาไปอีก“น้องเบล!!!”...โอมเผลอเรียกชื่อนั้นออกมาพร้อมร่างที่สะท้านตัวขึ้นตามความกลัวว่าเธอจะหายไป จนเมื่อลืมตาขึ้นถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝัน...แต่ความฝันทำไมเหมือนจริงเสียเหลือเกิน เพราะขนาดรู้สึกตัวแล้วก็ยังรู้สึกว่ามือเขากำลังกุมมือใครอยู่“เป็นอย่างไรบ้างคะ!! พี่แสงดาวบอกว่าคุณไม่สบายเลยกินยาแล้วนอน ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง!!”...น้ำเสียงที่คุ้นเคยนั้นถามเขา แต่เพราะโอมยังตกอยู่ในความงุนงงว่านี่คือความฝันหรือความจริง เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้ เธอสวมเสื้อเชิ้ดรัดรูปสีฟ้าอ่อนและกางเกงผ้าสีดำ และหน้าตาท่าทางเธอคนนี้ก็เหมือนคนที่จากเขาไปแล้วทุกกระเบียดนิ้ว...โอมรู้สึกลำคอตีบตันขึ้นมาอีกแล้วเพราะคิดว่ามีแต่คนใจ

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/9

    ...จากหนึ่งวันเป็นสามวัน จากสามวันเป็นอาทิตย์ จากอาทิตย์ก็ผ่านไปเป็นเดือน จนวันเวลาล่วงเลยเข้าเดือนที่สาม...ชายหนุ่มที่ชื่ออภิภัทร์หรือโอมยังคงใช้ชีวิตปกติกับธุรกิจฟาร์มกล้วยไม้กลางดอยแม่แจ่ม และนับวันก็ยิ่งมีหน่วยงานต่างๆ ได้ติดต่อเข้ามายังบริษัทขนาดกลางของเขาเพื่อขอเป็นคู่ค้าบ้างและสั่งจองดอกกล้วยไม้จากฟาร์มเพื่อประดับตกแต่งรองรับงานต่างๆ มากมายจนแต่ละเดือนมียอดขายพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ายินดี...และแม้ว่ากิจการจะเติบโตและสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนได้มากมาย แต่ผู้เป็นเจ้าของกิจการกลับไม่มีความสุขจากธุรกิจที่เติบโตขึ้นเลย จากชายหนุ่มบุคลิกดีหน้าตาดีจนเป็นที่แอบถูกใจของสาวๆ มากมายและจิตใจที่เคยแข็งแกร่งแต่โอบอ้อมอารี ...กลายเป็นตอนนี้ผู้ชายที่ชื่อโอมซูบผอมลงมาก หน้าตาก็ดูเคร่งเครียดตลอดเวลาไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนเมื่อก่อน และน้อยครั้งมากที่เขาจะแสดงตัวต่อสังคมหรือที่ไหนๆ ก็ตาม เพราะงานทุกอย่างสามารถสั่งการผ่านผู้จัดการและอินตาได้ เขาจึงมีโลกส่วนตัวที่ส่วนใหญ่จะอยู่แค่บ้านพักริมหน้าผากับกระท่อมปีกไม้กลางสวนกล้วยไม้เท่านั้น...แม้แต่อัญชิกาเองเขาก็เลือกที่บล็อคเบอร์เธอและบอกให้ผู้จัดการในบริษัท

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/8

    ...และแล้วเวลาก็ผ่านไปอีกหนึ่งวันเต็มๆ ที่โอมไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาอยากจะติดต่อคนโน้นคนนี้เพื่อตะล่อมถามก็เกรงว่าจะเป็นการเปิดเผยสถานะของเบญรดาออกไป เขาจึงตกอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนัก...ขณะที่เขานั่งเคร่งเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่นซึ่งแยกส่วนมาจากห้องโถงนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขารีบหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็รีบกดรับเพราะหวังว่าจะมีข่าวเบญรดา“ฮัลโหล สวัสดีครับคุณโอม ผมชื่อศิรวัฒน์นะครับ”“ฮัลโหล ครับสวัสดีครับ”“คือคุณวีรวิทย์เจ้านายของผมมอบหมายให้ผมเป็นคนติดต่อประสานงานเรื่องกล้วยไม้กับคุณตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะครับ”...คำพูดจากคนที่โทรมาทำให้โอมแปลกใจ“อ้าวแล้วคุณวิทล่ะครับ ผมพยายามโทรติดต่อ แต่ติดต่อไม่ได้เลย ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”...โอมรีบถามกลับอย่างร้อนใจ เพราะนี่คงเป็นความหวังเดียวที่เขาจะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“คุณวีรวิทย์ลางานยาวเลยครับ ลาแบบไม่มีกำหนดและไม่ได้บอกไว้ครับว่าลาทำไม ลาไปไหน บอกอย่างเดียวว่าลาแบบไม่มีกำหนดเพราะมีเรื่องสำคัญมากต้องจัดการ และฝากบอกคุณว่าช่วงนี้ยังไม่ต้องไปที่บ้านนะครับเพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เลยเกรง

  • มงกุฎกล้วยไม้   มงกุฎกล้วยไม้ 22/7

    ...โอมขับรถมาตามถนนสายหลักจนมาถึงทางแยกเข้าสู่ถนนเป้าหมายเพื่อไปยังโกดังพ่อเลี้ยงทรงพล แต่ข้างหน้าเขาเห็นตำรวจจราจรหลายนายคอยโบกมือส่งสัญญาณห้ามรถเลี้ยวเข้าถนนเส้นนั้น และทำการโบกมือส่งสัญญาณให้รถเบี่ยงไปทางอื่น...นี่คือช่วงเวลาเคลียร์พื้นที่ เจ้าหน้าที่จึงต้องคอยกันไม่ให้ประชาชนเข้าไปใกล้พื้นที่ที่เกิดเหตุ...โอมหักพวงมาลัยเข้าซ้ายมือเพื่อจอดรถตรงข้างทางก่อนจะถึงทางแยกที่มีตำรวจจราจรยืนอยู่นั่น เพราะต่อให้เขาไปต่อเขาก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี เขาลงมายืนดูสถานการณ์ว่าพอจะมีทางได้เข้าไปเส้นทางนั้นได้หรือไม่...รถราเริ่มหนาตาขึ้นและชะลอเป็นคอขวดอยู่เต็มถนนเส้นหลัก เพราะข้างหน้ามีเจ้าหน้าที่คอยเปิดทางให้รถวิ่งผ่านเป็นระยะๆ...แล้วเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองตามใบพัดยักษ์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวสูงขึ้นๆ นั่น ใจโอมเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะและมีแต่ความสงสัยว่าจะมีใครอยู่บนเฮลิคอปเตอร์นั่นบ้าง จะมีเบญรดาอยู่ด้วยไหม!! ถ้าเธออยู่ด้วยเธอปลอดภัยดีใช่ไหม!!...แต่แล้วโอมก็ทำได้แค่ยืนแหงนมองเฮลิคอปเตอร์ที่ดังสะท้านไปทั้งน่านฟ้าเมืองเชียงใหม่ ก่อนจะค่อยๆ หายลับไปสุดปลายฟ้านั่น แต่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status