LOGINShare
มงกุฎกล้วยไม้ ตอนที่ 21
publish date:
2026-09-24 20:41:15...โอมร้อนรุ่มกลุ้มใจจนสุดท้ายก็อยู่ไม่ติด เขาพยายามลองโทรติดต่อเบญรดาทุกๆ ห้านาทีแต่ก็ไร้ผลเพราะทุกครั้งจะมีเสียงอัตโนมัติแจ้งว่าไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ จนเวลาผ่านไปจากค่ำกลายเป็นดึก จากดึกก็ล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ เขาถึงเพิ่งได้งีบหลับไปอย่างไม่สบายใจ
...จนเขาตื่นมาตอนสายอีกวันก็รีบจัดการอาบน้ำอาบท่าอย่างรวดเร็ว แล้วปิดท้ายด้วยการสวมกางเกงยีนส์ ตามด้วยเสื้อยืดสีขาวแล้วสวมทับด้วยเชิ้ตสีเทาแขนยาวพับแขนแบบลวกๆ ก่อนจะหันไปหยิบรองเท้าผ้าใบที่ถอดทิ้งระเนระนาดไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แล้วลงมาหาอะไรรองท้องอย่างเร่งรีบ ก่อนทำท่าจะออกไปอย่างผลุนผลัน “อ้าวโอม อะไรกันลูก!! ทำไมดูรีบร้อนอย่างนั้น มีอะไรหรือเปล่า!! แล้ววันนี้ไม่ทำงานเหรอ เมื่อวานมาถึงเห็นลุกลี้ลุกลนขึ้นข้างบนเลยไม่รู้เรื่องกันว่าเป็นยังไงบ้าง แล้วเสียงอะไรโครมครามเหรอ แม่กับพ่อได้ยินแล้วไม่สบายใจเลย” ...แม่เลี้ยงฟองจันทร์ผู้เป็นแม่รีบร้องทักเมื่อเห็นเขากำลังจะเดินออกไป ...โอมหันมามองพ่อกับแม่ที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้โซฟากลางบ้านแล้วทำท่าชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าท่านทั้งสอง “ขอโทษทีครับ เผอิญผมมีธุระด่วนมากไว้ผมจะกลับมาเล่าให้ฟังนะครับ ส่วนเรื่องงานที่ฟาร์มเดี๋ยวผมจะโทรบอกอินตาให้ดูไปก่อนแล้วจะโทรหาผู้จัดการออฟฟิศเรื่องเอกสารครับ ผมไปก่อนนะครับ” ...เขาบอกเสียงเร่งๆ และในใจก็ร้อนรุ่มกับเวลาที่เหลือน้อยสำหรับเรื่องใหญ่ที่กำลังเกิดขึ้นในคืนนี้ ...โอมเดินออกไปแล้ว แต่ยังทิ้งความค้างคาใจไว้กับผู้เป็นบิดาและมารดาของเขา .................... ...โอมเข้ามานั่งประจำที่ในรถกำลังจะติดเครื่องยนต์ แต่แวบหนึ่งก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่มีจุดหมายว่าจะไปที่ไหน หรือจะติดต่อใครเพื่อบอกข้อมูลสำคัญที่ทราบมา ...เขานั่งมือพาดกับพวงมาลัยแล้วฟุบหน้าลงกับท่อนแขนเหมือนคนหมดทาง เพราะคิดไม่ออกว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี ...แต่แล้วโอมก็คิดได้ว่าเมื่อติดต่อเบญรดาไม่ได้ก็น่าจะติดต่อกับคนอื่นที่สามารถรับข้อมูลและช่วยส่งข้อมูลต่อไปให้ถึงเบญรดาได้อีกที และคนคนนั้นก็คือคนที่ใกล้ชิดเบญรดานั่นเอง ใช่แล้ววีรวิททย์ เมื่อคิดได้โอมก็รีบโทรติดต่อหาวีวิทย์ทันที “ฮัลโหลคุณวิทครับ ผมมีเรื่องด่วนจะบอกเบญรดาแต่ผมติดต่อเธอไม่ได้เลย มีวิธีที่จะให้ผมติดต่อเธอได้มั้ยครับ!!”...น้ำเสียงร้อนรนรีบพูดออกไปหลังจากเขารับสาย
“อ๋อครับ คุณโอม เอ่อคือตอนนี้ผมเองก็ไม่ทราบอะไรเท่าไหร่หรอกครับ แต่เห็นคุณพ่อบอกว่าท่านผอบอตอรอสั่งให้ทีมเจ้าหน้าที่ที่เชียงใหม่งดใช้โทรศัพท์มือถือเพราะมีพวกตำรวจนอกรีตคอยดักจับสัญญาณอยู่น่ะครับ คุณโอมมีอะไรเร่งด่วนหรือเปล่าครับ!!” “คือผมได้ข้อมูลเกี่ยวกับของที่พ่อเลี้ยงจะให้มาลงคืนนี้น่ะครับ ว่าจะมีรถขนสินค้ามาถึงประมาณตีสาม และจะไปลงของที่โกงดังใหญ่หลังวัดอุโมงค์น่ะครับ ผมไม่แน่ใจว่าเบญรดากับทีมเจ้าหน้าที่รู้เรื่องนี้หรือยังเพราะมีโกดังสองจุดเกรงว่าจะได้ข้อมูลคลาดเคลื่อนไปน่ะครับ” ...โอมรีบอธิบายสิ่งที่เขารีดมาได้จากอัญชิกา ซึ่งนั่นทำให้วีรวิทย์ฟังแล้วถึงกับหูผึ่งตาโตเพราะตื่นเต้นกับข้อมูลของโอม และแน่นอนว่าเขาเองก็ห่วงน้องสาวมากจึงไม่อยากให้ข้อมูลคลาดเคลื่อนและส่งผลต่องานของน้องสาว “โอเคๆ ผมเข้าใจสิ่งที่คุณพูดแล้วครับคุณโอม เดี๋ยวผมจะรีบโทรบอกคุณพ่อ ได้เรื่องอย่างไรผมจะโทรมาบอกคุณทันทีนะครับ” ...วีรวิทย์รีบพูดรีบตัดบทแล้ววางสายกันอย่างรวดเร็ว “เฮ่อออ!!!...” ...โอมทิ้งศีรษะกับพนักหลังแล้วถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยข้อมูลที่เขารู้มาก็คงถูกส่งไปถึงเบญรดาได้แน่นอน แล้วโอมก็นั่งมองไปข้างหน้าผ่านกระจกรถเพื่อคิดว่าเขาจะไปไหนดีหรือจะรู้ได้อย่างไรว่าเบญรดาอยุ่ที่ไหน คิดอยู่สักพักก็สตาร์ทเครื่องยนต์หวังจะออกไปหาที่ตั้งหลักสักที่สำหรับคิดการณ์ต่อว่าจะทำอะไรได้อีกบ้าง...ทว่ายังไม่ทันที่โอมจะออกรถเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เมื่อยกขึ้นมาดูหน้าจอก็เห็นว่าเบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นหมายเลขที่เขาไม่คุ้น แต่โอมก็กดรับสายโดยไม่รอช้า
“ฮัลโหล สวัสดีครับ” “สวัสดีครับ คุณโอมนะครับ ผมผู้บังคับบัญชาการตำรวจแห่งชาติครับ” ...อีกฝ่ายพูดแนะนำตนเอง นั่นทำให้โอมถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ....................
Latest chapter
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/12
...สายอีกวันรถยนต์ส่วนบุคคลเจ็ดที่นั่งของโอมก็มาจอดตรงหน้าอาคารราชการในเมือง โอมในชุดสไตล์การแต่งกายที่คุ้นเคยยืนอยู่กับเบญรดาในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดกางเกงยีนส์สีเข้ม โอมมองหน้าเบญรดาแล้วยิ้ม“พร้อมยัง!!”“มาขนาดนี้แล้วถ้าไม่พร้อมนี่เสียฟอร์มแย่สิ หึหึ”“ดีมาก งั้นไป”...ว่าแล้วโอมก็จูงมือเบญรดาเดินเข้าไปยังสำนักงานราชการเพื่อทำการจดทะเบียนสมรสตามที่ได้ตกลงกันไว้เมื่อคืน และเขาก็โทรไปคุยกับท่านนายพลและคุณปรียารวมทั้งวิทเรียบร้อยแล้วด้วย หลังจากคุยกับฝั่งเบญรดาแล้วเขาก็โทรบอกพ่อกับแม่เขาเองด้วยแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟังคร่าวๆ เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหาเขาก็พาเธอมาจดทะเบียนเลยในวันนี้...ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลงและยินยอมของเธอกับเขาและผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย นั่นคือจะไม่มีการจัดงานแต่งงานหรืองานเลี้ยงใดๆ เพราะให้เกียรติตำแหน่งและหน้าที่ของเบญรดาที่ยังคงอยู่แบบไร้ตัวตนตามที่เธอร้องขอ...โอมที่วันนี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นคนละคนกับวันก่อนๆ หัวใจเขาได้รับการซ่อมแซมแล้วตั้งแต่เมื่อคืนซึ่งถือว่าเขายังโชคดีที่เบญรดากลับมาทันเวลา เพราะไม่อย่างนั้นเขาอาจหลับไม่ตื่นไปแล้วจากการรอเธออย่างไม่มีจุดหมาย...
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/11
“มีวันนึงพี่วิทไปทำงานแล้วโดนตามค่ะ พี่วินก็โดนตาม ดีที่ไหวตัวทันเลยย้ายกันไปอยู่บ้านอีกหลังแล้วทำงานอยู่ที่บ้านค่ะ แล้วก็เปลี่ยนซิมใหม่กันหมดเพราะป๊ายื่นเรื่องไปที่ตำรวจไซเบอร์จนได้รู้ว่ามันตามจากเบอร์โทรค่ะ ส่วนที่พี่วิทไม่ติดต่อกลับหาคุณเพราะ เอ่อ...”“เพราะอะไร!!”“เอ่อ..คือ เพราะป๊าถามฉันว่าถ้ายังเสี่ยงอยู่แบบนี้แล้วจะยังอยากกลับมาหาคุณไหม ตอนนั้นฉันนอนหยอดข้าวต้มอยู่แล้วคิดว่าถ้าฉันเลือกเส้นทางนี้แล้วและตอนนี้ก็เจ็บสาหัสยิ่งอนาคตก็ยิ่งบอกไม่ได้ว่าจะตายหรือจะรอด ฉันเลยบอกป๊าว่าไม่ขอไปต่อกับคุณแล้วค่ะ ป๊าเลยบอกพี่วิทว่าถ้าฉันเลือกแบบนั้นก็ให้พี่วิทหยุดคุยเรื่องฉันกับคุณไปเลย แค่ให้คนที่บริษัทดำเนินการเรื่องงานไปตามปกติ และรอดูสถานการณ์ดีขึ้นเมื่อไหร่พี่วิทค่อยกลับมาคุยงานกับคุณเหมือนเดิม ป๊าบอกว่าให้ความเงียบค่อยๆ บอกคุณเอง เอ่อคุณอย่าโกรธป๊านะคะ ถ้าจะโกรธก็โกรธฉันนี่” ...โอมยิ่งฟังก็ยิ่งคิดว่านี่คือรายละเอียดสำคัญทั้งนั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือนี่ไม่ใช่หรือคือปาฏิหาริย์ที่เขาร้องขอทุกวันทุกคืนทั้งๆ ที่เธอตัดเขาไปแล้ว แต่แล้วเธอก็กลับมา เขาค่อยๆ เลื่อนมือข้างหนึ่งไป
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/10
...เขาหลับลึกจนฝันเห็นเบญรดาอยู่บ่อยครับ และครั้งนี้ก็เช่นกันที่เขากำลังฝันว่าเธอมาหามาดูแลเขา มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบโดยเธอมานั่งตรงริมขอบที่นอนแล้วยกฝ่ามือขึ้นแตะหน้าผากเขาเพื่อจะดูว่าความร้อนจากอาการไข้ได้ลงลงหรือยัง...ในฝันนั้นเขาเห็นว่าขณะเธอกำลังใช้มืออังหน้าผากเขาอยู่นั้น และเขาก็กลัวว่าเธอจะดึงมือกลับเขาเลยรีบคว้ามือนั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอจากเขาไปอีก“น้องเบล!!!”...โอมเผลอเรียกชื่อนั้นออกมาพร้อมร่างที่สะท้านตัวขึ้นตามความกลัวว่าเธอจะหายไป จนเมื่อลืมตาขึ้นถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝัน...แต่ความฝันทำไมเหมือนจริงเสียเหลือเกิน เพราะขนาดรู้สึกตัวแล้วก็ยังรู้สึกว่ามือเขากำลังกุมมือใครอยู่“เป็นอย่างไรบ้างคะ!! พี่แสงดาวบอกว่าคุณไม่สบายเลยกินยาแล้วนอน ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง!!”...น้ำเสียงที่คุ้นเคยนั้นถามเขา แต่เพราะโอมยังตกอยู่ในความงุนงงว่านี่คือความฝันหรือความจริง เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้ เธอสวมเสื้อเชิ้ดรัดรูปสีฟ้าอ่อนและกางเกงผ้าสีดำ และหน้าตาท่าทางเธอคนนี้ก็เหมือนคนที่จากเขาไปแล้วทุกกระเบียดนิ้ว...โอมรู้สึกลำคอตีบตันขึ้นมาอีกแล้วเพราะคิดว่ามีแต่คนใจ
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/9
...จากหนึ่งวันเป็นสามวัน จากสามวันเป็นอาทิตย์ จากอาทิตย์ก็ผ่านไปเป็นเดือน จนวันเวลาล่วงเลยเข้าเดือนที่สาม...ชายหนุ่มที่ชื่ออภิภัทร์หรือโอมยังคงใช้ชีวิตปกติกับธุรกิจฟาร์มกล้วยไม้กลางดอยแม่แจ่ม และนับวันก็ยิ่งมีหน่วยงานต่างๆ ได้ติดต่อเข้ามายังบริษัทขนาดกลางของเขาเพื่อขอเป็นคู่ค้าบ้างและสั่งจองดอกกล้วยไม้จากฟาร์มเพื่อประดับตกแต่งรองรับงานต่างๆ มากมายจนแต่ละเดือนมียอดขายพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ายินดี...และแม้ว่ากิจการจะเติบโตและสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนได้มากมาย แต่ผู้เป็นเจ้าของกิจการกลับไม่มีความสุขจากธุรกิจที่เติบโตขึ้นเลย จากชายหนุ่มบุคลิกดีหน้าตาดีจนเป็นที่แอบถูกใจของสาวๆ มากมายและจิตใจที่เคยแข็งแกร่งแต่โอบอ้อมอารี ...กลายเป็นตอนนี้ผู้ชายที่ชื่อโอมซูบผอมลงมาก หน้าตาก็ดูเคร่งเครียดตลอดเวลาไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนเมื่อก่อน และน้อยครั้งมากที่เขาจะแสดงตัวต่อสังคมหรือที่ไหนๆ ก็ตาม เพราะงานทุกอย่างสามารถสั่งการผ่านผู้จัดการและอินตาได้ เขาจึงมีโลกส่วนตัวที่ส่วนใหญ่จะอยู่แค่บ้านพักริมหน้าผากับกระท่อมปีกไม้กลางสวนกล้วยไม้เท่านั้น...แม้แต่อัญชิกาเองเขาก็เลือกที่บล็อคเบอร์เธอและบอกให้ผู้จัดการในบริษัท
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/8
...และแล้วเวลาก็ผ่านไปอีกหนึ่งวันเต็มๆ ที่โอมไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาอยากจะติดต่อคนโน้นคนนี้เพื่อตะล่อมถามก็เกรงว่าจะเป็นการเปิดเผยสถานะของเบญรดาออกไป เขาจึงตกอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนัก...ขณะที่เขานั่งเคร่งเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่นซึ่งแยกส่วนมาจากห้องโถงนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขารีบหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็รีบกดรับเพราะหวังว่าจะมีข่าวเบญรดา“ฮัลโหล สวัสดีครับคุณโอม ผมชื่อศิรวัฒน์นะครับ”“ฮัลโหล ครับสวัสดีครับ”“คือคุณวีรวิทย์เจ้านายของผมมอบหมายให้ผมเป็นคนติดต่อประสานงานเรื่องกล้วยไม้กับคุณตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะครับ”...คำพูดจากคนที่โทรมาทำให้โอมแปลกใจ“อ้าวแล้วคุณวิทล่ะครับ ผมพยายามโทรติดต่อ แต่ติดต่อไม่ได้เลย ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”...โอมรีบถามกลับอย่างร้อนใจ เพราะนี่คงเป็นความหวังเดียวที่เขาจะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“คุณวีรวิทย์ลางานยาวเลยครับ ลาแบบไม่มีกำหนดและไม่ได้บอกไว้ครับว่าลาทำไม ลาไปไหน บอกอย่างเดียวว่าลาแบบไม่มีกำหนดเพราะมีเรื่องสำคัญมากต้องจัดการ และฝากบอกคุณว่าช่วงนี้ยังไม่ต้องไปที่บ้านนะครับเพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เลยเกรง
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/7
...โอมขับรถมาตามถนนสายหลักจนมาถึงทางแยกเข้าสู่ถนนเป้าหมายเพื่อไปยังโกดังพ่อเลี้ยงทรงพล แต่ข้างหน้าเขาเห็นตำรวจจราจรหลายนายคอยโบกมือส่งสัญญาณห้ามรถเลี้ยวเข้าถนนเส้นนั้น และทำการโบกมือส่งสัญญาณให้รถเบี่ยงไปทางอื่น...นี่คือช่วงเวลาเคลียร์พื้นที่ เจ้าหน้าที่จึงต้องคอยกันไม่ให้ประชาชนเข้าไปใกล้พื้นที่ที่เกิดเหตุ...โอมหักพวงมาลัยเข้าซ้ายมือเพื่อจอดรถตรงข้างทางก่อนจะถึงทางแยกที่มีตำรวจจราจรยืนอยู่นั่น เพราะต่อให้เขาไปต่อเขาก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี เขาลงมายืนดูสถานการณ์ว่าพอจะมีทางได้เข้าไปเส้นทางนั้นได้หรือไม่...รถราเริ่มหนาตาขึ้นและชะลอเป็นคอขวดอยู่เต็มถนนเส้นหลัก เพราะข้างหน้ามีเจ้าหน้าที่คอยเปิดทางให้รถวิ่งผ่านเป็นระยะๆ...แล้วเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองตามใบพัดยักษ์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวสูงขึ้นๆ นั่น ใจโอมเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะและมีแต่ความสงสัยว่าจะมีใครอยู่บนเฮลิคอปเตอร์นั่นบ้าง จะมีเบญรดาอยู่ด้วยไหม!! ถ้าเธออยู่ด้วยเธอปลอดภัยดีใช่ไหม!!...แต่แล้วโอมก็ทำได้แค่ยืนแหงนมองเฮลิคอปเตอร์ที่ดังสะท้านไปทั้งน่านฟ้าเมืองเชียงใหม่ ก่อนจะค่อยๆ หายลับไปสุดปลายฟ้านั่น แต่
You May Also Like
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat113.0K viewsพี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง89.3K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย165.9K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่602.7K viewsยั่วเล่น...แต่รักจริง
ไฟใต้เงา57 viewsHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล34 viewsอย่าเกลียดหนู
ผัดบวบ21 viewsต้นน้ำติดดิน
Chanan55 views
