LOGIN“แววตาขืนเธอมัวเป็นแบบนี้จะลำบากเอานะ” วิกานดาเข้ามาพูดคุยเมื่อเห็นหญิงสาวไม่ยอมหยุดอาละวาด ผ่านมาห้าวันแล้วที่ยังไม่ยอมรับแขกถึงแม้จะรู้ว่าหญิงสาวอายุ 18 ปี ก็เถอะ แต่เข้ามาอยู่แบบนี้ก็ต้องทำเหมือนกัน เพราะทุกคนมีหน้าที่ขาย
“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว”
“ไม่ทำแล้วจะเอาเงินที่ไหนใช้ หลับหูหลับตาทำไปเถอะ”
“ไม่เอา ให้ฉันตายเสียดีกว่าไปอ้าขาให้คนอื่น” แววตาสวนกลับอย่างดื้อดึง วิกานดาทำอะไรไม่ได้จึงวางข้าวกล่องไว้ให้ เพราะหญิงสาวยังโดนกักบริเวณอยู่
เธอหยิบข้าวขึ้นมากินไม่เคยคิดที่จะประท้วงว่าไม่กินข้าว เพราะเคยทำแล้วโดนปล่อยให้อดกินข้าวจริงๆ สองวัน จึงเลิกใช้วิธีนั้นเพื่อประท้วงเพราะยังไม่อยากตายตามที่ปากพูด
ผ่านมาอีกวันแต่ครั้งนี้ไม่มีใครเข้ามาต้องการจะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ อาจจะเป็นเพราะเมื่อวานเธอบอกไปว่าอายุได้แค่ 18 ปี ถึงที่นี้จะเป็นสถานที่ขายบริการแต่ต้องยอมรับเลยว่ากฎค่อนข้างแน่นหนาและไม่เอาเด็กที่อายุไม่ครบ 20 ปีบริบูรณ์มาขายบริการเด็ดขาดตามกฎหมายที่คุ้มครองเอาไว้
สถานที่แห่งนี้เธอได้รู้มาจากวิกานดาว่าเป็นสถานที่ขายบริการถูกต้องตามกฎหมาย เพราะมีการขึ้นจดทะเบียนอย่างถูกต้อง
“ทำงานไม่ได้คืนนี้ก็ออกไปช่วยเสิร์ฟเหล้าละกัน" ผู้คุมเดินเข้ามาหาเด็กสาวที่นั่งจ้องเขาด้วยสายตาที่ไม่มีความหวาดกลัว หลายวันมานี้เขาได้เห็นแล้วว่าเด็กคนนี้มันแผลงฤทธิ์ได้ขนาดไหน ไหนจะปากที่ด่าเก่งอีกไม่รู้ใครสรรหาเด็กคนนี้มา
“ให้ไปทำที่ไหนล่ะ” เสียงห้วนถามกลับอย่างไม่มีหางเสียง
“ที่ผับข้างบน” ผู้คุมชี้มือไปข้างบนที่เปิดเป็นผับและสถานบันเทิง ส่วนข้างล่างจะเป็นสถานที่ขายบริการต้อนรับแขกที่ต้องการปลดปล่อย
“อายุเพิ่ง 18 ทำไม่ได้หรอก” เธอเถียงสู้กลับและเอามือกอดตัวเองเอาไว้แน่น
“ทำไม่ได้ก็ต้องทำ แค่ไปเสิร์ฟไปเก็บแก้วจาน ถ้าเธอยังทำไม่ได้อีกคงได้เป็นเรื่อง หรืออยากจะขายล่ะ ยังไงก็ไม่มีใครรู้ว่าเธออายุเท่าไรอยู่ดี"
“อือ ฉันจะไปเสิร์ฟเหล้า”
“ดี เดี๋ยวให้วิเอาชุดมาให้”
“แววอย่าก่อเรื่องเข้าใจไหม ถ้าคืนนี้เธอก่อเรื่องอีกเป็นเรื่องแน่ เพราะข้างบนเสี่ยภูมิอยู่” วิกานดาที่เข้ามาแต่งตัวให้กับแววตารีบพูดกำชับ
“รู้แล้วพี่ ฉันทำอะไรได้หมดแหละไม่ใช่เด็กแล้วนะ”
“รู้ว่าไม่ใช่เด็ก แต่เธอดื้อมากคุมก็อยาก ถ้าคืนนี้เผลอก่อเรื่องขึ้นมาอีกเสี่ยภูมิเอาตายแน่”
“รู้แล้ว” แววตากลอกตาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเธอโตมาด้วยตัวเองจึงค่อนข้างจะดื้อดึง และไม่ยอมถูกเอาเปรียบ ถ้าวันนั้นไม่พลาดท่าให้กับป้าแท้ๆ ของตนเองคงไม่ต้องมาอยู่ที่นี่
“เป็นเพราะรูปร่างของเธอไงแวว คนเขาถึงไม่คิดว่าอายุ 18 ไหนจะนมไหนจะเอวไหนจะบั้นท้ายแน่นมือแบบนี้ไงไอ้พวกนั้นถึงไม่รู้” วิกานดาที่แต่งหน้าทำผมให้เสร็จและสั่งให้แววตาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ถึงได้เห็นว่าเด็กสาวคนนี้สวยและดูโตกว่าอายุ
“ไปได้ยัง” เมื่อเห็นถึงความห่วงใยมาจากคนที่เธอพึ่งรู้จักได้ไม่ถึงอาทิตย์จึงทำอะไรไม่ถูก
“เสร็จแล้ว ตามมาพี่จะอธิบายงานให้ฟังว่าทำอะไรบ้าง” วิกานดาพาเดินเข้าไปในลิฟต์และกดชั้นสอง
แววตาตกตะลึงเล็กน้อยเธอไม่เคยคิดเลยว่าข้างบนจะเป็นผับใหญ่ขนาดนี้ มีทั้งโซนที่นั่งทานอาหาร อีกฝั่งจะเป็นเฉพาะนั่งดื่มเท่านั้นแยกออกอย่างชัดเจน
“พี่จะเอาเราอยู่โซนอาหารขืนให้ไปอยู่โซนดื่มมีหวังเป็นเรื่องแน่”
“อยู่ไหนก็อยู่พี่”
“เราไม่ต้องไปรับออร์เดอร์คอยเอามาเสิร์ฟและเก็บอย่างเดียว ตอนเก็บจานชามก็เอาไปวางตรงจุดล้างเดี๋ยวพี่พนักงานเขามาล้างเอง”
“แล้วพี่ล่ะ”
“พี่อยู่ตรงดื่มนู้นต้องคอยเอนเตอร์เทนแขกอีก”
“อ๋อ โอเคไม่ต้องห่วงฉันทำได้”
“งั้นพี่ไปแล้ว”
“น้องมาใหม่ใช่ไหม” พนักงานชายเดินเข้ามาทักเมื่อเห็นหญิงสาวดูแปลกหน้าไม่เคยเห็นมาก่อน
“ใช่ค่ะ พี่เขาให้มาช่วยทางนี้”
“งั้นเอาเซตนี้ไปเสิร์ฟโต๊ะ 6 หน่อย”
“ค่ะ” เมื่ออยู่ในสถานการณ์นี้เธอเองก็สามารถปรับการพูดจาได้เพราะไม่อยากมีเรื่องมีเรื่องมีราวทีหลัง จึงพยายามพูดให้มีหางเสียงให้มากที่สุด
แววตาทำงานไปได้สักพักก็เริ่มชินเพราะเธอเคยทำงานสารพัดอย่างมาก่อนเพื่อเลี้ยงชีพตัวเอง แค่นี้ถือว่าเธอสบายมาก
“พี่ทางดริ้งคนไม่พอขอคนไปช่วยสักคนสองคนได้ไหม”
“น้องๆ น้องคนสวยๆ นะได้ยินไหม”
“ค่ะ ได้ยินค่ะ” แววตาเอาแก้วมาวางตรงจุดล้างและเดินเข้ามาหา
“เราหน้าตาสะสวยไปช่วยทางนั้นหน่อย ทางนี้แขกไม่เยอะแล้ว”
“ได้ค่ะ” เธอตอบรับอย่างว่าง่ายและเดินตามผู้ชายร่างสูงที่ค่อนข้างอ้อนแอ้นเล็กน้อย
“พอแขกสั่งน้ำเราเอาเครื่องดื่มไปเสิร์ฟให้กับแขกพอ ยืนตรงจุดบาร์นี่แหละ”
“ได้ค่ะ”
“ฝากด้วยนะ”
“เด็กใหม่เหรอเรา ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” บาร์เทนเดอร์หน้าตาหล่อเหลาเอ่ยถามและยิ้มมาให้
“ใช่ค่ะ” เธอตอบรับสั้นๆ และพยายามมองไปทางข้างหน้าที่มีแขก
“เราชื่อไรล่ะ พี่ชื่อขุน”
“แววค่ะ”
“ชื่อน่ารักจัง เอาเครื่องดื่มไปเสิร์ฟโต๊ะนั่นที”
“โต๊ะไหน” เธอเพ่งมองท่ามกลางความมืดเพราะไม่แน่ใจว่าจะเอาไปให้เสิร์ฟโต๊ะไหน”
“โต๊ะ 4 ดูแสงไฟนีออนสะท้อนแสงเอาจะได้เห็น”
“โอเค” เธอถือถาดเครื่องดื่มที่มีแชมเปญและไวน์ขาวเดินตรงไปที่โต๊ะ 4 ที่บาร์เทนเดอร์บอก “เครื่องดื่มค่ะ” เธอวางเครื่องดื่มและเตรียมจะหันเดินกลับไป
“เด็กใหม่เหรอหน้าตาสวยจัง มานั่งกับพี่ก่อนมา” ชายร่างท้วมแก่คราวพ่อไม่พูดเปล่ากับดึงข้อมือเล็กให้เข้ามานั่งบนตักของตน
“ไอ้แก่”
เพล้ง!!
“เมื่อกี้หนูยิ้มแบบนั้นให้เสี่ยใจแทบละลายเลยรู้ไหม” ภูมิพูดและเอามือทาบอกและลูบเบา ๆ“เสี่ยวอ่ะ เสี่ยชอบเล่นมุกเสี่ยว ๆ แบบนี้ประจำเลย”“เสี่ยพูดจริงนะคนดี แค่เสี่ยเห็นหน้าหนูเสี่ยก็ใจเหลวแล้ว เมียใครก็ไม่รู้ทำไมสวยเอาสวยเอาจนเสี่ยอยากเก็บหนูใส่กระเป๋าไปทุกที่ที่เสี่ยไปเลย”“คนนะคะเสี่ยไม่ใช่หมา”“ฮ่า ฮ่า น่ารัก” ภูมิพูดเสียงละมุนและเอามือมาลูบแก้มเนียนอย่างเบามือ และฝากจูบไว้ที่หลังมือเรียวอย่างทะนุถนอม“แล้วเราจะไปไหนกันคะ” เพราะตั้งแต่ออกมาจากร้านของอิงอรชายหนุ่มไม่พูดอะไรแค่ขอตัวพาเธอกลับ ตอนแรกคิดว่าจะพากลับบ้านแต่คนขับรถกลับพาเข้าสู่ถนนเลี่ยงเมืองแทน“เสี่ยจะพาเมียกับลูกไปพักผ่อนครับ” ภูมิยิ้มหวานและอุ้มร่างบางเข้ามานั่งบนตักให้เธอซบหน้าลงบนอกกว้างของตนเองแววตาไม่ได้ขัดขืนเพราะเธอเองก็ชอบอิงแอบแนบชิดใกล้เรือนร่างของเขาอยู่แล้ว เวลาอยู่ใกล้มันทำให้เธอรู้สึกดีและอารมณ์ดีเป็นพิเศษภูมิมองหน้าภรรยาคนสวยที่ตอนนี้เธอหลับอยู่บนอ้อมแขนของตัวเอง เขายิ้มละมุนและใช้มือหนึ่งข้างลูบที่แก้มเนียนที่แดงระเรื่อเล็กน้อย และมือมาหยุดที่หน้าท้องของเธอ เขาลูบเบา ๆ เพราะกลัวจะทำให้เธอเจ็บและไม่อยากป
“เสี่ยหนูท้องค่ะ” แววตาร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นที่ตรวจครรภ์ขึ้นเป็นสองขีดตอนแรกเธอไม่ได้ตั้งใจจะตรวจแต่รู้สึกพะอืดพะอมแปลก ๆ บวกกับประจำเดือนที่ยังไม่มาสองอาทิตย์ได้แล้วถึงได้รู้ว่าตัวเองกำลังท้อง“หนูท้องเหรอ” ภูมิหันมามองสาวน้อยของเขาด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจ ไม่นานใบหน้าก็คลี่ยิ้มออกมาและรีบวิ่งมาอุ้มหญิงสาวไว้ในอ้อมกอด“เสี่ยดีใจเหรอ”“ดีใจสิครับหนูท้องลูกของเราทั้งคนนะ” ภูมิพูดเสียงละมุนและจับใบหน้าสวยเข้ามาบดจูบอย่างอ่อนโยน“หนูรักเสี่ยนะคะ” แววตาดึงสามีเข้ามากอดและซบเข้าที่อกแกร่ง ภูมิยิ้มเมื่อเห็นช่วงนี้สาวน้อยของเขาอ้อนเขาผิดปกติคงเป็นเพราะตั้งท้องนี่เอง“เมียกูท้องแล้วโว้ย” ภูมิแทบป่าวประกาศให้คนทั้งผับรู้ด้วยความดีใจ วันนี้เขาจึงเรียกรวมเพื่อน ๆ ในกลุ่มเข้ามาพบเพื่อบอกเรื่องที่น่ายินดี“ดีใจด้วยโว้ย กูจะรับขวัญหลานจัดหนักจัดเต็มเลย” เต้รีบแสดงความยินดีและพร้อมที่จะเปย์หลานทั้งที่ยังไม่ทันลืมตาดูโลก“เด็กมันต้องน่ารักใช่ไหมว่ะ”“มึงถามอะไรแปลก ๆ ว่ะไอ้เปรม เด็กมันก็ต้องน่ารักสิวะ” เต้หันมาตอบเพราะด้วยประสบการณ์เป็นพ่อคนแรกของกลุ่มถึงเข้าใจว่าเด็กนั้นน่ารักมากขนาดไหน“ดูสิ
“เสี่ยเป็นอะไรรึเปล่าคะ” เพราะตั้งแต่เขาขึ้นมาก็ทำหน้าเศร้าเหมือนต้องการจะถามอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ยอมถาม“หนูรักเสี่ยไหม”“รักสิ”“แล้วเสี่ยเป็นอะไรสำหรับหนู”“เป็นคนให้เงินใช้ไง”“ฮะ ฮะ เป็นคนให้เงินใช้นี่เอง” เขาพูดคำนั้นอีกครั้งและเดินวนเวียนและพูดทวนอีกครั้งซ้ำ ๆ จนเธองงว่าเขาเป็นอะไร“เฮ้อ~~” หลายวันต่อมาแววตามานั่งถอนหายใจข้าง ๆ อิงอรที่ทั้งคู่เพิ่งเลิกเรียน“เป็นอะไรของแกฮะ เอาแต่นั่งถอนหายใจอยู่ได้” อิงอรอดถามไม่ได้เพราะแววตานั่งถอนหายใจมาหลายวันแล้ว แล้วมันทำให้เธอรำคาญ“เสี่ยภูมิน่ะสิ ช่วงนี้เป็นอะไรอีกก็ไม่รู้ หรือจะเข้าสู้วัยทองว่ะ”“อีบ้า ผู้ชายเขาไม่เข้าวัยทองหรอก 80 ยังทำผู้หญิงท้องได้เลย”“เออ รู้แล้วก็แค่ประชด”“ก่อนที่เสี่ยแกจะเป็นยังงั้นมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า”“ก็ไม่มีนะ เสี่ยเขาแค่ถามว่าเขาเป็นอะไรสำหรับฉัน”“แล้วแกตอบไปว่าอะไร”“เป็นคนให้เงินใช้”“เฮ้อ~~” อิงอรถอนหายใจแทนกับความซื่อของเพื่อน สิ่งที่ควรซื่อกับไม่ซื่อ ไอ้ที่ไม่ควรกับซื่อซะงั้น“ทำไมอีกอ่ะ ฉันทำอะไรผิด”“เสี่ยแกถามแบบนั้นเขาแค่อยากรู้สถานะเขากับแกไงตา”“เขาก็ต้องรู้อยู่แล้วดิว่ะ อยู่ด้วยกันเอากันแทบทุก
พลั่ก พลั่ก!!“อ๊า~ กรี๊ด แรงมากเลยค่ะเสี่ย อ๊า~” แววตากรีดร้องลั่นเมื่อเขากระแทกกระทั้นใส่ช่องทางรักทางด้านหลังของเธอไม่หยุดหย่อน ทั้งที่บอกเขาไปแล้วว่าให้เบา ๆ แต่กลับกันเขาเอาแต่กระแทกเธออย่างรุนแรงไม่หยุดเธอเองก็ชอบถึงกลับส่งเสียงครางดังระงมทั่วห้องทำงานนาทีนี้เธอไม่สนใจแล้วว่าใครจะได้ยิน เพราะสนแค่ว่าเธอและเขาจะมีความสุขกับช่วงเวลานี้ได้มากมายแค่ไหน และเธออยากรู้ว่าเขาจะทำให้เธอสุขสมได้มากน้อยแค่ไหน“แรงอีกค่ะเสี่ย แรงอีก อ๊า ดีมากเลย”ตับ ตับ!!ภูมิพับข้อศอกเล็กทั้งสองข้างหญิงสาวพาดไหล่และกระทุ้งแก่นกายใส่จนบั้นท้ายสวยของแววตาสั่นไหวไปมา“อ๊า~ ข้างในหนูมันทั้งร้อนและแคบจนเสี่ยจะเสร็จอีกแล้ว” ภูมิพูดด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านและอุ้มร่างบางให้มานั่งที่ตักเอวคอดหมุนควงใส่แก่นกายของเขาไปมาเธอร้องครางแต่กลับกระแทกใส่แก่นกายของเขาไม่หยุดภูมิคลี่ยิ้มและบีบเต้างามทั้งสองข้างอย่างมันมือที่มันเด้งสะท้อนสายตา“อ๊า เสี่ยขา หนูเสียวมาก อ๊า” แววตาหวีดร้องและทำเสียงอ
ปัง! โครม!ภูมิตกใจเมื่ออยู่ ๆ ประตูหน้าห้องทำงานก็เปิดเข้ามาอย่างแรงเกือบจะโพล่งด่าไปอยู่แล้วเพราะคิดว่าเป็นลูกน้อง แต่ที่ไหนได้กับเป็นสาวน้อยของเขานั้นเอง“หนูมีอะไรรึเปล่าถึงได้มาหาเสี่ย”แววตาไม่ยอมพูดอะไรแต่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาและหยุดยืนมองหน้าชายหนุ่มอยู่แบบนั้นจนภูมิรู้สึกเสียวสันหลังและขนลุกด้วยความกังวลเพราะกลัวหญิงสาวโกรธอะไรเพิ่มอีกที่เขานั้นยังไม่รู้ฟุ่บ!ภูมินิ่งและรู้สึกใจอ่อนยวบขึ้นมาเมื่อสาวน้อยคนที่งอนไม่ยอมพูดจากับเขามาตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ตอนนี้กับปีนขึ้นมานั่งบนตักและเอาหน้าซบเข้าที่ไหล่ของตน“ยกโทษให้เสี่ยแล้วเหรอ” ภูมิถามเสียงละมุนและกอดหญิงสาวอย่างอ่อนโยน“เสี่ยรักหนูจริง ๆ เหรอ” ภูมิยิ้มเพราะนี่เป็นคำพูดแรกที่หญิงสาวยอมพูดตลอดหนึ่งอาทิตย์“ครับเสี่ยรักหนู”“จริงรึเปล่าที่เสี่ยไม่ยอมนอนค้างกับใคร”“จริง”“แล้วทำไมเสี่ยนอนกับหนูล่ะ” เธอเงยหน้ามาถามและทำแก้มป่องน่ารักใส่“เพราะหนูพิเศษกว่าคนอื่นไง”“แบบไหน”“ก็ดื้อไม่เหมือนใครดี ทำใจเสี่ยเต้นกระตุกทุกครั้งเมื่อได้อยู่ใกล้” ภูมิพูดด้วยรอยยิ้มและดึงแก้มหญิงสาวเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว“ถ้าเสี่ยรักหนูจริงจะยอมมีแค่หนูคนเดียว
เมื่อความใคร่มอดดับลงภูมิก็กลับมีสติและต้องตกใจเมื่อเห็นแววตาร้องไห้ออกมาและมองหน้าเขาที่สายตาเต็มไปด้วยความโกรธและเสียใจ“เสี่ยขอโทษ” เขารีบดึงร่างเล็กเข้ามากอดถึงแม้หญิงสาวพยายามทุบตีไล่ให้เขาออกไปก็ตาม “เสี่ยขอโทษ เสี่ยไม่ได้ตั้งใจ” เขาพูดขอโทษซ้ำ ๆ และหยิบทิชชูมาทำความสะอาดใบหน้าของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยน้ำรักของตนเอง“ทำไมเสี่ยไม่ฟังหนู ทำไมไม่ฟังกันเลย เวลาเสี่ยโมโหทีไรเสี่ยชอบพูดทำร้ายจิตใจหนูให้เจ็บตลอดเลย”“อย่าร้องนะคนดี”“ไม่ต้องมาตบหัวแล้วลูบหลังเลย เสี่ยคิดว่าหนูอยากมาเป็นเด็กเสี่ยรึไง แล้วใครใช้ให้เสี่ยเลี้ยงหนูล่ะ ฮึก” มือเล็กทุบตีอกแกร่งไปมาและร้องไห้ไปด้วย เธอทั้งโกรธและเสียใจเวลาที่เขาพูดแดกดันว่าถ้าไม่มีเขาเธอก็คงไปนอนอ้าขาขายตัวให้คนอื่นไปแล้ว“เสี่ยเป็นแบบนั้นเพราะเสี่ยรักหนูไง ให้อภัยเสี่ยได้ไหม”“รักเหรอ? เสี่ยรักใครเป็นด้วยรึไง” แววตาหยุดทุบกำปั้นลงที่แผงอกแกร่งและถามด้วยตาที่แดงผ่านจากการร้องไห้ทั้งสองข้าง“เสี่ยก็ไม่รู้หรอกว่ารักมันเป็นยังไง แต่เสี่ยไม่อยากอยู่ห่างจากหนูเลย อยากอยู่กับหนูตลอดเวลา แค่หนูไปคุยกับผู้ชายคนอื่นเสี่ยก็หน้ามืดตามัวแทบจะฆ่ามันให้ตายแล้
“เฮือก! ไม่เอาหนูยังไม่พร้อม”ผลัวะ!! ขาเรียวถีบเข้าที่ยอดอกจนทำให้ชายหนุ่มไถลตกเตียง“แววตาเธอถีบฉันเหรอ” ภูมิเสียงดุในลำคอเขาอุตส่าห์ทำตัวอ่อนโยนแล้วทั้งที่ไม่ใช่นิสัยของเขาเลย แต่เด็กดื้อนี้กลับมาถีบเขาเสียได้“หนูขอโทษค่ะ แต่หนูยังไม่พร้อม&rd
“เสี่ยภูมิหนูอาบเองได้”ภูมิมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าที่มีความเขินอายใบหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เป็นครั้งแรกเช่นกันที่เขาเห็นหญิงสาวมีปฏิกิริยาแบบนี้ มันดูค่อยเป็นผู้หญิงหน่อย“อย่าดิ้นสิ ดิ้นไปดิ้นมาลูกชายฉันทิ่มเธอเข้าไปช่วยไม่ได้นะ”แววตาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาสื่อจึงนั่งเงียบ ๆ และไม่ร้องโ
แววตานวดไปได้สักพักเห็นเขาผ่อนคลายขึ้นจึงค่อย ๆ นวดแผ่นหลังให้เขาอย่างอ่อนโยน“เธอนวดเก่งไม่เบาเลยนะ” ภูมิที่กำลังเคลิ้มไปกับการนวดจากมือนุ่มนิ่มเอ่ยเสียงถามอย่างเนิบนาบ“ขอบคุณค่ะ”“นวดอย่างกะเคยรับอาชีพนวดมาก่อน”“ใช่ค่ะ เคยรับจ๊อบนวด”“ห๊ะ! รับจ๊อบนวดแล้วทำอะไรอีก” เธอรับจ๊อบนวดเหรอ แล้วเป็นการน
แววตาแหงนหน้ามองคอนโดหรูหราที่อยู่สูงเสียดฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้มาเหยียบพื้นที่แห่งนี้ ห้องนอนที่หรูหราที่สุดก็เป็นห้องที่ใช้เอาไว้ขายตัวนั่นแหละที่มันดูสวยหรูกับเธอมากที่สุดที่ได้เกิดมา“มองอะไรขนาดนั้น มองเหมือนกับไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต” ภูมิหันมาถามเมื่อหญิงสาวเอาแต่มองตึ




![คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


