Compartilhar

ตอนที่ 12..:ไม่ไหว nc

last update Data de publicação: 2026-09-05 22:40:49

ลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงหอบกระสันยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องครัวที่เงียบสงบ พรีมนอนหมดแรงอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน เรือนร่างผ่องใสขึ้นสีแดงระเรื่อฉ่ำไปด้วยเหงื่อและรอยรัก คิมหันต์ถอนตัวตนอันอุ่นร้อนออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจและเอ็นดูเป็นที่สุด

"มะ... ไม่ไหวแล้วนะคะคุณคิมหันต์... พรีมเหนื่อยจนไม่มีแรงเดินแล้ว"

พรีมเอ่ยเสียงแผ่วสั่น ใบหน้าหวานซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อนและประหม่า

คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ เขาก้มลงประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงก่ำ ก่อนจะช้อนร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย

"ใครบอกว่าฉันจะปล่อยให้เธอพักกันล่ะ?"

คิมหันต์เอ่ยกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระย้า

"ยกแรกตรงนี้เป็นแค่ 'น้ำจิ้ม' เท่านั้น... บนห้องของจริงต่างหาก"

"คุณคิมหันต์! คนบ้า... อื้อ!"

พรีมยังไม่ทันจะได้เอ็ดเสียงเขียว คิมหันต์ก็สาวเท้ายาวๆ ก้าวออกจากห้องครัว อุ้มร่างบางขึ้นบันไดวนตรงไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็วและหนักแน่น ทันทีที่ก้าวพ้นบานประตูห้องนอนใหญ่ที่ถูกดันปิดลงดัง ปัง! ความอดทนของประมุขหนุ่มก็พังทลายลงอีกครั้ง

เขากดร่างบางเข้ากับบานประตูห้องนอนทันที!

"อ๊ะ! คุณคิมหันต์!"

พรีมร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับความเย็นของบานประตูไม้เนื้อดี

"เรียก 'พี่คิม' สิ..." คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว ดุเดือดและทรงอำนาจ มือหนาข้างหนึ่งล็อกเอวคอดของเธอไว้แน่น ส่วนอีกข้างคว้าจับสะโพกงอนงามยกขึ้นสูง ขาเรียวสวยของพรีมกางออกเกี่ยวรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติ

"พี่... พี่คิม..." พรีมเอ่ยเรียกเสียงสั่นพร่า หัวใจเต้นรัวราวกระหน่ำกลอง

"ดีมาก... เด็กดี" คิมหันต์ยิ้มมุมปากอย่างยั่วยวน ก่อนจะจ่อแก่นกายใหญ่โตที่ยังคงแข็งขึงปวดตึงเข้าหาช่องทางรักอุ่นร้อนที่ยังเปียกชุ่ม แล้วกระแทกสวนเข้าไปรวดเดียวจนสุดความยาว!

สวบ!

"อ๊าาาาาาาาา!"

พรีมกรีดร้องครางลั่นห้อง บานประตูไม้สั่นสะเทือนตามแรงกระแทกอันดุเดือด คิมหันต์เริ่มบดสะโพกกระแทกเข้าใส่ช่องทางรักอย่างหนักหน่วงและถี่รัวตรงหน้าประตูนั่นเอง!

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ๊ะ! อ๊ะ! พี่คิม... ตรงนี้มัน... อื้อออ! จะหลุดแล้ว!"

พรีมเกร็งบิดเรือนร่าง มือเรียวขยุ่มไหล่แกร่งแน่น ร่างกายสั่นคลอนไปตามจังหวะการโถมกายอันป่าเถื่อนและเอาแต่ใจ

"จับฉันไว้แน่นๆ พรีม!" คิมหันต์เค้นเสียงคำราม เขาเร่งจังหวะกระแทกสะโพกเข้าใส่รุนแรงติดต่อกันหลายสิบครั้ง จนกระทั่งช่องทางรักตอดรัดแก่นกายแน่นหนา คิมหันต์ถอนตัวตนออกรวดเดียว แล้วพาอุ้มร่างบางเดินมุ่งหน้าไปที่โซฟาหนังตัวยาวกลางห้อง!

เขาโยนร่างบางลงบนโซฟาอย่างแรงจนเล็กลอยกระดอน!

"อั่ก!"

พรีมยันกายลุกขึ้นนั่งบนโซฟา หอบหายใจถี่ระรัว รังสีความปรารถนาและความท้าทายปะทุขึ้นในดวงตากลมโตสุกใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

พรีมมองร่างสูงกำยำของสามีที่ยืนค้ำหัวเธอด้วยสายตาคมกริบ ความรู้สึกอยากเอาชนะและควบคุมบทเกมรักกระตุ้นให้พรีมตัดสินใจผลักแผงอกแกร่งของเขาลงไปนอนแผ่อยู่บนโซฟาหนานุ่ม!

คิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความประหลาดใจและสนใจในเวลาเดียวกัน

"คิดจะทำอะไร... พรีม?"

พรีมไม่ตอบ แต่เธอปีนขึ้นไปนั่งทับอยู่บนหน้าขาแกร่งของเขา ยอดอกอวบอิ่มชูชันเคลื่อนไหวตามจังหวะหายใจ มือเรียวเล็กลูกไล้ไปตามมัดกล้ามท้องแปดลูกของเขาอย่างยั่วยวน ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสบตากับประมุขหนุ่ม

"คืนนี้... พรีมจะเป็นคนคุมเกมเองค่ะ"

พรีมกระซิบเสียงหวานพร่า ยั่วยวนและท้าทายอย่างถึงที่สุด

คิมหันต์ยิ้มมุมปาก ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความคลั่งไคล้

"หึ... ถ้าคิดว่าทำไหว ก็ลองดู!"

พรีมไม่รอช้า เธอจับแก่นกายใหญ่โตที่ชูชันฉ่ำน้ำจ่อเข้าหาช่องทางรักของตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกมนลงมาครอบครองตัวตนของเขาช้าๆ ทีละนิด!

สวบ...

"ซี้ดดดดดด! พรีม... อ่าาาห์! แน่นชะมัด!"

คิมหันต์กัดฟันแน่น เค้นเสียงคำรามในลำคอ เมื่อช่องทางอุ่นร้อนตอดรัดตัวตนของเขาอย่างหนักหน่วง พรีมกดสะโพกกลืนกินแก่นกายใหญ่โตเข้าไปจนมิดด้าม ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกยกขึ้นลงด้วยตัวเองอย่างช้าๆ และทักทายจุดกระสันภายใน

พั่บ... พั่บ...

"อ๊ะ... อื้อออ! พี่คิม... ใหญ่เกินไปแล้ว"

พรีมส่งเสียงร้องครางหวาน ร่างกายเกร็งบิด เธอเริ่มเพิ่มจังหวะขยับสะโพกคุมเกมเองรวดเร็วและหนักแน่นยิ่งขึ้น หมุนบดสะโพกเน้นย้ำจุดสัมผัสอย่างชาญฉลาดและยั่วยวน

"อืมมม... ร้ายนักนะ! ซี้ดดด... เก่งขึ้นเยอะนี่!"

คิมหันต์ครางระงม มือหนายกขึ้นกุมบดขยี้เต้าทรวงอวบอิ่มทั้งสองข้างของเธออย่างหนักหน่วงและมันมือ สวมบทบาทเป็นผู้ถูกกระทำที่กำลังถูกมอมเมาด้วยเสน่หาของภรรยาสาว

พรีมเร่งจังหวะกระแทกสะโพกลงมาบนแก่นกายใหญ่โตอย่างดุเดือดและไร้ความปรานี เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังผสานกับเสียงครางระงมไปทั่วบริเวณโซฟา พรีมขยับตัวรวดเร็วปานพายุหมุน บดเบียดร่องรักเข้าหาตัวตนของเขาจนกระทั่งเธอเกร็งบิดตัวกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อถึงฝั่งฝันบนตัวเขา!

"อ๊าาาาาาาาา!"

พรีมแผดเสียงร้องครางยาวเหยียด ช่องทางภายในบีบรัดตัวตนของเขาถี่รัวอย่างบ้าคลั่ง

"ถึงตาฉันแล้ว!"

คิมหันต์เค้นเสียงกร้าว เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักผ่อน พลิกตัวอุ้มร่างบางขึ้นในท่ากระเตงเอว แล้วพาพุ่งทะยานตรงไปยังเตียงนอนคิงไซส์ทันที!

เขาวางร่างบางลงบนเตียงนอน แล้วจับขาเรียวสวยทั้งสองข้างแยกออกกว้าง คิมหันต์แทรกตัวเข้ามาประชิด ก่อนจะสวนกระแทกแก่นกายใหญ่โตเข้าไปในช่องทางรักที่เปียกโชกอย่างรุนแรง ดุเดือด และเอาแต่ใจยิ่งกว่าเดิม!

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

"กรี๊ดดดด! พี่คิม! อ๊ะ! เบาๆ... ลึกเกินไปแล้ว! อ๊าาา!"

พรีมสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง ร่างบางกระเด้งกระดอนบนฟูกนุ่ม คิมหันต์โถมกายเข้าใส่ดุจพายุร้ายที่พร้อมจะขยี้เหยื่อให้แหลกคามือ

"เป็นของฉัน... พรีม! ครางชื่อฉัน!"

คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว เร่งจังหวะกระแทกสะโพกเน้นย้ำจุดกระสันภายในอย่างถี่รัวและป่าเถื่อน!

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"พี่คิม! พี่คิม... อื้อออ! ไม่ไหวแล้ว... จะเสร็จอีกแล้ว!"

พรีมบิดเกร็งหน้าท้อง ร่างกายกระตุกเกร็งตอบรับจังหวะอันดุเดือด

"พร้อมกัน!"

คิมหันต์เค้นเสียงคำราม เขากระแทกสะโพกเน้นย้ำลึกที่สุดติดต่อกันสิบกว่าครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทั้งสองจะแผดเสียงร้องครางออกมาพร้อมกัน เมื่อสายธารแห่งความสุขสมพุ่งฉีดรดอุ่นร้อนเข้าสู่ลึกสุดภายในช่องทางรักของเธอจนล้นทะลัก!

"อ่าาาาาาาาาห์! ซี้ดดดดด! พรีม!"

คิมหันต์โถมกายทับร่างบางที่หมดสติสัมปชัญญะและสลบไสลไปในอ้อมกอดด้วยความเหนื่อยอ่อนขั้นสุด

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ คิมหันต์ค่อยๆ ถอนตัวตนออกอย่างเบามือ เขาอุ้มร่างเปลือยเปล่าของพรีมที่กำลังนอนหลับใหลไร้สติขึ้นมาจากเตียงนอน แล้วเดินตรงเข้าสู่ห้องน้ำหรูหรา

คิมหันต์วางร่างบางลงในอ่างน้ำอุ่นที่เปิดเตรียมไว้ มือหนาวักน้ำอุ่นลูบไล้ไปตามเรือนร่างผ่องใสอย่างอ่อนโยน คอยเช็ดล้างทำความสะอาดคราบเหงื่อไคลและรอยรักตามผิวกายเนียนอย่างทะนุถนอมที่สุด ประมุขหนุ่มผู้เคยเยือกเย็นและโหดเหี้ยม บัดนี้กลับกลายเป็นชายหนุ่มผู้แสนอ่อนโยนที่กำลังดูแลภรรยาของตนด้วยความรักทั้งหมดที่มีในหัวใจ

เมื่ออาบน้ำชำระร่างกายให้เธอเสร็จสรรพ คิมหันต์ก็ใช้ผ้าเช็ดตัวผืนนุ่มห่อหุ้มร่างบางไว้ แล้วอุ้มเธอกลับออกมาจากห้องน้ำ พามานอนลงบนเตียงนอนผืนใหญ่ที่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่เรียบร้อยแล้ว

คิมหันต์สอดตัวลงนอนใต้ผ้านวมผืนหนาข้างกายเธอ ดึงร่างเล็กเข้ามาโอบกอดไว้แนบอกแกร่ง ประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากเจ่อบวมและหน้าผากเนียนของเธออย่างรักใคร่

"ฝันดีนะ... เมียของฉัน"

คิมหันต์กระซิบเสียงนุ่มข้างหูเธอ ก่อนจะหลับตาลงพักผ่อนท่ามกลางอ้อมกอดแห่งความรักและพันธะหัวใจที่แนบแน่นตลอดไป

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 15

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความเงียบเหงาที่ปกคลุมไปทั่วคฤหาสน์หรู พรีมตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน หญิงสาวจัดการอาบน้ำแต่งตัวในชุดนักศึกษาอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นบนด้วยสภาพไร้ชีวิตชีวา เมื่อเดินลงมาถึงห้องโถงด้านล่าง สายตากลมโตสุกใสที่บัดนี้หมองหม่นก็กวาดมองไปรอบๆ บริเวณบ้านอย่างเคยชิน โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังมองหาใครบางคนอยู่ "มองหาคุณคิมหันต์อยู่เหรอคะคุณพรีม?" ป้าสาย แม่บ้านเก่าแก่ที่เห็นพรีมยืนลังเลอยู่จึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและรอยยิ้มเอ็นดู "เอ่อ... เปล่าค่ะป้าสาย พรีมไม่ได้มองหาใครสักหน่อย" พรีมรีบปฏิเสธเสียงแผ่ว หลบสายตาป้าแม่บ้านอย่างมีเลศนัย "คุณคิมหันต์ออกไปทำงานตั้งแต่ตรู่แล้วค่ะคุณพรีม" ป้าสายพูดพลางยิ้มอย่างรู้ทัน "เห็นบอกว่ามีประชุมด่วนที่ต่างจังหวัด น่าจะกลับอีกทีก็ค่ำๆ นู่นเลยค่ะ" "อ๋อ... เหรอกับป้า" พรีมพยักหน้ารับเบาๆ หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ความรู้สึกห่อเหี่ยวและโหว่งเหวงพุ่งเข้ามาจับขั้วหัวใจอย่างน่าประหลาด 'เขาออกไปโดยไม่คิดจะลาหรือมองหน้าเราเลยสินะ... คงจะรังเกียจเรามากจริงๆ' "แล้วคุณพรีมจะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ? ป้าเ

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 14

    บรรยากาศยามเช้าหน้ามหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่าผู้คนที่เดินทางมาเรียน ในขณะที่รถสปอร์ตคันหรูของประมุขหนุ่มขับเข้ามาจอดชิดริมฟุตบาทอย่างนุ่มนวล พรีมขยับตัวเตรียมจะลงจากรถ แต่ก็ถูกมือหนาของชายหนุ่มคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน "เย็นนี้เลิกเรียนกี่โมง?" น้ำเสียงทุ้มต่ำถามขึ้น สายตาคมกริบมองสบดวงตากลมโตอย่างมีความหมาย "ประมาณสี่โมงเย็นค่ะ" พรีมตอบเสียงเบา แก้มเนียนยังคงขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนและเมื่อเช้าที่ผ่านมา "อืม... เดี๋ยวพี่ให้คนมารับ แล้วเจอกันที่บ้าน" เขาเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากหวานอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ พรีมก้าวลงจากรถด้วยท่าทางเกร็งเล็กน้อย ความรู้สึกเมื่อยล้าช่วงล่างยังคงมีอยู่ แต่เธอต้องพยายามเดินให้เป็นปกติที่สุด ทันทีที่รถคันหรูขับออกไป 'น้ำตาล' เพื่อนสาวสนิทที่สุดของพรีมก็รีบวิ่งรี่เข้ามาหาทันที ดวงตาของน้ำตาลเป็นประกายวาววับวิบวับอย่างจับผิด "แหมๆๆ พรีมคะ! นั่นรถใครน่ะ? คันละกี่สิบล้านกันเชียว!" น้ำตาลเอ่ยแซวพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดแขนเพื่อนสาวเบาๆ "แล้วแน่ใจนะว่าแค่คนรู้จัก? ดูสายตาคนที

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่13

    แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาจับเรือนร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้านวมผืนหนา พรีมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเมื่อยล้าไปทั้งกาย โดยเฉพาะช่วงล่างที่ยังคงมีความรู้สึกชาและผ่าวร้อนลอยเด่นขึ้นมา ความทรงจำจากบทรักดุเดือดเมื่อคืนที่ลากยาวตั้งแต่เคาน์เตอร์หินอ่อนในห้องครัว หน้าประตู โซฟาหนัง และจบลงบนเตียงใหญ่ พรั่งพรูเข้ามาในหัวจนแก้มเนียนร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงระเรื่อทันที ข้างกายเธอคือแผงอกกว้างกำยำของคิมหันต์ แขนแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามยังคงโอบตระกองกอดเอวคอดของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้าคมคายที่เคยบึ้งตึงและดูทรงอำนาจต่อหน้าคนทั้งโลก บัดนี้ยามหลับใหลกลับดูผ่อนคลายและเสน่ห์แรงเกินต้านทาน พรีมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือเรียวเล็กไปสัมผัสสันจมูกโด่งและสันกรอบหน้าของเขาเบาๆ "ตื่นมาแอบมองสามีตัวเองแต่เช้าเลยนะ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าระย้าดังขึ้นทั้งที่ดวงตาคมยังปิดอยู่ ก่อนที่มือหนาจะรวบจับมือเล็กของเธอไปประทับจูบที่กลางฝ่ามือหนักๆ "คุณคิมหันต์... เอ่อ พี่คิม ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พรีมเอ่ยถามเสียงเบา พยายามจะถดตัวหนีด้วยความเขินอายเมื่อนึกถึงคำสั่งดุดันของเขาเมื่อคืน แต่กลับถูกวงแข

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 12..:ไม่ไหว nc

    ลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงหอบกระสันยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องครัวที่เงียบสงบ พรีมนอนหมดแรงอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน เรือนร่างผ่องใสขึ้นสีแดงระเรื่อฉ่ำไปด้วยเหงื่อและรอยรัก คิมหันต์ถอนตัวตนอันอุ่นร้อนออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจและเอ็นดูเป็นที่สุด "มะ... ไม่ไหวแล้วนะคะคุณคิมหันต์... พรีมเหนื่อยจนไม่มีแรงเดินแล้ว" พรีมเอ่ยเสียงแผ่วสั่น ใบหน้าหวานซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อนและประหม่า คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ เขาก้มลงประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงก่ำ ก่อนจะช้อนร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย "ใครบอกว่าฉันจะปล่อยให้เธอพักกันล่ะ?" คิมหันต์เอ่ยกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระย้า "ยกแรกตรงนี้เป็นแค่ 'น้ำจิ้ม' เท่านั้น... บนห้องของจริงต่างหาก" "คุณคิมหันต์! คนบ้า... อื้อ!" พรีมยังไม่ทันจะได้เอ็ดเสียงเขียว คิมหันต์ก็สาวเท้ายาวๆ ก้าวออกจากห้องครัว อุ้มร่างบางขึ้นบันไดวนตรงไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็วและหนักแน่น ทันทีที่ก้าวพ้นบานประตูห้องนอนใหญ่ที่ถูกดันปิดลงดัง ปัง! ความอดทนของประมุขหนุ่มก็พังทลายลงอีกครั้ง เขากด

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่11 : หิวnc

    เวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งหนึ่งทุ่มกว่าๆ แสงมืดมิดของยามค่ำคืนครอบคลุมไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลภักดีณรงค์ พรีมที่เผลอหลับยาวไปตั้งแต่ช่วงบ่ายค่อยๆ กะพริบตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนคิงไซส์ผืนนุ่ม สายตากลมโตมองไปรอบๆ ห้องนอนอันกว้างขวางที่บัดนี้เงียบสงบ ไร้เงาร่างสูงของสามีมาเฟีย "สงสัยยังไม่กลับ... ไม่ก็อยู่ที่ห้องทำงานมั้ง" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียงนอน ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวตรงช่วงล่างที่เคยมีในตอนเช้าหายไปเกือบหมดแล้ว ทว่ายังคงมีความรู้สึกขัดๆ ตึงๆ อยู่บ้างเล็กน้อยยามขยับตัว ทันทีที่ความคิดส่วนลึกหวนนึกไปถึงสาเหตุของความเจ็บระบมและภาพเหตุการณ์บทรักอันดุเดือดเมื่อเช้า ใบหน้าหวานก็ร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อฉับพลัน "เลิกคิดได้แล้วยัยพรีม แกนี่มันลามกจริงๆ!" พรีมสะบัดหน้าเรียกสติของตัวเองเบาๆ เพื่อไล่ภาพหวาบหวามออกจากหัว ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย ร่างบางเลือกสวมชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีครีมตัวยาวผ่าข้างสูง นุ่มลื่นสบายผิว พร้อมสวมทับด้วยเสื้อผ้าคลุมสายสปาเก็ตตี้เข้าชุดกัน จากนั้นจึงเดินก้าวเท้ายาวลงไปยังชั้นล่างเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องครัวขนาดใหญ่ เพ

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 10 : งอน

    ดวงอาทิตย์ในยามสายของวันเคลื่อนขึ้นสูง ส่องแสงแดดเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ คฤหาสน์ตระกูลภักดีณรงค์อันเงียบสงบกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อรถสปอร์ตคันหรูสีดำแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวลบริเวณหน้าประตูทางเข้าหลัก ชายชุดดำสองคนรีบก้าวเข้ามาเปิดประตูรถให้อย่างนอบน้อม ภายในรถ พรีมนั่งกอดอก หน้าบึ้งตึง ตากลมโตมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่างด้วยอาการ 'งอน' อย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อปนความหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะเวลาตอนนี้ล่วงเลยมาถึงเกือบสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว นั่นหมายความว่าเธอขาดเรียนวิชาสำคัญในภาคเช้าไปโดยสมบูรณ์! "ยังไม่หายงอนอีกเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ของคิมหันต์เอ่ยถามขึ้นข้างกาย เขาหันมามองใบหน้าบูดบึ้งของภรรยาหมาดๆ ด้วยแววตาเอ็นดูและขำขันในใจ "ก็เพราะใครล่ะคะ!" พรีมหันขวับมามองเขาด้วยสายตาค้อนขวับ "ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเอาแต่ใจเมื่อเช้านี้... ฉันคงไม่ต้องขาดเรียนวิชาของอาจารย์วิชัยหรอกค่ะ! คลาสนี้เช็คชื่อตั้งสองเปอร์เซ็นต์เลยนะคุณคิมหันต์!" คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มกว้างที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาก้าวลงจากรถก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งของ

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status