ตอนที่8 ชะงัก

เกศราอยากจะเข้าไปบีบคอให้ชายโฉดหญิงชั่วคู่นั้นแดดิ้นไปต่อหน้าต่อตา แต่เธอสัมผัสพวกเขาไม่ได้ ทำได้เพียงสิงร่างสตรีที่จิตใจอ่อนแอ

เธอจะทำอย่างไรหนอให้โลกรับรู้ว่าคนชั่วสองคนนี้วางแผนฆาตกรรมเธอ !

แล้วสายตาของผีสาวก็เห็นผู้หญิงที่อยู่ห้องข้าง ๆ กำลังเดินสะลึมสะลือ ในมือถือโทรศัพท์เพื่อส่องแสงนำทางไปเข้าห้องน้ำ ทำให้เธอคิดถึงแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหายตัวแวบเข้าไปสิงร่างของพิมพ์

วาบ.....

พิมพ์ที่กำลังนอนกอดดอนหอบกระเส่าด้วยอารมณ์รัญจวน จู่ ๆ ก็ลืมตาโพลงขึ้น ดวงตาแข็งกร้าวทำเอาชายหนุ่มที่กำลังนัวเนียเธออยู่ชะงัก ถามหญิงสาวด้วยความแปลกใจว่า

“พิมพ์ เป็นอะไร หรือว่าเมื่อครู่ผมยังปรนเปรอความสุขให้คุณไม่พอ”

ท้ายประโยคชายหนุ่มซุกไซ้ลงไปจูบที่ซอกคอของชู้สาวเพื่อเอาใจ

เกศราในร่างของเพื่อนสนิท รีบกะพริบตา ปรับสีหน้า แล้วปั้นยิ้มฉ่ำเยิ้ม

“ดอนขา.... ความสุขที่คุณให้มันล้นปรี่จนเต็มร่องพิมพ์เลยค่ะ แต่เมื่อครู่พิมพ์แค่นึกถึงเกศราเขาน่ะค่ะ”

“จะไปนึกถึงคนอื่นทำไมกัน คิดถึงอนาคตเราสองคนดีกว่า”

ดอนส่งเสียงตอบอู้อี้ผ่านริมฝีปากที่กำลังพรมจูบลงมาจนถึงทรวงอกของหญิงสาว

“อะ... ดอนขา...”

เกศราในร่างคนอื่นส่งเสียงครางกระเส่า เมื่อถูกฝ่ามือ และริมฝีปากของคนที่เคยเป็นสามีเล้าโลม  

“เรามาคุยกันก่อนสิคะ ดอน”

เธอรีบผลักเขาออก ก่อนที่อารมณ์ปรารถนาจะทำให้เสียแผนการจับฆ่าตกร

“พิมพ์อยากคุยเรื่องอะไร”

“ก็เรื่องที่พวกเราวางแผนฆ่าเกศราไงคะ”

เกศราใช้ร่างของเพื่อนสนิทตะล่อมถามสามี

“เรื่องนั้น พวกเรารู้ดีกันอยู่แล้วนี่ อีกอย่างมันก็สำเร็จไปแล้ว พิมพ์จะเอ่ยถึงอีกทำไม”

เขากับพิมพ์แอบเป็นชู้กันมานานแล้ว เพราะความโลภอยากได้ทรัพย์สิน และเงินประกันชีวิตของเกศรา จึงทำให้เขาวางแผนฆ่าเมียตัวเอง

“แหม..... คืนแห่งความสำเร็จเช่นนี้ เราก็มาระลึกถึงความสำเร็จสิคะ นะคะ ๆ”

เกศราเลาหลือส่งเสียงออดอ้อนออกไปอีกว่า

“คุณเก่งจริง ๆ ที่คิดแผนการกำจัดยัยเกศราได้อย่างที่ไม่มีใครรู้”

ดอนได้ยินคำชมเช่นนั้นก็หัวใจพองโต “ได้สิ... ผมจะเล่าแผนการกำจัดคนที่ขวางทางรักของเราให้คุณฟังอีกรอบ”

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเล่านั้น เกศราก็แกล้งทำเป็นซุกหน้าลงกับอกเขา เพื่อไม่ให้เขารู้ว่าร่างที่เธอสิงกำลังหลับ จากนั้นก็รีบหายตัวแวบเข้าไปสิงร่างของผู้หญิงห้องข้างๆ ที่กำลังเดินสะลึมสะลือออกมาจากห้องน้ำพอดี

วาบ !

เกศราเข้าไปสิงร่างหญิงสาวเรียบร้อยแล้ว ก็รีบวิ่งมาที่ระเบียงหลังห้อง จากนั้นก็ปีนข้ามไปยังระเบียงห้องพิมพ์ แล้วกดโทรศัพท์ในมือให้เปิดโหมดวิดีโอ แล้วยื่นเข้าไประหว่างช่องว่างของหน้าต่างที่เผยอเปิดทิ้งไว้ เพื่อบันทึกภาพดอนกำลังสารภาพแผนการฆาตกรรมเกศราออกมา

“ผมเลือกวันตายให้นังเมียหนังหนาในวันที่ผมเดินทางกลับประเทศไทย”

ดอนเล่าเรื่อย ๆ ดวงตามองไปในความมืดคล้ายกับทบทวนเหตุการณ์ในวันนั้น

“ผมโทรนัดหมายวันเวลาให้เกศขับรถมารับที่สนามบิน จากนั้น ก็โอนเงินให้คุณไปว่าจ้างคนใช้ในบ้านให้แอบใส่ยานอนหลับให้เกศนอนตื่นสาย แล้วแอบตัดสายเบรกรถในตอนกลางคืน เมื่อเกศตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ก็พบว่าตัวเองตื่นสายมากแล้ว ก็จะรีบขับรถมารับผมที่สนามบินด้วยเร็ว เท่านี้อุบัติเหตุก็จะเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ โดยที่ตำรวจจะไม่มีทางสงสัยแม้แต่น้อยว่าเป็นการฆาตกรรม ถึงต่อให้สงสัย ก็ไม่มีหลักฐานว่าพวกเราเป็นคนวางแผนอยู่เบื้องหลัง”

เมื่อเล่าจบ เขาก็ก้มลงจูบที่หน้าผากของพิมพ์ แต่ร่างในอ้อมกอดกลับหลับสนิทไม่ตอบสนองแม้แต่น้อย

“อ่าวหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

ดอนเปรยขึ้น แต่ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร เพราะคิดว่าหญิงสาวคงจะถูกเขาขย่มจนเพลียแล้วเผลอหลับไป

ในขณะที่ชายหนุ่มบนเตียงเอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวเตียง เกศราในร่างของหญิงสาวที่ระเบียงหลังห้องก็รีบเก็บโทรศัพท์ แล้วปีนกลับมายังห้องของตนเอง

“เฮ้ย !”

ผู้กองแจ็คอุทานเสียงหลง เมื่อเห็นหญิงสาวในชุดนอนกําลังปีนระเบียงคอนโดที่สูงถึง 11 ชั้น

เธอพยายามก้าวจากระเบียงของห้องผู้ต้องสงสัยที่เขากำลังตามสืบคดี กลับไปยังอีกห้องหนึ่ง ระยะห่างระหว่างระเบียงทั้งสองห้องค่อนข้างเยอะ ทำให้เท้าของหล่อนเหยียบบนขอบพื้นที่ทํายื่นออกมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทำเอาเขาถึงกับใจหายวาบ รีบปีนออกจากระเบียงห้องที่ตนแอบซุ่มอยู่ไปหาหล่อนทันที

เขากระโดดแล้วใช้มือ และลำแขนแกร่งเกาะเกี่ยวปีนป่ายข้ามไปอย่างว่องไว เพราะได้รับหารฝึกฝนมาอย่างชำนาญ

ในขณะที่เข้าใกล้ตัวหญิงสาวเป็นจังหวะเดียวกันกับที่หล่อนก้าวพลาด มือลื่นจากขอบระเบียง

“ว้าย !”

เกศราในร่างของผู้หญิงคนนั้นตกใจสุดขีด คิดว่าตนเองคงจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ตกตึกตายแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีมือหนึ่งมาคว้าเอาร่างที่หล่อนสิงอยู่ไว้ได้ทัน กระตุกร่างนั้นขึ้นอย่างแรงทําให้ร่างที่สิงอยู่ปลิวลิ่วมาจนพ้นขอบระเบียง แล้วทั้งคู่ก็ล้มลงบนพื้น

ตุบ !

“ว๊าย !”