تسجيل الدخولพอพี่ปลาพูดจบพี่ ๆ คนอื่น ๆ ก็สลับกันพูด ทั้งผู้หญิง ผู้ชาย แนะนำเรื่องหอพักราคาถูก บ้านพักให้เช่า อะพาร์ตเมนต์ คอนโดมิเนียมที่ไหนดีน่าอยู่ ค่าไฟแพง ค่าไฟถูก เจ้าของหอใจดี
ทั้งแนะนำร้านอาหาร ทั้งถูกทั้งแพงทั้งคาเฟใกล้มอ ร้านไหนอร่อย ร้านไหนถูก แนะนำเพจอร่อยบอกต่อ ร้านเหล้า ร้านนมสด
มีแนะนำแหล่งซื้อของใช้ ชุดนักศึกษาผ้าดีราคาน่ารัก ร้านขายรองเท้าเซฟตีที่ต้องใส่เข้าเรียนในช็อป
รุ่นพี่สลับกันเปลี่ยนขึ้นมาพูด ตามที่ได้รับหน้าที่และได้หาข้อมูลต่าง ๆ เพิ่มเติมให้มากมาย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาใหม่อย่างพวกเรามาก
กว่าจะพูดจบครบทุกคนก็เที่ยงพอดี พี่ ๆ มีข้าว มีน้ำ ขนม ผลไม้ให้กินด้วยอย่างดี ให้เราแยกย้ายไปได้หนึ่งชั่วโมง แล้วกลับมาที่ห้องกิจกรรมในเวลาบ่ายโมงตรง
เพื่อนบางคนก็นั่งเล่นในห้องกิจกรรม บ้างก็ลงมานั่งด้านล่าง มีโต๊ะสีขาวเก้าอี้พลาสติกสีส้ม เป็นชุดติดกันหนึ่งชุด มีสี่ที่นั่ง
กลุ่มของยอดเตยนั่งอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายกาแฟใต้ตึก ซึ่งใต้ตึกจะมีนักศึกษาคณะอื่นเดินผ่านไปผ่านมา เพราะบางคณะมีเรียนกับอาจารย์สาขานี้
ปราปต์กับเพลิงช่วยกันยกชุดโต๊ะอีกชุดมาชิดกันกับโต๊ะที่ยอดเตยนั่งอยู่ ส่วนจิ๊กซอว์กับสิบทิศไปซื้อน้ำกับขนม ยูโรไปเข้าห้องน้ำ นั่งรอแป๊บเดียวสองคนนั้นก็มา พร้อมแจกจ่ายน้ำกับขนมให้เพื่อน
จิ๊กซอว์นั่งตรงข้ามกับยอดเตย ข้าง ๆ จิ๊กซอว์เป็นสิบทิศ ถัดจากสิบทิศเป็นปราปต์ ข้างยอดเตยเป็นเพลิง ถัดจากเพลิงเป็นยูโร นั่งเล่นกินขนมน้ำปั่นรอเข้าห้องกิจกรรมช่วงบ่าย
สักพักได้ยินเสียงคนพูดกันเสียงดัง สาว ๆ ทำท่าจะกรี๊ดออกมา แล้วยอดเตยได้ยินเหมือนมีคนเรียกชื่อเธอ
“เตย”
ยอดเตยหันไปตามเสียงเรียกชื่อตัวเองทางด้านหลัง
เห็นผู้ชายตัวสูงสองคนเดินมาทางที่เธอนั่งอยู่ แสงสะท้อนจากด้านหลังทำให้เห็นหน้าไม่ชัด พอสองคนเดินใกล้เข้ามาถึงได้รู้ว่าเป็นใคร หัวคิ้วเรียวสวยของเธอขมวดทันที คนหนึ่งเข้าใจได้ว่ามาทำไม แต่อีกคนมาทำไม
“มาได้ไงคะ” หันไปถามคนที่นั่งลงข้าง ๆ ส่วนอีกคนนั่งลงข้างจิ๊กซอว์ก่อนจะทิ้งสายตาไว้ที่เธอ
แล้วสายตาผู้คนที่อยู่บริเวณแถวนี้ ก็เปลี่ยนไปโดยเฉพาะผู้หญิง จากที่นั่งพูดคุยกันตามปกติอยู่โต๊ะตัวเอง ตอนนี้ความสนใจส่วนใหญ่หันมาที่โต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่ สาว ๆ บางคนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
บางคนสะกิดกันดู บางคนเอามืออุดปากทำท่าเหมือนจะกรี๊ด เพื่อนยอดเตยที่นั่งโต๊ะเดียวกันทำหน้าปกติ แต่ขมวดคิ้วเชิงถามว่าใคร
ส่วนจิ๊กซอว์นั่งเหมือนคนละเมอใจลอย เหมือนคนบ้าไปแล้ว ถ้าไม่ดึงสติกลับมา น้ำลายจะไหลย้อยรดเสื้อตัวเองแล้วด้วย ยอดเตยยื่นมือไปสะกิดเพื่อนถึงได้สติกลับมาแล้วนั่งตัวตรงฉีกยิ้มเอียงอายอยู่
“เดินมาก็มาได้แล้วปะ” คนตอบตอบยิ้ม ๆ คนฟังมุมปากกระตุก กวนตีนต่อหน้าคนหมู่มาก ท้าทายอำนาจยอดเตยดีแท้
“มาทำไม” เสียงข่มความไม่พอใจไว้นิด
ยอดตองรู้ดีน้องเขากำลังไม่พอใจ ได้แกล้งนิดแกล้งหน่อยพอกินข้าวอร่อย วันไหนไม่ได้แกล้งน้องรู้สึกกินข้าวไม่อร่อย ส่วนคำถามที่ถามออกไป ไม่ได้ถามแค่พี่ชายเธอ ยอดเตยเผื่อแผ่คำถามให้คนที่นั่งมองหน้าเธออยู่ด้วย มองอะไรนักหนา
“มาดูว่าเป็นไงบ้าง แล้วก็จะมารับไปกินข้าวเที่ยง” ยอดตองเลิกกวนแล้วหันมาคุยกับน้องดี ๆ พร้อมมองเพื่อน ๆ ของยอดเตย ยิ้มทักทายให้ทุกคน พึ่งมาได้แค่ครึ่งวัน มีเพื่อนแล้วแฮะ แต่เพื่อนผู้หญิงดูเหม่อ ๆ นะ
“เตยกินแล้ว รุ่นพี่มีข้าวกลางวันให้” พูดกับพี่ชายก่อนจะหันหน้าไปหาเพื่อน
“ทุกคน นี่พี่ยอดตอง พี่ชายเราเอง เรียนวิศวะไฟฟ้าปี 4” ยอดเตยชะงักไปนิดก่อนจะพูดต่อ
“ส่วนคนนี้เพื่อนพี่ตอง”
ยอดเตยหันไปบอกเพื่อน ๆ พร้อมผายมือให้เพื่อนรู้ คนไหนพี่ชาย คนไหนเพื่อนพี่ชาย
คนที่เธอแนะนำว่าเป็นเพื่อนพี่ชายเธอ มุมปากกระตุก หน้าเขาก็ไม่มอง ชื่อเขาก็ไม่ยอมเรียก คนฟังชักจะหงุดหงิด
“สวัสดีครับ/ค่ะ” เพื่อนเธอยกมือไหว้พร้อมกันทันที เพราะเป็นรุ่นพี่หลายปี และเป็นพี่ชายของเพื่อนพวกเขาด้วย
“แล้วนี่ก็เพื่อนเตย จิ๊กซอว์ สิบทิศ ปราปต์ ยูโร แล้วก็เพลิง” ยอดเตยผายมือไปหาเพื่อนทีละคน
“สวัสดีนะทุกคน มีอะไรถามพี่กับพี่ธารได้ ถ้ารู้ก็จะตอบครับ” ยอดตองพูดทักทายกับเพื่อนน้องสาวอย่างอารมณ์ดี ส่วนเพื่อนเขาแค่พยักหน้าตามเขาเท่านั้น ไอ้นี่เป็นอะไรไปอีกละ ยอดตองมองหน้า เพื่อนไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ
ตอนที่ยอดตองกำลังจะเดินมาหายอดเตยที่สาขาน้อง ก็เจอกับธารพอดี เขาบอกว่าจะมาหาน้อง ไปด้วยไหม เพื่อนก็เดินตามมาง่าย ๆ ทางมาก็ไม่ได้ไกล เพราะสาขาเขากับสาขาน้องห่างกันแค่สามตึก
พวกเขามาสาขานี้บ่อย ปีหนึ่งมาเรียนวิชานอกสาขา ปีสองมาแอบมองสาว ๆ บ้าง ปีสามไม่ค่อยได้มาเพราะออกฝึกงาน ส่วนปีสองมาขอคำปรึกษาขอคำแนะนำ เพื่อไปต่อยอดโพรเจกต์ที่ทำอยู่
ระยะทางเดินมาไม่ไกล แต่กว่าจะผ่านด่านสาว ๆ ที่เข้ามาทัก รุ่นน้องทั้งหญิงและชายเข้ามาพูดคุยตลอดทาง ใช้เวลาพอสมควรจนเลยเวลาเที่ยงไปครึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ก็เพราะไอ้คนที่นั่งหน้าบอกบุญไม่รับอยู่นี่ ทำไงคนมันหล่อ ไปไหนสาวตรึม
ตอนนี้ก็เหมือนจะโดนมองจด ๆ จ้อง ๆ จากสาว ๆ แถวนี้ ถามว่าชินไหม ไอ้ชินมันก็ชิน แต่บางทีก็ทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
“ขอบคุณนะคะ”“เรื่องอะไรครับ”“ทุกเรื่องค่ะ” อยู่ ๆ เขาก็ยื่นมือไปเปิดไฟหัวเตียง จับกรอบรูปมาถือไว้ ใจเธอกลับเต้นรัว ลืมเก็บเขาเห็นแล้ว“เก็บไว้นานรึยัง” ธารยื่นกรอบรูปที่มียอดเตย เขา และกลุ่มเพื่อนมาถามเธอ“เก็บไว้ตั้งแต่ถ่ายค่ะ”“รักพี่ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ” ยอดเตยกลอกตาใส่เขาไปหนึ่งที แต่ก็จริงของเขา เธอรักเขาตั้งแต่ตอนนั้น“ไม่เชิงว่ารัก แค่ชอบ แล้วก็จะเลิกรักตั้งแต่วันนั้นด้วย” ธารพาคนที่เขานอนกอดลุกขึ้นนั่ง เขามองหน้าเธอชัด ๆ ใบหน้าขาวใสที่ไม่ได้แต่งแต้ม ธารอยากรู้เหมือนกันที่ผ่านมาเธอเมินใส่เขามาตลอดเพราะอะไร“ทำไมถึงเลิกชอบพี่ตั้งแต่วันนั้นล่ะครับ”“วันนั้นเตยได้ยินพี่ธารคุยกับพี่พิทย์ ว่าเตยไม่ใช่สเปกเป็นแค่เด็กผมเปียใครจะจีบก็จีบ แต่ไม่ใช่พี่แน่ ๆ” ธารมุมปากกระตุก ตัวเกร็งขึ้นมานิด เหมือนยอดเตยจะมีอารมณ์แต่เป็นอารมณ์โมโหเขา คนตัวโตถึงรีบอธิบายให้เธอฟังเร็ว ๆ“เตยฟังจบไหม” ยอดเตยส่ายหัวทั้งมองหน้าเขาเคือง ๆ ชายหนุ่มถึงได้จูบหน้าผากเธอก่อนจะอธิบายต่อ“ใช่ พี่บอกพิทย์ว่าพี่จะไม่มีทางจีบเตยแน่ ก็ตอนนั้นเตยยั
“ทำไมถึงไม่เชื่อคะ”“เพราะเตยรักพี่” เขาตอบออกมาโดยไม่ต้องคิดอะไรมากเธอรักเขา ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา ที่โมโหก็เพราะมันเสื้อใคร ทำไมมาอยู่ในห้องคนรักเขาเท่านั้น ยอดเตยยิ้มทั้งตาทั้งปากก่อนจะเลิกแกล้งคนแก่ขี้ลืม“คนแก่ขี้ลืมจริง เสื้อผ้านี้ จำไม่ได้เหรอคะ เสื้อพี่ธารทั้งนั้น วันที่เตยพาพี่มาบ้านวันแรกไงคะ”“หืม... เสื้อพี่”ธารคิดตามคำพูดยอดเตยถึงได้นึกออก เสื้อผ้าเขาเธอยังเก็บไว้อย่างดีไม่ใช่ตกยุคไปแล้วเหรอ พอพูดกันจนเข้าใจดีแถมโดนยอดเตยค้อนให้วงใหญ่ ว่าเขาไม่เชื่อใจเธอเธอบอกให้เขาไปอาบน้ำจะได้มาพักดึกแล้ว ด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ ก่อนจะหันไปเก็บเสื้อผ้าให้เขา ธารถึงได้รีบไปอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จ จะรีบออกมาง้อเธอ อะไรวะเนี่ย ใครจะไปคิดว่าเป็นเสื้อผ้าตัวเอง ผ่านมาตั้งหลายเดือน ซวยแล้วไอ้ธารธารเดินออกจากห้องน้ำ เห็นยอดเตยนอนห่มผ้าตะแคงข้างให้เขา เธองอนเขาจนหลับไปจริงน่ะเหรอ คนตัวโตค่อย ๆ นั่งลงบนเตียง ยอดเตยแกล้งหลับ แกล้งงอนเขาไปงั้นก่อนที่จะรู้สึกว่าเตียงยวบลงข้างกาย ได้กลิ่นหอมสบู่อ่อน ๆ จากตัวเขา รับรู้ถึงไออุ่นจากด้านหลัง ธารรู้
มะปรางยิ้มบาง ๆ ออกมา หน้าเธอแดงจัดด้วยความเขินอาย เขารอเธอมานานงั้นเหรอ ทุกครั้งที่ไปหาธารจะเห็นสายตาเขา เธอพอรู้ว่าเขาด่าเธอผ่านสายตาจนทำให้มะปรางไม่คิดจะเป็นแม้กระทั่งเพื่อนกับชีวี แต่พอได้มารู้จักจริง ๆ ในหลายเดือนเขาใส่ใจเธอมาก ถึงจะดูปากไม่ตรงกับใจ พูดวกไปวนมา ไม่ยอมรับตรง ๆ เธอกลับรู้สึกดีกับเขาขึ้นทุกวันส่วนชีวินที่โดนแฝดน้องอย่างชีวีแซว เขาทำแค่แสยะยิ้มให้ เกิดมาพร้อมคู่ครองบ้านมึงสิ ยัยคุณหนูนั่นต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ดีอยู่หรอก ไม่รู้จะรักหรือจะร้ายสามวันดีสี่วันไข้ อย่ามาทำให้รักแล้วจากไปนะ บอกเลยว่ายากชีวีแฝดน้องที่ออกหลังเขาสามนาที มันรอมะปรางมานาน ยังดูมีความเป็นไปได้กว่าเขา ชีวินคิดอะไรอยู่คนเดียว ก่อนจะได้ยินมะปรางพูดขึ้น“ยินดีด้วยนะคะธาร น้องเตย”“ขอบใจนะ”“ขอบคุณค่ะพี่ปราง” ยอดเตยนั่งพูดคุยทักทายเพื่อนเขาอีกนิด ก่อนจะขอตัวไปโต๊ะเพื่อนตัวเองกว่าจะขอบคุณทุกคนที่มาร่วมยินดีทั้งเพื่อน ทั้งญาติผู้ใหญ่ก็เกือบค่ำ หลังรับประทานอาหารเสร็จทุกคนก็ทยอยกันกลับ ทั้งพ่อแม่และพี่ชายของธาร ส่วนตัวเขาไม่ได้กลับเพราะจะค้างที่นี่ตอนแรกพ่
“ยื่นมือซ้ายให้พี่เขาเถอะลูก” แม่เลี้ยงรวีแตะไหล่ลูกสาวเป็งเชิงบอกยอดเตยยื่นมือเล็กวางบนมือใหญ่ ที่รอรับมือเธออยู่ก่อนแล้ว ธารสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายให้คนตรงหน้า หัวใจทั้งสองคนเต้นแรง ยอดเตยยื่นมือไปหยิบแหวนวงใหญ่สวมใส่นิ้วนางข้างซ้ายให้ชายหนุ่มก่อนที่แม่ของเธอจะกระซิบให้เธอไหว้ขอบคุณพี่เขา ยอดเตยยกมือขึ้นก้มโน้มตัวลงไหว้คนตรงหน้า ธารฉีกยิ้มกว้างรีบยกมือขึ้นมารองมือเธอไว้ อีกมือลูบกลุ่มผมที่จัดทรงอย่างดีของเธอบางเบาช่างภาพเก็บภาพบรรยากาศในงานหมั้นเล็ก ๆ ถ่ายไปยิ้มไป ข้างหลังมีพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายนั่งบนโซฟา ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันหน้าครบทุกซี่พ่อเลี้ยงหิรัญตาแดงก่ำ ภรรยาได้แต่ตบหลังลูบไหล่ปลอบใจอยู่ข้าง ๆ ลูกสาวเขานี่ จะร้องไห้หน่อยก็คงไม่แปลก แต่ยอดตองบอกทีผมหมั้นพ่อไม่เห็นนั่งน้ำตาไหลแบบนี้เลยผู้เป็นพ่อสวนขึ้นทันทีว่าไหลสิ ทำไมจะไม่ไหล แต่ไม่ได้ไหลเพราะเป็นห่วงลูกชาย ไหลเพราะเป็นห่วงลูกสะใภ้ คิดยังไงมาหมั้นจับจองยอดตองไว้เป็นสามีในอนาคต ยอดตองยิ้มแห้งให้ทุกคน ส่วนคู่หมั้นคนสวยได้แต่ยิ้มน้อย ๆ ให้กับผู้ใหญ่ ทุกคนถึงได้พากันหัวเราะยิ้มแก้มปริกัน
ส่วนวันนี้เป็นวันที่ธาร พิทย์ ยอดตอง บาร์ ชีวี ชีวินและเพื่อนที่จบพร้อมกันกับพวกเขาจะเข้ารับปริญญาบัตร ยอดเตยตื่นแต่เช้าไปรอเขาเข้าพิธีรับปริญญาบัตร ทั้งถือของให้เขา คอยต้อนรับญาติและเพื่อน ๆ ที่มาแสดงความยินดีกับชายหนุ่มเธอยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งวัน พอพิธีรับเสร็จ ธารออกจากห้องประชุมใหญ่ เขาอยู่ในชุดสีขาวทั้งตัว สวมทับด้วยชุดครุยสีขาวบาง ๆ มีแถบสีของคณะ หน้าอกติดเข็มกลัดสัญลักษณ์มหาวิทยาลัย เขาดูสง่า ภูมิฐาน โดดเด่น รูปร่างสูงใหญ่ผมที่ถูกเซตไว้อย่างดีเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองกลุ่มพวกเขา พอถ่ายรูปกับเพื่อนและครอบครัวเสร็จ ชายหนุ่มเดินมาหาหญิงสาวที่ยืนยิ้มหวานให้เขาอยู่ ประโยคแรกที่เธอคุยกับเขา ทำเอาความเหนื่อยล้าทั้งหมดหายไป ธารฉีกยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า“เหนื่อยไหมคะ วันนี้พี่ธารหล่อที่สุด”“เตยล่ะ เหนื่อยไหมหืม” ถามคนรักทั้งวางมือลงบนแก้มนิ่ม“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่ธาร ยินดีด้วยนะคะ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง หัวใจเขาคันยุบยิบ มีความสุขทุกครั้งที่มีเธออยู่ข้างกาย“ขอบคุณครับ พี่ยังไม่ได้ถ่ายรูปกับเตยเลย”“จริงด้วย” ยอดเตยมองซ้า
“พี่ธาร... ว้าย”ยอดเตยพูดได้แค่นั้น ธารรวบตัวอุ้มเธอเข้าห้องน้ำทันที วางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า แยกเรียวขาสวยออกกว้าง ชายหนุ่มเดินไปยืนแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาเธอเขาโน้มหน้าลงประกบปากจูบเธออยากดูดดื่ม ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าหาเกี่ยวลิ้นเล็กในโพรงปาก มือใหญ่ประคองใบหน้าหวาน นิ้วหัวแม่มือลูบไล้สัมผัสแก้มนวลบางเบายอดเตยยกแขนคล้องลำคอแกร่ง เงยหน้ารับจูบจากคนรัก ตะขอบราถูกปลดด้วยมือเดียวตามเคย มืออีกข้างลูบไล้โลมเล้าลำคอขาวลงมาหน้าอกอวบอิ่ม สัมผัสเอวบาง หน้าท้องแบนราบ จนถึงกลางกายเธอเกร็งตัวนิดเมื่อถูกเขาสัมผัสเธอผ่านเนื้อผ้า บดขยี้จุดอ่อนไหวจนเธอเสียวซ่านไปทั่วตัว ธารยกสะโพกเธอขึ้นทีละข้าง ดึงรั้งอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายเธอออกทั้งที่ปากยังประกบจูบไม่ห่างสอดมือมาแผ่นหลังเธอให้เอนไปด้านหลังสองมือใหญ่จับข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างขึ้นวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ธารผละถอยออกจากริมฝีปากบาง ไล่จูบตามลำคอขาว ลงมาถึงหน้าอกหน้าใจที่มันช่างพอเหมาะพอเจาะทั้งมือทั้งปากของเขา ชายหนุ่มไม่รอแล้วอ้าปากสัมผัสยอดอก ตวัดลิ้นระรัวทั้งสองข้าง ยอดเตยวางมือไว้ด้านหลังค้ำพยุงตัวเอ
“อีก 5 นาทีจะบ่ายโมง”ปราปต์มองนาฬิกาข้อมือก่อนจะหันมาบอกเพื่อน“เราขึ้นไปห้องกิจกรรมกันเลยไหม” ยูโรเก็บถุงขนมที่กินแล้วใส่ถุงเตรียมไปทิ้ง“อ้าวจริงด้วย ยังมองไม่เต็มอิ่มเลย” เสียงคนพูดดูเหม่อลอยพร้อมมองยอดตองทีมองธารที“ตื่น... จิ๊กซอว์” สิบทิศพูดกรอกหูจิ๊กซอว์ พร้อมส
“กูก็ว่างั้น เช้านี้น้องกูเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง” ยอดตองทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่“อะไรวะ” มองกลุ่มเด็กปีหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางคนเป็นพัน ตอนนั่งมันคงเด่นไม่พอสินะ ธารคิดก่อนจะถามเพื่อนออกไป“สติไง” ยอดตองบอกออกมาขำ ๆ เพื่อนเขาก็พากันยิ้ม ๆท่าจะจริง ได้คำตอบจากเพื่อนมุมป
เจอกันครั้งแรกก็ที่บ้านพักหน้ามหาวิทยาลัย ตอนนั้นเธอน่าจะกำลังขึ้นมัธยมปลายปีแรก ยังถักผมเปียวิ่งร้องไห้ตีกันกับพี่ชายรอบบ้านอยู่เลยเจอเขาครั้งแรกวันนั้นก็สวัสดีปกติ พอหลัง ๆ มา เจอกันก็ยกมือไหว้สวัสดีนั่นแหละ แต่จะบอกว่าไหว้ได้ไหมเหมือนเอามือประกบกัน หรือเรียกตบยุงยังได้เลย
“พี่ตองไม่ต้องเดินลงไปส่งหรอก จะเข้าสาขาไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวเตยเดินเข้าไปเอง” ยอดเตยปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว หันหน้าไปหาพี่ชายที่กำลังมองมาทางเธออยู่ แล้วสายตานิ่ง ๆ ที่มองมาทางเธอ คืออะไรกัน“เดี๋ยวพี่เดินเข้าไปส่ง” พูดจบก็ลงจากรถ ยืนรอแป๊บเดียว ยอดเตยก็เดินมายืนข้างเขาสองพี่น้องถึงเดินเข้า







