ตอนที่ 33 ชีวิตใหม่(ต่อ)

"งานน่ะ... หนักแน่ครับพี่เคท"

เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ กัดติ่งหูฉันเบาๆ แล้วกระซิบ

"...โดยเฉพาะกะดึกบนเตียง เตรียมใจไว้เลยว่าผมใช้พี่คุ้มแน่"

ฉันขนลุกไปทั้งตัว แต่เอี้ยวตัว สองมือยกขึ้นคล้องคอเขาไว้ นิ้วสอดเข้าไปในผมตรงท้ายทอย ดึงให้เขาก้มลงมามองหน้าใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน

"เด็กเวร... หน้าเลือดขนาดนี้ คิดจะใช้งานพี่ยันเช้า ต้องจ่ายโอทีด้วยนะ"

ฉันยิ้มมุมปาก จงใจยั่วกลับ

สายตาเขาเปลี่ยนเป็นดุขึ้นทันที เขาเลื่อนมือลงมาบีบสะโพกฉันแน่น รั้งตัวฉันให้แนบชิดกับเขาจนแทบไม่เหลือช่องว่าง

"ใครบอกว่าพี่เป็นคนทำงาน..." เสียงเขาแหบลง กัดฟันพูดเหมือนพยายามข่มอารมณ์

"ตลอดทั้งคืนผมจะจัดการเองหมด... พี่มีหน้าที่แค่นอนครางรับเงินเดือนไปก็พอ"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ปราณก็ไม่ปล่อยให้ฉันได้เถียง เขากดจูบลงมาทันที จูบหนักๆ แบบเอาแต่ใจ จนความเย็นของลมรอบตัวทำอะไรไม่ได้อีก….

สนามบินสุวรรณภูมิตอนนี้คนเยอะมาก ปราณชะงักฝีเท้า แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาคนที่ปั่นป่วนชีวิตเราไม่เลิก

"เออ พี่เป้..." เสียงเขานิ่งมาก แต่ไม่ได้กวนประสาทเหมือนทุกที

ปลายสายน่าจะเงียบ หรือไม่ก็เตรียมตั้งรับ เพราะหลังจากเรื่องวันนั้น พี่สาวเขาคงคิดว่าน้องชายโทรมาซ้ำเติม

ปราณถอนหายใจยาว มองออกไปนอกกระจกสนามบิน

"ผมกำลังจะขึ้นเครื่องกลับแอลเอกับเคท..."

เขาหยุดพูดนิดหนึ่ง ให้ปลายสายได้ยินชัดๆ

"เรื่องโรงงาน เรื่องพ่อ... พี่อยากได้ อยากคุมอะไรก็เอาไปให้หมดเลยนะ ผมไม่แย่งหรอก ขี้เกียจปวดหัว"

ปลายสายตอบกลับมาแบบอึกอัก ปราณฟังนิ่งๆ แล้วยิ้มออกมานิดหนึ่ง

"แต่ถ้าวันไหนไอ้ภัทรมันเหี้ยใส่อีก หรือพ่อบีบจนไม่ไหว..."

เสียงปราณจริงจังขึ้นมา

"...บ้านที่ซานดิเอโก ผมใส่ชื่อพี่เป็นเจ้าของร่วมไว้กับแม่ บินมาได้ตลอด เข้าใจป่ะ?"

ปลายสายเงียบไปพักใหญ่ คงพูดไม่ออก ปราณไม่อยากให้มันดราม่าไปกว่านี้ เลยรีบตัดบทห้วนๆ

"เออ แค่นี้นะ... อย่าร้องไห้แล้วกัน ไม่อยากปลอบคนปากดี"

เขากดวางสาย ยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง ยืนนิ่งไปนิดเหมือนโล่งอกขึ้น

ก่อนจะหันกลับมาหาฉัน สายตาดุจัดเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นสายตากวนแบบที่ฉันคุ้นเคย

เขาเดินเข้ามาจับมือฉัน สอดนิ้วประสานไว้แน่น

"ไปกันเถอะ... พร้อมรับมือกับผมหรือยัง"

ฉันเลิกคิ้ว มองมือที่เขาจับไว้แน่น ก่อนจะเงยหน้าสบตาปราณตรงๆ แล้วยิ้มมุมปากให้อย่างท้าทาย

"นายนั่นแหละ เตรียมรับมือพี่ให้ไหวแล้วกัน"

ปราณหัวเราะในคอ เขายื่นหน้าเข้ามากระซิบจนปากแทบจะชนแก้ม ลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างหู

"ท้าแบบนี้... ระวังจะไม่ได้นอนตั้งแต่บนเครื่องนะ"

เขาบีบมือฉันแน่นขึ้นแล้วจูงพาเดินไปที่เกต ...ไอ้เด็กนี่มันหน้าด้านจริง ๆ แต่ช่วยไม่ได้ ก็ดันถูกใจไปแล้ว

ติ๊ง... ติ๊ง...

สัญญาณรัดเข็มขัดดับลง เป็นสัญญาณว่าเครื่องบินไต่ระดับได้ที่แล้ว ฉันหยิบไอแพดขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอตามความเคยชิน ตั้งใจจะเช็กพอร์ตลงทุนกับคำนวณค่าใช้จ่ายคร่าวๆ สำหรับเริ่มชีวิตใหม่ที่แอลเอ

แต่ยังไม่ทันได้แตะหน้าจอ มืออุ่นของคนข้างตัวก็เอื้อมมากดปิด แล้วดึงไอแพดไปวางไว้ข้างตัวหน้าตาเฉย

ฉันหันขวับไปมองเขาทันที ขมวดคิ้วใส่ด้วยความหงุดหงิด

"อะไรของนายเนี่ย?"

ปราณไม่ได้กวนประสาทกลับเหมือนทุกที เขาจับมือฉันไว้ สอดนิ้วประสานแน่น

สายตาที่มองมานิ่งสนิทและจริงจังมาก แบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

"เลิกคิดเรื่องตัวเลขได้แล้วครับพี่เคท..." เสียงเขาทุ้มและนิ่งจนฉันเผลอฟัง

"ชีวิตหลังจากนี้ของพี่... ถือว่าได้กำไรไปหมดแล้ว ไม่ต้องมานั่งคำนวณอะไรให้เหนื่อยอีก"

คำพูดนั้นทำเอาฉันใจกระตุกไปจังหวะหนึ่ง...

ตลอดชีวิตยี่สิบหกปีที่ผ่านมา ฉันมองทุกความสัมพันธ์เป็นเรื่องผลประโยชน์มาตลอด กลัวการขาดทุน กลัวเสียเปรียบ และคิดเสมอว่าไม่มีใครในโลกที่พึ่งได้นอกจากตัวเองกับเงินในบัญชี

แต่เด็กอายุยี่สิบสี่ตรงหน้า คนที่เพิ่งพาฉันบินมาไกลขนาดนี้ กำลังบอกให้ฉันโยนตรรกะพวกนั้นทิ้งไปให้หมด

"อยู่เฉยๆ แล้วใช้เงินผมบ้างเถอะ... ผมหามาให้พี่ผลาญทั้งชีวิตยังไหวเลย"

ฉันชะงักไปนิด เลิกคิ้วมองหน้าที่กำลังยิ้มกวนอย่างมั่นหน้า

แทนที่จะซึ้ง ความหมั่นไส้มันดันขึ้นมาก่อน ฉันดึงมือออกจากมือเขา แล้วใช้หลังมือเคาะอกใต้เสื้อเชิ้ตเบาๆ ไปสองที

"พูดเองนะปราณ..."

ฉันยิ้มมุมปาก มองเขากลับแบบท้าทาย

"หุ่นแบบนี้ ค่าดูแลไม่ถูกนะ... นายไหวแน่นะ"

ปราณหลุดหัวเราะ สายตาที่มองมาไม่ได้มีความกลัวเลยสักนิด 

"เรื่องเงินไม่มีปัญหาหรอก... ห่วงแค่ว่าพี่จะรับมือผมไหวทุกคืนหรือเปล่าดีกว่า"

"ปากดี… หน้าไม่อาย" 

ฉันด่าแก้เขิน แต่สุดท้ายก็ยอมเอนหัวซบไหล่เขา ปราณยกแขนโอบฉัน รั้งให้ขยับเข้าไปชิดอกเขา แล้วก้มลงจูบหัวฉันเบาๆ

ฉันหลับตาลง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะของคนข้างๆ

เป็นครั้งแรกในชีวิต... ที่รู้สึกว่าการยอมปล่อยให้ใครสักคนเข้ามาดูแล ไม่ใช่เรื่องของการยอมแพ้ แต่มันคือการชนะเกมชีวิตที่คุ้มค่าที่สุดต่างหาก

(จบบริบูรณ์) 

ยั่วเล่น... แต่รักจริง 

โดย ไฟใต้เงา