ตอนที่ 9 ของเล่นชิ้นโปรด NC

น้ำเย็นจากฝักบัวไหลผ่านตัว ฉันหลับตาลง กะจะให้ความเย็นช่วยคลายความล้า แต่รอยกัดรอยดูดตามคอยังระบมไม่หาย ตอกย้ำเรื่องเมื่อคืนไม่หยุด

จังหวะนั้นเอง แขนหนัก ๆ ก็เข้ามารวบเอวฉันจากข้างหลัง ตัวอุ่นจัดแนบชิดกับหลังฉัน ปราณเดินเข้ามาใต้ฝักบัวด้วยกันหน้าตาเฉย เขาเกยคางไว้บนไหล่ฉัน สองมือลูบผ่านหน้าท้องขึ้นมาขยำหน้าอกทันที

"พี่สาวว่าไงบ้างล่ะ?" ฉันเอียงหน้าถาม แกล้งพิงหลังกับอกเขา

"ช่างแม่งเหอะ..." เสียงเขาทุ้มอยู่ข้างหู ก่อนจะก้มลงมากดจมูกกับคอฉัน 

"สนใจเรื่องของเราดีกว่า"

เขาจับฉันหมุนตัว ดันหลังฉันไปชิดผนังกระเบื้องเย็น ๆ สองมือล็อกสะโพกฉันไว้แน่น สายตามองหยดน้ำที่ไหลผ่านหน้าอกลงไปถึงหน้าท้อง

"เข้ามารังแกคนแก่แต่เช้าแบบนี้ นิสัยไม่ดีเลยนะ" ฉันยกสองมือยันอกเปียกน้ำของเขาไว้ สายตายังจ้องสู้

"แก่ตรงไหน..."

ปราณยิ้มมุมปาก ก้าวเข้ามาแทรกตรงขาฉันจนชิดกัน ของเขาเริ่มตื่นตัวจนดันโดนขาฉันชัดเจน

"...แรงดีขนาดนี้"

"ปราณ... พอก่อน" ฉันขมวดคิ้ว เริ่มพูดเสียงแข็งขึ้นมานิดหนึ่งตอนที่มือเขาบีบสะโพกฉันแรงขึ้น 

"ยังเจ็บอยู่เลย ไม่เอาแล้ว"

เขาชะงักไปนิด แต่สายตากลับยิ่งมองมานิ่งกว่าเดิม ปราณไม่ได้ถอยออก แต่ก้มลงมาจนหน้าผากชนกัน ลมหายใจอุ่น ๆ รดอยู่ตรงหน้าฉัน

"ใครบอกว่าจะทำแรง..."

เสียงเขาเบาลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ จากที่ดูรุกหนักเมื่อกี้กลายเป็นอ้อนจนฉันเริ่มใจสั่น

"แค่ขอยืนกอดเฉย ๆ ไม่ได้เหรอครับ... พี่เคท"

ฉันมองคนที่ตัวโตกว่าแต่ดันทำตาอ้อน หัวใจเต้นผิดจังหวะขึ้นมาดื้อ ๆ 

ไอ้เด็กนี่... รู้จักใช้หน้าตากับเสียงให้เป็นประโยชน์ชะมัด

"ปากบอกกอดเฉย ๆ แต่มือเนี่ย... บีบก้นพี่ไม่ปล่อยเลยนะ"

ปราณหัวเราะในลำคอ สายตากลับมากวนอีกรอบ เขาไม่ยอมปล่อยมือ แถมยังขยำก้นฉันเน้น ๆ อีกที

"ก็มันน่าจับ... ช่วยไม่ได้นี่ครับ"

"ปล่อยได้แล้ว"

"ยืนเฉย ๆ เหอะน่า..." ปราณไม่ยอมปล่อย แขนข้างหนึ่งยังกอดเอวฉันไว้ อีกมือเอื้อมไปกดครีมอาบน้ำ 

"เดี๋ยวอาบให้"

"ไม่ต้อง..."

ฉันพูดยังไม่ทันขาดคำ มือเขาที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ก็ลูบขึ้นมาตามต้นขาด้านใน ปลายนิ้วสะกิดโดนตรงนั้นเบา ๆ จนฉันสะดุ้ง เขากอดเอวฉันแน่นขึ้น

"อ๊ะ... ปราณ!" 

"สั่นขนาดนี้... กลัวโดนอีกรอบเหรอครับ?" เขาหัวเราะในลำคอ ก้มลงเลียหูฉันเบา ๆ 

ฉันเริ่มหายใจไม่ทัน ขาอ่อนจนต้องทิ้งน้ำหนักซบอกเขาไว้ แต่ก็พยายามดึงสติ กัดฟันข่มความรู้สึกที่พุ่งขึ้นมา แล้วเงยหน้าไปมองคนเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยิ้มท้าทายใส่

"อย่ามั่นหน้าไปหน่อยเลย... พี่แค่เล่นด้วยขำๆ สนุกๆ แล้วก็จบกัน"

เขาไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด สายตากลับดูชอบใจขึ้นมาอีก ปลายนิ้วเปื้อนฟองเขี่ยถี่ขึ้นจนฉันเกือบหลุดเสียงคราง

"เหรอครับ..." ปราณยิ้มมุมปาก ยื่นหน้ามากระซิบข้างหู 

"งั้นก็คงเป็นของเล่นชิ้นโปรดแล้วมั้ง...  ขย่มไม่พักทั้งคืน"

ฉันจ้องหน้าเขาเขม็ง ทั้งหมั่นไส้ทั้งรู้สึกวูบในท้อง ไอ้เด็กนี่มันรู้ทันและหน้าด้านชะมัด

"หุบปากไปเลย... แล้วรีบอาบน้ำให้เสร็จ เดี๋ยวนี้!"

ฉันคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันอก รวบผมลวก ๆ แล้วเดินมาหน้ากระจก เริ่มหยิบสกินแคร์มาทา

ปราณนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินตามมายืนพิงประตู มือกอดอก มองฉันผ่านกระจก

"จะรีบไปไหน?"

"มีนัดกินข้าวกับนิสาตอนเที่ยง" ฉันตอบโดยไม่หันไปมอง มือยังตบครีมลงบนหน้าเบา ๆ

"ร้านตรงสามย่านใช่ปะ?"

ฉันชะงัก เลิกคิ้วมองเขาผ่านกระจก 

"รู้ได้ไง?"

ปราณยิ้มมุมปาก

"ก็นั่นมันนัดรวมแก๊งเพื่อนพี่เป้... พี่สาไม่ได้บอกเหรอว่าสองคนนั้นก็ไป?"

คำตอบของเขาทำให้ฉันวางกระปุกครีมลงทันที

"ถ้างั้นไม่ไปละ เสียเวลา ขี้เกียจไปนั่งดูเขาสวีตกัน"

"อ้าว... ไม่ไปได้ไง"

ปราณเดินเข้ามาซ้อนหลัง วางมือสองข้างลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง กักตัวฉันไว้ตรงกลาง เขาก้มหน้าลงมาจนแก้มแทบชนกัน จ้องตาฉันผ่านกระจก

"ไปดิ... เดี๋ยวผมไปด้วย"

"นายจะไปในฐานะอะไร?" ฉันหรี่ตามอง

"คนรู้จักที่บังเอิญติดรถพี่เคทมาไง..." เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกระซิบข้างหู 

"อยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าพี่เป้กับพี่เขยผม... เห็นเราสองคนไปด้วยกัน จะทำหน้ายังไง"

ฉันนิ่งไป สบตากับเขาในกระจก

ไอ้เด็กนี่ไม่ได้แค่อยากกวนตีนพี่สาว... แต่มันตั้งใจเอาเรื่องเมื่อคืนไปเหยียบหน้าบอสด้วย ข้อเสนอนี้โคตรน่าสนใจ 

"ถ้านายโดนพี่สาวด่าขึ้นมา อย่ามาร้องให้ช่วยแล้วกัน"

"ใครจะร้อง..." ปราณยิ้ม สายตามีความท้าทายชัดเจน 

"กลัวแต่พี่เป้จะปรี๊ดแตกซะก่อน... ไปแต่งตัวเถอะ"