LOGINShare
17.ช่วยกันโกหกดีไหมนะ
Last Updated:
2025-12-15 04:04:51*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*
แสงไฟบนหน้าจอกระทบแว่นตาเกือบหนึ่งชั่วโมง แยมนั่งตรวจสอบบัญชีอย่างมีสมาธิ จู่ๆ สมองของเธอกลับมีคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของแพนด้าเสียอย่างนั้น เธอกดบันทึกไฟล์เอกสารและปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง ก่อนจะใช้สองมือเล็กดันโต๊ะสำนักงาน จนเก้าอี้ล้อเลื่อนถอยหลังอย่างเชื่องช้า แอบชำเลืองสายตามองสาวน้อย อยู่ตรงบริเวณหน้าจอคอมพิวเตอร์ "เจ๊มีอะไรหรือเปล่าคะ หนูทำบัญชีไม่เรียบร้อยใช่ไหมคะ" แพนด้าวิ่งพรวดพราดมาใกล้บริเวณโต๊ะที่แยมนั่ง ด้วยท่าทางตื่นตระหนกเพราะกลัวโดนดุ แยมเอื้อมแขนยาวไปตรงแผ่นหลังสาวน้อย ก่อนจะยกฝ่ามือลูบแผ่วเบา ราวกับปลอบโยนไม่ให้แพนด้าตื่นเต้นเกินเหตุ "เจ๊..แค่มีคำถามที่สงสัยต่างหาก ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานเลย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แพนด้ากลับยืนขนลุกซู่ราวกับถูกกดดัน "เจ๊รีบถามมาเลยเถอะ ท่าทางแบบนี้ของเจ๊ มันทำให้หนูอึดอัดเกินไปนะคะ" แพนด้าตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เปลี่ยนทิศทางสายตาเบนลงต่ำแทน "เจ๊ยังจำได้อยู่นะ คราวก่อน..แพนด้ามาคุยเล่นกับเจ๊น่ะ เหมือนจะมีเพื่อนหนุ่มจอมเกเรตามจีบไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมดันมาคบหากับยอดได้ล่ะ แค่ยังสงสัยว่าหนูไม่ได้คบซ้อนใช่หรือเปล่า" "อ๋อ! มีคนบ้าที่ไหนจะไปคบกับคนประเภทนี้กันคะ แล้วเจ๊รู้จักกับเฮียยูโรได้อย่างไรเหรอคะ" "สงสัยว่า..คนบ้านั่น! จะเป็นเจ๊แหละนะ.." แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงยานคางพลางยิ้มแห้งส่งให้เธอ "จริงเหรอคะเนี่ย!! ไม่คิดว่าจะมีความหลังกับเฮียยูโรแบบนี้ ขอโทษด้วยค่ะ หนูไม่ได้.." "ช่างมันเถอะ ฮ่าๆ แค่ถามเพื่อไม่ให้หนูทำอะไรผิดพลาดน่ะ" "สบายใจได้เลยค่ะ!! หนูชอบพี่ยอดเพราะนิสัยเขาดีมาก และที่สำคัญหนูไม่คิดนอกใจพี่เขาหรอกค่ะ" บทสนทนาระหว่างพวกเราต้องจบลง เมื่อประตูห้องเอกสารถูกเปิดโดยลูกน้องชาย เขาถือซองสีขาวมาส่งให้แยม ทำให้ต้องเลิกคิ้วมองก่อนจะถาม "คงไม่ใช่!!! ซองผ้าป่าหรอกใช่ไหมนั่น!!" แยมกล่าวเสียงดังลั่นห้อง ทำให้ลูกน้องทั้งสองหัวเราะร่าออกมา "คุณบรรเจิดเขาฝากมาให้ต่างหากล่ะครับ ผมไม่ได้จะชวนเจ๊ไปสร้างบุญกุศลหรอกนะครับ!!" "แล้วไปเฮ้อ~ เดือนนี้เจ๊ได้ซองผ้าป่ามาจะครบร้อยซองแล้วเนี่ย" "เจ๊อย่าแกล้งคุณลุงสิคะ หากแกหัวเราะจนหายใจติดขัด ต้องเรียกรถพยาบาลมาอีกนะคะ" แพนด้ากล่าวเสริม ก่อนจะเดินไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์และทำงานอีกครั้ง ส่วนลูกน้องชายก็เดินออกจากห้องไปทันที แยมเปิดซองจดหมายจึงเข้าใจสถานการณ์ [วันนี้ของปีนี้..อย่าลืมมาฉลองวันเกิดเรานะ] ..จากบรรเจิด เธอเม้มริมฝีปากขมวดคิ้วมุ่นอยู่สักพัก เพราะไม่รู้จะบอกยูโรดีไหม แต่หากปฏิเสธก็เหมือนจะไร้น้ำใจไปหน่อย แค่ไปปรากฏชั่วครู่พร้อมของขวัญสักชิ้นแล้วกลับ ถึงยูโรจะรู้เขาอาจจะไม่โกรธก็ได้ เมื่อหยิบกระเป๋าสะพายและโทรศัพท์ได้ ก็ยืนมองแพนด้าทำงานอย่างมุ่งมั่นอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ทันที "แพนด้าวันนี้เจ๊ฝากปิดร้านให้หน่อยนะ ถ้ายูโรมาหาเจ๊ช่วงเวลาร้านปิด บอกเขาไปว่า.. เจ๊ไปงานวันเกิดของบรรเจิดนะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง "แต่เฮียยูโรจะไม่โกรธเอาเหรอคะ หนูเคยได้ยินพี่ยอดบอกให้ฟังว่า.. เฮียยูโรไม่ชอบหน้าคุณบรรเจิดสักเท่าไรน่ะ" แพนด้าเอ่ยทักท้วงเจ้านายทันควัน "น่าจะโกรธแหละ แต่เขาส่งการ์ดเชิญมาย่อมต้องไปนี่นา อีกอย่างเขาเป็นทั้งเพื่อนสนิทสมัยเด็ก และตอนนี้ยังเป็นลูกค้ารายใหญ่ของร้านเราด้วย ถ้าปฏิเสธคงน่ารังเกียจมากเลยแหละเนอะ" "ถ้าหลังเจ๊ไปแล้วใครมาหา หนูจะบอกว่าเจ๊ไปเลือกซื้อสินค้าเข้าร้านดีไหมคะ แต่ถ้าเป็นช่วงปิดร้านค่อยสารภาพความจริง อย่างน้อย.. เฮียยูโรคงไม่โกรธมาก ถ้าเจ๊กลับมาทันก่อนร้านเราจะปิด" "ขอบใจมากนะเด็กดี!!! จะแวะซื้อขนมอร่อยมาฝากนะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง "ไม่ต้องซื้อหรอกค่ะ กลับมาให้ทันเวลาก่อนเถอะ การที่หนูช่วยโกหกแทนเนี่ย รู้สึกเป็นเด็กนิสัยไม่ดีเลย" "เขาเรียกว่าเป็นคนซื่อสัตย์ต่อเจ้านายต่างหาก เจ๊ไปแล้ว!!! ฝากดูแลร้านแทนด้วยนะ" "รีบกลับมานะคะเจ๊!!!" แพนด้าตะโกนบอกตามหลัง พร้อมใช้ริมฝีปากเม้มปลายนิ้วอย่างกระวนกระวายใจ ด่านเฮียยูโรไม่ใช่จะยากเย็นอะไร แต่การปิดบังพี่ยอดเหมือนจะเป็นเรื่องอันตราย สาวน้อยขมวดคิ้วมุ่นจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ สิบนิ้วเรียวเล็กกดแป้นพิมพ์พร้อมความรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เพราะไม่รู้ว่าความลับนี้ควรจะบอกความจริงดีไหม คนสวยเร่งฝีเท้าไปทางด้านหลังร้าน หวังเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงสีน้ำเงินน่ารัก และเตรียมเปิดประตูรถยนต์ ก่อนจะเหยียบคันเร่งไปอีกอำเภอ ซึ่งต้องแวะบ้านเก่าตนเองสักหน่อย เพื่อดูความเรียบร้อยของช่างที่มาต่อเติม เนื่องจากวันพรุ่งนี้ต้องจ่ายเงินก้อนสุดท้าย ทุกอย่างตรงหน้าเหมือนกลับสู่ห้วงอดีตอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการพบเจอเรไรและบรรเจิดพร้อมกัน ไหนจะบ้านเก่าหลังเดิมได้ซ่อมแซมจนเป็นสภาพ เหมือนช่วงวัยเยาว์อีกครั้ง เมื่อสำรวจบ้านเกือบทุกซอกทุกมุมแล้ว เธอจึงไปเลือกซื้อของขวัญวันเกิดมอบให้สหาย ความจริงสาเหตุที่ยูโรกับบรรเจิดทะเลาะกัน คงหนีไม่พ้นความผิดพลาดของแยมด้วย จึงอยากหาวิธีทำให้พวกเขาทั้งสอง ได้กลับมาปรองดองกันอีกครั้ง ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีโอกาสหรือเปล่า แต่ก็ยังเชื่อมั่นว่าพวกเขาน่าจะให้อภัยกันได้ หากทุกสิ่งต้องเดินไปสู่ทางตันจริงๆ อย่างน้อยก็ยังไม่ต้องรู้สึกเสียดายสักเท่าไร เพราะถือว่าได้พยายามจนถึงที่สุดแล้ว เพราะความผิดครั้งนั้น แยมเองก็ยังคงรู้สึกผิดตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน ( เรื่องความผิดพลาดย้อนกลับไปอ่านบทที่ 10 ได้เลยค่ะ )
Latest chapter
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 39.ฝังใจ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*แยมนั่งทำตารางบัญชีรายจ่ายประจำเดือน อยู่แถวบริเวณโซฟาตัวยาว สองนิ้วเรียวเล็กกดแป้นพิมพ์บนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์แบบพกพา เธอหันมองภายในห้องเพื่อหาคนหยิบของให้ เจอยูโรนั่งตรวจบิลสินค้าอยู่บนโต๊ะเอกสาร"คุณสามี! รบกวนหยิบแฟลชไดรฟ์ในลิ้นชักฝั่งขวาให้หน่อยค่ะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและรอยยิ้มหวาน"ได้สิ!" เขาตอบกลับทันควัน พร้อมเปิดลิ้นชักหยิบสิ่งของที่ภรรยาต้องการ แต่สายตาคมกริบเหลือบเห็นปืนหนึ่งกระบอก เขาจึงคว้ามาถามเธออย่างสงสัย"ขอบคุณมากนะคะ..." เธอกล่าวยังไม่ทันจบ เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยประโยคถัดมา"พกของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย? ถึงว่า..วันแรกที่เราเจอกันด้วยความบังเอิญ เธอถึงไม่รู้สึกกลัวหรือคิดป้องกันตัวเองเลยสักนิด"เขาเลิกคิ้วรอฟังคำตอบจากเธอ แต่แยมกลับขมวดคิ้วจ้องวัตถุอันตราย ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นและคิดถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้น ด้วยหัวใจเต้นตุบตับราวกับเป็นประสบการณ์ที่เธอจำได้ไม่เคยลืม#ย้อนอดีต#หลังจากเรียนจบปริญญาตรีที่ต่างประเทศ หญิงสาวเลือกตั๋วเที่ยวบินกลับร้านด้วยหัวใจแตกสลายอีกครั้ง เพราะคุณลุงและคุณป้าผู้เป็นครอบครัวที่เหลืออยู่บนโลก ได้ลาจากด้วยโรคภัยไข้เจ็บเ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 38.พาน้องสาวไปหาพี่ชาย
#ย้อนกลับไปหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุ..#*ร้านคาราโอเกะ*แสงไฟนีออนสีม่วงอมชมพู กำลังหมุนเลื้อยตามบนผนังร้านคาราโอเกะ คล้ายดั่งเจ้างูยักษ์กับเจ้างูเล็กกำลังเคลื่อนไหว เสียงหัวเราะของผู้หญิงดังอยู่เป็นระยะ เหมือนน้ำหวานเคลือบคมมีดเอาไว้แยมยืนนิ่งตรงบริเวณมุมหนึ่งของร้าน.. ไม่ใช่ฐานะลูกค้าแต่เป็นฐานะคนเลือกเหยื่อ เธอมองโต๊ะตัวหนึ่งอย่างไม่วางตา ทุกคนไร้ซึ่งความหมายเมื่อผ่านสายตาเธอชายวัยกลางคน สวมเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเพียงแค่สองเม็ดอย่างผ่อนคลาย พุงยื่นเล็กน้อยตามอายุชายขี้เมา มือหนึ่งถือแก้วเหล้า ส่วนอีกมือโอบเอวผู้หญิงอย่างเคยชิน ดวงตาเขาวาววับไม่ใช่เพราะแสงไฟ แต่เพราะความมั่นใจว่า..ตัวเองยังเหนือกว่าใครบนโลก"ผู้ชายแบบนี้.. ไม่ต้องผลักไสก็พร้อมล้มอยู่แล้ว" แยมกล่าวพึมพำเบาๆส่วนยูโรยืนพิงเสาอยู่ไม่ไกลมากนัก เขาไม่ได้ห้ามหรือเร่งเธอให้รีบกลับร้าน เขาแค่มองภรรยาของตัวเอง ซึ่งกำลังอยู่ภายใต้โหมด..เจ้าหนี้ทวงแค้นโหดแยมเดินไปที่บาร์ก่อนจะนั่งลงอย่างนวยนาด เธอเลือกสั่งน้ำอัดลมธรรมดาไม่ใช่เหล้า เพราะเธอต้องการสติครบทุกวินาทีต่อแผนการ ผู้หญิงร้านคาราโอเกะคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ มีผิวกายขาวจั๊วะและแ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 37.จะไม่เอาคืนได้จริงเหรอ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*"พี่ยอด! ช่วยไปส่งของที่ตลาดกับร้านคาราโอเกะหน่อยสิ"แพนด้าเอ่ยขอความช่วยเหลือจากคนรัก หลังจากตรวจสอบสินค้าและทำใบเสร็จเรียบร้อย แต่เพราะลูกน้องฝ่ายขนส่งไม่พอ ทำให้สาวน้อยต้องกุมขมับ"พี่ติดบิลอื่นอยู่น่ะสิ ต้องแวะอีกเจ็ดแห่งเลยด้วย น่าจะไปส่งไม่ทันแน่เลย ทำยังไงดีล่ะ?"ยอดกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะเขาแยกร่างไม่ได้จริงๆ ก่อนจะยืนเท้าสะเอวขมวดคิ้วมองสินค้าสองชุดใหญ่นี้"เดี๋ยวกูไปส่งของกับเมียเอง มึงไปทำหน้าที่ตนเองเถอะ ขับรถอย่ารีบมากเน้นความปลอดภัยด้วย เข้าใจไหม?" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมก่อนจะเดินมาใกล้พร้อมกับแยม"แพนด้าฝากดูแลร้านด้วยนะ เจ๊จะจัดการส่วนนี้แทนเอง" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส"ครับเฮีย! งั้น..ผมไปล่ะ!""ค่ะเจ๊! หนูจะไปตรวจสอบบิลของวันพรุ่งนี้ต่อ""แผนกยกสินค้าจัดการด้วย!" ยูโรกล่าวสั่งทันทีลูกน้องทั้งสองจึงเข้าสู่โหมดทำงานอื่นตามหน้าที่ต่อไป.."คงต้องรับสมัครพนักงานเพิ่มแล้วแหละ!" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยหลังจากยูโรลงทุนร่วมกัน ลูกค้าก็มีปริมาณมากยิ่งขึ้น เพราะตัวเลือกของสินค้ามีหลากหลาย ทำให้กิจการรุ่งเรืองกว่าเมื่อก่อนเข้
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 36.ยังไม่พออีกเหรอ..
เหมือนว่าจะจบแค่ตรงนี้.. แต่ทว่าคนเจ้าเล่ห์กลับพลิกร่างกายเธอนอนคว่ำแทน คนด้านหลังจับลำแข็งเขื่อนจ่อร่องสวาทอีกครั้ง ก่อนจะสอดใส่เข้าลึกจนสุดลำอวบเด้ง ความจุกเริ่มแผ่ซ่านทั่วเรือนร่างคนด้านหน้า ฝ่ามือเล็กจึงกำผ้าปูที่นอนระบายอารมณ์ "ลึกจัง!" แยมร้องครวญครางจนร่างกายสั่นสะท้าน "หืม..ถึงใจดีไหมครับ คุณภรรยา! ฮึก!" ยูโรโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูเธอทันที ร่างกำยำกระหน่ำแทงท่อนรักถี่ยิบอย่างบ้าคลั่ง ไล่แตะคว้านชนผนังโพรงนุ่มลึก จุกจนต้องปวดหน่วงตรงท้องน้อย ความรุนแรงถาโถมไม่หยุดหย่อน ใบหน้าร่างบางต้องบิดเบี้ยวเสียวกระสันหนักขึ้น คนดิบเถื่อนควงสะโพกกระทุ้งร่องสวาท ราวกับเป็นแม่เหล็กดึงดูดคุณภาพดี ร่องรักคนบอบบางขมิบรัดลำอวบอ้วนทุกครั้งที่โดนกระแทก ฝ่ามือหนาขยับแถวบริเวณเอวคอดกิ่วจับจนแน่นถนัด พร้อมเสียดสีโพรงเนื้อเยื่ออย่างไร้ความปราณี "กรี๊ด! เสียวเกินไปแล้ว!" แยมกล่าวด้วยเสียงกระเส่า "แตกออกมาสิ! ถึงยังไงก็ต้องโดนตอกยันสว่างอยู่ดีแหละ" เขากดเสียงต่ำพร่ำบอกเธอ "อา..ขอพักหน่อย ไม่ได้เหรอ.." เธอทักท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อะไรกัน..ไหนบอกจะชดเชย?" เขากล่าวอย่างเย้ยหยัน ความซาบซ่านแล
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 35.ของขวัญจากสามี
ดวงตากลมโตแอบเหล่มอง เพราะกล่องกระดาษวางอยู่ตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว หลังจากเปิดทำให้เธอตะโกนใส่เขาทันที"ไอ้บ้านี่!!!""เธอ..ไม่ชอบมันเหรอ?""ฉันค้นหาสินค้าชิ้นนี้ภายในอินเทอร์เน็ตตั้งนาน..""ทำไมเป็นคนไร้สาระได้ขนาดนี้นะ!!!""พวกเรายังไม่ทันได้เข้าหอกันดีๆ เลยนะแยม!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย เขาก้มหน้ามองพื้นคุกเข่าต่อหน้าเธอทันที"ฉันขอโทษ..อย่าน้อยใจกันสิ! หลายเดือนก่อนพวกเราเจอมรสุมกันนี่นา กว่าจะจัดการทุกอย่างได้ลงตัว ทำให้ล่วงเลยเวลาจนละเลยความรู้สึกของนาย แต่ว่าตอนนี้ยังไม่สายหรอกเนอะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อนดวงหน้าหวานส่งยิ้มแย้ม ฝ่ามือเล็กสัมผัสแผงอกล่ำอย่างเชื่องช้า สายตาหยาดเยิ้มทำให้อารมณ์ยูโรผ่อนคลายลง เขากลับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ต่อเธอเสียอย่างนั้น"ถ้าอย่างนั้น..ชุดนี้เธอต้องสวมนะ!" เขากล่าวเสียงอ่อนเสียงหวาน ฝ่ามือหนาดึงชายเสื้อเธอราวกับเป็นเด็กน้อย คล้ายว่าจะขัดกับอุปนิสัยของเขาที่ผู้อื่นเห็นมากอยู่"ก็ได้! เลิกดึงชายเสื้อสักที! ส่วนงานค่อยไปทำต่อพรุ่งนี้แทน ขอไปอาบน้ำก่อนนะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมชุดนอนลายลูกไม้สีดำ ซึ่งมันเป็นข
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 34.รักมากจนเข้าใจกัน
ยูโรไม่ได้บอกจุดหมายปลายทาง เขาแค่บอกให้แยม เตรียมตัวและออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ รถยนต์แล่นผ่านถนนโล่งมีต้นไม้ขนาบตลอดทาง เสียงเพลงเบาๆ คลอไปกับแสงแดดอ่อนของเช้าวันใหม่ แยมพิงกระจกมองดูทิวทัศน์ที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากบ้านเรือนกลายเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี โดยไม่ถามอะไรสักคำ.. เธอไม่มีแรงจะถามและยูโรก็ไม่เร่งให้เธอพูด จนกระทั่งรถจอดสนิทตรงเนินเขาเล็กๆ เธอมองเห็นอ่างเก็บน้ำทอดยาวสุดสายตา ลมเย็นพัดเอื่อยจนกระทบดวงหน้าสวย กลิ่นหญ้าชื้นยามเช้าทำให้หัวใจที่อัดแน่นของแยมคลายลงอย่างประหลาด "ลงมาเถอะ" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เขายังเปิดประตูให้เธอก่อนเสมอ แยมก้าวลงจากรถยนต์ทันที ความเงียบที่นี่ไม่น่าอึดอัด มันเป็นความเงียบที่ไม่ถาม ไม่ตัดสิน และไม่คาดหวังอะไร.. ยูโรปูเสื่อผืนเล็กใต้ต้นไม้ใหญ่ เขาวางกระติกน้ำกับถุงกระดาษ ซึ่งเต็มไปด้วยขนมทานเล่นเยอะแยะ ทุกอย่างคล้ายจะดูธรรมดา…แต่คนพามาคงตั้งใจอยู่ไม่น้อยเลย "ที่นี่ไม่มีใครรู้จักเธอ" เขาพูดขึ้นขณะนั่งลง "ไม่มีข่าวซุบซิบ ไม่มีอดีต ไม่มีใครเรียกร้องคำอธิบายด้วย" แยมยืนหลับตาพริ้มฟังเขาอย่างใส่ใจ ลมพัดผมเธอปลิวปะหน้า ดวงตาที่เคยแห้งกลับร้อนผ
You may also like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้254.6K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด310.0K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา48.7K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI76.5K viewsบัตเลอร์ที่รัก [3P]
พันพราย142 viewsไฟล่าไฟ
เย้ายวนรัก205 viewsชั่วครั้งชั่วคืน
อินทุภา112 viewsเชลยทรายสีเพลิง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์389 views
