LOGINจางลี่จิ่นหันไปพยักหน้าให้กับซ่งรุ่ยเหวินเล็กน้อย เพื่อให้ชายหนุ่มได้แนะนำตัวของตัวเองก่อนเป็นคนแรก “สวัสดีครับ ผมชื่อซ่งรุ่ยเหวิน นักศึกษาจากสาขาวิชาบริหารธุรกิจครับ” ซ่งรุ่ยเหวินค้อมตัวลงเพื่อทักทายกับผู้ชมที่อยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางของจอมยุทธ์เหมือนกับชุดที่เขากำลังใส่อยู่นั่นเอง หลังจากที
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 80 หลังจากที่ครอบครัวหานได้เดินเข้ามาภายในหอประชุมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขาทั้งสี่คนก็ตรงไปยังเก้าอี้ซึ่งเป็นที่นั่งของพว
จางลี่จิ่นอยากจะบอกกลับไปเหลือเกินว่าคงไม่ทันแล้วละ เพราะว่าลูกชายของคุณป้าได้พบเจอกับความใจกล้าของสวีซูเจินไปเป็นที่เรียบร้อย หานเฉียงรุ่ยหันไปมองที่จางลี่สร้างสรรค์เล็กน้อย ดูท่าแล้วผู้หญิงคนนี้คงจะกำลังคิดถึงเหตุการณ์เดียงกัรกับเขาอย่างแน่นอน “ครับแม่ ผมจะระวังตัวเองดีๆ ไม่ให้บุบสลายไปเสียก่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 79 “ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเถอะ” ไป๋รั่วซีจูงมือลูกสาวของเธอตรงไปยังครอบครัวหานในทันที โดยมีสามีของเธอเดินตามมาด้านหลั
หานหมิงห้าวชูมือขึ้นทั้งสองข้างและกระโดดไปมาวนอยู่รอบตัวของจางลี่จิ่นอย่างร่าเริง “ผมจะโหวตให้พี่สาวลี่จิ่นครับ แล้วก็จะให้คุณปู่คุณย่าและคุณพ่อโหวตให้พี่สาวลี่จิ่นหมดเลยครับ” จางลี่จิ่นหัวเราะให้กับความเอ็นดูของเด็กชายอย่างหานหมิงห้าว ก่อนที่เธอจะจับตัวของอีกฝ่ายเอาไว้และบีบแก้มนิ่มๆ ทั้งสองข้
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 78 จางลี่จิ่นหันไปหาซ่งรุ่ยเหวินก่อนที่จะพยักหน้า เนื่องจากจางเซี่ยวลี่ต้องการที่จะร่ายรำในงานของโรงเรียน ดังนั้นจางเจี้ยนก
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ลี่จิ่นจะไปที่อำเภอไหนเหรอคะ” ถังเจียวมิ่งขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่เธอได้ยินชื่อของอีกฝ่ายและในตอนนี้เธอก็เดินเข้ามายืนอยู่ข้างกายอีกฝ่ายแล้ว แต่ระบบของเธอก็ยังคงเงียบสงบ ไม่ได้ส่งเสียงดังออกเหมือนเช่นกับก่อนหน้าที่เธอดึงโชคมาจากหญิงสาวคนหนึ่ง‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเ
“ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ
จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 7“โดนหลอกแล้ว ฉันโดนหลอกแล้ว” หญิงสาวคนหนึ่งที่เห็นเศษเซาปิ่งในมือของถังเจียวมิ่งเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห ก่อนที่เธอจะเข้าไปผลักร่างของเพื่อนของหญิงสาวคนนั้นออก แล้วเ







