MasukShare
รัชทายาทปีศาจ
Tanggal publikasi:
2026-08-14 14:44:17เมื่อใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งแล้วไม่ได้ผล นางคุกเข่าลงและร้องไห้งอแงอย่างที่เคยชอบทำในวันวานยามถูกขัดใจ
“พี่หญิงท่านเปลี่ยนไปจริงๆ ท่านรักคนอื่นจนลืมข้า เชื่อฟังเขาจนยอมยกข้าให้เขา ข้าเสียใจจริงๆ เสียใจที่สุดเลย!!” ท่าทางเช่นนี้คนทั้งจวนรับมือกับนางไม่ได้แน่นอน ไป๋จิ่งเจาเองก็ทำตัวไม่ถูก กำลังจะก้มตัวลงไปโอบกอดปลอบน้องสาวแต่เสียงมารดาที่กระแอ่มไอทำนางปาดน้ำตาและหันไปมอง …ร้องดังเช่นนี้บิดามารดาควรวิ่งมาถามข้าว่าเกิดสิ่งใดขึ้นมิใช่หรือ!!… คิดได้เช่นนั้นก็รีบหันไปมองที่ประตูเช่นกัน ก่อนจะอ้าปากกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ข้างมารดาคือผู้ใด “ทะ ทำความเคารพองค์รัชทายาทเพคะ” นางและพี่สาวพูดพร้อมกัน ไม่รู้อย่างไร เห็นหน้าเขาแล้วนึกถึงน้ำตาและอ้อมกอดอบอุ่นในชาติที่แล้ว จนใบหน้านางเห่อร้อนไปหมด “ไม่ยักรู้ แม่นางน้องแห่งจวนไป๋ผู้นี้ยามไม่ได้ดั่งใจ ร้องโวยวายที่พื้นเช่นนั้นหรือ!!” เขาเลิกคิ้วมองนางอย่างสำรวจ แต่มุมปากที่กระดกขึ้นทำนางมั่นใจว่าเขากลั้นขำ “หม่อมฉันก็เอาแต่ใจแบบนี้มานานแล้วหนิเพคะ” แม้จะเป็นรัชทายาทแต่ก็เป็นสหายยของพี่ชายนางด้วย แน่นอนว่าการมาเล่นด้วยกันในจวนอวี๋นั้นเป็นเรื่องปกติ “ซินซิน อย่ากระทำท่าทางไม่ควร” มารดาเดินมากระซิบนาง “ท่านแม่ ข้าเสียใจหนิเจ้าคะ” มือเล็กรีบเกาะแขนมารดาเพื่อออดอ้อน วันนี้นางจะเล่นใหญ่ จะส่งพี่หญิงออกไปให้ห่างจากจื่อซวนให้ได้ และต้องไม่ให้ไปพยายามปีนขึ้นเตียงรัชทายาทเด็ดขาด!! “เสียใจอะไรกัน เอาไว้ค่อยคุยเถอะ รัชทายาทมาดูผังการรบที่ห้องทำงานพี่ชายเจ้าอย่าก่อเรื่องเสียงดัง!” มารดาที่รักลูกสาวดั่งดวงใจกระซิบเสียงเบาพร้อมลูบหลังนาง “ค่อยคุยมิได้เจ้าค่ะ ช้ากว่านี้พี่หญิงจะส่งข้าไปเป็นเมียคนสกุลหยางแล้ว!!” ทันทีที่จบคำพูดของนางทั้งจวนเงียบลงถนัดตา ไม่เว้นแม้แต่รัชทายาทที่จ้องเขม่งมาที่นาง ”ซินซิน เจ้ากำลังเข้าใจพี่หญิงผิด ข้าเพียงแต่…“ ”แต่พี่หญิงไม่ฟังสิ่งที่ข้าต้องการหนิเจ้าคะ เอาแต่เชื้อฟังคนอื่น“ นางยังคงบีบน้ำตา ไม่สนแล้วว่าบุรุษที่ยังไม่ยอมเดินไปไหนจะคิดเช่นไร!! “พี่สาวเจ้าหน่ะหรือจะทำ นางรักเจ้าปานดวงใจ” เป็นบิดาที่เดินเข้ามาทำสถานการณ์ให้ดีขึ้น “แต่ว่า…” “ใคร!!” นางยังไม่ทันพูดจบ เสียงทุ้มก็ถามขึ้นมาไม่ดังนักแต่หนักแน่นจนทำทุกสรรพสิ่งในที่นี้เงียบกริบ “เอ่อ องค์รัชทายาทหมายถึง…” ไป๋เหลียงคุนหันไปถามอย่างเกรงใจ “บุรุษที่พี่สาวของเจ้า จะยกเจ้าให้หน่ะเป็นใคร!!” ตอนนี้เสียงนั้นเจือความขุ่นมัวอยู่ในที ไป๋จิ่งเจาขยับตัวก้าวไปด้านหน้าก่อนย่อเข่าลงคำนับ “เรียนองค์รัชทายาท น้องสาวของหม่อมฉันเพียงเข้าใจผิด คิดว่า…รองแม่ทัพน้อยหยางจื่อซวนจับปลาหลายมือ รั่วซิน…คิดว่าหม่อมฉันเอ่อมีใจรักมั่นกับรองแม่ทัพน้อย ทั้งที่เขาพึ่งส่งแม่สื่อมาทาบทามนางเพคะ” ไป๋รั่วซีขมวดคิ้วมองพี่สาวอย่างแสนผิดหวัง การกระทำเช่นนี้มิใช่ว่านางยังหวังจะเดินหน้าเรื่องแผนการที่จื่อซวนวางไว้หรือ “ซินเอ๋อร์อะไรทำให้เจ้าคิดเช่นนั้นกัน” บิดาหันมาถามนางแทน ไป๋รั่วซีถอนหายใจ ก่อนจะประสานมือขึ้นและก้มหัวให้องค์รัขทายาท “หม่อมฉันแค่รักพี่สาวมากเกินไป บางคราเห็นนางสนิทสนมกับรองแม่ทัพน้อยผู้นั้นก็เกรงว่า…นางจะแอบรักฝ่ายเดียวจนต้องยอมหลีกทางให้หม่อมฉันสมหวังกับจื่อซวน เพียงเพราะเขาส่งแม่สื่อมาทาบทาม ต้องขออภัยรัชทายาทที่หม่อมฉันเอะอะเสียงดังเพราะเข้าใจผิดจึงกระทำจนเกินเหตุ” เมื่อใช้ทุกอย่างไม่ได้ผล นางก็มีอีกหลายวิธีเช่นกัน ท่าทางของไป๋รั่วซีตอนนี้ทำจิ่งเจาบีบมือตัวเองแน่น รูัแน่ชัดแล้วว่าตอนนี้นางทำน้องสาวโกรธ “ซินซิน” เสียงเรียกแผ่วเบาของไป๋จิ่งเจานั่นไม่นำพาให้น้องสาวหันมามอง “เช่นนั้นเจ้าชอบบุรุษผู้นั้นหรือไม่” ห่าวหรานกอดอกพิงบานประตูถามนางเสียงเย็น “ไม่มีใจรักแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว ไม่ประสงค์จะแต่งงานกับชายผู้นี้ด้วยเพคะ!!” ชั่ววูบนึงเขาเห็นแววตาแห่งความโกรธแค้นของอวี๋รั่วซิน “ก็ไม่ต้องแต่ง หากเขาเร้าหรือก็วิ่งมาบอกข้า ตัดหัวรองแม่ทัพสักคนนึงไม่ทำให้ใต้หล้าสะเทือนหรอก!!“
Bab terbaru
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน เป็นที่ยอมรับ
ฮ่องเต้ซีอวิ๋นทรงชะงักไปเล็กน้อย พระเนตรทอดมองพระชายาคู่บัลลังก์ด้วยความสนใจ “อุบายที่แยบยลอย่างนั้นหรือ? หว่านหรง… เจ้ามีแผนการอันใดลองว่ามาซิ” ฮองเฮาหว่านหรงแย้มพระสรวลอย่างมั่นใจ นางก้าวเข้ามาใกล้พระแท่นมังกร ก่อนจะอธิบายแผนการอันล้ำลึกให้ฟังอย่างเป็นระบบ “ทูลฝ่าบาท ปัญหาของชาวบ้านหูเป่ยในยามนี้ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีแรงกาย แต่พวกเขา ‘เสพติดความสบาย’ และคิดว่าทางการจะต้องเลี้ยงดูพวกเขาไปตลอดชีวิตโดยไม่ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ หากเรายังคงแจกจ่ายเสบียงและเงินทองให้เฉกเช่นเดิม พวกเขาก็จะยิ่งนอนรออย่างไร้จิตสำนึก ดังนั้น วิธีการแก้เผ็ดที่ดีที่สุด มิใช่การใช้โซ่ตรวนล่ามพวกเขาไปทำงาน แต่เป็นการใช้ ‘กฎแห่งความจริงและการคัดสรร’ เพคะ”“กฎแห่งความจริงและการคัดสรรคือสิ่งใดกัน?” ซีอวิ๋นตรัสถามด้วยความใคร่รู้“หม่อมฉันเสนอให้ฝ่าบาททรงออกพระราชโองการด่วนที่สุดไปยังแคว้นหูเป่ย โดยปรับเปลี่ยนนโยบายการช่วยเหลือเสียใหม่” หว่านหรงกล่าวด้วยแววตาเป็นประกาย “ประการแรก ทางการจะไม่แจกเสบียงและเงินทองให้โดยเปล่าประโยชน์ แก่ผู้ที่แข็งแรงสมบูรณ์อีกต่อไป ผู้ใดที่ปฏิเสธงานขุดลอกคลอง จะถูกตัดสิทธิ์การรับความช่วย
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ความทุกข์แทรกแซง
ทว่า ความสุขสำราญในราชสำนักมักอยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อยามรุ่งอรุณแห่งวันใหม่มาเยือน ขันทีหนุ่มรีบเร่งฝีเท้าเข้ามารายงานด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “ทูลฝ่าบาท! เกิดเรื่องใหญ่ที่แคว้นหูเป่ยพ่ะย่ะค่ะ!”ซีอวิ๋นที่ยังคงประทับอยู่ข้างพระวรกายของฮองเฮาหว่านหรงทรงขมวดพระขนงทันที “มีเรื่องอันใด โคตรตระกูลซูถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว ยังมีผู้ใดกล้าก่อความวุ่นวายอีกหรือ?”“มิใช่กบฏพ่ะย่ะค่ะ…” ขันทีละล่ำละลักทูลตอบ “แต่เป็นชาวบ้านและแรงงานในโครงการขุดลอกคูคลองและสร้างเขื่อนกั้นน้ำที่หูเป่ย พวกเขากลุ่มใหญ่รวมตัวกันประท้วงจะไม่ยอมทำงานพ่ะย่ะค่ะ! พวกเขาอ้างว่างานหลวงเหน็ดเหนื่อยเกินไป ตากแดดตากลมลำบากยากเข็ญ ขอเพียงแค่นอนกินอยู่บ้านเฉยๆ นอนตื่นสายแล้วรอรับเบี้ยเลี้ยงจากทางการก็พอใจแล้ว ขี้เกียจเกินกว่าจะหยิบจับจอบหรือแบกหินพ่ะย่ะค่ะ!”คำรายงานนั้นทำให้ทั้งห้องโถงตกอยู่ในความเงียบงัน ห่าวหรานที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากราชการต้องการมาหารือบางเรื่องพลอยชะงักฝีเท้า สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ “ขี้เกียจ? ไม่ยอมทำงานเพราะไม่อยากเหนื่อยงั้นหรือ? ทางการมีเสบียงแจกจ่ายและค่าจ้างให้อย่างสมเหตุสมผล เหตุใดจึงกลายเป็นเช
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน งานมงคล
บรรยากาศภายในเมืองหลวงต้าเซี่ยในยามนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุขและความยินดี ท้องถนนทุกสายถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงและผ้าแพรต่วนสีทองอร่าม ท้องฟ้าโปร่งใสไร้เมฆหมอก ราวกับฟ้าดินกำลังร่วมอวยพรให้กับงานมงคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งรัชศกใหม่ พระราชพิธีอภิเษกสมรสและการสถาปนาแต่งตั้ง “เฉิงหว่านหรง” ขึ้นเป็นพระนางฮองเฮาเคียงบัลลังก์ของฮ่องเต้ซีอวิ๋นตึก ตึก ตึก ฝีเท้าบางเบาแต่มั่นคง เดินเข้ามายังท้องพระโรง เหล่าขุนนางต่างมองด้วยสายตาชื่นชม เพราะนอกจากใบหน้าที่งดงามแล้ว ยังมีความสามารถที่ใครในใต้หล้าล้วนประจักษ์มาแล้วทั้งสิ้น เฉิงหว่านหรงในชุดฉลององค์ฮองเฮาสีแดงปักลายหงส์ทองคำสลับดิ้นเงิน 1,000 เข็ม งดงามตระการตาจนผู้พบเห็นต้องตะลึงงัน ใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มด้วยเครื่องประดับมุกและหยกแท้ ทว่าดวงตากลับฉายแววสุขุมนุ่มลึก นางก้าวเดินเคียงคู่กับฮ่องเต้ซีอวิ๋นผู้ทรงฉลองพระองค์มังกรทองสง่างาม ท่ามกลางเสียงแซ่ซ้องถวายพระพร “ทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี” ที่ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วทั้งพระราชวัง“จากนี้แผ่นดินทอง ต้องขอร้องให้เจ้าช่วยดูแล” มงกุฎหงส์ถูกสวมลงบนพระเศียรของเฉิงหว่านหรง ทั้งใ่าบาทยัง
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ยินดีจะกลับไปกับเราหรือไม่!!
ซีอวิ๋นแค่นหัวเราะในลำคอแผ่วเบา แววตาส่อประกายเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที ก่อนจะนึกถึงสตรีที่ยืนอยู่ไม่ไกล พระองค์รีบหันไปหานางอย่างรีบร้อน”หว่านหรง เสด็จแม่จำต้องรับสนมเข้ามา เพราะความเหมาะสม เจ้าวางใจข้าไม่เคยร่วมหอกับผู้ใด!!“ ความกังวลในแววตาฉายชัดจนเหล่าข้ารับใช้ก้มหน้าซ่อนยิ้ม รวมถึงห่าวหรานเองก็ด้วยเฉิงหว่านหรงทอดถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “แล้วเหตุใดนางถึงเลือกที่จะลงมือในตอนนี้ และเจาะจงเป็นตัวหม่อมฉันเล่าเพคะ ทั้งที่หม่อมฉันยังไม่ได้ตบแต่งเข้าวังด้วยซ้ำ?”องครักษ์รีบก้มศีรษะลงต่ำแล้วทูลตอบ “เรียนคุณหนูเฉิง จากการเค้นสอบคนสนิทของสนมซู พบว่านางมีความทะเยอทะยานอย่างยิ่งยวด นางหวังว่าหากกำจัดคุณหนูเฉิงให้พ้นทางได้ ฝ่าบาทจะไม่ทรงแต่งตั้งใครขึ้นเป็นฮองเฮา และด้วยความที่ตระกูลของนางแอบติดต่อกับกลุ่มขุนนางเก่าที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก” ทหารคนที่หนึ่งรีบรายงานด้วยความสัจจริง“พวกเขาวางแผนกันว่า หากคุณหนูเฉิงตายที่ชายแดนเป่ยโจว ฝ่าบาทจะทรงกริ้วและเกิดความวุ่นวายทางการเมือง จนไม่มีแก่ใจจะอภิเษกสมรสกับใครอีก ยิ่งไปกว่านั้น… นางยังหวังลึกๆ ว่า หากสถานการณ์ใ
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ไม่อยู่ในสายตา
ความตระหนักถึงภัยร้ายแผ่ขยายไปในจิตใจของทุกคน หว่านหรงเพิ่งเข้าใจว่าการก้าวเข้ามาสู่จุดสูงสุดเคียงข้างบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หากแต่เต็มไปด้วยคมดาบและยาพิษที่พร้อมจะปลิดชีพลอบกัดได้ทุกเมื่อ แม้ตัวนางจะยังไร้ซึ่งตำแหน่งฮองเฮาอย่างเป็นทางการ แต่ภัยมืดกลับพุ่งเป้ามาที่นางอย่างไร้ความปรานี"หว่านหรง... เจ้านั่งลงฟังให้ดี นับแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ใครหน้าไหนที่บังอาจคิดร้ายต่อเจ้า มันผู้นั้นจะไม่มีแผ่นดินให้กลบฝังศพ!" ซีอวิ๋นกุมมือบางของหญิงสาวไว้แน่น ตรัสด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่ประกาศกิตติศักดิ์แห่งความเด็ดเดี่ยวหว่านหรงมองลึกลงไปในดวงเนตรที่เต็มไปด้วยความรักและความเดือดดาลของชายหนุ่ม นางสูดลมหายใจเข้าลึก ความลังเลใจทั้งหมดเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเด็ดเดี่ยวที่จะจับมือเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา”หม่อมฉัน…จะอยู่เคียงข้างพระองค์เพคะ!!“หลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญที่เกือบคร่าชีวิตของไป๋รั่วซีและบุตรชายในครรภ์ผ่านพ้นไป บรรยากาศภายในตำหนักหลวงแห่งเป่ยโจวก็มิได้หลงเหลือความอบอุ่นผ่อนคลายอีกเลย ทั่วทั้งบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศอันหนทึบและเย็นเยียบราวน้ำแข็งยามค่ำคืน “ล
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ลอบฆ่า!!
เสียงร้องไห้จ้าอันทรงพลังของทารกน้อยดังทะลุผ่านประตูไม้แกะสลักชั้นดีออกมา ท่ามกลางความโล่งอกโล่งใจจนแทบเข่าทรุดขององค์ชายใหญ่ อดีตรัชทายาทห่าวหรานที่ยืนรออยู่ด้านนอก เขาผวาเข้าไปผลักประตูกระโจมเปิดออกทันทีด้วยความดีใจระคนตื่นตระหนก หมอหลวงชราเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง "ทูลท่านโหวซีอ๋องคลอดบุตรชายออกมาอย่างปลอดภัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ ทั้งแม่และเด็กปลอดภัยดีเยี่ยม!"ห่าวหรานแทบไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดๆ อีกต่อไป เขารีบก้าวเท้าเข้าไปโอบกอดภรรยาและบุตรชายตัวน้อยที่นอนซบอยู่บนอกของไป๋รั่วซี ”เอาถ้วยน้ำแกงบัวหิมะนั่นไปตรวจสอบ!!“ ถ้วยน้ำแกงที่วางอยู่บนโต๊ะ ถูกหว่านหรงสังเกตุเห็น เพราะสิ่งนี้ไม่เคยมีในตำหนักหลวงแห่งเป่ยโจวน้ำตาแห่งความโล่งอกของบุรุษผู้เกรียงไกรหลั่งรินออกมาอย่างไร้ความอาย ขณะที่ซีอวิ๋นรีบเดินเข้ามาสวมกอดและดึงหว่านหรงเข้าไปตรวจดูความเรียบร้อยด้วยความเป็นห่วง“มีสิ่งใดหรือ?” เพราะใบหน้างามำม่คลายความกังวล ซีอวิ๋นจึงกระซิบถาม“อาการที่รั่วซีเป็น คล้ายกับ…”"ฝ่าบาท ท่านโหว มีพิษพ่ะย่ะค่ะ!" หมอหลวงคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือดทว่า ความสุขที่ควรจะอบอวลกลับถูกกระชากให้หายไปในพ
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่72.7K Dibacaเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.4K Dibacaแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.7K Dibacaท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน62.8K Dibacaบ่วงรักอุษณีย์
ซินโฟร์เน่189 Dibacaคุณหนูสี่
ประตูฟ้ายั่งยืน1.0K Dibacaจ้าวซิ่วเหริน บทนางร้ายนี้ข้าไม่ขอรับ
น้ำพริกหวาน1.5K Dibacaเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่268 Dibaca
