Partager

เธอกลับมาแล้ว

“ค่ะ ทุกคนไปนอนเถอะค่ะฉันไม่เป็นไร” จ้าวหลินอีบอกทุกคนด้วยรอยยิ้มหวังให้พวกเขาสบายใจ ทุกคนมองเธออย่างเป็นห่วงก่อนจะแยกย้ายกันไป โดยเฉพาะพี่ชายก่อนจากยังขยี้ผมเธออย่างห่วงใย เธอเงยหน้ามองพี่ชายด้วยรอยยิ้ม ปกติเธอจะหนีออกจากฝ่ามือเขาเพราะกลัวผมจะยุ่ง แต่ความอบอุ่นนี้ทำให้เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตา เป็นเธอเองที่หันหลังให้ครอบครัวที่ดีของเธอแบบนี้ 

 “ถ้ามีเรื่องอะไรไม่สบายใจบอกพี่ได้”

 “ค่ะ พี่ไปนอนเถอะดึกแล้วพรุ่งนี้ต้องกลับไปทำงานอีก” จ้าวหลินอีบอกพี่ชายอย่างเป็นห่วง เพราะเขาต้องทำงานหนักเลี้ยงครอบครัวและยังต้องส่งเธอเรียน ชาติก่อนเธอทำให้พวกเขาผิดหวังจริง ๆ เมื่อเห็นเขาเดินกลับห้องตัวเองเธอจึงปิดประตูใส่กลอนอีกครั้ง 

 จ้าวหลินอีเดินไปจดสมุดโน๊ตที่เคยจดไว้ แล้วยิ้มอย่างสมเพชตัวเอง ความจริงคืนนี้เธอต้องไปตามนัดของกู้เหวินเฟยผู้ชายหน้าตัวเมียคนนั้น โชคดีที่เธอย้อนกลับตอนอายุ17ปีและเป็นวัยที่กำลังสดใส อีกทั้งเธอสอบติดมหาลัยชื่อดังได้ ซึ่งเป็นช่วงกู้เหวินเฟยจะมาขอเธอไม่ให้เรียนต่อและให้ส่งเขาเรียนแทนเป็นช่วงชีวิตที่ถูกทำลาย 

 ชาตินี้เธอจะไม่ยอมเด็ดขาด ชาตินี้เธอจะเรียนมหาลัยให้จบและใช้ชีวิตที่ดีจนคนบ้านตระกูลต้องมองครอบครัวตระกูลจ้าวด้วยความอิจฉา ส่วนลูกสาวที่ตายจากชาติที่แล้ว ชาตินี้เธอจะหาพ่อที่ดีให้หล่อนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง พ่อชั่วๆ อย่างนั้นอย่าได้มีมันเลย 

 เวลานี้หากเป็นชาติก่อนเธอคงไปพบกับกู้เหวินเฟยและยอมให้เขาหว่านล้อมจนส่งเขาเรียนแทน ชาตินี้ฝันเถอะว่าเธอจะเดินตามรอยเดิม พวกตระกูลกู้ไม่ใช่คนดีอะไรชาตินี้อย่าหวังว่าเธอจะยอมเป็นทาสรับใช้พวกเขา ไว้มีโอกาสเธอจะไม่ปล่อยให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตสุขสบาย แต่ตอนนี้ไม่ต้องรีบเร่ง เธออยากให้เขาอยู่ในตำแหน่งที่สูงและผลัดตกมาบ้างจะได้รู้ว่าการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างนั้นรสชาติเจ็บปวดแค่ไหน 

 ตอนนี้เธอปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างที่มันควรจะเป็นก่อน ส่วนตัวเธอจะตั้งใจเรียนและทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ชาติก่อนเธอเป็นช่างตัดเย็บเสื้อผ้า ทำให้เธอชื่นชอบงานนี้มากเธอหวังว่าการเรียนจบของเธอจะทำให้เธอมีธุรกิจเป็นของตัวเอง และทำให้ครอบครัวอยู่อย่างสุขสบาย

 เพราะครอบครัวจ้าวไม่ได้เป็นครอบครัวใหญ่มีเพียงพ่อแม่ พี่ชายที่เป็นพนักงานในโรงงานจึงสามารถส่งเธอเรียนได้ หากเรียบจบแล้วเธอจะทำให้พี่ใหญ่มีเงินทองและความสุข อีกทั้งชาตินี้เธอมีความรู้จากชาติก่อนติดตัวมาทำให้ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเพื่อแบ่งเบาครอบครัวได้

 เมื่อครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนและวางแผนชีวิตใหม่เรียบร้อยแล้ว จ้าวหลินอีจึงกลับนอนบนเตียงและห่มผ้าอีกครั้ง ในใจเฝ้าแต่มีความหวังว่าว่าเธอจะต้องแก้ไขอดีตที่ผิดพลาดได้ เธอครุ่นคิดเรื่องราวมากมายจนกระทั่งหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน... 

 ขณะเดียวกันทางด้านกู้เหวินเฟยที่รอตามนัดหลายชั่วโมงร้อนรนใจเป็นอย่างมาก เพราะจ้าวหลินอีไม่มาตามนัดอีกทั้งระยะเวลาตอบรับจดหมายเหลือไม่มาก พอเช้าวันใหม่เขาจึงเร่งเดินเท้าจากตำบลมาหาจ้าวหลินอีที่บ้านทันที เขากลัวว่ามาช้ากว่านี้เขาอาจจะไม่ได้เรียนต่อ จ้าวหลินอีรักเขามากขนาดนั้นหากเขาหว่านล้อมให้ดีหล่อนต้องยินยอมแน่ ๆ 

 เมื่อมาถึงที่บ้านของจ้าวหลินอี ซึ่งเห็นเธอกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ไม้หน้าบ้านก็เร่งเดินเข้าไปหาทันที

 “หลินอีทำไมเมื่อคืนไม่ไปตามนัด รู้ไหมฉันเสียใจแค่ไหน” จ้าวหลินอีเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านมองไปยังเจ้าของเสียงที่กำลังเร่งเดินเข้ามา ใบหน้าในความทรงจำและอ่อนเยาว์ลงหลายปีทว่าไม่ได้ทำให้ความเกลียดชังในใจเธอลดลงแม้แต่น้อย

 “ทำไมฉันต้องไปด้วย ดึกดื่นค่ำคืนแบบนั้นอันตรายจะตาย ว่าแต่นายมาทำไม” เมื่อเห็นดวงตาที่มองสบมาทำให้กู้เหวินเฟยชะงักไป ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าแววตาคู่นั้นเหมือนจะฆ่าเขาได้

 “ทำไมพูดอย่างนั้น ฉันคิดถึงเธออีกอย่างเราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าเธอจะส่งฉันเรียนต่อ” กู้เหวินเฟยเอ่ยบอกด้วยความร้อนใจ เขาเคยเกริ่นให้เธอฟังไปรอบหนึ่งแล้วและนัดหมายเธอเมื่อคืนนี้ก็หวังจะทำให้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกจนเธอยอมส่งเขาเรียนแทน แต่เธอกลับไม่ไปตามนัดทำให้แผนการของเขาผิดพลาดไปหมด

“ฉันไม่ได้ตกลงเสียหน่อย อีกอย่างทำไมฉันต้องเอาอนาคตสดใสของตัวเองไปทิ้งด้วย” คำพูดเย็นชาทำให้กู้เหวินเฟยชะงักไป คิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าเขาไปทำให้หล่อนไม่พอใจตอนไหน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   บทส่งท้าย ครอบครัวที่อบอุ่น

    “เดี๋ยวลูกไปเล่นที่หลังร้านก่อนนะ เดี๋ยวบ่ายๆ เรากลับบ้านกันจะได้ไปเตรียมอาหารเย็น”“ได้ค่ะ” เด็กหญิงตอบรับก่อนจะลากน้องชายไปด้วย ครั้งนี้เธอยอมเล่นฟันดาบกับเขา ทำให้ใบหน้าบูดบึ้งของน้องชายยิ้มออกมาได้ ยิ่งรู้ว่าตอนเย็นมีของชอบด้วยยิ่งทำให้สองฝาแฝดเล่นกันอย่างสนุกสนานจ้าวหลินอีรีบตัดเย็บชุดครอบครัวอย่างรวดเร็วเธอไม่ได้ให้ลูกจ้างคนอื่นช่วยเพราะอยากทำด้วยตนเอง ตอนนี้ร้านค้าทั้งสามสาขาของเธอกิจการดีมากและยังได้ผลกำไลเยอะขึ้นทุกปีและได้การตอบรับจากลูกค้ามากยิ่งขึ้น ยิ่งได้ดาราดังมาช่วยเป็นนางแบบทำให้ร้านลี่หรงถังโด่งดังทั่วปักกิ่งเลยทีเดียว และเธอเคยส่งงานเข้าร่วมประกวดจนได้รางวัลการออกแบบดีเด่นมาประดับร้านอีกด้วยหลังจากตัดเย็บจนได้เวลาทำอาหารจ้าวหลินอีจึงได้เดินทางกลับบ้าน ส่วนวัตถุดิบเธอให้เด็กที่ร้านออกไปซื้อเตรียมไว้ให้แล้ว ซึ่งเธอก็ได้มอบทิปน้ำใจให้เป็นการตอบแทนด้วย และการกระทำแบบนี้ทำให้ลูกจ้างที่ร้านลี่หรงถังต่างชอบนายจ้างแบบเธอมากและไม่มีใครลาออกจากงานสักคนเดียว งานดี เงินดีและยังมีเจ้านายที่แสนดีพวกหล่อนจึงกอดขาทองคำไ

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   ผลลัพธ์ของการแก้แค้น 2

    ฉึก!!กู้เหวินเฟยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาก้มมองภรรยาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา แต่กลับมองเห็นแววตาแห่งความบ้าคลั่งของตู่จื่อเฟยถึงกลับทำให้เขาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เมื่อก้มมองตรงอกข้างซ้ายของตัวเองที่มีมีดปลายแหลมคมปักอยู่ ซึ่งเป็นมีดที่ตู่จื่อหย่าพกติดตัวตลอดตั้งแต่ถูกกู้เฉินฮุ่ยลวนลามเมื่อครั้งก่อน เธอเอาไว้ป้องกันตัวไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้ใช้มันกับคนที่เธอรักมากปึก!กรี๊ดดดด ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นลั่นบ้าน จากนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้นแต่น่าเสียดายที่ยุคสมัยนี้ยังไม่พัฒนาเรื่องการแพทย์และไม่มีรถส่วนตัวที่จะหามส่งโรงพยาบาลได้ทัน เวลาต่อมากู้เหวินเฟยจึงได้เสียชีวิตลง เรื่องนี้ทำให้ชาวบ้านที่มาพบเห็นเหตุการณ์ต่างตื่นตระหนกหลังจากที่มีเหตุการณ์ฆ่ากันตายตู่จื่อหย่าไม่ได้หนีความผิด เธอเดินกลับเข้าห้องไปอย่างสงบและสุดท้ายก็จบชีวิตลูกน้อยด้วยน้ำตา ดวงตาที่มีแต่ความแค้นและความเกลียดชังมองไปยังบ้านกู้ก่อนจะจุดไฟเผาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็จบชีวิตตัวเองตามไปด้วย เพราะรู้ดีว่าหากเธอไม่ตายก็ต้องติดคุ

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   ผลลัพธ์ของการแก้แค้น 1

    แต่ชาตินี้เธอท้องกลับมีคนดูแลแทบจะไม่ได้เดินเองเลย ร้านค้าก็มีคนช่วยดูแลและนำเอกสารการเงินมาให้ดูถึงบ้าน และมาเล่ารายงานให้ฟังสองสามวันต่อครั้ง ความแตกต่างกันนี้ทำให้เธอรู้สึกอยากขอบคุณสวรรค์ที่ให้ย้อนเวลากลับมาเธอจะใช้ชีวิตนี้ให้คุ้มค่ากับการที่ได้มาเลยทีเดียวขณะที่จ้าวหลินอีถูกประคบประหงมราวกับไข่ในหิน ทางด้านตู่จื่อหย่าถูกคนบ้านตระกูลกู้จิกหัวใช้ราวกับทาส คลอดลูกออกมาก็เป็นลูกสาวยิ่งทำให้แม่สามีชิงชังมากกว่าเดิมทุกวันนี้ร่างกายเธอผอมแห้งดวงตามีแต่ความเครียดแค้นชิงชัง ไม่รู้ว่าทำไมชีวิตที่ดีของเธอต้องมาลงเอ่ยแบบนี้ พ่อที่เคยตามใจและหนุนหลังกลับติดคุก แม่ที่เคยตามใจเธอกลับหนีตามผู้ชายคนใหม่พี่ชายก็ไม่รู้หนีหายไปไหนสุดท้ายเธอจึงเหลือตัวคนเดียวทำให้คนบ้านกู้ต่างดูถูกต่าง ๆ นา ๆ อีกทั้งยังมีผู้ชายสารเลวอย่างกู้เฉินฮุ่ยที่คอยแอบเข้าหาและลวนลามเธอเวลาไม่มีคนอยู่ ทำให้เธอน้ำท่วมปากไม่สามารถป่าวตะโกนออกไปได้ส่วนสามีที่เธอคิดฝากฝังชีวิตกลับไม่ได้มาที่บ้านตั้งแต่รู้ว่าเธอคลอดลูกสาวแล้ว เมื่อก่อนเป็นเธอและครอบครัวที่ส่งเสียเ

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80    กลับปักกิ่ง 2

    ทว่าเวลาต่อมาจ้าวหลินอีจึงได้รู้ซึ้งแล้วว่า มาเก๊าเป็นสถานที่กินคนอย่างแท้จริง พวกคนงานถูกใช้งานยิ่งทาส ค่าครองชีพก็สูงเป็นอย่างมาก อีกทั้งผู้หญิงที่มาที่นี่ก็ถูกจับเข้าซ่องโสเภณีเสียส่วนใหญ่ หากไม่มีคนหนุนหลัง แม้กระทั่งคู่รักที่รักปานจะกลืนกินเมื่อมาที่มาเก๊าความรักก็จางหายมีแต่ความเห็นแก่ตัวให้เห็นเท่านั้น เพราะพวกเขาแม้กระทั่งขายผู้หญิงที่ตัวเองบอกว่ารักมากให้กับชายอื่นเพื่อเงินเพื่อมีชีวิตต่อไปสิ่งที่เห็นในมาเก๊าทำให้จ้าวหลินอีรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมาก อยู่ปักกิ่งดีที่สุดแล้ว เมืองใหญ่ที่การแข่งขันสูงแต่ก็หาเงินได้คล่องและไม่ได้เบียดเบียนชีวิตใครแต่ถึงมาเก๊าจะมีสิ่งไม่ดีให้เห็นแต่ก็มีสิ่งสวยงามที่เย้ายวนให้ผู้คนเดินทางมามากมาย ที่นี่เหมือนไม่มีเวลากลางคืน มีแสงสว่างตลอดเวลาและมีความครึกครื่นเป็นอย่างมากโดยเฉพาะคาสิโนที่มีนักพนันมากมายมาเสี่ยงดวงที่นี่ บางคนเล่นหนักถึงกับเสียมือเสียเท้าไปเลยทีเดียวแต่นั่นเป็นความละโมบของพวกเขา จ้าวหลินอีเริ่มมองผู้คนด้วยความสงบนิ่งมากขึ้นไม่ได้มีแววตาตื่นตระหนกเหมือนวันแรกที่มาเยือน อีกทั้งข้างกายมีสามีอย่างเย่คุนข่

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80    กลับปักกิ่ง 1

    หลังจากแต่งงานได้สามวัน จ้าวหลินอีจึงได้กลับปักกิ่งอีกครั้งเพราะเธอยังเป็นห่วงร้านลี่หรงถัง และยังมีงานแต่งงานเมืองหลวงอีกรอบ พ่อกับแม่ของสามีอยากประกาศให้คนที่นี่รู้ว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ ซึ่งได้จองโรงแรมไว้อย่างยิ่งใหญ่ คนที่มาร่วมงานก็เป็นเหล่าทหารในค่ายทหารและเหล่าแม่บ้านเพื่อให้จ้าวหลินอีได้รู้จักภรรยาของทหารกล้าทั้งหลายด้วยซึ่งการกระทำแบบนี้ค่อนข้างสิ้นเปลือง แต่จ้าวหลินอีกลับรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากเพราะนั่นเป็นการให้เกียรติเธอ อีกทั้งตอนนี้เธอไม่ใช่แค่เด็กบ้านนอกทีไร้การศึกษาและยากจนอีกต่อไป แม้ฐานะเธอจะสู้ข้าราชการไม่ได้แต่เธอก็ภูมิใจในงานของตัวเองเป็นอย่างมากงานแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แม้จะมีคนมาก่อความวุ่นวายเพราะความไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ผ่านมาได้อย่างดี ซึ่งคนที่ก่อกวนไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นครอบครัวตระกูลจินที่อ้างว่ามีสัญญาหมั้นหมายไว้เมื่อครั้งก่อนที่จ้าวหลินได้เจอ แต่สุดท้ายลูกสาวของพวกเขากลับตั้งครรภ์โดยไม่มีพ่อ พวกเขาจึงอยากให้เย่คุนข่ายรับเป็นพ่อของเด็กในท้องจึงได้วางแผนเรื่องนี้ขึ้นมา“ยินดีด้วยนะคะลูกสะใภ้สวยมากเลยค่

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ 2

    เย่คุนข่ายได้ฟังดังนั้นก็ยิ้มออกมาเบา ๆ ก่อนจะเข้าไปสวมกอดเจ้าสาวของเขาอย่างเบามือ เมื่อนัยน์ตาสบประสาน ทั้งสองก็เคลื่อนใบหน้าเข้าหากันอย่างเนิบช้า ริมฝีปากสัมผัสแผ่วเบาเข้าที่อวัยวะเดียวกัน จากความอ่อนโยนจนอุ่นซ่านไปทั้งใจ ก็เริ่มขบเม้มไล้เลียเข้าหากันไปมาอย่างเร่าร้อนชุดที่สวมใส่ถูกถอดออกอย่างไม่รู้ตัว เพราะความสนใจทั้งหมดจดจ่ออยู่ที่รสจูบร้อนแรง ลิ้นชื้นสอดแทรกสำรวจไปตามโพรงปากอย่างหิวโหย เสียงแลกเปลี่ยนน้ำลายดังขึ้นอย่างลามก ในตอนที่ใบหน้าหล่อเหลาผละออกก็มีน้ำใสสีเงินเชื่อมที่มุมปาก เป็นภาพที่ชวนให้ทั้งสองใบหน้าขึ้นสีระเรื่อได้อย่างง่ายดายพร้อมกับหัวใจที่เต้นถี่รัวกว่าทุกทีเขาดันภรรยาให้นอนราบลงบนเตียง ตามด้วยคร่อมกายหนาลงไปอย่างไม่รีรอ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ไปตามลำคอระหง กลิ่นหอมเฉพาะตัวทำเอาเขาอดใจไม่ไหวไล้จมูกสูดดมจนเสียงดังฟอด กระตุ้นให้จ้าวหลินอีหายใจติดขัดด้วยความรู้สึกวาบหวาม ก่อนจะสะดุ้งเกร็งเมื่อถูกปลายลิ้นลากผ่านสัมผัสเข้าที่ปลายยอดถัน สัมผัสแผ่วเบาทว่าสั่นสะท้านไปทั้งกาย เส้นความอดทนขาดผึงลงอย่างง่ายดายร่างหนาลุกยืนเต็มความสูงก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนทิ้งไปอย่างไม่

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   บริจาคสิ่งของเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ลูกสะใภ้

    “นั่นสิไปกันเถอะ” ก่อนจะเดินไปพวกเขาต่างมองบ้านตระกูลกู้ด้วยสายตาดูแคลน คนตระกูลกู้ไม่มีใครดีสักคนไม่รู้ว่าทำตู่จื่อหย่าถึงได้ตาบอดมาชอบผู้ชายแมงดาอย่างกู้เหวินเฟยไปได้ เจิ้งฮวามองตามกลุ่มคนไปอย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันกลับไปลากสะใภ้ที่บ้านไปรับของแจกด้วย หล่อนก็เป็นคนในหมู่บ้านย่อมต้องมีสิทธิ์รับของแจ

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   ออกเดทยามค่ำคืน 1

    “ได้ค่ะ วันนี้ของคุณพี่มากนะคะ” จ้าวหลินอีเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม วันนี้เธอต้องต้อนรับลูกค้าทำให้ไม่มีเวลาไปซื้ออะไรมาทาน แต่เย่คุนข่ายกลับใส่ใจมากเขาซื้อข้าวกลางวันและข้าวเย็นมาให้เธอทานและย้ำให้ทานข้าวหเป็นเวลาอีกด้วย เธอมองสองพี่น้องจากไปด้วยรอยยิ้ม ส่วนมู่เหม่ยหลิงกับลูกสาวเลิกงานกลับไปนานแล้วเช่นกั

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   ก้าวแรกของความฝัน 2

    “ห้าร้อยหยวนต่อเดือนครับคุณผู้หญิง” ชายวัยกลางแซ่ซ่งขมวดคิ้วก่อนจะตอบด้วยสีหน้าตายด้าน ซึ่งทำให้จ้าวหลินอียกมือปิดปากกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ นี่ละมั้งที่เรียกว่าเลือกผู้เช่าเอง“ได้ยังไง นี่ปล้นกันใช่ไหม พื้นที่เล็ก ๆ แบบนี้แค่สิบหยวนก็เกินไปแล้ว” “เหอะ สิบหยวนไปหาเช่าที่อื่นไม่ต้องมาก่อกวนที่นี่” ชายว

  • ย้อนเวลากลับไปแก้แค้นอดีตสามีในยุค80   บ้านเดิมมารดามาหาเรื่อง 1

    พวกเขานั่งเล่นและทานอาหารกันจนตะวันเริ่มตกดิน ทุ่งดอกไม้ที่ผลิบานในปีละครั้งเหมือนแสดงความยินดีให้ความรักของจ้าวหลินอีจึงได้เริ่มบานในเวลานี้ พวกเขาต่างซึมซับบรรยากาศแสนหวานก่อนจะพากันกลับบ้าน วันนี้พวกเขาเที่ยวเล่นในป่าทั้งวันพอตกเย็นจึงได้พากันนอนแต่หัวค่ำ คงจะมีคนที่มีความรักเท่านั้นที่มานั่งคุย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status