ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 3

เจียหลงพึมพำด้วยความลุ่มหลง ดวงตาขุ่นมัวจ้องมองร่างสาวที่สั่นระริก เขาสอดนิ้วเข้าออกเคลื่อนช้า ไกวลิ้นที่ติ่งเนื้อครางในลำคอ ท่อนลึงค์แข็งอยู่ใต้กางเกงขุนนาง

มือเล็กหลินชิงกำผมเขาอีกมือจับขอบโต๊ะไว้แน่น หลับตาแอ่นตัวให้โหนกสวาทพุ่งใส่ใบหน้าชินอ๋อง นางหมดแรงจะต่อต้านแล้ว ต้องการเป็นของเขา และข้างในกายร้อนรุ่มอยากได้ของแข็งเสียบลงเรือนร่างอย่างหญิงสาว

เขายืนขึ้น ดึงเชือกคาดเอว ปล่อยให้กางเกงร่วงหล่น จ้องนางนิ่ง

หลินชิงตื่นตระหนกเมื่อเห็นกายแกร่งของเขา แต่ความรัญจวนในใจทำให้นางไม่อาจต้านทาน มือคล้ำชักลำเนื้อขณะที่ดันขานางอ้าออก ขยับตัวเองไปอยู่ตรงกลางหว่างขา โต๊ะเอกสารเริ่มสั่นคลอน

นางทิ้งศีรษะลงหลับตาแน่น แว่วเสียงฝนยังตกหนักภายนอกหน้าต่าง เสียงลมพัดโหมและกลิ่นหอมของดินอบอวลเข้ามาในห้องเอกสาร ผสมกับกลิ่นกามารมย์ในห้อง

“อ๊ เจ็บ”

นางร้องขึ้นเมื่อเจียหลงฝังเอ็นร้อนเข้าในถ้ำรักของหลินชิง ช้า ๆ มือกร้านจับปีกเล็กสองข้างถ่างออกด้วยสองนิ้ว จ้องลึงค์ที่กำลังผลุบหายเข้าไปด้วยการดัน

“ซี้ด...เจ้าเล็กเกินไป”

เขาขยับเอาตัวเองออกมาแล้วสาวลำอีกครั้ง ก่อนจะจับยัดในรูเล็ก ค่อยดันทีละนิดกระทั่งหัวเข้าไปใน้ถ้ำจนหมด

“อือ....”

นางร้องขึ้นมา แต่ในเวลานี้กำหนัดเล่นงานเขาจนร้อนรุ่มพลุ่งพล่าน ต้องการเพียงฝังตัวเองข้างในหมดท่อนเนื้อ จึงกระแทกตัวเองเข้าไป

“อื้อ...”

“ซี้ด อ่า เจ้า อ่า ข้าเสียว”

คนหนึ่งร้องเจ็บ อีกคนร้องเสียว ทว่าชินอ๋องกลับหยุดลงก่อนชั่วครู่หอบหายใจ จับข้อเท้านางกางออกกว้าง รอจนนางหยุดร้องจึงเริ่มถอนลำรูดออกแล้วดันไปใหม่

หลินชิงครางด้วยความเจ็บปวดและความเสียวซ่าน น้ำตาไหลริน แต่ร่างกายของนางยอมจำนนต่อความกระสัน

“อือ อ่า” นางเริ่มครางออกมา

“ดี อ่า เสียวดีไหม”

เจียหลงถามด้วยเสียงกระเส่า เริ่มกระเด้าเร็วขึ้น ขาโต๊ะกระแทกพื้นดังสนั่นตามจังหวะ

ตึก ตึก! แฉะ แฉะ

เสียงน้ำในถ้ำรักยามที่ลำลึงค์ถูกดันเข้าไปถอนออก ชินอ๋องซอยสะโพกถี่ขึ้น ร่างเล็กบนโต๊ะกระดอนกระเพื่อมไหวอย่างแรง นางจับขอบโต๊ะแน่น รู้สึกเหมือนโต๊ะจะล้มคว่ำได้ตลอดเวลา น้ำหวานไหลเยิ้ม กลิ่นคาวสวาทของทั้งคู่คละคลุ้งในอากาศ

เจียหลงโน้มตัวลงกอดนางแน่น โลมเลียหัวนมเล็กด้วยการดูดดุน เด้าตัวเองลงในโพรงรักถี่ขึ้นอีก

“ซี้ด ข้าจะแตก อ่า เจ้าตอดแน่นมาก อือ”

ใบหน้าชินอ๋องแดงก่ำ ความกระสันกำลังทำให้เขาแตกน้ำ ใกล้จะถึงจุดสุดยอด เขารีบยืดตัวตัวขึ้น จับขานางไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างเคล้นนมไปมา

“อ่า เจ้าเสียวหรือยัง แตกน้ำเลย”

“อือ...”

นางครางอย่างไม่แน่ใจนักว่าคืออะไร แต่เรือนร่างเสียวซ่านด้วยความกำหนัดที่แผดเผา เนินสาวร่องเนื้อสั่นระริกโดยเฉพาะติ่งเนื้อเล็กที่ถูกขยี้

“อ่า อ๊าร์”

นางครางอีกครั้งเล็บจิกลงในเนื้อไม้ เปิดตามองชินอ๋องดวงหน้าแดงก่ำ กัดริมฝีปากคล้ายอดกลั้นบางอย่าง หลังจากนั้นนางก็เบือนหน้าไปอีกทางด้วยความอับอาย เพราะร่างพลันกระตุกและการปล่อยน้ำไหลออกมามากมายจนหยาดเยิ้มลงบนโต๊ะ

“ซี้ด...อ่า อ๊าร์ ดี ข้าจะแตกเหมือนกัน”

เขาพึมพำ กระแทกกระทั้นอีกสองสามครั้งในโพรงสวาทก่อนจะดึงตัวเองออกมา ชักลึงค์บนกลีบสวาท ใช้มือดันเนินเนื้ออูมเล็กให้ปลิ้นขึ้น ครางกระเส่า

“อ่า ข้า อืม...อ๊ารรร์”

ท่อนเนื้อในมือชินอ๋องกระตุกอย่างแรง ปลายหัวกระดกก่อนจะพุ่งน้ำรักระเบิดออก รดรินบนกลีบอ่อนบางใส เขาสาวบีบหัวให้ทุกอย่างในร่างกายไหลออกด้วยความซ่าน ใช้หัวปลายทู่ถูน้ำไปมาแล้วลูบด้วยปลายนิ้ว

ห้องเอกสารอวลด้วยกลิ่นน้ำหวานและกลิ่นกายของทั้งคู่ หลินชิงนอนสั่นระริกบนโต๊ะ หัวใจเต้นรัวด้วยความอับอายและความลุ่มหลง

เจียหลงมองนางด้วยดวงตาที่ขุ่นมัว เขายังคงเมามาย ไม่รู้ว่าสตรีที่อยู่ตรงหน้าคือหลินชิงหวาง ผู้ที่เขาสงสัยมาตลอด หอบหายใจ

ฝนยังคงตกหนัก เสียงลมและกลิ่นดินเปียกกลบทุกอย่าง ทิ้งไว้เพียงความเร่าร้อนที่ไม่อาจลืมได้ในห้องเอกสารแห่งนี้

หลินชิงหวางนอนสั่นระริก ร่างกายเปียกชุ่มด้วยเหงื่อและน้ำหวาน ความเสียวซ่านยังหลงเหลือ ชุดข้าราชการชายที่เคยปกปิดตัวตนของนางขาดวิ่น เผยผิวขาวเนียนราวหยกและกลีบสวรรค์ที่แดงระเรื่อจากการสัมผัสอันเร่าร้อน

“ชิงหวางตัวน้อย…”

เจียหลงพึมพำด้วยเสียงทุ้มต่ำ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความกระสัน เขายังเมามาย คิดว่าหลินชิงหวางเป็นข้ารับใช้ที่ฮ่องเต้ส่งมาสืบเรื่องของเขา แต่ความบริสุทธิ์และกลิ่นนวลนางที่เย้ายวนทำให้เขาลืมทุกอย่าง

มือหนาของเขาลูบไล้เรือนร่างของนาง ลูบเบา ๆ ที่กลีบเนื้อที่ยังชุ่มด้วยน้ำหวาน หลินชิงหวางสะดุ้ง ครางเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ร่างกายของนางตอบสนองต่อการสัมผัส แม้ใจจะเต็มไปด้วยความขัดแย้ง

“ท่าน… อย่า…”

หลินชิงหวางพยายามพูด เสียงสั่นเครือด้วยความอับอาย นางจับขอบโต๊ะแน่น พยายามดึงสติกลับมา แต่เจียหลงไม่ฟัง เขาก้มลง ฝังจูบลึกบนริมฝีปากนาง แลกลิ้นอย่างดูดดื่ม ลิ้นของเขาตวัดไกว รัวลิ้น นางรู้สึกซ่านไปทั้งตัว หัวใจเต้นรัวราวจะแตกสลาย

เจียหลงเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ซุกไซ้ที่ซอกคอของนาง โลมเลียผิวเนียนด้วยการลากลิ้นช้า ๆ กลิ่นกายหวานของหลินชิงหวางทำให้เขายิ่งลุ่มหลง เขาดูดดุนที่ผิวบริเวณไหปลาร้า ทิ้งรอยแดงจาง ๆ ไว้เป็นเครื่องหมาย

หลินชิงหวางครางออกมา มือจิกขอบโต๊ะแน่นยิ่งขึ้น นางรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากความบริสุทธิ์ที่เพิ่งสูญเสียไป แต่ความรัญจวนที่เจียหลงมอบให้ทำให้ร่างกายของนางยอมจำนน

เขาก้มลงต่ำลงไปอีก ใบหน้าแนบที่ร่องรักของหลินชิงหวาง กลีบหวานที่แดงระเรื่อยังชุ่มด้วยน้ำหวานและน้ำรักคาวสวาทของตัวเอง

เจียหลงละเลงลิ้นที่ถ้ำสวรรค์ วนลิ้นอย่างช่ำชอง ลิ้มรสความสดสาวที่ทำให้เขากระสันยิ่งขึ้น กลิ่นน้ำรักของเราทั้งคู่เขาไม่รังเกียจ เลียกินกระหายจนหมด

เจียหลงสอดนิ้วเข้าในโพรงรัก ลากเอาน้ำหวานละเลงไปทั่ว ยังใช้ลิ้นลากเบา ๆ