ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8

ไม่อยากเป็นของหวงชินอ๋อง บทที่ 8

“อย่าปิดหน้า”

เขาจับข้อมือของนางดึงลง มองใบหน้าสะสวยที่แดงก่ำด้วยความพึงพอใจ

“ข้าอยากเห็นเจ้า ชิงหวาง”

เขาเริ่มถอดชุดของตัวเองออก ทีละชิ้นด้วยความตั้งใจ เผยร่างกายกำยำและท่อนลึงค์ที่แข็งเกร็ง หลินชิงหวางมองด้วยดวงตาที่พร่าเลือน หัวใจเต้นรัวเมื่อเห็นกายแกร่งของเขา

เจียหลงเลื่อนตัวขึ้น คร่อมนางกลับหัวกลับหางบนม้านั่งริมศาลา ใบหน้าเขาแนบลงที่ร่องสวาทนาง ลิ้นสากเขาลากช้า ๆ บนกลีบหวาน วนลึกเข้าในโพรงรัก ลิ้มรสน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไม่ขาดสาย

หลินชิงหวางครางเสียว ร่างกายสั่นระริก มือจิกม้านั่งแน่น ในขณะเดียวกัน เจียหลงส่งท่อนลึงค์แข็งเกร็งไปที่ปากของนาง

หลินชิงหวางลังเลครู่หนึ่ง แต่ฤทธิ์ความรัญจวนทำให้นางดูดดุนลำเนื้อของเขา ลิ้นตวัดไกวสัมผัสปลายท่อนอย่างเชื่องช้า

เสียงน้ำจากการโลมเลียและดูดดุนดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่

เสียงนกร้องและสายลมรอบศาลากลายเป็นฉากหลังที่ห่างไกล หลินชิงหวางได้ยินเสียงข้ารับใช้และทหารที่เดินตรวจในสวนไม่ไกลนัก แต่ทุกอย่างเหมือนจางหายไป

นางถูกเจียหลงปลุกแรงกระสันจนเตลิด ลิ้นของเขาระรัวที่ถ้ำสวรรค์ วนลึกจนนางถึงขอบสวรรค์ น้ำหวานไหลเยิ้มลงม้านั่ง นางครางลั่น ร่างกายโค้งรับความสุขสม

เจียหลงครางด้วยความกระสันเมื่อหลินชิงหวางดูดลำของเขาแรงขึ้น เขาดูดดุนกลีบเนื้อของนาง ลิ้มรสความสดสาวที่ทำให้เขาลุ่มหลง กลิ่นกายหวานของหลินชิงหวางและกลิ่นน้ำหวานคละคลุ้งในอากาศ

ลิ้นเขาวนลึก นิ้วเปิดร่องสาวออกแหย่ปลายลิ้นเข้าไปพร้อมนิ้วที่สอดลึก ส่วนปากน่ารักของหลินชิงหวางอมเขาจนมิด และสะโพกเขาพลันเสือกช้า ๆ เป็นจังหวะ

“อืม...”

เขาครางคาร่องเนื้อ เลียเม็ดถี่รัวและขยับสะโพกตอกลึงค์ใส่ปากนางถี่ขึ้น

“อึก ๆ อ่า” นางแทบพูดไม่ได้ จะครางก็อึดอัดเพราะถูกของแข็งสอดลึกถึงคอหอย น้ำลายนางไหลออก และร่องสวรรค์นางรัดรึงจากอาการใกล้จะเสร็จสม

นางน้ำตาไหล ความใหญ่ทำให้นางเจ็บปาก แต่เพราะกำหนัดที่กำลังจะถึงสวรรค์ทำให้นางเร่งลิ้นในโพรงปากตวัดปลายหัวที่ปล่อยหยาดน้ำออกมาเช่นกัน

“เจ้า… รัญจวนใจยิ่งนัก”

เจียหลงพูดด้วยเสียงแหบพร่า เขาดึงตัวออกจากท่ากลับหัว มองร่างหลินชิงหวางสั่นระริกด้วยความพึงพอใจ

ใบหน้าของนางเปียกชุ่มด้วยน้ำจากท่อนลึงค์และเหงื่อ  ดวงตาของนางเต็มไปด้วยแรงเสน่หาและความเขินอาย

เขาพลิกตัวลงนอนหงายบนม้านั่ง มือหนาจับเอวบางของหลินชิงหวาง ดึงร่างของนางให้ลุกขึ้น

“มาขย่มข้า ชิงหวางตัวน้อย”

หลินชิงหวางใจเต้นรัว ความเขินอายทำให้นางลังเล แต่สายตาของเจียหลงที่ท้าทายและความรัญจวนในร่างกายทำให้นางยินยอม

นางยกตัวขึ้นนั่งยองเหนือร่างของเขา ขาของนางสั่นระริกเมื่อจัดตำแหน่งกลีบสวาทให้ตรงกับหัวท่อนลึงค์

เจียหลงจับสะโพกนาง ค่อย ๆ ดึงลงมาให้ท่อนลำฝังลึกเข้าในโพรงรักแน่นหนึบ หลินชิงหวางครางลั่น

“อ๊ะ… ท่าน!” ร่างกายของนางสั่นเมื่อความเจ็บปวดผสมความเสียวซ่านพุ่งขึ้น

“ขย่มลงมา แรง ๆ”

เจียหลงจับสะโพกนางแน่น หลินชิงหวางเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ ขึ้นลงตามจังหวะ ทรวงอกของนางกระเพื่อมตามการเคลื่อนไหว

เจียหลงจับทรวงอกนาง เคล้นแรงจนหลินชิงหวางคราง “อ๊า…” เขาดึงหัวนม บีบเบา ๆ สลับกับการดูดดุน ทำให้นางเสียวซ่านไปทั้งตัว

ในศาลาเร่าร้อนด้วยแรงราคะของทั้งคู่ หลินชิงหวางขย่มชินอ๋องเต็มที่

นางเร่งจังหวะการขย่ม ท่อนลึงค์เขาฝังลึกในโพรงรัก นางเคล้นแล้วขย่ม โยกไปมา เสียงเนื้อกระทบกันดังผสมกับเสียงครางของทั้งคู่

เสียงน้ำแทรกเสียงนกในสวนร้องขับขาน ทุกสิ่งใกล้จวนเจียนเสร็จสม

“อ๊ะ อ่า ชินอ๋อง”

“ซี้ด อีก แรง ๆ อ่า”

เจียหลงสอดนิ้วเข้าในร่องเนื้อ ตาพร่าไปหมด ขยี้เม็ดแรงๆ ก่อนจะสอดเข้าไปในรูเดียวกับท่อนลำใหญ่ นิ้วของเขาขยับควบคู่กับจังหวะกระเด้า

“อ๊ะ… อ๊า… ท่าน!” ความเสียวซ่านพุ่งถึงขีดสุด เกือบร้องไห้เมื่อลำตัวกระตุกเฮือกปล่อยน้ำหวานไหลเยิ้มลงมา

เจียหลงครางกระเส่า เคล้นทรวงอกนางแรงขึ้น เขาดึงหัวนมของหลินชิงหวาง สลับกับการบีบจนนางร้องครางไม่หยุด ร่างกายของนางสั่นระริกถึงสวรรค์ซ้ำ ๆ แต่เจียหลงยังควบคุมตัวเองได้ เขาดื่มด่ำกับภาพของหลินชิงหวางที่ขย่มเขาลงมาต่อเนื่อง

“เจ้า… อ่า อ๊าร์”

เขาจับสะโพกหลินชิงหวาง ดึงลงมาแรง ๆ ขึ้นเพื่อให้ท่อนลำฝังลึกสุดขั้ว หลินชิงหวางครางลั่น ร่างกายอ่อนระทวยจากความสุขสม นางนั่งยองขย่มต่อไป มือจิกไหล่ของเจียหลงเพื่อยึดตัว

เขาจับร่างหลินชิงหวางให้ลุกขึ้น “ยังไม่จบ ชิงหวางตัวน้อย” เขากล่าว น้ำเสียงแหบพร่าเปี่ยมด้วยความปรารถนา

เจียหลงดึงหลินชิงหวางให้ยืนหันหน้าออกไปทางบึงน้ำ มือของนางจับราวไม้ของศาลาเพื่อยึดพยุงตัว ขาข้างหนึ่งถูกเขายกให้วางบนเก้าอี้นั่ง ข้างที่เหลือยืนสั่นระริก

เจียหลงยืนซ้อนด้านหลังร่างจับสะโพกกลมกลึง เขาโน้มตัวลง ซุกไซ้ที่ซอกคอ ดูดดุนผิวอ่อนนุ่ม

“ท่าน… ข้าอาย…”

หลินชิงหวางพูดเสียงสั่น มองออกไปยังบึงน้ำที่สะท้อนแสงแดด นางกลัวว่าข้ารับใช้หรือทหารในสวนจะเห็น แต่เจียหลงหัวเราะเบา ๆ มือลูบไล้บั้นท้ายของนาง

“ไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามา”

เขาฝังท่อนลึงค์ร้อนเข้าในโพรงรักจากด้านหลังด้วยการเสยขึ้นแรง ๆ หลินชิงหวางร้องลั่น

“อ๊า!”

ร่างนางโค้งรับแรงกระแทก เสียงเนื้อกระทบกันดัง “ตับ ตับ” อย่างน่าอาย

เจียหลงกระทุ้งด้วยจังหวะเน้น ๆ มือข้างหนึ่งล้วงไปจับทรวงอกของหลินชิงหวาง เคล้นแรงและดึงหัวนมของนางจนร้องครางไม่หยุด มืออีกข้างตีบั้นท้ายของนางเบา ๆ ควบขับจังหวะกระเด้า ผิวเนียนของหลินชิงหวางแดงก่ำจากแรงตีและความร้อนของการสัมผัส

โพรงรักของนางตอดรัดท่อนลึงค์ของเขาแน่น นางถึงสวรรค์อีกครั้ง น้ำหวานไหลเยิ้มลงขาของนาง คละคลุ้งในอากาศ

“เจ้า… เป็นของข้า”

เจียหลงครางลึกในลำคอ เขาเร่งจังหวะกระเด้า กระทุ้งท่อนลำจนลึก เสียงครางหลินชิงหวางดังผสมกับเสียงเนื้อกระทบกัน

เขาดึงหัวนมของนางแรงขึ้น สลับกับการเคล้นทรวงอก

“อ๊ะ… อ๊า…” นางสั่นระริกเสียวซ่านท่วมท้น

ความเร่าร้อนในศาลทั้งคู่ยืนสอดใส่กันอยู่อีกสักพัก ลำเนื้อผลุบอยู่ในปีกผีเสื้อที่พร้อมจะดูดกินท่อนลำทุกครั้งที่เขากระทุ้งเข้าไป

และเมื่อความกระสันถึงขีดสุด เจียหลงชักท่อนลึงค์ออกจากโพรงรัก มือสาวลำถี่เร็ว

ร่างเขากระตุกเฮือก ครางลั่นเมื่อน้ำกามพุ่งออก กระทบแผ่นหลังและร่องก้นหลินชิงหวาง หยดลงบนผิวขาวเนียนของนาง

เขาจับท่อนสวรรค์ที่ยังแข็งขึงถูละเลงน้ำกามให้กระจายทั่ว แล้วใช้มือปาดน้ำกามบางส่วน ส่งไปที่ริมฝีปากของหลินชิงหวาง

“กินสิ”

เขาสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ หลินชิงหวางลังเล แต่ยอมอ้าปาก ลิ้มรสน้ำกาม นางเลียนิ้วชินอ๋อง เอาเข้าปากแล้วดูด เขาครางในลำคอ

หลินชิงหวางทรุดลง ร่างกายอ่อนแรงจากความสุขสม เผลอหลับตาลง สติเลือนรางจากความเหนื่อยล้า

เจียหลงมองร่างของนางด้วยความนุ่มนวลที่ซ่อนอยู่ในสายตา เขาคุกเข่ารวบร่างหลินชิงหวางขึ้นอุ้มในอ้อมแขน

ร่างเปลือยเปล่านางยังเปียกชุ่มด้วยน้ำกามและน้ำหวาน เขาห่มผ้าคลุมตัวนาง แล้วอุ้มกลับไปยังห้องนอนส่วนตัวของเขาในสำนักงาน

ศาลาริมน้ำเงียบสงบอีกครั้ง เสียงนกร้องและสายลมกลับมาดังชัด

กลิ่นกามารมย์และน้ำหวานยังลอยอบอวล ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความเร่าร้อนที่หลินชิงหวางและเจียหลงไม่อาจลืม

เจียหลงวางหลินชิงหวางลงบนเตียงในห้อง มองร่างที่หลับสนิทด้วยความหลงใหล

เขารู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ก้าวข้ามขอบเขตของความลับ และในใจของเขา

ความรู้สึกที่มีต่อหลินชิงหวางเริ่มลึกซึ้งเกินกว่าความปรารถนา