23-พักร้อน

ริมฝีปากสวยจงใจเน้นหนักคำสรรพนามท้ายประโยคด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเป็นพิเศษ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มทอประกายระยับดุจดวงดาว จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของไซรัสอย่างแฝงนัยยะลึกล้ำ... รอยยิ้มแสนหวานทว่าฉาบไปด้วยพิษร้ายและความท้าทายนั้น ทำเอามาเฟียหนุ่มถึงกับใจกระตุกวูบด้วยความคลั่งไคล้และความระแวงระวังขึ้นมาพร้อมๆ กัน

          ทว่า ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อในวงสนทนาที่ยังคงจับจ้องมองมาเป็นตาเดียว ไซรัสจำเป็นต้องแสร้งหัวเราะออกมาราวกับมันเป็นเรื่องน่าเอ็นดูขบขัน ที่ภรรยาสาวเอ่ยขอ ‘รางวัล’ ต่อหน้าผู้คนชั้นสูง

“ได้เลยครับ... ที่รักอยากได้อะไร คนอย่างไซรัสจะหามาประเคนให้ทุกอย่างอยู่แล้ว...”

ไซรัสชะงักคำพูดไปเล็กน้อย นัยน์ตาสีฟ้าคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสวย ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลแสนหวาน

“...แต่ ไว้เรากลับไปคุยกันที่คฤหาสน์ดีกว่าไหมครับ? คุณก็รู้ดีว่าถ้าคุณเอ่ยขอตอนนี้ ผมคงรีบละทิ้งงานเลี้ยงแล้วพาคุณไปหาให้เดี๋ยวนี้ทันทีแน่ๆ... แต่หากที่รักต้องการจริงๆ จะขอตรงนี้เลยก็ย่อมได้นะครับ”

คำพูดที่ฟังดูคลั่งรักและยอมประเคนทุกสิ่งอย่างให้ภรรยาฉากหน้านั้น ดูเหมือนเขายอมสยบแทบเท้าเธอทุกอย่าง ทว่าไซรัสไม่เคยโง่... เขาใช้สายตาสังคมเป็นเกราะบีบบังคับให้เธอจนมุม เพราะหากลูน่าดึงดันจะเรียกร้องในยามนี้ เธอจะกลายเป็นผู้หญิงเอาแต่ใจอย่างไม่รู้จักกาลเทศะในสายตาผู้ทันที

ลูน่าจ้องสบประสานสายตาคู่คมตรงๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ

“ฮึ...”

หญิงสาวปรับสีหน้าเป็นรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มในเสี้ยววินาที เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกังวานราบเรียบ

“ได้สิคะ... เพราะเรื่องที่ฉันจะขอมันก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรขนาดนั้น... ฉันแค่อยากไปเที่ยวพักร้อนสักที่แค่นั้นเองค่ะ”

ทันทีที่คำว่า 'เที่ยวพักร้อน' หลุดออกมาจากริมฝีปากสวย คิ้วหนาของไซรัสก็กระตุกวูบขึ้นมาเล็กน้อยทันที

สำหรับคนทั่วไป การไปเที่ยวพักร้อนอาจเป็นเพียงเรื่องธรรมดา... ทว่าสำหรับ ไซรัส เดสมอนด์ ที่กักขังเธอเอาไว้ในคฤหาสน์นรกไม่ให้ใครได้พบเห็นมาตลอดสองปี การที่เธอกล้าเอ่ยปากขอออกไปสู่โลกภายนอก ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กเลยแม้แต่น้อย

ถึงกระนั้น มาเฟียหนุ่มก็ยังคงแสร้งยิ้มอ่อนโยน วาดแขนรั้งเอวบางคอดกิ่วเข้ามาแนบชิดเรือนร่างสูงใหญ่ยิ่งขึ้น ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นประคองลูบไล้ปรางแก้มเนียนสวยอย่างทะนุถนอม ทว่ากลับแฝงไปด้วยกระแสความคุกคามที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้ม

“ย่อมได้สิครับ... ทำไมผมจะพาที่รักของผมไปพักร้อนไม่ได้ล่ะ... จริงไหมครับ?”

ไซรัสโน้มกายลงมากระซิบชิดใบหูระหง น้ำเสียงทุ้มต่ำเน้นย้ำทุกถ้อยคำอย่างหนักแน่น

“ผมพร้อมจะทิ้งงานทุกอย่าง... เพื่อไปกับคุณ”

คำพูดนั้นตอกย้ำชัดเจนว่า ไม่ว่าเธอจะย้ายร่างไปอยู่ที่ไหน เขาก็จะตามติดเป็นเงาตามตัวไปทุกตารางนิ้ว ฝ่ามือหนาบีบเค้นลงบนเอวคอดกิ่วอย่างรุนแรงแฝงความหึงหวงและแสดงความเป็นเจ้าของ นัยน์ตาสีฟ้าจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของลูน่าอย่างไม่ยอมลดละ... ประกาศศึกสงครามประสาทอันร้อนระอุภายใต้หน้ากาก ‘คู่รักแห่งปี’ ที่ไม่มีใครยอมก้มหัวให้ใคร

          “ถ้าเช่นนั้น... ทางเราอยากจะขอเรียนเชิญคุณเดสมอนด์เข้าไปพูดคุยเป็นการส่วนตัวในห้องวีไอพีเสียหน่อยครับ... เผื่อพวกเราจะช่วยให้การร่วมมือกันครั้งนี้ราบรื่นและง่ายดายขึ้น”

เอเค ลี เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าสุขุม พลางผายมือไปยังประตูห้องรับรองระดับวีไอพีที่ตั้งอยู่ทางด้านหลังของงานเลี้ยงด้วยท่วงท่านอบน้อมและแฝงไว้ด้วยชั้นเชิง

ไซรัสได้ฟังเช่นนั้นก็จุดยิ้มพรายตรงมุมปากอย่างพึงพอใจ ร่างสูงใหญ่พยักหน้ารับคำ ก่อนจะยอมสืบเท้าก้าวตามสองผู้บริหารแห่งแอลวันตรงไปยังห้องรับรองลับแต่โดยดี

ทว่าก่อนจะก้าวพ้นไป... มาเฟียหนุ่มก็ยังไม่วายตวัดนัยน์ตาสีฟ้าคมกริบกลับมาจับจ้องลูน่า ส่งสัญญาณเตือนและกำชับผ่านสายตาอย่างเผด็จการว่าเธอต้องยืนรอเขาอยู่ตรงนี้ ห้ามขยับขับเคลื่อนหรือหายไปไหนเด็ดขาด

ซึ่งลูน่าก็ทำเพียงแค่พยักหน้ารับคำเบาๆ ด้วยแววตาเรียบเฉย... ซ่อนรอยยิ้มแห่งชัยชนะเอาไว้ใต้ม่านตา ยามมองตามแผ่นหลังของสามีที่กำลังก้าวเข้าไปในกับดักที่เธอและแอลวันร่วมกันวางไว้

          บรรยากาศภายในห้องรับรองระดับวีไอพีของ Sky Garden ตึงเครียดขึ้นในทันทีที่ เอเค ลี และ ชาร์ลส์ แฟนทัม เชิญไซรัสเข้ามาเจรจาธุรกิจเป็นการส่วนตัว เสียงแก้วไวน์กระทบกันแผ่วเบา ขณะที่เอเค ลี ในชุดสูทเนี้ยบกริบยิ้มให้ไซรัสด้วยสายตาอ่านยาก

“ทางแอลวันยินดีอย่างยิ่งที่จะเปิดสัมปทานเส้นทางขนส่งโลจิสติกส์ในเอเชียและยุโรปให้กับ Desmond Tech&ICP ครับ...” เอเค ลี เว้นจังหวะ พลางดันแฟ้มสัญญาเบื้องต้นมาตรงหน้าไซรัส “...แต่มีเงื่อนไขสำคัญด่วนที่สุดเพียงข้อเดียว”

ไซรัสหรี่ตาสีฟ้าคมกริบลง “เงื่อนไขอะไร?”

ชาร์ลส์ แฟนทัม เอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังเป็นการเป็นงาน

“เนื่องจากเป็นการเชื่อมระบบระดับหมื่นล้าน คุณไซรัส เดสมอนด์ ในฐานะผู้นำสูงสุด จะต้องอยู่ทำการตรวจสอบระบบคลังสินค้าใหญ่และลงนามในสัญญาด้วยตัวเอง ทั้งที่ศูนย์กรุงลอนดอนและแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เป็นเวลา 2 สัปดาห์เต็ม นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป โดยไม่อาจมอบหมายให้ตัวแทนคนใดทำหน้าที่แทนได้ครับ”

ข้อเสนอและเงื่อนไขอันเด็ดขาดทำเอาไซรัสชะงักไปในที มูลค่ามหาศาลของการครองตลาดเอเชียทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธหมากเกมนี้ได้ ชายหนุ่มเหยียดยิ้มพลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ

“ไม่มีปัญหา... สองสัปดาห์ในยุโรปเพื่ออาณาจักรแอลวัน ถือว่าเป็นดีลที่คุ้มค่า”

เมื่อการเจรจาจบลง ไซรัสเลี่ยงออกมายังระเบียงส่วนตัวยามค่ำคืน ลมหนาวของกรุงลอนดอนพัดผ่าน เรือนผมยาวของหญิงสาวพลิ้วไหว ลูน่าตวัดสายตาเรียบเฉยมองชายผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ก่อนจะเดินเข้าไปยืนข้างๆเขาหลังจากถูกเชิญมา เธอเอ่ยปากทวงสัญญาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงความท้าทาย

“ในเมื่อเรื่องงานหมื่นล้านของคุณเรียบร้อยแล้ว... แล้วเรื่อง รางวัลของฉันล่ะคะ?”

ไซรัสจ้องมองใบหน้าสวยหวานภายใต้แสงไฟยามค่ำคืนด้วยแววตาหลงใหลปนระแวง ชายหนุ่มสืบเท้าเข้าไปใกล้ วาดแขนกอดรัดเอวบางเข้าหาตัวอย่างถือสิทธิ์

“เธอต้องการอะไรกันแน่... ที่รัก?”

“คุณต้องติดภารกิจตรวจสอบคลังสินค้าอยู่ที่อังกฤษและเยอรมนีตั้งสองสัปดาห์...” ลูน่าเอื้อนเอ่ยราบเรียบ ช้อนสายตาสบประสานนัยน์ตาสีฟ้าโดยไม่หลบตา

“...ฉันไม่อยากอยู่อุดอู้ในบ้านพักเบลเกรเวียให้ตราหน้าว่าเป็นนกในกรงทอง ฉันจะขอบินกลับไปพักร้อนที่เมืองไทยล่วงหน้า... แล้วคุณค่อยบินตามไปทีหลัง”

ไซรัสคิ้วกระตุกวูบทันที ฝ่ามือหนาบีบกระชับเอวคอดกิ่วแน่นขึ้นจนแทบจมหายไปกับอกแกร่ง

“คิดว่าฉันจะปล่อยเธอให้คลาดสายตางั้นเหรอ ลูน่า?”

ลูน่าหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะเย็นชาที่จี้บี้ลงบนความยโสของมาเฟียหนุ่มอย่างจัง

“จะคลาดสายตาได้ยังไงคะ ในเมื่อฟีนิกซ์และลูกน้องของคุณก็ยังต้องคอยประกบติดฉันทุกที่ทุกเวลาขนาดนี้... หรือว่าจริงๆ แล้ว มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่แห่งเดสมอนด์... กำลังกลัวว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉันจะหนีไปได้?”

คำท้าทายอย่างแท้จริงนั้นกระตุ้นความถือดีและยโสในตัวไซรัสจนพุ่งสูง ชายหนุ่มเหยียดยิ้มร้ายกาจ โน้มใบหน้าลงประจูบจูบที่ขมับบางอย่างหนักหน่วงและจาบจ้วง

“กลัวเหรอ? หึ... ผู้หญิงตัวเปล่าที่ไม่มีทั้งอิทธิพลและเงินทองอย่างเธอ จะหนีจากมือฉันไปไหนพ้นได้ล่ะ ลูน่า... ครอบครัวเธอ ลูกของเรา เพื่อนของเธอ... อยู่ในกำมือฉัน”

ไซรัสเอ่ยเสียงพร่าข้างหู ก่อนจะตวัดสายตาไปสั่งฟีนิกซ์ที่ยืนคุมเชิงอยู่ไม่ไกล

“ฟีนิกซ์... เตรียมเครื่องบินส่วนตัว พานายหญิงกลับไปพักร้อนที่ไทยตามต้องการ... จับตาดูอย่าให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว หากมีอะไรผิดพลาด... ฉันจะเอาชีวิตของนายเป็นคนแรก”

“ครับ นายท่าน” ฟีนิกซ์ค้อมศีรษะรับคำสั่งด้วยสีหน้านิ่งสงบ

ลูน่าซ่อนรอยยิ้มแห่งชัยชนะเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย... หมากตัวแรกหลุดออกจากด่านของไซรัสอย่างสมบูรณ์แบบ อสูรร้ายตกหลุมพรางความยโสของตัวเอง