Beranda / โรแมนติก / รอยรักในเงามืด / ตอนที่ 7 กลิ่นอายในรอยอดีต

Share

ตอนที่ 7 กลิ่นอายในรอยอดีต

last update Tanggal publikasi: 2026-02-08 19:51:48

ตอนที่

7

กลิ่นอายในรอยอดีต

ภายในห้องอาหารที่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก แสงไฟสีวอร์มไวท์จากโคมไฟระย้าเหนือโต๊ะหินอ่อนช่วยขับเน้นให้บรรยากาศดูนุ่มนวลขึ้นอย่างประหลาด กลิ่นหอมละมุนของน้ำซุปต้มจืดเต้าหู้หมูสับคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เป็นกลิ่นอายของบ้านที่อนาวินไม่ได้สัมผัสมานานนับแต่เขาย้ายออกมาอยู่เพียงลำพัง

“พี่ณิชาเชื่อไหมคะ ที่มหาวิทยาลัยมีแต่คนถามถึงพี่ณิชา ทุกคนยังจำรุ่นพี่ดาวคณะที่สวยและเรียนเก่งที่สุดได้แม่นเลยค่ะ” อันนาประคองแก้มตัวเองพลางเจื้อยแจ้วไม่หยุด สายตาที่มองณิชาภาเต็มไปด้วยความชื่นชม

ณิชาภายิ้มละไม มือบางตักเต้าหู้หมูสับชิ้นพอดีคำวางลงในถ้วยของอันนาอย่างอ่อนโยน

“อันนาก็พูดเกินไปค่ะ พี่หายไปตั้งห้าปี ใครจะไปจำได้ล่ะคะ”

“จำได้สิคะ โดยเฉพาะเพื่อนผู้ชายของอันนาสายรหัสพี่ณิชาเนี่ยบ่นคิดถึงกันระงม”

เคร้ง!!!

เสียงช้อนกระทบจานกระเบื้องราคาแพงดังขึ้นขัดจังหวะ อนาวินที่นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นมาทันที เขาเขี่ยผักในจานไปมาด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์

“กินข้าวก็กินไปอันนา จะขุดคุ้ยเรื่องสมัยพระเจ้าเหาทำไม รำคาญหู” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะหงุดหงิดนั้นทำให้สองสาวชะงัก

“พี่วินน์ ก็อันนาแค่เล่าให้พี่ณิชาฟังแก้เหงาไงคะ พี่วินน์นั่นแหละ ทำไมทำหน้าเป็นยักษ์วัดแจ้งแบบนั้นล่ะคะ หรือว่าหึงคะ” อันนาแกล้งเย้าพี่ชายพลางยักคิ้วให้ณิชาภา

“เพ้อเจ้อ” อนาวินสวนกลับทันควัน เขาตักน้ำซุปเข้าปากอึกใหญ่ก่อนจะทำหน้ายู่

“แล้วนี่ต้มจืดอะไร รสชาติอ่อนชะมัด เหมือนน้ำล้างจาน ผงปรุงรสหมดหรือไง”

ณิชาภาหน้าเสียเล็กน้อย เธอตั้งใจทำมื้อนี้สุดฝีมือเพราะเห็นว่าเขาน่าจะเหนื่อยจากศึกที่บ้านใหญ่

“ขอโทษค่ะ เดี๋ยวฉันไปเติมซีอิ๊วให้ใหม่นะคะ”

ในขณะที่เธอกำลังจะลุกขึ้น อนาวินกลับคว้าจานข้าวตัวเองหลบ

“ไม่ต้องเสียเวลา กินๆ ไปให้จบเรื่อง”

ทว่าคำพูดสวนทางกับการกระทำ เพราะหลังจากบ่นเสร็จ เขากลับตักหมูสับและเต้าหู้เข้าปากไม่หยุดจนเกือบจะหมดชาม อันนาเห็นดังนั้นก็หลุดหัวเราะคิกคัก

“ปากบอกไม่อร่อย แต่ตักเอาๆ จนจะหมดชามแล้วนะคะพี่ชาย ถ้าไม่อร่อยขนาดนั้น ยกมาให้อันนากินคนเดียวก็ได้นะ พี่ณิชาตั้งใจทำให้อันนาคนเดียวอยู่แล้วด้วย”

อนาวินถลึงตาใส่น้องสาวทันที แววตาคมกริบฉายแววหวงก้างอย่างเห็นได้ชัด

“ใครบอกว่าทำให้เธอคนเดียว ณิชาเป็นเลขาพี่ กินเงินเดือนพี่ เพราะฉะนั้นทุกอย่างที่ทำในบ้านหลังนี้คือของพี่ เธอเป็นแค่แขกอันนา อย่ามาทำตัวเหนือเจ้าของบ้าน”

เขากระแทกเสียงใส่ แต่อันนากลับไม่ได้เกรงกลัว เธอแอบกระซิบกับณิชาภาพอกะให้พี่ชายได้ยิน

“ดูเถอะค่ะพี่ณิชา คนแบบนี้ใครจะไปทนไหว ปากยิ่งกว่ากรรไกรตัดหญ้าอีกนะคะ”

ณิชาภาทำได้เพียงยิ้มเจื่อนๆ เธอสัมผัสได้ถึงกระแสความอบอุ่นจางๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความขี้โมโหของอนาวิน เป็นความรู้สึกที่เธอเคยคุ้นเคยในอดีต แต่ต้องคอยย้ำเตือนตัวเองเสมอว่าสถานะในตอนนี้มันไม่ใช่เหมือนเดิม

“เลิกพูดมากได้แล้ว กินๆ แล้วก็ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่หรือไง” อนาวินหันไปพูดกับน้องสาวแล้วก็ทำเสียงดุๆ ใส่แต่ในใจแค่ไม่อยากให้อันนาพูดมากถึงเรื่องราวในอดีต

“ค่ะๆ ๆ พี่ชาย พี่ณิชาก็ทานเยอะๆ นะคะ จะได้มีแรงสู้พี่วินน์ได้” อันนาพูดแล้วก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่อนาวิน

หลังจากอันนาเข้านอนเรียบร้อย ณิชาภาตั้งใจจะกลับห้องพักเพื่อพักผ่อนบ้าง แต่ทว่าเสียงเรียกจากด้านบนก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน

“ณิชาภา ขึ้นมาบนห้องทำงาน เดี๋ยวนี้”

เมื่อเธอเปิดประตูห้องทำงานเข้าไป ก็พบกับกองแฟ้มเอกสารมหาศาลที่วางสลับไปมาบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ อนาวินนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้หนังอย่างสง่างาม มือหนาพาดอยู่บนโต๊ะขณะที่สายตาคมกริบจ้องมองมายังเธออย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

“พรุ่งนี้เช้าฉันมีประชุมบอร์ดบริหาร เอกสารพวกนี้ยังไม่ได้แยกหมวดหมู่ และยังไม่มีสรุปยอดบัญชีไตรมาสที่สาม” เขาปัดมือไปทางกองกระดาษเหล่านั้น

“จัดการให้เสร็จก่อนเช้า ห้ามตกหล่นแม้แต่หน้าเดียว”

ณิชาภาเบิกตากว้าง “แต่นี่มันจะเที่ยงคืนแล้วนะคะคุณวินน์ กองขนาดนี้ทำคนเดียวไม่ทันหรอกค่ะ”

“นั่นคือปัญหาของเธอ ไม่ใช่ของฉัน” อนาวินยกยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ณิชาภารู้ดีว่าเขากำลัง แกล้งเธอเพียงเพราะอยากจะกักตัวเธอไว้ใกล้ๆ

“ถ้าไม่เสร็จ ฉันจะถือว่าเธอทำงานบกพร่อง และจะหักเงินที่ฉันตั้งใจจะให้เธอโอนไปจ่ายค่ารักษาส่วนต่างของพ่อเธอ”

คำขู่เรื่องพ่อได้ผลเสมอ ณิชาภากัดริมฝีปากแน่นก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โต๊ะเล็กมุมห้อง เริ่มต้นลงมือจัดการเอกสารอย่างเงียบเชียบ

“ค่ะ ยังไงฉันก็ไม่มีทางเลือกอยู่แล้ว” ณิชาภาพูดประชดอนาวินเบาๆ

“รู้แล้วก็ไปทำซะ”

เวลาผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า อนาวินยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา ทำทีเป็นตรวจทานงานในไอแพด แต่สายตากลับลอบมองร่างบางที่นั่งหลังขดหลังแข็งอยู่บ่อยครั้ง เมื่อเห็นเธอเริ่มสัปหงก เขาก็จะแกล้งกระแอมดังๆ หรือสั่งให้เธอมาชงกาแฟใหม่ให้รสชาติเข้มข้นขึ้น

“กาแฟแก้วนี้หวานไป ไปชงมาใหม่”

“น้ำเย็นหมดแล้วไปรินมา”

“สรุปหน้านี้ลายมือเธออ่านยากเขียนใหม่”

เขาหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอสารพัด เพียงเพื่อให้เธอไม่ได้ออกไปพ้นสายตา จนกระทั่งเข็มนาฬิกาชี้ที่เลขห้าของเช้าวันใหม่ ณิชาภาฟุบหน้าลงกับกองเอกสารแผ่นสุดท้ายด้วยความเพลียจัด อนาวินที่นั่งมองอยู่ลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ เขาเอื้อมมือจะลูบศีรษะเธอด้วยความสงสารแต่ก็ชักมือกลับ เปลี่ยนเป็นสะกิดไหล่เบาๆ

“เสร็จแล้วก็ไปพักซะ อย่ามาทำตัวเป็นซากศพในห้องทำงานฉัน”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 15.2 รสรักทาสบำเรอ

    ตอนที่ 15.2 รสรักทาสบำเรอ บรรยากาศภายในห้องนอนกว้างที่คละคลุ้งไปด้วยความตึงเครียดและกลิ่นอายของอารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด แรงอารมณ์โทสะและความหึงหวงบ้าคลั่งที่สะสมมาตลอดทั้งวันระเบิดออกอย่างไร้การควบคุม อนาวินในยามนี้ไม่ได้หลงเหลือมาดของนักธุรกิจหนุ่มผู้สุขุม เยือกเย็น และเด็ดขาดอีกต่อไปแล้ว ภาพลักษณ์ที่เหลืออยู่มีเพียงซาตานร้ายผู้ถูกความหวาดกลัวและการครอบครองเข้าครอบงำจิตใจจนสูญสิ้นสติสัมปชัญญะ ณิชาภานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงนอนกว้างหลังใหญ่ สองข้อมือถูกตรึงแน่นไว้กับหัวเตียงด้วยพละกำลังมหาศาลของชายหนุ่มจนผิวเนื้อขาวเนียนขึ้นรอยแดงสลับม่วง เสื้อผ้าชุดทำงานที่เคยเรียบร้อยบัดนี้ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นเรือนร่างระหงที่เต็มไปด้วยร่องรอยช้ำเขียวจางๆ จากค่ำคืนก่อนหน้า และหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นทะลักไหลอาบสองแก้มเนียนอย่างน่าเวทนา แต่ว่าแม้ร่างกายจะบอบช้ำและอ่อนล้าจากพิษไข้มากเพียงใด ดวงตาคู่คมที่มองสบตากลับเต็มไปด้วยความรังเกียจ เดียดฉันท์ และความท้าทายที่ไม่เคยยอมสยบ “มองทำไม” อนาวินแค่นเสียงหัวเราะแหบพร่าในลำคอ ใบหน้าคมคายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างร

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 15.1 ความคลุ้มคลั่ง

    ตอนที่ 15.1 ความคลุ้มคลั่ง ความเงียบงันและอึดอัดภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตคันหรูตลอดเส้นทางกลับคฤหาสน์เปรียบเสมือนบรรยากาศในห้องดับจิต อนาวินเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานผ่านผืนถนนด้วยความเร็วสูงจนเข็มไมล์แทบจะชนขีดสุด แววตาสีนิลเข้มข้นดุดันแข็งกร้าว จ้องมองตรงไปเบื้องหน้าด้วยนัยน์ตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะและไฟหึงหวงที่ลุกโชนแผดเผาทุกสิ่งจนมอดไหม้ ลมหายใจของเขาหอบกระชั้นถี่รัว หน้าอกแกร่งกระกระสนขึ้นลงอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่พยายามสะกดกลั้นมาตลอดทาง ส่วนณิชาภานั่งตัวสั่นเทาอยู่ที่เบาะข้างคนขับ พิษไข้ที่รุมสุมร่างกายมาตั้งแต่ช่วงบ่ายประกอบกับความอ่อนล้าทางจิตใจทำให้เธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะขยับตัว ปลายเสื้อสูทและเส้นผมที่หลุดลุ่ยไม่เป็นทรงขับเน้นให้เห็นความน่าเวทนา ทว่าแววตาคู่คมที่มองตรงไปข้างหน้ากลับไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มันมีแต่ความว่างเปล่า ความผิดหวัง และความเกลียดชังระคนสมเพชที่พุ่งทะยานขึ้นมาจุกอก ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามจะทำความเข้าใจเหตุผลของเขา พยายามอดทนกับความเย็นชาและหน้ากากที่เขาต้องสวมใส่ พยายามบอกตัวเองว่าแฟลชไดรฟ์แผ่นนั้นคือหลักฐานยืนยันว่าเขาร

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว (2)

    ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียวณิชาภารู้สึกเหมือนวิญญาณกำลังหลุดลอย ร่างกายของเธอไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืนหรือพยุงตัวเอง ใบหน้าเนียนซีดเผือดจนไร้สีเลือด ซบลงกับลาดไหล่กว้างของอคิราห์อย่างหมดทางเลือก ลมหายใจของเธอหอบถี่และร้อนผ่าวด้วยพิษไข้ สองมือกำเสื้อสูทของอคิราห์เอาไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายไม่ให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิด “อคิราห์ ณิชา... ณิชาเวียนหัว” เสียงหวานพึมพำแผ่วเบาราวกับกระซิบ สรรพนามที่เคยใช้เรียกขานพี่ชายที่แสนดีในอดีตหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางโดยไม่รู้ตัวในยามที่สติสัมปชัญญะเลือนราง-“ใจเย็นๆ นะครับคุณณิชา หลับตาลงก่อน ไม่ต้องเกร็งนะครับ” อคิราห์ประคองหัวของเธอให้ซบลงกับไหล่ของเขาอย่างทะนุถนอม มือหนาลูบแผ่นหลังบางเบาๆ เพื่อช่วยผ่อนคลายอาการตื่นตระหนก “ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ปลอดภัยแล้วครับ ค่อยๆ หายใจเข้าลึกๆ” ภาพของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ที่เคยเข้มแข็งทระนงตน บัดนี้กลับดูเปราะบางราวกับแก้วใสที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อในอ้อมอกของเขา อคิราห์รู้สึกสงสารเธอจับใจ ลึกๆ ในใจเขาโกรธอนาวินเหลือเกินที่ทำร้ายผู้หญิงดีๆ คนนี้ได้ลงคอ โดยที่ทั้งสองคนไม่ทันตั้งตัว ท่ามกลาง

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว (1)

    ตอนที่ 14 น้ำผึ้งหยดเดียว สายลมร้อนระอุของบ่ายวันใหม่พัดผ่านลานกิจกรรมกึ่งกลางแจ้งของศูนย์การค้าหรูใจกลางเมือง สถานที่ซึ่งถูกเนรมิตให้เป็นพื้นที่จัดงานเปิดตัวโครงการมิกซ์ยูสแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของบริษัทอัศวนนท์ เสียงค้อนกระทบเหล็กและเสียงตะโกนสั่งงานของทีมออแกไนเซอร์ดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ โครงสร้างเวทีเหล็กขนาดใหญ่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ทว่าบรรยากาศรอบตัวของณิชาภากลับเงียบงันและเย็นเยียบราวกับเธอหลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง ร่างระหงในชุดสูททำงานสีกรมท่าเข้ารูปยังคงยืนนิ่ง มือบางจับบอร์ดเอกสารรายการตรวจสอบความเรียบร้อยเอาไว้แน่น ปลายนิ้วขยับขีดเขียนเช็กรายละเอียดบนกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าด้วยจังหวะที่มั่นคง ทว่าสม่ำเสมอจนดูเหมือนเครื่องจักรไร้ชีวิต ใบหน้าหวานที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีตเพื่อกลบความอิดโรยยังคงเรียบเฉย ไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือแววตาหยอกล้ออย่างที่เคยเป็น “คุณณิชาครับ ทานน้ำแดงเย็นๆ หน่อยไหมครับ ยืนตากแดดตรวจหน้างานมาเกือบสองชั่วโมงแล้วนะ” อคิราห์เลขาคนสนิทและเพื่อนพ่วงตำแหน่งมือขวาของอนาวิน เดินเข้ามายื่นแก้วน้ำหวานสีแดงสลักน้ำแข็งเย็นเฉ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง (3)

    ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็งภายในห้องประชุมส่วนตัว บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างแผ่วเบา โต๊ะประชุมไม้โอ๊กยาวเหยียดตัวอยู่กลางห้อง รอบด้านรายล้อมด้วยกระจกใสที่มองเห็นทัศนียภาพตึกสูงตระหง่านภายนอก อนาวินก้าวเข้ามานั่งที่ตำแหน่งประธานฝั่งหัวโต๊ะ ท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความสง่างามทว่าแฝงกระแสรังสีความอำมหิตจนไม่มีใครกล้าสบตาโดยไม่จำเป็น นนทกรเดินตามเข้ามานั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ทุกขร้อน แววตาของเขายังคงทอดมองณิชาภาที่เดินตามเข้ามาเงียบๆ ในฐานะผู้บันทึกการประชุม ณิชาภานั่งลงที่เก้าอี้เยื้องจากอนาวินเล็กน้อย เธอเปิดแท็บเล็ตและเตรียมเอกสารสัญญาด้วยท่าทางที่นิ่งสงบ กำแพงน้ำแข็งในใจช่วยให้เธอตัดความประหม่าและความเจ็บระบมตามร่างกายออกไปจนหมดสิ้น มีเพียงสายตาคมกริบของอนาวินที่คอยตวัดมองเธอสลับกับคู่แข่งอยู่เป็นระยะ ราวกับจะเตือนว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาจะถูกสะสางทันทีที่จบงานนี้ “ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็เริ่มคุยเรื่องเขตที่ดินทับซ้อนฝั่งตะวันออกกันเลยดีกว่า” อนาวินเปิดประเด็น น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งทว่าหนักแน่นดุดัน “ทางอัศวนนท์ได้ทำหนังส

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง (2)

    ตอนที่ 13 กำแพงน้ำแข็ง“ณิชาภา!” อนาวินเรียกชื่อเต็มของเธอเสียงดังลั่นห้องทำงาน หญิงสาวหยุดก้าวเท้า หมุนตัวกลับมามองเขา แววตายังคงว่างเปล่า “คะ คุณวินน์ มีอะไรเพิ่มเติมไหมคะ” “กาแฟของฉันทำไมยังไม่ได้ วันนี้เธอทำหน้าที่บกพร่องนะ” เขาแกล้งหาเรื่อง ทั้งที่ปกติอคิราห์จะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ หรือไม่เขาก็ไม่ได้สั่งเธอเลยตั้งแต่เช้า เขาแค่อยากหาเรื่องให้เธอพูดกับเขามากกว่าประโยครายงานสั้นๆ “ขออภัยด้วยค่ะ ดิฉันจะไปชงมาให้เดี๋ยวนี้ค่ะ” ณิชาพูดแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันทีอนาวินเอนหลังพิงเก้าอี้ ยกรวมมือขึ้นกุมขมับลากยาวลงมาถึงคาง สบถคำหยาบคายออกมาเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดใจความเย็นชาของเธอประท้วงเขาได้อย่างร้ายกาจที่สุด และความรู้สึกผิดที่ผสมปนเปกับความต้องการควบคุมมันกำลังทำให้เขาแทบบ้า ยิ่งเธอถอยห่าง สัญชาตญาณความอยากเอาชนะและความหึงหวงซ่อนเร้นในใจของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่านราวกับกองเพลิงที่พร้อมจะปะทุขึ้นมาอีกรอบเมื่อมีสิ่งกระตุ้น ช่วงบ่ายโมงครึ่ง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับยิ่งทวีความอึดอัดขึ้นเมื่อแขกผู้มาเยือนคนใหม่ก้าวเข้ามาในชั้นบริหารนนทกรทายาทธ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 7 กลิ่นอายในรอยอดีต (2)

    ตอนที่7กลิ่นอายในรอยอดีตณิชาภาลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เธอไม่ได้ตอบโต้ทำเพียงเก็บรวบรวมงานวางไว้บนโต๊ะเขาอย่างเรียบร้อย ก่อนจะขอตัวออกมาด้วยท่าทางอ่อนเพลีย แต่อยู่ๆ แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์เครื่องเก่าที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าก็ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว เธอรีบเข้าไปในห้องส่วนตัวของเธอทันทีชื่อ ‘ป้ามาลี

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 6 เสียงสะท้อนจากหัวใจ (2)

    ตอนที่6เสียงสะท้อนจากหัวใจ“ไอ้วินน์ นี่แกกล้าลำเลิกบุญคุณกับฉันเหรอ” คุณอนันต์ลุกขึ้นยืน ตัวสั่นด้วยความโกรธคุณหญิงนิศาผู้เป็นมารดา รีบเข้ามาห้ามทัพด้วยใบหน้าวิตกกังวล“วินน์ ยอมพ่อเขาเถอะนะลูก รินลดาเขาก็เพิ่งมาฟ้องแม่ว่าวินน์ปกป้องเด็กคนนั้นจนทำร้ายน้ำใจเขา วินน์แต่งงานกับรินลดาไปเรื่องก็จบนะ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 6 เสียงสะท้อนจากหัวใจ

    ตอนที่6เสียงสะท้อนจากหัวใจบรรยากาศภายในรถตู้ลีมูซีนระหว่างทางกลับบ้านพักส่วนตัวเต็มไปด้วยความเงียบที่ชวนให้ใจสั่น ณิชาภาในชุดเดรสลูกไม้สีขาวสะอาดตานั่งตัวลีบติดประตูรถ เธอรู้สึกไม่คุ้นชินกับสัมผัสของเนื้อผ้าชั้นเลิศที่แนบไปกับผิวพรรณ ขณะที่อนาวินนั่งไขว่ห้างอยู่เบาะข้างๆ สายตาคมกริบของเขาแสร้งทำ

  • รอยรักในเงามืด   ตอนที่ 5 หน้ากากที่เริ่มปริร้าว (2)

    ตอนที่5หน้ากากที่เริ่มปริร้าวพนักงานสาวรับคำสั่งอย่างขยันขันแข็ง ก่อนจะหันไปเชิญณิชาภาเข้าไปในห้องลองเสื้อด้วยท่าทางนอบน้อม ณิชาภาทำท่าจะอ้าปากค้านแต่สายตาคมดุของอนาวินก็ปรามไว้เสียก่อน“ไปลองซะ อย่าให้ฉันต้องเดินเข้าไปเปลี่ยนให้เธอเอง” เมื่อณิชาภาเดินหายไป อคิราห์ที่ยืนกอดอกลอบยิ้มอยู่ก็

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status