مشاركة

ภายใต้หน้ากาก

مؤلف: H.O.Darkness
last update تاريخ النشر: 2026-09-11 19:03:53

ณ บ้านหลังเล็กโทนสีเทาเข้ม...

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...

ต่อ...

ตรีภพขมวดคิ้วมุ่น... จังหวะนั้นเองที่สายตาคมกริบเพิ่งสังเกตเห็นรอยแผลเป็นขนาดใหญ่สามรอยที่แขนซ้ายของพิมพ์รดา รอยเย็บนั้นดูหยาบร้อน เหมือนทำไปเพียงเพื่อประสานเนื้อหนังให้ติดกัน โดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องความสวยงามเลยสักนิด

​“ใช่... ฉันเป็นสามีของเธอ” ตรีภพโพล่งขึ้นมา “มีธุระอะไร ทำไมไม่พูดกับฉันตั้งแต่แรก จะให้ฉันพามาพบเธอทำไม”

​ใหม่หันไปมองตามน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเย็นเยียบนั้น “ภรรยาของคุณบอกว่าจะพาคุณไปขอโทษสามีของฉัน... เพราะคุณทำให้ขาของเขามันพิการจนต้องเดินกระเผลกไปตลอดชีวิต!”

​พิมพ์รดารีบก้าวไปยืนขวางตรงหน้าตรีภพด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บ เพราะเธอใช้เท้าเปล่าเหยียบลงบนกองหินคมๆ “ใหม่... เธอใจเย็นๆ ก่อน ฟังฉันก่อนนะ เหตุการณ์ในวันนั้นเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เธอไม่มีวันเข้าใจหรอก!”

​เพียะ!

ใหม่เหวี่ยงฝ่ามือตบเข้าที่ใบหน้าของพิมพ์รดาอย่างแรง! ​“ใช่! ฉันมันมาทีหลัง... แต่ก็เป็นฉันนี่แหละที่รักเขาด้วยใจจริง และประคบประหงมช่วยให้เขาก้าวข้ามความเจ็บปวดพวกนั้นมาได้! ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเธอมีดีอะไรนักหนา ถึงทำให้ผู้ชายดีๆ สองคนต้องมาตีกันแย่งเธอ!”

​ตรีภพยืนกอดอกมองดูพิมพ์รดา ใจหนึ่งก็อยากยื่นมือเข้าไปช่วย แต่อีกใจกลับสั่งให้ยืนมองดูเธอรับกรรมจากสิ่งที่เคยทำไว้

​พิมพ์รดายกมือขึ้นมากุมใบหน้าร้อนผ่าว “ความผิดทั้งหมด... เป็นของฉันคนเดียวใหม่ อย่าไปโทษคนอื่นเลยนะ ฉันไม่มีสามี เขาไม่ใช่สามีของฉัน เขาเป็นแค่เพื่อนบ้าน!”

​“ไปบอกหมาเถอะพิมพ์รดา!” ใหม่ตะคอกลั่น “พี่ตามเขาตามง้อเธอมาเป็นปีๆ แต่เธอผลักไสเขา เพราะเห็นว่าเขาเป็นคนพิการใช่ไหม!”

​“มันไม่ใช่นะใหม่... มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย!” พิมพ์รดาสั่นสะท้านไปทั้งตัว

​ใหม่ชี้หน้าด่าต่ออย่างไม่ยอมลดละ “เพราะเธอมันเห็นแก่ตัว! ทั้งที่มีผัวอยู่แล้ว... แล้วเธอจะไปยุ่งกับพี่ตามทำไม!”

​“อ้อ... นี่กำลังพูดถึงไอ้ผู้ชายที่มาเล่นชู้กับเมียฉันอยู่อย่างนั้นรึ” ​เสียงทุ้มต่ำเย็นเยือกดังแทรกขึ้น ขัดจังหวะคนทั้งคู่... ตรีภพเค้นยิ้มขื่น “เป็นยังไงบ้างล่ะ... สบายดีไหม อยากให้ฉันไปขอโทษเหรอ ได้สิ! บ้านหลังเดิมเมื่อสิบปีก่อนหรือเปล่าล่ะ พอดีฉันเพิ่งออกจากคุกมา ไม่ค่อยจะรู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงสักเท่าไร”

​“ไม่! อย่าไปนะ!” พิมพ์รดาหันขวับกลับมามองตรีภพด้วยแววตาเว้าวอนระทมทุกข์

​ฝ่ามือหนาเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ลำคอขาวของพิมพ์รดา ก่อนจะบีบแล้วกระชากร่างอวบอัดเข้ามาปะทะอกแกร่งอย่างดุดัน! ​“ยังรักมันมากขนาดนั้น... แล้วทำไมไม่ไสหัวไปอยู่กับมันล่ะ ห๊ะ!”

​ชายหนุ่มสะบัดมือออกอย่างแรงจนร่างของเธอเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้นหิน!

​ใหม่ซึ่งไม่เคยเห็นผู้ชายใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงขนาดนี้มาก่อน ถึงกับตกใจ รีบตรงเข้ามาพยุงพิมพ์รดาขึ้น... ความจริงแล้วตามสามีของเธอ ได้ยกโทษให้อภัยทุกคนไปนานแล้ว มีเพียงตัวเธอเองที่ยังหงุดหงิดเพราะเห็นสามียังคงเก็บรูปถ่ายเก่าๆ เอาไว้ ยิ่งได้ยินว่าสามีของพิมพ์รดาพ้นโทษออกจากคุกมา เธอจึงอยากมาทวงถามคำสัญญาในวันเก่าดูสักครั้ง

​พิมพ์รดาพยายามหยัดกายขึ้น พลางมองตรีภพด้วยสายตาอ้อนวอน “พี่ภพ... อย่าเพิ่งเข้าใจผิดได้ไหม ช่วยใจเย็นลงหน่อยได้ไหม ให้พิมพ์ได้อธิบายบ้างเถอะนะคะ”

​ใหม่ช่วยพยุงร่างอวบอัด พลางช้อนสายตามองชายร่างสูงใหญ่ตรงหน้า... เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสามีของพิมพ์รดาจะมีอารมณ์ร้ายกาจและน่ากลัวขนาดนี้ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมในอดีต พิมพ์รดาถึงวิ่งเข้าหาความอบอุ่นอ่อนโยนจากตาม

​“อธิบายเหรอ... เอาสิ” ตรีภพขยับกายเข้ามาใกล้ “บ้านพี่ก็อยู่ห่างแค่รั้วกั้น... ย้ายกลับมาได้อาทิตย์กว่าแล้ว พี่ไม่เห็นพิมพ์จะอธิบายอะไรให้ฟังเลยสักคำ! แต่กับชู้รัก... กลับออกรับหน้าปกป้องมันเหลือเกินนะพิมพ์!”

​ร่างสูงใหญ่จ้องมองเธอด้วยสายตาวาวโรจน์ “จะบอกอะไรไว้อย่างหนึ่งนะ... ถ้าวันนั้น ฝ่ามือของพิมพ์ไม่ตบลงบนหน้าพี่ก่อน ไอ้ชู้รักของพิมพ์มันไม่โดนกระทืบปางตายแบบนั้นหรอก!”

​พูดจบ ตรีภพก็หมุนตัวเดินกลับเข้าบ้านไปทันที ก่อนที่อารมณ์คลั่งจะอยู่เหนือเหตุผลจนเขากลั้นใจไม่ไหวแล้วลงมือทำร้ายเธอจริงๆ

​พิมพ์รดาทรุดกายลงบนกองหินอย่างหมดแรง เธอเงยหน้ามองผู้หญิงอีกคน “ใหม่... อย่าไปหาเรื่องเขาเลยนะ อยากให้ฉันทำอะไรก็บอกมาเถอะ แต่อย่าไปยุ่งกับเขาเลย”

ใหม่ถอนหายใจยาว พลางประคองร่างอวบอัดขึ้นมาอีกครั้ง “เขาหมายความว่ายังไง... เรื่องฝ่ามือนั้นทำไมพี่ตามถึงถูกทำร้าย”

​“มันเป็นความผิดของฉันเองใหม่... ถ้าพี่ตามพร้อม เขาคงเล่าให้เธอฟังเอง เรื่องราวในคืนนั้น... ใหม่จะโกรธจะเกลียดอะไรก็มาลงที่ฉัน แต่อย่าเอาไปลงที่คนอื่น... โดยเฉพาะเขา อย่าพูดเรื่องพวกนี้กับเขาอีกเลยนะ” พิมพ์รดาชี้มือไปยังบ้านไม้หลังเก่า

​“ได้... ฉันเข้าใจแล้ว งั้นฉันขอตัวกลับก่อน” พูดจบ ใหม่ก็หมุนตัวเดินกลับไปขึ้นมอเตอร์ไซค์แล้วขับออกไปทันที... เธอแค่มาระบายความหงุดหงิดขัดใจ แต่กลับต้องมารับรู้เรื่องราวอันหนักอึ้งซับซ้อนที่ไม่คาดคิด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   บทส่งท้าย: ถักทอร้อยรักรับอนาคต

    Vortex Innovationต่อ...“เด็กอายุยี่สิบสี่... แม่งเอ้ย! ถ้าเกิดเจอเรื่องส้นตีนแบบมึงขึ้นมากูจะทำยังไงวะ เด็กอายุยี่สิบสี่... แม่งนั่งคุยกับกู แต่กูฟังอะไรจากเธอไม่รู้เรื่องเลยสักอย่าง! กูไม่ชอบเลยว่ะ” นทีหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา พลางรัวนิ้วพิมพ์ข้อความส่งตรงถึงผู้เป็นแม่ทันที[ “แม่ครับ... ผมไปเจอเธอมาแล้วนะ เราสองคนคุยกันไม่รู้เรื่องเลย ผมบอกซ้ายเธอจะไปขวา ผมไม่ชอบ! ผมชอบคนที่คุยกันรู้เรื่อง รู้จักคิด ผมต้องการคู่ชีวิตไม่ใช่ภาระ เด็กสาวน่าเบื่อแบบนั้นหาที่ไหนก็เจอ ผมไม่เอา! ถ้าแม่บังคับอีก ผมจะย้ายกลับสวิตเซอร์แลนด์แล้วจะไม่กลับเมืองไทยอีกเลย คราวนี้ต่อให้แม่ไปตามหา ผมก็จะหนีเข้าป่าไปหาทางตายในที่ที่พ่อแม่หาไม่เจอ อย่ามาบังคับผมอีก!” ]พิมพ์รดามองตรีภพด้วยความสงสัย พลางหันมาเอ่ยกับนที “พี่ทีคะ… มันอาจจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นก็ได้มั้งคะ”นทีถอนหายใจยาวออกมาอีกเฮือก “ไม่จริงหรอกน้องพิมพ์... อันดับแรกเลยนะ อายุน้อยกว่าพี่ แน่นอนว่าพี่ชอบ แต่... ก็อย่าเอาเรื่องอายุน้อยมากดดันให้พี่ต้องวิ่งไล่ตามเอาใจทุกอย่างสิ มันไม่ใช่ชีวิตคู่! สักวันพี่ก็ต้องเหนื่อย ต้องเครียด แต่กลับบ้านไปต้องไปนั่งเอาใจเมียที

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โหมเพลิงสวาทใต้เงาจันทร์

    ณ บ้านหลังเล็กสีเทาเข้ม…ต่อ..“อื้อ… พี่ภพคะ… อ้า… มันลึกเกินไปค่ะ อ๊า…” หญิงสาวครางหวานพลางร้องขอ เมื่อแก่นกายขนาดยักษ์บดกระแทกกระทบจุดเดิมซ้ำๆ ทว่าท่อนเนื้อขนาดมหึมาที่ขยับครูดครัดภายในร่องรักอย่างเนิบนาบ กลับทำให้เธอสัมผัสได้ถึงทุกอณูของความร้อนระอุ และเส้นเลือดปูดโปนรอบความยิ่งใหญ่ที่เต้นตุบตามจังหวะหายใจของร่างหนา ฝ่ามืออวบอิ่มจิกเกร็งผ้าปูที่นอนไว้แน่นจนแทบขาดวิ่น เพราะความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วตัวตรีภพขบกรามแน่นจนขึ้นเป็นสันนูน ความอุ่นร้อนภายในกายเมียรักสร้างความรัญจวนใจ ชายหนุ่มเปลี่ยนจังหวะเนิบนาบมาถาโถมกระหน่ำแรงเข้าไปในร่างอวบ ตอกอัดความเป็นชายเข้าไปในผนังเนื้อนุ่มอุ่นอย่างดิบเถื่อน พลางขยับโน้มกายไปด้านหน้า ทำให้ขาอวบสวยย้ายลงมาอยู่ที่แขน เขาเท้าแขนลงกับเบาะพลางโหมกระหน่ำความเป็นชายอันทรงอำนาจเข้าไปด้วยความเร็วแรง จนเรือนร่างอวบอัดสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกดุดัน“อ๊ะ… เบาค่ะ… อ๊า… เบา เบา” ใบหน้างามเหยเกด้วยความเจ็บจุก เมื่อก่อนตรีภพไม่ค่อยทำเช่นนี้กับเธอเพราะกลัวเธอเจ็บ แต่ยามนี้เขากำลังกระแทกกระทั้นแก่นกายมโหฬารเข้าใส่เธอไม่ยั้ง แรงตอกอัดดิบเถื่อนทำเอาร่างกายของเธอสั่น

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง 2

    ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…กลางดึก…ตรีภพเดินกลับมาจากบ้านไม้หลังเก่า เขารู้สึกโชคดีที่ตนเองได้ซ่อมแซมระบบไฟฟ้าและสายไฟต่างๆ ไว้จนเรียบร้อย เพราะไม่อย่างนั้นคงมีปัญหาเรื่องที่พักเวลานทีเมาหัวราน้ำแบบนี้ ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน พลางทอดสายตามองดูร่างอวบอิ่มที่กำลังนั่งอยู่บนพื้น รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อแต่งนิยายอย่างตั้งอกตั้งใจ “พิมพ์… พี่อยากมีลูกแล้ว”พิมพ์รดาชะงักมือที่กำลังกดแป้นพิมพ์ทันที เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากใจ ก่อนจะหันไปมองหน้าเขา “ขอเวลาพิมพ์สักปีได้ไหมคะ... พิมพ์อยากใช้เวลาอยู่กับพี่ให้หายคิดถึงก่อน”ตรีภพถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะขยับตัวเข้าไปนั่งลงข้างกายของเธอ พลางก้มลงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่และแชมพูจากเรือนร่างอวบอิ่มอย่างแสนรัก “ได้สิ… พี่เองก็อยากอยู่กับพิมพ์ให้หายคิดถึงเหมือนกัน”พิมพ์รดายิ้มออกมาอย่างงดงาม เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจากหัวใจ “พี่ภพไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ ตัวเหม็นกลิ่นเหล้ามากๆ เลย”ฝ่ามือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะภรรยาอย่างอ่อนโยน “เหม็นมากเลยเหรอครับ”พิมพ์รดาพยักหน้ารับทันที “เหม็นมากจริงๆ ค่ะ”ตรีภพยิ้มขำพลางส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยอมลุกขึ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง

    Vortex Innovation…ต่อ...“เวรกรรม… เวรกรรม… คำว่าเวรกรรมสะกดยังไง ให้ตามมาดูไอ้สองตัวที่นั่งกอดกันกลมตรงนี้ได้เลย! เชี่ยเอ้ย! ไอ้ภพ... แม่ง... มึงนี่มันควายถวายเจ้าที่ของแท้ล้วนๆ ไม่มีวัวผสมเลยสักนิด!” นทีนั่งบ่นงึมงำอย่างเอือมระอาหลังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจมารับตัวพรรณนิภาออกไปแล้ว เขาก็ได้แต่นั่งอึ้ง ทึ่ง ตะลึง... เพราะต่อให้คิดอย่างไรเขาก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่ายัยนั่นไปเอาความคิดมาจากไหนว่าตรีภพเคยยื่นมือเข้าไปช่วยตอนโดนแกล้ง เพราะลำพังแค่ไอ้ภพเดินผ่านแล้วยอมหันไปมองหน้าใครสักคนได้ ก็นับว่าที่สุดของมันแล้ว จะเอาอารมณ์ที่ไหนไปช่วยคนอื่น!ตรีภพกอดกระชับร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้ในอ้อมอก “ส้นตีนเถอะไอ้ที! กูบอกมึงแล้วว่าอย่าเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น สุดท้ายผลกรรมมึงทำไว้ มันเลยตกมาลงที่กูเนี่ย!”“แต่กูก็ต้องยอมรับเลยนะว่ายัยนั่นฉลาดมากจริงๆ” นทีถอนหายใจยาว “มึงคิดดูสิ... วางแผนเล่นงานมึงได้อย่างแยบยวนสุดๆ อาศัยจังหวะและรอยร้าวในใจของพวกมึงจนจัดฉากได้แนบเนียนขนาดนี้ เสียดายความสามารถชะมัดที่เอาไปใช้ผิดทาง” นทีเอ่ยขึ้นเรียบๆ... โดยปกติเขาเป็นคนเคารพคนเก่งเสมอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาตัดสินใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ 2

    นทียกมือขึ้นนวดขมับตัวเองแรงๆ ด้วยความเหนื่อยหน่าย เพราะตัวเขากับตรีภพสนิทกันจนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว ขนาดเวลาพาผู้หญิงไปเปิดห้องนอนยังต้องเปิดห้องติดกัน แล้วการที่ตรีภพจะแยกตัวไปนั่งกับเธอเพียงลำพังมันจะเป็นไปได้อย่างไร... “พรรณนิภา... เธอตั้งสติแล้วคิดดูดีๆ มองหน้าฉันสิ! เธอไม่เห็นฉันตอนที่ไอ้ภพเข้าใกล้เธอจริงๆ เหรอ”ตรีภพส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่พรรณนิภาพูด แต่ก็ยังคงกอดร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้แน่น พยายามเค้นนึกถึงช่วงเวลาเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ทว่ากลับไม่มีความทรงจำเหล่านั้นอยู่ในหัวเลย “พรรณนิภา... ฉันไม่รู้จักเธอจริงๆ เรื่องที่บอกว่าฉันช่วยเธอจากการโดนแกล้ง ฉันไม่รู้เลยว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน และฉันมั่นใจว่าไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น แล้วเรื่องที่บอกว่าฉันเข้าไปนั่งใกล้เธอตามลำพัง ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่! เพราะฉันกับไอ้นทีอยู่ติดกันตลอดเวลาที่อยู่ในมหาวิทยาลัย!”พรรณนิภาจ้องมองภาพสองสามีภรรยาที่กอดกันกลมด้วยความอิจฉาริษยาที่ปะทุขึ้นในอก “ฮ่าๆ นั่งกอดเมียที่แสนรัก... เมียที่แสนน่ารังเกียจ! แล้วจะกล้าพูดออกมาได้ยังไงว่าเคยหรือไม่เคย! ฮ่าๆ ผู้หญิงที่ยอมคุณทุกอย่าง ไม่เถียง ไม่ตอบโต้ ยอมใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ

    Vortex Innovation…ต่อ...“ก็ใช่นะสิ!” นทีสบถกร้าว “ส่วนไอ้ควายตัวนี้… ก็เอาแต่ปิดหูปิดตาตัวเอง ไม่ยอมรับฟังความจริงอะไรเลยตอนที่อยู่ในคุกตั้งสิบปี! ถ้ามันรู้จักใช้สมองเปิดใจรับฟังเรื่องราวรอบตัวสักนิด มันก็คงคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไม่ต้องปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานขนาดนี้หรอก!” นทีทิ้งตัวลงนั่งกระแทกกับโซฟาด้วยความหัวเสียและโกรธแค้นแทนเพื่อน​“สรุปก็คือ... ทั้งตัวกู พิมพ์ และไอ้ตาม... ตกเป็นเหยื่ออยู่ในเกมของผู้หญิงจิตวิปริตคนนั้นสินะ” ตรีภพแค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันตัวเอง ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความใจร้อนและทิฐิของเขาเองที่ไม่ยอมรอบคอบให้ดีเสียก่อน​“ก็เออนะสิ!” นทีตอกกลับทันควัน “ยัยนั่นเฝ้าสังเกตชีวิตมึงมาหลายปี ตั้งใจเล็งจุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดของมึง คอยกวนตะกอนอารมณ์ให้มึงเดือดดาลแล้วลงมือทำลายทิ้ง แถมยังจงใจทรมานคนที่มึงรัก ที่สามารถครอบครองมึงให้แหลกคามือเล่นอีก... เรื่องเล่าตลกบ้าบอคอแตกอะไรตั้งสิบปี เวรจริงๆ! มึงคอยดูนะไอ้ภพ เรื่องตลกเหี้ยๆ แบบนี้น่ะ กูจะเก็บเอาไว้เล่ากรอกหูยันทายาทลูกหลานของมึง! กูจะบังคับให้มันเล่าสืบทอดต่อไปยันโคตรเหง้าศักราชของหลานมึงโน่นเลยคอยดู!”​นทีส

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status