สกัดแผนใส่ร้าย

กลิ่นกำยานหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวลอยู่ภายในห้องเก็บอาภรณ์ แสงตะวันยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างกระดาษ เผยให้เห็นฉลองพระองค์ผ้าไหมสีงาช้างปักลายเมฆมงคลด้วยด้ายทองที่วางอยู่บนแท่นไม้บุผ้าอย่างประณีต

ฉลองพระองค์ชุดนี้จัดเตรียมไว้สำหรับพิธีเลี้ยงพระราชทานยามค่ำ เป็นหนึ่งในอาภรณ์สำคัญที่จะต้องส่งไปยังพระตำหนักชั้นในก่อนถึงกำหนดเวลา

หลิวเหมยในฐานะนางกำนัลตัดเย็บชั้นกลาง กำลังตรวจสอบความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ข้างกายมีช่างปักฝึกหัดหลายคนช่วยจัดผ้า บรรจุเครื่องประดับ และเตรียมหีบสำหรับขนย้าย

ทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างราบรื่น

จนกระทั่งหลิวเหมยสังเกตเห็นนางกำนัลคนหนึ่งเดินวนเวียนอยู่ใกล้แท่นวางฉลองพระองค์หลายครั้ง

อีกฝ่ายชื่อเสี่ยวซิ่ว เป็นนางกำนัลฝึกหัดที่สนิทสนมกับฉู่อี้ นางทำทีช่วยจัดหีบผ้า แต่สายตากลับเหลือบมองฉลองพระองค์บนแท่นอยู่เป็นระยะ มือขวาที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกว้างกำบางสิ่งไว้แน่นผิดปกติ

หลิวเหมยวางสมุดในมือลงอย่างเงียบเชียบ

'ท่าทางเช่นนี้... นางคิดจะทำอะไร'

ยังไม่ทันที่หลิวเหมยจะเดินเข้าไปใกล้ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัว

ตึ้ง!

[ตรวจพบแผนการร้าย: ลอบวางสารกัดกร่อนบนฉลองพระองค์]

[ภารกิจฉุกเฉิน: สกัดแผนใส่ร้าย]

[คำอธิบาย: ผู้ไม่หวังดีเตรียมโรยผงสบู่เข้มข้นผสมด่างลงบนฉลองพระองค์ เมื่อสารสัมผัสความชื้น อาจทำให้เส้นใยไหมเสียหายและก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนัง จงเปิดโปงผู้กระทำผิดก่อนเกิดความเสียหาย]

[เวลาที่เหลือ: 03:00 นาที]

[รางวัลภารกิจ:

• ปลดล็อกสกิลเนตรสแกนพิษและสิ่งแปลกปลอม (ระดับ SR)

•แต้มวาสนา +45

•แต้มเสน่ห์ +20

•ความน่าเชื่อถือด้านเครื่องแต่งกาย +50]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: ถูกกล่าวหาว่าละเลยหน้าที่จนฉลองพระองค์เสียหาย และเสี่ยงถูกถอดถอนจากตำแหน่งนางกำนัลชั้นกลาง]

[02:58... 02:57...]

หลิวเหมยหรี่ตาลงเล็กน้อย เปิดใช้งานระบบสแกนตรวจวิเคราะห์สิ่งแปลกปลอมทันที

วูบ!

แสงสีฟ้าโปร่งใสกวาดผ่านบริเวณห้องเก็บอาภรณ์ ก่อนหยุดลงตรงแขนขวาของเสี่ยวซิ่ว กรอบสีแดงปรากฏขึ้นเหนือร่างนางกำนัลผู้นั้น

[ตรวจพบวัตถุต้องสงสัย]

[ประเภท: ถุงผ้าแพรบรรจุผงสบู่เข้มข้นผสมด่าง]

[ระดับความเสี่ยง: สูง]

เสี่ยวซิ่วกำลังขยับเข้าใกล้แท่นวางฉลองพระองค์ มือขวาค่อย ๆ เลื่อนออกจากแขนเสื้อ ปลายนิ้วเริ่มคลายปากถุงผ้าขนาดเล็ก เตรียมสะบัดผงสีขาวลงบนผ้าไหม หลิวเหมยไม่รอช้า

“หยุดมือเดี๋ยวนี้!”

เสียงของหลิวเหมยดังขึ้น เสี่ยวซิ่วสะดุ้งจนตัวโยน มือกำถุงผ้าไว้แน่น

“พี่หลิวเหมย! ท่านทำอะไรเจ้าคะ ข้าเพียงจะช่วยจัดหีบผ้าเท่านั้น!”

หลิวเหมยก้าวเข้าไปคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้ ก่อนที่นางจะซ่อนมือกลับเข้าแขนเสื้อ

“ช่วยจัดหีบผ้าอย่างนั้นหรือ แล้วถุงที่เจ้ากำอยู่ในมือนี่เล่า คือสิ่งใด”

“ข้า...”

เสี่ยวซิ่วหน้าซีดลงโดยพลัน พยายามบิดข้อมือให้หลุดจากการจับกุม

“เป็นเพียงผงซักผ้าที่ข้าพกติดตัวมาเท่านั้น! ท่านอย่าใส่ร้ายข้า!”

“ถ้าเป็นผงซักผ้าธรรมดา เหตุใดเจ้าต้องซ่อนมันไว้ในแขนเสื้อ และเหตุใดจึงคิดจะเทมันลงบนฉลองพระองค์ของพระสนม”

คำถามของหลิวเหมยทำให้ผู้คนรอบข้างหันมามองเป็นตาเดียว

เสี่ยวซิ่วอึกอัก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นตระหนก

“ข้าไม่ได้จะเทลงไป! ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”

“เช่นนั้นก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็น”

หลิวเหมยออกแรงบีบมากขึ้นแล้วดึงมือของเสี่ยวซิ่วออกมา ถุงผ้าแพรสีเทาตกลงบนพื้นดังตุบ ปากถุงเปิดออกเผยให้เห็นผงสีขาวละเอียดที่ส่งกลิ่นฉุนผิดปกติ

ช่างปักอาวุโสคนหนึ่งรีบก้าวเข้ามาดู แต่เมื่อเห็นผงดังกล่าวก็เบิกตากว้าง

“นี่มันผงสบู่เข้มข้นผสมด่าง! หากสัมผัสกับผ้าไหมเนื้อบาง อาจทำให้เส้นใยเสียหายจนเปื่อยขาดได้!”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง หากผงนี้ถูกโรยลงบนฉลองพระองค์จริง ผู้รับผิดชอบการตรวจสอบฉลองพระองค์ย่อมหนีความผิดไม่พ้น และหลิวเหมยคือผู้รับผิดชอบหลักในครั้งนี้

เสี่ยวซิ่วทรุดลงคุกเข่า ตัวสั่นงันงก

“ไม่ใช่ข้า! ข้าไม่ได้ตั้งใจทำร้ายฉลองพระองค์!”

หลิวเหมยจ้องมองนางนิ่ง ๆ

“ถ้าเจ้าไม่ได้คิดทำร้ายฉลองพระองค์ แล้วนำผงอันตรายเข้ามาในห้องเก็บอาภรณ์ทำไม”

เสี่ยวซิ่วอ้าปาก แต่กลับไม่มีคำตอบ

ตึ้ง!

[ภารกิจฉุกเฉินสำเร็จ!]

[เวลาที่ใช้: 01:15 นาที]

[ผลประเมิน: ระดับ SSS]

[คำอธิบาย: ตรวจพบผู้กระทำผิดก่อนเกิดความเสียหาย ปกป้องฉลองพระองค์และรักษาความปลอดภัยของงานถวายพระราชทาน]

[ได้รับรางวัล:

• สกิลเนตรสแกนพิษและสิ่งแปลกปลอม (ระดับ SR)

• แต้มวาสนา +45

•แต้มเสน่ห์ +20

•ความน่าเชื่อถือด้านเครื่องแต่งกาย +50]

หลิวเหมยผ่อนลมหายใจ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรต่อ เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังมาจากทางเดิน

จ้าวซ่างฝูก้าวเข้ามาพร้อมนางกำนัลคุมกฎสองคน สีหน้าของนางเคร่งขรึมเมื่อเห็นเสี่ยวซิ่วและถุงผ้าต้องสงสัย

หลิวเหมยรีบย่อกายคารวะ ก่อนรายงานตามข้อเท็จจริง โดยไม่ต้องรอให้ผู้อาวุโสเอ่ยปากถาม

“เรียนจ้าวซ่างฝู ผู้น้อยพบว่าเสี่ยวซิ่วมีท่าทีผิดปกติขณะอยู่ใกล้แท่นวางฉลองพระองค์ เมื่อเข้าไปห้ามจึงพบถุงผ้าบรรจุผงสบู่เข้มข้นผสมด่างซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ นางเกือบจะโรยผงดังกล่าวลงบนฉลองพระองค์แล้วเจ้าค่ะ”

จ้าวซ่างฝูเดินเข้าไปตรวจดูถุงผ้า ก่อนหันไปสั่งนางกำนัลคุมกฎ

“นำภาชนะมาปิดเก็บสิ่งนี้ไว้ ห้ามผู้ใดแตะต้องฉลองพระองค์จนกว่าจะตรวจสอบความปลอดภัยเรียบร้อย!”

จากนั้นนางจึงหันกลับมามองเสี่ยวซิ่ว ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าฉลองพระองค์ชุดนี้สำคัญเพียงใด หากเกิดความเสียหายระหว่างพิธี ไม่เพียงแต่พระสนมจะทรงได้รับความอับอาย สำนักพัสตราภรณ์ของเราก็ต้องรับผิดชอบด้วย!”

“จ้าวซ่างฝู โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเจ้าค่ะ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ...”

“หากเจ้าไม่ได้ตั้งใจ เหตุใดจึงมีผงอันตรายอยู่ในมือ”

เสี่ยวซิ่วพูดไม่ออก ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ จ้าวซ่างฝูหันไปสั่งการด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

“ควบคุมตัวนางไว้ก่อน แล้วส่งเรื่องให้ศาลอาญาสอบสวนโดยละเอียด ต้องสืบให้ได้ว่าผงนี้มาจากไหน และมีผู้ใดสั่งการอยู่เบื้องหลัง ห้ามลงโทษหรือปล่อยตัวนางโดยพลการจนกว่าคดีจะกระจ่าง!”

นางกำนัลคุมกฎรีบเข้าควบคุมตัวเสี่ยวซิ่ว

“ไม่นะ! ปล่อยข้า! พี่ฉู่อี้! ช่วยข้าด้วย!”

เสียงร้องของเสี่ยวซิ่วทำให้ทุกสายตาหันไปยังมุมห้อง

ฉู่อี้ยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น สีหน้าซีดเผือด ครั้นเห็นว่าทุกคนกำลังจ้องมองตนอยู่ นางก็รีบหลุบตาลง ทำทีเป็นไม่รู้เรื่อง

“ข้าไม่รู้ว่านางพูดถึงอะไร” ฉู่อี้รีบเอ่ย “ข้าเพียงมาช่วยจัดเตรียมอาภรณ์เท่านั้น”

หลิวเหมยไม่ได้กล่าวหาอีกฝ่ายโดยตรง เพียงมองฉู่อี้อย่างสงบนิ่ง

แม้ในยามปกติทั้งคู่จะค่อนข้างสนิทสนมกัน แต่ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะตัดสินว่าใครเป็นผู้บงการ

เมื่อเสี่ยวซิ่วถูกนำตัวออกไปแล้ว หลิวเหมยก็หันกลับมาตรวจฉลองพระองค์อีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอมตกค้างอยู่

จ้าวซ่างฝูมองนางด้วยแววตาชื่นชม

“หลิวเหมย เจ้าไม่เพียงมีฝีมือด้านการปักผ้า แต่ยังรอบคอบและมีไหวพริบ หากเจ้าปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ต่อให้แก้ไขภายหลังได้ ความเสียหายก็อาจเกินกว่าที่เราจะรับผิดชอบไหว”

“ผู้น้อยเพียงทำตามหน้าที่เจ้าค่ะ” หลิวเหมยตอบอย่างนอบน้อม “ฉลองพระองค์ของพระสนมเป็นสิ่งสำคัญ ผู้น้อยย่อมไม่อาจปล่อยให้ผู้ใดทำลายได้”

จ้าวซ่างฝูพยักหน้า ก่อนกำชับให้ทุกคนเพิ่มความเข้มงวดในการตรวจสอบอาภรณ์และสิ่งของที่นำเข้ามาในห้องเก็บผ้าอีกครั้ง