คำชมจากพระสนม

 

แสงอรุณลอดผ่านหน้าต่างไม้แกะสลัก ทิ้งเงาลวดลายอ่อนช้อยลงบนพื้นห้องรับรอง กลิ่นชาดอกกุหลาบหอมละมุนอบอวลไปทั่ว บรรยากาศวันนี้แตกต่างจากวันก่อนราวฟ้ากับเหว ไม่มีความตึงเครียดหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย

หลินฉางไจ้นั่งอยู่บนแท่นประทับบุนวม สวมอาภรณ์ผ้าไหมสีชมพูอ่อน ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามจังหวะการเคลื่อนไหว เผยให้เห็นลวดลายดอกเฟื่องฟ้าที่ไล่เฉดจากสีชมพูเข้มไปจนถึงชมพูอ่อน ประดับด้วยด้ายทองบางเบา

ไม่มีใครคาดคิดว่าอาภรณ์ที่เคยฉีกขาดจนแทบไม่อาจสวมใส่ได้ จะกลับมางดงามถึงเพียงนี้

เมื่อคืนในงานเลี้ยงพระราชทาน ฉลองพระองค์ผืนนี้กลายเป็นจุดสนใจของเหล่าพระสนมและขุนนางผู้ใหญ่ แม้แต่พระสนมกุ้ยเฟยยังตรัสถามถึงช่างผู้รังสรรค์ลวดลายอันประณีต ความอับอายที่เกือบเกิดขึ้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นความภาคภูมิใจอย่างที่หลินฉางไจ้ไม่เคยคาดหวังมาก่อน

“หลิวเหมย”

เสียงหวานเอ่ยเรียกหญิงสาวที่ยืนประคองถาดชาอยู่เบื้องหน้า

หลิวเหมยก้าวออกมาอย่างสำรวม วันนี้นางสวมอาภรณ์หรูฉวินสีสุภาพ ปักลายกล้วยไม้เรียบง่ายแต่ประณีต ท่าทางสงบนิ่งแตกต่างจากนางกำนัลทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด

“เมื่อคืนนี้ ฉลองพระองค์ของข้าได้รับคำชมไม่ขาดสาย แม้แต่พระสนมกุ้ยเฟยยังทรงสนพระทัยในลายปักดอกเฟื่องฟ้า” หลินฉางไจ้แย้มพระสรวล ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว “เจ้าช่วยกอบกู้หน้าตาของข้าไว้ ทั้งยังทำให้ข้าได้รับเกียรติต่อหน้าพระสนมชั้นสูง ข้าจะลืมความดีความชอบครั้งนี้ได้อย่างไร”

พระนางพยักหน้าให้นางกำนัลคนสนิท นางกำนัลผู้นั้นยกกล่องไม้แกะสลักลวดลายงดงามออกมาจากโต๊ะ ก่อนเดินตรงไปหาหลิวเหมย

“ในนี้มีเครื่องประดับเงินและทองคำ ถือเป็นรางวัลสำหรับฝีมือและสติปัญญาของเจ้า รับไว้เถิด”

 

ตึ้ง!

[ตรวจพบการได้รับคำชมเชยและรางวัลจากพระสนม]

[ภารกิจฉุกเฉิน: สะสมแต้มบารมี +30]

[เงื่อนไขภารกิจ: รับรางวัลด้วยความนอบน้อม และแสดงกิริยาสูงส่งต่อหน้าผู้ร่วมเหตุการณ์]

[ระยะเวลาจำกัด: 02:00 นาที]

[รางวัลเมื่อสำเร็จ:

• แต้มบารมีพระตำหนักชั้นใน +30 

• ปลดล็อกไอเทม [ด้ายไหมทองสวรรค์สะท้อนแสง (ระดับ SR)

• แต้มวาสนา +40

• แต้มเสน่ห์ +20

• ความสัมพันธ์กับหลินฉางไจ้เพิ่มเป็น (Lv.2: พันธมิตรแน่นแฟ้น)]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียแต้มบารมี และถูกมองว่าเย่อหยิ่งเมื่อได้รับรางวัล]

[01:58... 01:57...]

 

หลิวเหมยลอบถอนหายใจในใจ

มาอีกแล้วสินะ...

ระบบนี่ช่างเลือกเวลาได้เหมาะเจาะเหลือเกิน หากนางแสดงความดีใจออกนอกหน้าเกินไปก็อาจถูกมองว่าโลภ หากถ่อมตนจนเกินงามก็อาจกลายเป็นการปฏิเสธน้ำพระทัยของผู้มีพระคุณ

ในวังหลวง การรับรางวัลไม่ใช่เพียงการยื่นมือออกไปรับสิ่งของ แต่เป็นการแสดงให้ทุกคนเห็นว่านางรู้จักสถานะของตนเองมากเพียงใด

หลิวเหมยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ก่อนย่อกายคารวะอย่างงดงาม นางประสานมือรับกล่องไม้จากนางกำนัลคนสนิทด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ไม่แสดงความตื่นเต้นจนเกินควร

“หม่อมฉันขอบพระทัยในพระเมตตาของพระสนมเพคะ”

น้ำเสียงของนางนุ่มนวลแต่ชัดเจน

“ฉลองพระองค์ผืนนี้จะงดงามได้ ก็เพราะพระสิริโฉมและพระบารมีของพระสนมเป็นสำคัญ หม่อมฉันเพียงอาศัยความรู้เล็กน้อย ซ่อมแซมและเติมแต่งลวดลายตามหน้าที่เท่านั้น มิกล้ารับความดีความชอบไว้แต่ผู้เดียวเพคะ”

ถ้อยคำไม่กี่ประโยคกลับทำให้ห้องรับรองเงียบลงชั่วขณะ

หลินฉางไจ้มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ ส่วนจ้าวซ่างฝู หัวหน้าผู้ควบคุมสำนักพัสตราภรณ์ ก็อดพยักหน้าอย่างชื่นชมไม่ได้

เด็กคนนี้ไม่เพียงมีฝีมือ แต่ยังรู้จักวางตัว

 

ฉู่อี้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเหลือบมองกล่องไม้ในมือหลิวเหมย แววตาเผยความอิจฉาอย่างปิดไม่มิด นางกำนัลคนอื่น ๆ เองก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป บ้างชื่นชม บ้างริษยา และบางคนเริ่มมองหลิวเหมยด้วยความระแวดระวัง

เพียงชั่วข้ามคืน จากนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดที่ไม่มีใครสนใจ หลิวเหมยกลับกลายเป็นคนที่พระสนมเอ่ยชมต่อหน้าคนทั้งสำนัก

ตำแหน่งของนางในสายตาผู้คนย่อมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

ตึ้ง!

[ภารกิจฉุกเฉิน: สะสมแต้มบารมี +30 สำเร็จ!]

[ผลการประเมิน: ระดับ SSS]

[เหตุผล: แสดงความถ่อมตนได้อย่างเหมาะสม พร้อมสร้างความประทับใจแก่ผู้มีอำนาจและผู้ร่วมเหตุการณ์

[แต้มบารมีพระตำหนักชั้นใน +30]

[แต้มบารมีสะสม: 70 แต้ม[

[ปลดล็อกไอเทม: ด้ายไหมทองสวรรค์สะท้อนแสง (ระดับ SR)]

[แต้มวาสนา +40]

[แต้มเสน่ห์ +20]

[ความสัมพันธ์กับหลินฉางไจ้: Lv.2 พันธมิตรแน่นแฟ้น]

 

หลิวเหมยลอบยิ้มในใจ

'สำเร็จอีกหนึ่งขั้น'

แต่สิ่งที่เธอต้องการมากกว่าแต้มบารมี คือการมีผู้สนับสนุนในวังหลังเพิ่มขึ้นอีกคน อย่างน้อยหากวันใดมีผู้คิดเล่นงานเธอ หลินฉางไจ้ก็อาจเป็นเกราะกำบังชั้นแรกให้ได้

“ลุกขึ้นเถิด”

หลินฉางไจ้ตรัสพลางลุกจากแท่นประทับ พระนางเสด็จเข้ามาหาหลิวเหมย ก่อนจับมือของหญิงสาวไว้เบา ๆ

“เจ้าช่างเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูนัก มีฝีมือแต่ไม่โอ้อวด รู้จักกาลเทศะและยังมีความคิดรอบคอบ” พระนางทอดพระเนตรนางอย่างเมตตา “ต่อไปหากอยู่ในสำนักพัสตราภรณ์แล้วมีผู้ใดกลั่นแกล้ง หรือมีเรื่องไม่เป็นธรรมเกิดขึ้น เจ้าส่งข่าวมาบอกข้าได้ทุกเมื่อ”

หลิวเหมยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนยิ้มรับอย่างซาบซึ้ง

“พระเมตตาของพระสนม หม่อมฉันจะจดจำไว้เพคะ”

เธอไม่ได้กล่าวคำขอบคุณเกินจำเป็น เพราะรู้ดีว่าคำสัญญาในวังหลังมีน้ำหนักเพียงใด การที่พระสนมยินดีออกหน้าให้ ถือเป็นโอกาสอันล้ำค่าที่เธอต้องรักษาไว้ให้ดี

จ้าวซ่างฝูก้าวออกมาคำนับ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี

“เป็นพระกรุณาของพระสนมอย่างยิ่งเพคะ หม่อมฉันจะกำชับคนในสำนักให้ดูแลหลิวเหมยอย่างเหมาะสม และจะส่งเสริมให้นางได้ฝึกฝนงานปักชั้นสูง เพื่อสร้างประโยชน์แก่พระตำหนักต่อไปเพคะ”

“ดีมาก” หลินฉางไจ้พยักพระพักตร์ “หากมีผู้มีความสามารถ ก็จงสนับสนุน ข้าจะนำความดีความชอบของสำนักพัสตราภรณ์ไปกราบทูลฮองเฮาในโอกาสหน้า”

“น้อมรับพระบัญชาเพคะ!”

เหล่านางกำนัลต่างก้มหน้ารับคำพร้อมกัน

 

เมื่อการถวายงานสิ้นสุดลง หลิวเหมยจึงเดินออกจากห้องรับรองพร้อมกล่องไม้ในมือ ฝีเท้าของเธอยังคงสม่ำเสมอ ท่าทีไม่เปลี่ยนไปจากตอนเข้ามาแม้แต่น้อย

แต่ภายในใจกลับกำลังคำนวณเส้นทางข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

แต้มบารมีเพิ่มขึ้น ไอเทมใหม่ถูกปลดล็อก และเธอยังได้พันธมิตรที่พร้อมช่วยเหลืออีกหนึ่งคน

ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน

แต่ในวังหลังแห่งนี้ การโดดเด่นขึ้นแม้เพียงเล็กน้อย ย่อมหมายถึงการตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนมากขึ้นด้วยเช่นกัน

หลิวเหมยเหลือบมองเหล่านางกำนัลที่เดินตามหลัง ก่อนกระชับกล่องไม้ในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย

เธอรู้ดีว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะไม่มีใครมองนางเป็นเพียงนางกำนัลตัวเล็ก ๆ ที่ไร้ความสำคัญอีกแล้ว

และนั่นอาจเป็นทั้งโอกาส...

หรือจุดเริ่มต้นของปัญหาครั้งใหม่ก็เป็นได้