ANMELDEN“เออ! ฉันมันบ้าเองที่รักผู้ชายหน้าตายแบบคุณ เออ! พอกันที ไม่รักเชี่ยมันแล้ว ไอ้เรื่องที่พูด
“นางก็เหมือนกันค่ะ พูดคำไหนก็คำนั้นและนางก็มีเรื่องจะบอกด้วยค่ะ” “เรื่องอะไรฮึทูนหัว บอกหลังจากนี้ได้ไหม” เขาพูดพร้อมกับผละมือจากเอวสาวเจ้ามากอบกุมหน้าอกอวบอูมแล้วบีบเคล้นหนักหน่วงพร้อมกันทั้งสองเต้าและเล่นมือกับยอดอกแข็งตึงของนางด้วย “อ่า...เสียวนะคะ” “ก็ทำให้เสียว อื้ม...” แล้วเขาก็ก้มหน้าลงจูบเนินอกอวบ “ฟังก่อนได้ไหมคะแล้วค่อยต่อ” “ได้สิ ฟังอยู่ พูดมา” “แต่คุณดำทำนางเสียวอยู่” “อือ...งั้นหยุดมือก็ได้” เขาหยุดมือบีบบี้ขยี้ขยำยอดอกเธอแล้วก็เคลื่อนมือมาเชยคางมนสวยของคนตรงหน้าให้แหงนเงยขึ้นสบตาตนเอง “พ
“ลูกชายแม่เป็นเจ้าของบริษัท เป็นนายจ้างของหนูเอง อีกอย่างเรื่องที่เกิดขึ้นเรียกร้องเถอะนะ แม่อยากให้ลูกชายแม่แต่งงานมีหลานและแม่ก็ถูกใจหนูนางด้วย” “แต่...” จะให้เธอ ‘รัก’ คนที่ฉุดเธอเข้าพุ่มไม้ได้ยังไงกันล่ะ “เอาล่ะ ลองคิดดูนะ เป็นแฟนกันก่อนก็ได้ ลองคบกันก่อนนะลูก” “หนู...อือ...” แต่แล้วเธอก็พยักหน้ารับปากว่าจะลองเปิดใจมองอีกฝ่ายใหม่ เมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของคนแก่ นี่ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว เธอก็ตั้งครรภ์ลูกของดำ โดยที่ยังไม่ได้บอกเขา ยังคงปิดเป็นความลับกับคนเถื่อน และเธอก็ช่วยปิดบังตัวตนของเขาว่าเขาคือใคร เพราะดำยังคงไปทำงานก่อสร้างกับคนงานประจำ ทำทุกอย่างเหมือนเดิม ตอนนี้ใจของเธอก็เปิดกว้างขึ้นกว่าเดิมแล้ว จากมองเขาด้วยความเกลียดชังก็เปลี่ยนเป็นชื่นชมในความสามารถของเขา แม้ว่าเขาจะปาก
สาวใช้เดินนำหน้าเข้ามาในห้องรับประทานอาหารของบ้านหลังใหญ่ที่ไม่คุ้นเคยด้วยความสงสัย พอเข้ามาก็เห็นดำนั่งรออยู่ก่อนแล้วกับผู้หญิงมีอายุหนึ่งคนที่มองมาทางตนพร้อมส่งยิ้มเอ็นดูมาให้ตนเอง นางจึงยกมือไหว้ท่าน “สวัสดีค่ะ” “ไหว้พระเถอะหนูนาง นั่งเถอะลูก ทานไปคุยกันไป” นางรับไหว้นางแล้วก็เชิญชวน “ขอบคุณนะคะ” เธอไม่สงสัยว่าท่านรู้ชื่อตนเองได้ยังไง คงเป็นดำบอกท่านแน่นอน “นั่งสิ” ดำสั่งหญิงสาวเมื่อหญิงสาวเอาแต่ยืนขมวดคิ้วใช้ความคิด “คะ...ค่ะ” แล้วนางก็ดึงลากเก้าอี้ออกนั่งลง แล้วสาวใช้ก็ตักข้าวให้ เธอจึงยิ้มและเอ่ยขอบคุณสาวใช้ของบ้าน “หนูนางคงจะยังไม่รู้จักแม่ใช่ไหม แม่เป็นแม่ตาดำเอง แม่นิด เรียกแม่ว่าแม่นิดหรือแม่ก็ได
“อ่า...ไม่ไหวแล้ว ผมต้องการ อ่า...เสียว อื้ม...”ไม่ไหวแล้ว เขาลากลิ้นเลียตามเนินสวาทโหนกนูนจนเปียกแฉะด้วยน้ำลายและน้ำเสียวของหล่อนก็ไหลอาบเปื้อนตามต้นขาออกมา ปลายลิ้นสากก็ตวัดลากเลียดูดกลืนกินทุกหยาดหยดแล้วก็ลุกขึ้นจัดการปลดกระดุมกางเกงยีนตัวเก่าขาดๆ ของตนเองออกแล้วล้วงดึงเอ็นอุ่นร้อนออกมาด้านนอกกางเกง “อ่า...ดูสิ มันแข็งตั้งขนาดนี้แล้วให้หยุดได้ไงนาง อ่า...เสียวไม่ไหวแล้ว” เขาก้มโน้มหน้าพึมพำเป่ารดลมหายใจกับใบหน้าเปียกชื้นเหงื่อของหล่อนแล้วจับนางยกอุ้มขึ้นพิงผนังด้านหลัง แล้วอีกมือดันเรียวขาเล็กแยกกว้างออกแล้วออกคำสั่ง “ใช้ขาทั้งสองกอดผม แล้วผมจะพาไปสวรรค์” “ตะ...แต่ฉันปวดฉี่” เธอบอกเขา เพราะตอนนี้เริ่มกลั้นฉี่ไม่ไหวแล้ว “กลั้นไม่ไหวก็ปล่อยมันออกมา ผมไม่ถือ” เขาก้มหน้าไปเอ่ยข้างหูของเธอแล้วก็กัดงับติ่งหูคนตัวเล็กที่ตอนนี้ตวัดเรียวขาทั้งสองกอด
ค่ารักษา ค่าดูแล เขาจะจัดให้คุ้มกับราคาที่เขาจ่ายไปเลยคอยดู อยากหลบหน้านักใช่ไหม หลบได้หลบไป ถ้าคิดว่าจะหลบหนีเขาพ้น ดำมองดูคนตัวเล็กตลอดการทำงานระหว่างวัน คอยหาโอกาสประชิดตัวนาง แต่เธอก็ระวังตัวแจไม่ยอมห่างจากเพื่อนร่วมงาน แต่เขาไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะทำตัวติดเพื่อนร่วมงานได้ตลอด มันต้องมีโอกาสบ้างแหละ และแล้วโอกาสก็มาถึงเมื่อเห็นเธอแยกตัวออกไปทางห้องน้ำ ดำจึงวางมือจากลวดที่กำลังมัดอยู่นั้นเดินเร็วๆ ตามคนตัวเล็กไปให้ทัน ว้าย! นางร้องตกใจเมื่อถูกกระชากดึงจากด้านหลังเหวี่ยงเข้าห้องน้ำชาย ทางผ่านไปห้องน้ำผู้หญิง ปึก! “แกทำอะไรของแกเนี่ยนายดำ!” เธอร้องตะโกนถามเมื่อถูกฉุดดึงกระชากเข้าห้องน้ำชาย ดำปิดประตูล็อกห้องน้ำเรียบร้อยก็ไม่สนใจจะตอบคนตัวเล็ก เขาดันหล่อนเข้ามุมผนังห้องน้ำแล้วก็
“ตื่นแล้วเหรอ?” ดำปรือตาตื่นขึ้นแล้วขยี้ตามองดูคนตัวเล็กบนเตียงที่กำลังนั่งดื่มน้ำอยู่ อือ! เธอครางตอบเสียงแผ่ว “เป็นไง ปวดหัวอยู่ไหม” ดำลุกเดินมาเอามือแตะอังหน้าผากมนคนป่วยวัดอุณหภูมิดูว่ายังร้อนเหมือนก่อนหน้าไหม “ไม่ร้อนแล้วนี่” “ทำไมถึงพามาโรงพยาบาลและพักห้องพิเศษอีก ฉันไม่มีเงินจ่ายหรอกนะ” “ผัวจ่ายเอง” “แกเป็นแค่คนงานก่อสร้าง แบกปูน แบกไม้จะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าห้องหรูขนาดนี้” “ดูถูกกันเกินไปแล้วคนสวย อีกอย่างเงินแค่นี้เองน่า นอนพักเถอะ ว่าแต่อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวไปหามาให้กิน” “ไม่!&







