Share

ตอนที่ 7 ใครบางคน (1/4)

last update Last Updated: 2026-01-04 00:05:25

“สบายดีมั้ยราม” รามินทร์จ้องหน้าแขกผู้มาเยือนที่บัดนี้มีเพียงประตูรั้วอัลลอยด์กางกั้นระหว่างกัน

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าควรตอบคำถามนี้ว่าอย่างไร ในเมื่อ ‘ความสบายดี’ ของเขายังคงมีคนถามเป็นตัวแปรอย่างที่เคยเป็นมาเสมอ ประกอบกับหลายวันมานี้มีเรื่องให้ขบคิดถึงขั้นเก็บไปฝันบ่อย ๆ ชีวิตเขาจึงห่างไกลจากคำว่าสบายดีอยู่พอสมควร

“ก็…เรื่อย ๆ” เป็นคำตอบที่ดูกลาง ๆ ที่สุดเท่าที่เขาคิดออกในเวลานี้ “ซินล่ะ” ใบหน้าอีกฝ่ายยังคงแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางชั้นดี แลดูสวยที่สุดในสายตาเขาไม่เคยเปลี่ยน

“ไม่ค่อยดีเท่าไหร่” แปลว่าเธอก็ไม่ได้สบายดีเหมือนกันสินะ

“มาหาเรามีไรรึเปล่า” เจ้าของบ้านเน้นสรรพนามแทนตัวเองว่า ‘เรา’ อย่างที่ปกติไม่เคยใช้เลยตั้งแต่คบกันมา รามินทร์ยิ้มขื่นกับการกระทำแสนงี่เง่านั่น ด้วยการแสร้งทำตัว ‘ห่างเหิน’ กับเธอดูสักครั้ง เพียงเพราะอยากรู้ว่าเธอจะมีท่าทีต่อมันอย่างไร

“คิดถึง” คิดถึงเหมือนกัน ชายหนุ่มได้แต่ขอบคุณตัวเองที่ไม่ปากไวเท่าใจคิด

“ครับ” รามินทร์ทำทีเป็นตอบรับอย่าง ‘เฉยเมย’ ทั้งที่ข้างในลุ้นใจจะขาดว่า คิดถึงแล้วยังไงต่อล่ะซิน ชายหนุ่มแอบหวังให้สินิทธาตื๊อเขาอีกสักนิด ง้อเขาอีกสักห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 14 คนแปลกหน้า (5/5)

    กว่าจะฝ่ารถติดมาถึงบ้านของเพื่อนสนิทได้ก็ปาเข้าไปดึกดื่นค่อนคืน จนลูกชายคนกลางถึงขั้นต้องโทร. ตาม“(คุณแม่หนีเที่ยวเหรอครับ ป๋าฝากถาม)” รังรองระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อได้ยินสามีเอ็ดลูกชายดังเข้ามาในสายว่า ‘เอ้า ไอ้ลูกคนนี้นี่มาโยนให้ป๋าซะงั้น’“ขอบใจมากนะรอง รบกวนซะดึกเลย” ผานิตเอ่ยกับเพื่อนสนิทเบา ๆ“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง” รังรองส่ายหน้าพร้อมกับหันไปรับไหว้หญิงสาวอีกคนที่นั่งรถกลับมาด้วยกัน“หายไว ๆ นะลูก” เพื่อนของผานิตอวยพร ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนป่วยเป็นอะไร หากรังรองก็ไม่คิดจะละลาบละล้วง แค่ทำหน้าที่ขับรถส่งเพื่อนให้ถึงจุดหมายเท่านั้น“ขอบคุณคุณรังรองมากนะคะ” สองมือของมนสิชายกมือพนมไหว้เจ้าของรถอีกเป็นรอบที่เท่าไรไม่รู้ตั้งแต่เจอกันไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา“คุณเคินอะไรกัน เรียกป้าเหมือนที่เรียกป้าผาก็ได้” รังรองท้วงขึ้นอย่างไม่ถือตัว“ค่ะ” คนเด็กสุดในรถเอ่ย ก่อนขยับตัวลงจากรถไปอย่างระมัดระวัง เนื่องจากยังมีอาการเวียนศีรษะอยู่บ้าง“(คุณแม่คุยกับใครครับ)” ลูกชายคนกลางที่คาสายอยู่ ถามกับมารดาเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยดังแว่วเข้ามา“หลานป้าผาไงลูก จำป้าผาได้มั้ย” คนปลาย

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 14 คนแปลกหน้า (4/5)

    “หนูคงแปลกใจใช่มั้ย” ผานิตขยับเข้าใกล้คนป่วยอีกนิด “…ที่เห็นป้า” ความกังวลพาดผ่านนัยน์ตาของคนที่ผ่านโลกมามากกว่าครึ่งร้อย หญิงสูงวัยทาบมือตนเองกับหลังมือของมนสิชา หวังส่งผ่านความห่วงใยไปถึงคนเด็กกว่า อย่างน้อยท่านก็มองหญิงสาวตรงหน้าไม่ต่างจากลูกหลานคนหนึ่ง“…” มนสิชาจนในคำพูด เท่าที่สมองเบลอ ๆ ของเธอยังพอจะปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ มันดูประจวบเหมาะเกินกว่าจะเป็นแค่ ‘ความบังเอิญ’ ที่ผานิตกับเลขาฯ และเพื่อนสนิทของท่านได้มาเจอกับเธอในสถานที่แห่งนี้“อันที่จริงป้ารู้อยู่แล้วว่าหนูจะกลับมา เฟิงเขาฝากฝังให้ป้าช่วยดูว่าหนูถึงเมืองไทยเรียบร้อยดีรึยัง” มนสิชาไม่นึกโกรธสักนิดที่ได้ยินเช่นนั้น มีแต่จะเต็มตื้นไปด้วยคำขอบคุณในความเอื้อเฟื้อที่หลี่เฟิงมีให้เธอเสมอ หากว่าเมื่อครู่เธอฟื้นขึ้นมาโดยไม่มีแม้แต่คนคุ้นเคยคงทุกข์ใจยิ่งกว่า“หนู…ขอบคุณนะคะ…” หญิงสาวกล่าวเสียงเครือได้ไม่กี่คำก็ต้องหยุดลง ด้วยปวดแปลบไปทั้งอกใจจนไม่อาจเปล่งวาจา เพียงความเมตตาที่อีกฝ่ายยื่นมือมาคว้าเธอไว้ ขณะกำลังจมดิ่งลงในช่วงเวลาแห่งความมืดมิด กลับมีค่ายิ่งกว่าข้าวของเงินทองอย่างเทียบกันไม่ติดมนสิชาถูกความเครียดขรึมก

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 14 คนแปลกหน้า (3/5)

    ปาณชีวาผลักประตูเดินเข้ามาด้านในคลินิกด้วยท่วงท่าสงบ ทั้งที่ภายในสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ พื้นที่สีขาวสะอาดสะอ้าน ด้านหน้ามีพนักงานต้อนรับสองคนกำลังส่งยิ้มมาให้อย่างสุภาพ แต่แล้ว“คุณคะ! คุณ! ได้ยินฉั– ว้าย!!” เลขาฯ ของผานิตที่ล็อกเป้าหมายไว้กับคนเดินนำเข้ามาก่อนแล้ว รีบพุ่งตัวตามเสียงหวีดร้องนั้นไปอย่างรวดเร็วกระทั่งหน่วยตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ เมื่อภาพในกรอบสายตาเธอตอนนี้คือร่างของมนสิชาในสภาพอ่อนปวกเปียก กำลังฟุบลงกับบ่าของพนักงานคนหนึ่งที่สังเกตเห็นความผิดปกติของหล่อนเข้าพอดีพนักงานอีกคนรีบปรี่เข้ามากันคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องให้ออกห่างรวมทั้งปาณชีวาด้วย ทว่า“ฉันเป็นญาติกับเธอค่ะ” เลขาสาวแอบอ้างทั้งยังสำทับเพิ่มเติมความน่าเชื่อถือไปอีกว่า “ไม่รู้เพลียเพราะนั่งเครื่องนานไปรึเปล่า พอดีเธอเพิ่งบินกลับจากฮ่องกงน่ะค่ะ” เพียงเท่านั้นปาณชีวาก็สามารถเข้าถึงตัวคนที่เพิ่งเป็นลมได้ในฐานะ ‘ญาติ’ ของเจ้าตัว•ล่วงเข้าสู่ช่วงหัวค่ำ มนสิชาที่ได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงผู้ป่วยของทางคลินิก นอกจากพยาบาลที่แวะเข้ามาดูอาการเธอแล้ว ยังมีหญิงสาวอีกคนที่เธอไม่เคยเห

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 14 คนแปลกหน้า (2/5)

    ถัดจากนั้นไม่กี่ช่วงถนนรถทั้งสองคันที่ขับตามกันมาก็จอดสนิทที่หน้าโรงแรมสามดาวแห่งหนึ่ง ปาณชีวาตัดสินใจว่าจะตามมนสิชาเข้าไปในโรงแรมแห่งนั้นด้วย โดยฝากให้ประดิษฐ์ช่วยดูลาดเลาแถว ๆ ด้านหน้าที่พักไว้อีกทางเผื่อมีเหตุให้คลาดกันเห็นหญิงสาวร่างเล็กคว้าเป้จากเบาะนั่งออกมาสะพายไว้บนบ่า ก่อนจะปิดประตูรถตามหลัง และหมุนเท้าตรงไปยังประตูทางเข้าของตึกสี่ชั้นตรงหน้า ปาณชีวาก็ไม่รั้งรอให้เสียเวลา อย่างน้อยไปให้ทันตอนอีกฝ่ายเช็กอินเผื่อจะได้รู้ว่าหล่อนพักชั้นไหนก็ยังดีเลขาฯ ของผานิตแฝงตัวเข้าไปในคราบผู้เข้าพักเช่นเดียวกับมนสิชาเพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกต เลยทำให้เธอสืบทราบได้ว่าอีกฝ่ายพักอยู่ห้องไหน จากนั้นเธอก็จงใจจองห้องพักบนชั้นเดียวกันปาณชีวาต่อสายหาเจ้านายอีกครั้ง ขณะหันไปปิดประตูห้องที่จองได้เมื่อครู่ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับห้องของมนสิชาพอดิบพอดี หน่วยตาเรียวรีแนบกับช่องตาแมวหลังบานประตูเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรบดบังทัศนวิสัยตรงหน้า“(ได้เรื่องมั้ยปูเป้)” สัญญาณรอสายดังขึ้นเพียงไม่กี่วินาที ผานิตก็ตอบรับทันควันราวกับรออยู่“ค่ะ คุณม่อนเข้าพักที่โรงแรมxxค่ะ เป้ตามเธอมา เราอยู่ห้องตรงข้ามกันนี่เ

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 14 คนแปลกหน้า (1/5)

    ปาณชีวาแยกกับเจ้านายที่สนามบิน โดยผานิตให้เลขาฯ ส่วนตัวกับคนขับรถตามมนสิชาไป ส่วนตัวเองโทร. หาเพื่อนสนิทที่นัดทานมื้อเย็นด้วยกันให้ช่วยส่งคนมารับนางตอนนี้แทนบ่ายคล้อยรถของปาณชีวาก็มาหยุดตรงหน้าคลินิกเอกชนแห่งหนึ่ง เยื้องกันกับรถแท็กซี่คันที่มนสิชานั่งมาจากสนามบิน เลขาฯ สาวเงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อขนาดใหญ่แล้วให้สังหรณ์ใจแปลก ๆก่อนจะย้ายสายตากลับมาที่คนในรถคันข้าง ๆ อีกครั้ง โชคดีที่กระจกรถคันดังกล่าวไม่ได้ติดฟิล์มทึบ จึงพอจะสอดส่องท่าทีของผู้หญิงคนนั้นได้ถนัด“คุณผาบอกว่าคุณม่อนท้องอยู่ใช่มั้ยคะ” ปาณชีวาตัดสินใจโทร. ถามเจ้านายอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เมื่อเธอเพิ่งขอให้คนของผานิตช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับคลินิกแห่งนี้ให้ และพบว่าที่นี่เป็นคลินิกเวชกรรมวางแผนครอบครัว หากมนสิชาท้องอยู่ ก็มีความเป็นไปได้ที่หล่อนจะแวะมาที่นี่เพื่อ ‘ฝากครรภ์’ หรืออะไรเทือกนั้นแต่หากหญิงสาวไม่ได้มาเพื่อการนั้นล่ะ เพราะคลินิกดังกล่าวได้เปิดเป็นสถานบริการยุติการตั้งครรภ์อย่างถูกกฎหมายด้วยเช่นกัน ปาณชีวาที่พอจะรับรู้ปมปัญหาของฝ่ายนั้นมาบ้างแล้วจากผานิตจึงอดตงิดใจไม่ได้“(มีอะไรเหรอปูเป้)” แผนที่ตั้ง รวมทั้งรูปถ่ายหน้า

  • รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน   ตอนที่ 13 ไม่มีใคร (4/4)

    จากที่ตั้งใจแค่จะ ‘แวะ’ เข้ามาที่ร้านเพื่อดูความเรียบร้อยตามที่สั่งงานเอาไว้ในขณะที่ยังนอนรักษาตัวอยู่ โดยคิดว่าคงใช้เวลาไม่นานก็กลับออกไป ทว่าพอเจอแบบนี้เข้าไป หลี่เฟิงจึงตัดสินใจหมกตัวอยู่ที่นั่นต่อยาว ๆRrrrr Rrrrr“ว่าไงครับป้าโจว” หลี่เฟิงแปลกใจเล็กน้อยที่แม่บ้านโทรศัทท์หาเขาในเวลานี้“(คุณอ้อนกำลังจะออกไปรับคุณแม่ของเธอที่สนามบินค่ะ)” ชายหนุ่มเพิ่งรู้ในนาทีนั้นเองว่าแม่ยายของเขามาที่นี่ ทำไมอรนุชไม่เห็นบอกกล่าวอะไรเขาเลย“(…ดูเหมือนคุณอ้อนจะให้แม่เธอมาช่วยจัดการเรื่องคุณม่อนน่ะค่ะ)” โจวบังเอิญไปได้ยินเข้าพอดีตอนที่อรนุชโทร. หามารดา หากก็ไม่มั่นใจนักว่า ‘จัดการ’ ในความหมายของอรนุชนั้นแฝงความนัยอะไรไว้หรือไม่ แต่ดูจากความสัมพันธ์ของสองพี่น้องในเวลานี้ ทำให้โจวไม่อาจคิดไปในทางที่ดีได้เลย“ป้าโจวช่วยไปเป็นเพื่อนเมียผมทีได้มั้ยครับ” ไม่ใช่แค่แม่บ้านคนสนิทที่รับรู้ได้ถึงบรรยากาศอึมครึมระหว่างอรนุชกับมนสิชา หลี่เฟิงเองก็สัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างด้วยเช่นกันบางทีเขาก็อยากให้มันเป็นแค่การคิดมากไปเอง กระนั้นปากอิ่มกลับสั่งการกับพี่เลี้ยงไปแล้ว ว่าให้ช่วยจับตาดูความเคลื่อนไหวของ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status