Encounter 3

“.....................”

“อะไรล่ะ ไปไม่ได้หรอ? ”ฉันถามเรียวอิจิ

“อืม เปล่านี่”เขาพูดแค่นั้น แล้วขับรถไปเรื่อย ๆ เราสองคนนั่งรถไปอย่างเงียบ ๆ ไม่นานก็ถึงจุดหมายปลายทาง เมื่อเรียวจอดรถ ฉันค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินลงจากรถอย่างช้า ๆ มองซ้ายมองขวา สำรวจสถานที่ที่เรียวพาฉันมา นี่มันไม่ใช่ทะเลนิ เขาจอดห้างแห่งหนึ่งในเมืองชลบุรี พระเจ้านี่เขาพาฉันมาทำอะไรเนี่ย?

“มิกะ”

“...”

“มานี่ ฉันจะพาเธอไปซื้อของ” เรียวพูดขึ้นพร้อมกับเดินมาจับมือฉัน และจูงฉันเดินออกจากรถ

“ซื้ออะไรหรอ? ” ฉันถามด้วยความสงสัย

“ฉันพึ่งพาเธอมาจากมหาลัย แล้วก็ขับรถมาที่นี่ เธอคิดว่า เธอเอาอะไรมาบ้างล่ะ? ” เรียวถาม

“ก็จริง ฉันมานี่ฉันก็ไม่ได้พกอะไรมาด้วย นอกจากชุดที่ใส่อยู่ตอนนี้กับหนังสือเรียน” ฉันคิดในใจ

“ดะ เดี๋ยวๆ ” ฉันพูดขึ้นก่อนจะเดิน

“มีอะไร”

“คือ มะ...มือ ของนายน่ะ ช่วยปล่อยฉัน กะ...ก่อน จะได้ไหม? ” ฉันถามเรียว

“ไม่” เรียวตอบมาสั้น ๆ พร้อมกับพาฉันเดินเข้าห้าง

[TALK-RYOICH]

“ชุดนี้ก็สวยนะคะคุณลูกค้า” พนักงานคนนึงพูดขึ้น

“ตะ...แต่...ฉะ...ฉันว่ามันโป๊ไปหน่อยนะคะ” มิกะแย้งขึ้น

“ไม่โป๊หรอกค่ะ ดิฉันว่าคุณลูกค้าใส่แล้วจะต้องสวยแน่ๆ เลยค่ะ รับรองว่าเกิดค่ะ”พนักงานพูดขึ้น

“ผมคิดว่าเอาชุดนี้แหละครับ แล้วก็เอาชุดตรงนั้นให้ด้วยนะครับ” ผมบอกกับพนักงาน

“ลูกค้าตาถึงมากเลยนะคะ ชุดนั้นขายดีมากค่ะ” พนักงานพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปหยิบให้ผม

“ระ เรียว ฉันคิดว่านายซื้อเยอะไปแล้วนะ” มิกะบอกผม ในสายตาผมคิดว่าเสื้อผ้าแค่นี้คงไม่ทำให้ขนหน้าแข้งผมร่วงหรอกครับ

“คิดเงินด้วยนะครับ แล้วก็ขอชุดว่ายน้ำตรงนั้นด้วยนะครับ เอาทุกชุดเลย” ผมพูดขึ้นพร้อมกับยื่นบัตรเครดิตให้พนักงาน หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จ ผมก็ถือถุงเสื้อผ้าให้มิกะ พร้อมกับพาเธอเดินไปร้านต่อไป แน่นอนครับว่าเป็นร้านเครื่องสำอาง ทุกคนอาจจะสงสัยใช่ไหมครับว่าทำไมผมถึงรู้เรื่องจุกจิกของผู้หญิงแบบนี้ ก็เพราะว่าแม่ของผมเธอชอบพาผมไปห้างด้วยบ่อย ๆ แน่นอนครับผมโดนเธอจับแต่งหญิงด้วย นั้นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ผมหนีไปเรียนต่างประเทศครับ แต่เธอก็ไม่วายตามผมไปพร้อมกับตาแก่ เอ๊ย! พ่อผมทุกครั้งที่ไปเยี่ยมผม มันเลยทำให้ผมพอจะรู้อะไรที่จำเป็นต่อผู้หญิงบ้างครับ

“เธออยากซื้ออะไรอีกไหม” ผมถาม

“ไม่หรอก แค่นี้ก็เยอะแล้ว พอแล้วแหละ” มิกะเธอตอบผมพร้อมกับเก็บของเข้ารถ จากนั้นเธอก็เดินขึ้นรถไปนั่ง ผมก็เดินขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับ พร้อมกับมือไปบิดกุญแจรถ แล้วออกเดินทางต่อ.....

ฟี้~

เสียงเล็กๆ ลอยมา ผมหันหน้ามามองคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของรถ มิกะ! เธอนอนหลับ หลับบนรถที่คนพึ่งจะรู้จักกันแค่ไม่กี่วันเนี่ยนะ เธอบ้าหรือเปล่า!!! ที่จริงผมก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรเธออยู่แล้วหรอกครับ แค่ไม่ชินที่มีผู้หญิงนอกจากแม่ของผมมานั่งข้าง ๆ ก็เท่านั้น มอง ๆ ไป ในสายตาของผม มิกะเธอก็จัดว่าเป็นผู้หญิงที่น่ารักคนนึง ต่อให้เธอไม่ต้องใช้เครื่องสำอาง เธอก็มีใบหน้าที่สวยใสเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แถมยังมีหน้าอกกับบั้นท้ายที่มันขัดกับร่างกาย แน่นอนครับมันไม่ได้ขัดตาผมหรอก มันออกจะเป็นข้อดีสำหรับผมด้วยซ้ำไป เธอจัดว่าตรงสเป๊กของผมเลยล่ะ ต้องขอบคุณตาแก่ เอ๊ย! พ่อของผมที่จัดหาผู้หญิงในสเป๊กมาให้ แต่ผมจะทำยังไงถึงจะได้ครอบครองเธอ ที่จริงก็ได้ครอบครองตัวอยู่แล้ว แต่ถ้าอยากได้ใจของเธอด้วยผมจะต้องทำแบบไหนดีล่ะ? ทุกคนอาจจะสงสัยนะครับว่าทำไมผมถึงคิดแบบนั้น ก็ผมจีบสาวไม่เป็นไงครับ ถ้าผมอยากได้หญิงแค่กระดิกนิ้ว ผู้หญิงก็วิ่งมาเป็นพรวนให้ผมเลือกอยู่แล้วครับ (พระเอกหลงตัวเองจริง ๆ)

ซ่า ซ่า ~

เสียงทะเลลอยมาจากไกล ๆ ผมคิดว่าน่าจะใกล้ถึงทะเลแล้วครับ และผมจะจีบว่าที่เมียตัวเองครับ

[TALK-MIKA]

“อืม~” ฉันลืมตาขึ้นมา มองออกไปนอกหน้าต่างของรถคนหรูที่นั่งอยู่ ก็พบว่าทะเล มันสวยเหลือเกิน คลื่นที่ค่อย ๆ พัดขึ้นมาบนหาดทราย พร้อมกับมีนกนางนวลบินผ่านหลังคาของรถที่ฉันนั่งอยู่ พร้อมกับส่งเสียงร้อง จิ๊บ ๆ จิ๊บบ้าอะไรล่ะ นี่ฉันอยู่ไหนเนี่ย จริง ๆ ก็รู้ว่าอยู่ทะเลอ่ะนะ แต่ฉันโดนทำอะไรไหมเนี่ย!!! ฉันคิดในใจพร้อมกับเอามือจับตามร่างกายของตัวเอง

“สบายใจได้ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอ”เรียวอิจิพูดขึ้น

“แน่ใจนะ นายยังไม่ได้ทำอะไรฉัน”

“......”

“แล้วเรากำลังจะไปไหน? ”

“........” เรียวอิจินายจะเงียบใส่ฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันเริ่มหงุดหงิด มือของฉันกำแน่น พร้อมออกตัวไปลงที่หน้าของเขา แต่ถ้าฉันชกเรียวอิจิ รถอาจจะเกิดอุบัติเหตุ เพราะงั้นฉันต้องใจเย็น ๆ หายใจเข้าหายใจออกช้า ๆ

“บ้านพัก” เร๊ยวอิจิพูดขึ้น

“........”

“บ้านที่เราสองคนจะอยู่ด้วยกันตลอดวันหยุดยาวนี้ไง” เรียวอิจิพูดต่อ

ไม่นานเรียวอิจิก็เลี้ยวรถเข้าบ้านพักที่เรียวอิจิบอก ฉันมองไปที่ตัวบ้านมันก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย แต่อยู่ติดทะเล มองผ่านหน้าต่างกระจกของรถยังมองเห็นทะเล วิวทะเลมันสวยมาก รอบบ้านก็มีดอกไม้อยู่รอบ ๆ

“ลงมาสิ” เรียวอิจิบอกฉันหลังจากจอดรถ

“อื้อ” ฉันตอบพร้อมกับยื่นมือไปจะหยิบของ

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันถือเข้าไปให้เธอเอง” เรียวอิจิบอก

“......”

“เธอเข้าบ้านเถอะ” เรียวอิจิพูดต่อ

“ก็ได้ งั้นฉันขอเดินสำรวจบ้านได้ไหม? ” ฉันถาม

“ได้สิ นี่ก็เป็นบ้านของเธอเหมือนกัน” เรียวอิจิบอกพร้อมกับถือของพะรุงพะรังเดินเข้าบ้าน ฉันก็เดินตามเรียวอิจิเข้าบ้าน แต่ไม่ได้เดินตามเขาไป ฉันเดินสำรวจรอบ ๆ บ้าน เดินไปสักพักฉันก็เจอทะเล มันสวยมาก บรรยากาศก็ดี เสียงของคลื่นกระทบกับฝั่ง กับเสียงลมที่มาพร้อมเสียงของนกนางนวล มันช่วงลงตัวกันดีจริง ๆ ฉันค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินไปบนหาดทราย แต่ ................

“.......” ฉันตกใจ แต่ไม่ได้สงเสียงร้องอะไรออกมา เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะว่า อยู่ ๆ ร่างของฉันก็ลอยขึ้น เพราะกับกำลังมุ่งหน้าไปที่ทะเล

“มิกะ เห็นเธอตัวเล็กแบบนี้ก็หนักอยู่นะ”

“นาย มีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันอ้วน” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับขยับมือไปที่หน้าของเรียวอิจิ

เพียะ!!!

“ฉันเจ็บนะมิกะ”

“ถ้าเจ็บก็ปล่อยฉะนลงเดี่ยวนี้”ฉันสั่งเรียวอิจิ

“ปล่อยก็ได้ แต่ปล่อยลงทะเลนะ”เรียวอิจิขู่ฉัน

“ไม่เอา ไม่เอา อย่าปล่อยฉันลงทะเลนะ”

“ทำไมล่ะ”

“ฉะ ฉันว่ายน้ำไม่เป็น”