เริ่มต้นใหม่

"ฉันถอดเอง" น้ำเสียงแหบพร่าของเขาที่กระซิบอยู่ข้างใบหูทำเอาสติสัมปชัญญะของฉันกระเจิดกระเจิงไปจนหมดสิ้น ดวงตาคมกริบของเรียวที่ทอดมองมาในตอนนี้ไม่ได้มีความเยือกเย็นหรือสงบนิ่งเหมือนอย่างเคย มันเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาที่ถูกกักเก็บเอาไว้มาเนิ่นนาน และตอนนี้... มันกำลังจะแผดเผาฉันให้หลอมละลายคามือของเขา

ฉันเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ถึงปลายนิ้วร้อนผ่าวที่ค่อยๆ เกี่ยวสายเดี่ยวชุดนอนสีชมพูตัวโปรดของฉันให้เลื่อนหลุดออกจากหัวไหล่มนอย่างเชื่องช้า สัมผัสของเขามันชวนให้วาบหวิวเสียจนฉันต้องเผลอจิกปลายเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

ผ้าซาตินเนื้อนุ่มลื่นไหลผ่านผิวหนังของฉันลงไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นลาดไหล่และเนินอกที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการหายใจที่ไม่ปกติ อากาศจากเครื่องปรับอากาศที่ตั้งไว้ 25 องศาปะทะเข้ากับผิวกายที่เปลือยเปล่าจนฉันเผลอสะดุ้งเล็กน้อย แต่ความหนาวเย็นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความร้อนรุ่มในวินาทีต่อมา เมื่อฝ่ามือใหญ่ของเรียวทาบทับลงมาบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉัน ออกแรงรั้งเพียงนิดเดียว ร่างของฉันก็ถลำลึกเข้าไปแนบชิดกับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา

"ระ... เรียว..." ฉันครางชื่อเขาด้วยเสียงที่สั่นพร่า พยายามจะหาเสียงของตัวเองให้เจอ แต่ดูเหมือนว่าก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายมันจะเต้นแรงจนสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงใบหน้าให้ร้อนผ่าวไปหมด

"ไม่ต้องกลัวนะ..." เขากระซิบตอบกลับมา เสียงของเขานุ่มนวลและอ่อนโยนขัดกับแววตาที่กำลังหิวกระหาย ปลายนิ้วโป้งของเขาเกลี่ยไล้เบาๆ ที่พวงแก้มของฉันที่ตอนนี้คงจะแดงก่ำไปถึงใบหู "ฉันจะอ่อนโยนกับเธอ... ฉันสัญญา"

สิ้นคำสัญญานั้น ริมฝีปากหยักลึกก็เคลื่อนเข้ามาทาบทับลงบนริมฝีปากของฉันอย่างนุ่มนวลในคราวแรก มันเป็นการสัมผัสที่เชื่องช้า อ้อยอิ่ง ราวกับเขากำลังซึมซับความหอมหวานและขออนุญาตล่วงล้ำเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน ฉันหลับตาลงอย่างยอมจำนน เผยอปากขึ้นเล็กน้อยเพื่อตอบรับจังหวะที่เขามอบให้

และนั่นคือฟางเส้นสุดท้าย...

เมื่อฉันตอบรับ เรียวก็ไม่รั้งรออีกต่อไป จากจังหวะที่นุ่มนวลแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น เรียวสอดมือข้างหนึ่งเข้ามาท้ายทอยของฉันเพื่อปรับองศาใบหน้าให้รับจูบของเขาได้ถนัดขึ้น ส่วนมืออีกข้างก็ยังคงลูบไล้แผ่นหลังของฉัน ปลุกปั่นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เรียวดูเชี่ยวชาญมากราวกับเขาทำมานับครั้งไม่ถ้วน และในตอนนี้ เขาก็กำลังทำให้ฉันแทบจะขาดใจตายด้วยรสจูบที่ดุดันและอ่อนโยนไปพร้อมๆ กัน

กลิ่นหอมของสบู่ที่ผสมผสานกับกลิ่นโคโลญจน์จางๆ ประจำตัวของเขาลอยเตะจมูก มันเป็นกลิ่นที่ฉันเริ่มคุ้นเคย กลิ่นที่ทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยเสมอเวลาที่ได้อยู่ใกล้ และในตอนนี้กลิ่นนี้กลับทำหน้าที่เป็นเหมือนยาปลุกกำหนัดที่ทำให้สติของฉันพร่ามัว ฉันเผลอยกแขนทั้งสองข้างขึ้นคล้องคอเขา รั้งตัวเขาให้ลงมาแนบชิดมากยิ่งขึ้น สอดสายนิ้วเข้าไปในกลุ่มผมสีเข้มที่นุ่มสลวยของเขาอย่างลืมตัว

"อืม..." เสียงครางต่ำๆ ในลำคอของเรียวบ่งบอกถึงความพึงพอใจเมื่อฉันตอบสนองสัมผัสของเขา เขาผละริมฝีปากออกไปเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อให้เราทั้งคู่ได้กอบโกยอากาศหายใจ ก่อนจะก้มลงมาฉกชิมความหวานจากริมฝีปากของฉันอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับคนพาลที่ไม่รู้จักพอ

เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่อาจรู้ได้ รู้ตัวอีกที แผ่นหลังของฉันก็สัมผัสเข้ากับความนุ่มของฟูกเตียงขนาดคิงไซส์เสียแล้ว เรียวตามลงมาคร่อมทับอยู่ด้านบน แขนแกร่งทั้งสองข้างยันที่นอนเอาไว้เพื่อไม่ให้น้ำหนักตัวทั้งหมดโถมลงมาทับฉัน แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงมาตกกระทบใบหน้าหล่อเหลาของเขา ทำให้ฉันได้เห็นหยาดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามไรผมและสันกรามที่ขบเข้าหากันแน่น

ดวงตาของเราประสานกันนิ่งนาน ในแววตาของเขาไม่มีความลังเลหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความต้องการที่อัดแน่นและปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟที่รอการระเบิด

"เธอสวยมาก..." เขาเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สายตาของเขากวาดมองไล่ตั้งแต่ใบหน้า ลำคอ ลงมาถึงลาดไหล่ที่ไร้สิ่งปกปิด สายตานั้นร้อนแรงเสียจนฉันรู้สึกเหมือนผิวหนังบริเวณที่เขาจดจ้องกำลังจะไหม้เกรียม

"อย่ามองนะ..." ฉันยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองด้วยความเขินอาย รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวจนแทบจะระเบิด ทว่าเรียวกลับจับข้อมือทั้งสองข้างของฉันออกอย่างนุ่มนวล แล้วกดมันลงกับที่นอนเหนือศีรษะของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว

"ทำไมล่ะ? ฉันอยากมองเธอ... อยากมองทุกอย่างที่เป็นของฉัน" คำพูดแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของที่หลุดออกมาจากปากของเขาทำให้หัวใจของฉันกระตุกวูบ มันเต็มไปด้วยความหนักแน่นและจริงจังจนฉันปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉันเองก็รู้สึกดีใจแค่ไหนที่ได้ยินมัน

เขาโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง คราวนี้เป้าหมายไม่ใช่ริมฝีปาก แต่เป็นซอกคอขาวเนียนของฉัน ปลายจมูกโด่งรั้นซุกไซ้ไปตามลำคอ สูดดมความหอมจากผิวกายของฉันอย่างตะกละตะกลาม ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจัดจะพรมจูบไปทั่ว หนวดเคราสากๆ ที่เพิ่งขึ้นอ่อนๆ เสียดสีกับผิวของฉันทำให้เกิดความรู้สึกจั๊กจี้และซ่านหวิวไปพร้อมๆ กัน

"อ๊ะ... เรียว..." ฉันสะดุ้งเฮือกและเผลอครางออกมาเสียงหลง เมื่อเขาขบเม้มผิวอ่อนบริเวณลาดไหล่จนเกิดรอยสีคริสต์มาสจางๆ เขากำลังประทับตราความเป็นเจ้าของลงบนตัวฉัน ทุกร่องรอย ทุกสัมผัส มันชัดเจนเสียจนฉันไม่อาจหลอกตัวเองได้อีกต่อไปว่าเรื่องราวระหว่างเรามันเป็นเพียงแค่ความฝัน

ความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มต้นจากคำว่า 'คู่หมั้น' เราใช้เวลาด้วยกันแค่ไม่กี่วัน แต่กลับรู้สึกผูกพันกันจนแทบจะแยกไม่ออก ความรู้สึกในใจมันก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครเคยบอกเลยว่ามันจะเกิดขึ้นง่ายขนาดนี้ มันคือความรักหรือความชอบ เส้นบางๆที่คั่นอยู่ มันช่างเข้าใจยากเหลือเกิน

ฝ่ามือร้อนของเรียวเริ่มทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง เขาเลื่อนมือลงมาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายฉันอย่างหลงใหล ทุกที่ที่มือของเขาลากผ่าน ทิ้งความร้อนรุ่มและขนอ่อนที่ลุกซันเอาไว้เบื้องหลัง ร่างกายของฉันบิดเร่าไปมาอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ข้างในมันมากมายมหาศาลจนฉันแทบจะรองรับไม่ไหว

"เรียว... ฉัน..." ฉันพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สมองกลับขาวโพลนไปหมดเมื่อปลายนิ้วของเขาสัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหวกลางลำตัวของฉัน แม้จะยังมีเนื้อผ้าชั้นในกั้นอยู่ แต่มันก็ไม่อาจต้านทานความรุ่มร้อนจากสัมผัสของเขาได้เลย

"ชู่ว... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเองคนดี" เขาปลอบประโลมฉันด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่ากว่าเดิม นัยน์ตาของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน ราวกับจะสะกดให้ฉันยอมศิโรราบต่อเขาทุกอย่าง "แค่รู้สึกไปกับมัน... แล้วเรียกชื่อฉัน... แค่ชื่อของฉันเท่านั้น"

บรรยากาศภายในห้องทวีความร้อนระอุขึ้นทุกวินาที เสียงลมหายใจของเราสองคนสอดประสานกันดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศ นอกหน้าต่าง... สายฝนเริ่มโปรยปรายลงมา กระทบกับบานกระจกเกิดเป็นจังหวะเพลงที่เข้ากับจังหวะหัวใจของเราอย่างน่าประหลาด ความเย็นฉ่ำของสายฝนด้านนอกช่างขัดแย้งกับความร้อนแรงดั่งไฟป่าที่กำลังลุกโชนอยู่บนเตียงกว้างแห่งนี้

เรียวค่อยๆ ปลดเปลื้องพันธนาการชิ้นสุดท้ายบนร่างกายของฉันออกอย่างอ้อยอิ่ง สายตาของเขาจับจ้องมาที่ฉันราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะชิ้นเอกที่เขารอคอยมาทั้งชีวิต ความเขินอายที่เคยมีในตอนแรกเริ่มมลายหายไป เหลือเพียงความเชื่อใจและพร้อมจะฝากฝังร่างกายและหัวใจดวงนี้ไว้ในกำมือของเขา

เมื่อร่างของฉันเปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์ เรียวก็ยืดตัวขึ้นเพื่อจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง สายตาของฉันจับจ้องไปที่มัดกล้ามหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงามและแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งของเพศชาย ทุกสัดส่วนของเขามันสมบูรณ์แบบจนน่าใจหาย และเมื่อเขากลับลงมาทาบทับร่างกายของฉันอีกครั้ง ผิวเนื้อของเราสัมผัสกันแนบแน่นโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาส่งผ่านเข้ามาถึงตัวฉัน ราวกับเรากำลังจะหลอมรวมกลายเป็นคนคนเดียวกัน

"ฉันรอคอยวันนี้มานานเหลือเกิน..." เรียวกระซิบที่ข้างหู ก่อนจะประทับรอยจูบลงบนขมับของฉันอย่างแสนรัก "ฉันรักเธอ... ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันได้ไม่นาน และฉันจะรักเธอคนเดียวตลอดไป"

คำบอกรักของเขาเหมือนหยาดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนหัวใจที่แห้งผากของฉัน น้ำตาแห่งความปีติเอ่อรื้นขึ้นมาที่หางตา ฉันยิ้มบางๆ ตอบรับความรู้สึกของเขา ก่อนจะกระซิบตอบกลับไปประโยคที่ฉันเก็บซ่อนมันเอาไว้มานานแสนนานเช่นกัน

"ฉันก็รักนาย... เรียว"

สิ้นคำสารภาพรักของเราทั้งคู่ เรียวก็ไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าอีกต่อไป เขาเริ่มนำพาฉันเข้าสู่ห้วงบทเพลงแห่งความรักที่เขาสรรค์สร้างขึ้น ทุกสัมผัส ทุกจังหวะ มันเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ทะนุถนอม แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยความเร่าร้อนและเรียกร้อง ร่างกายของเราเคลื่อนไหวไปพร้อมๆ กัน สอดประสานจังหวะให้เข้ากันอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเกิดมาเพื่อเติมเต็มซึ่งกันและกัน

เสียงครางหวานหูที่หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของฉัน และเสียงค่ำครวญทุ้มต่ำของเรียว ดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ผสมผสานกับเสียงสายฝนที่สาดกระเซ็นอยู่ด้านนอก สร้างบรรยากาศที่ทั้งโรแมนติกและเย้ายวนใจเกินกว่าจะพรรณนาออกมาเป็นคำพูดได้

ในค่ำคืนนี้... ไม่มีอีกแล้วคู่หมั้นที่เป็นเพียงคนแปลกหน้า  จากนี้จะมีเพียงผู้ชายและผู้หญิงสองคนที่รักกันสุดหัวใจ และพร้อมจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่กัน ร่างกายและจิตวิญญาณของเราผูกพันกันแนบแน่น ฝากฝังร่องรอยแห่งความรักและความทรงจำที่จะไม่มีวันเลือนหายไปจากใจตราบนานเท่านาน

และเมื่อพายุแห่งความปรารถนาพัดผ่านไป ทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยอ่อนและลมหายใจที่หอบสะท้าน เรียวทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างฉัน ดึงร่างของฉันเข้าไปกอดไว้แนบอกกว้างอย่างหวงแหน ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงขึ้นมาคลุมร่างของเราทั้งสองคนเอาไว้เพื่อเพิ่มความอบอุ่น

ฉันซุกใบหน้าลงกับแผงอกของเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ซึ่งมันเป็นเหมือนเพลงกล่อมเด็กที่ไพเราะที่สุดในโลก มือใหญ่ของเรียวยังคงลูบไล้กลุ่มผมของฉันเบาๆ ริมฝีปากของเขากดจูบลงบนกระหม่อมของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับต้องการย้ำเตือนว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความฝัน

"หลับซะคนดี..." เขากระซิบเสียงนุ่ม "พรุ่งนี้ตื่นมา... เราจะเริ่มต้นใหม่ในฐานะที่เปลี่ยนไป... ฉันสัญญาว่าจะเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับเธอ"

ฉันหลับตาลงพร้อมกับรอยยิ้มที่มีความสุขที่สุดในชีวิต ปล่อยให้ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาและเสียงสายฝนพัดพาฉันเข้าสู่ห้วงนิทราที่แสนหวาน... คืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบทใหม่ในชีวิตคู่ของเรา บทที่เต็มไปด้วยความรัก ความปรารถนา และการอยู่เคียงข้างกันตลอดไป.....