เข้าสู่ระบบแชร์
บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-17 21:47:42ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่
“ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา
“พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า
“กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา
“เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี
“ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม
แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่ประเด็นจริง ๆ ของเขาแล้วคือการมาอวดว่าตนเองมีน้ำยากว่าพี่ชายที่แต่งงานมานานกว่าแต่ยังไม่มีลูกเสียที
“พี่เต! คิดว่าจะดีใจที่ดามีลูก ที่ไหนได้มาขอของขวัญรับขวัญลูกเนี่ยนะ” เธอแหวใจอย่างแง่งอน
“ดีใจสิ ดีใจมากด้วยครับที่รัก แต่ขออวดพี่ชายที่ไร้น้ำยาสักนิดนะครับ เรียกของขวัญรับขวัญลูกเป็นของแถม”
เตชินหันกลับมาดึงดาริกาเข้าไปอยุ่ในอ้อมแขนอย่างออดอ้อนก่อนจะหันไปยักคิ้วให้พี่ชาย
“โอเค ห้าล้าน แล้วตกลงเพิ่งตรวจเจอกันเหรอ” คนเป็นพี่ชายได้แต่หัวเราะในความอวดของน้องชายก่อนจะถามออกไป
“ดาตรวจไปเมื่อสองเดือนก่อนค่ะ แต่ไม่กล้าบอกใครเพราะไม่แน่ใจ จนตอนนี้ก็คงจะครบสามเดือนแล้วค่ะ อีกอย่างเมื่อกี้พี่เตบอกอยากมีลูกอีก ดาก็เลยบอกค่ะ”
ดาริกาให้คำตอบออกไปตามตรงว่าตัวเองปิดบังเรื่องนี้มานานแล้วและยังไม่กล้าบอกด้วยเพราะไม่รู้ว่าสามีอยากมีลูกอีกหรือไม่กับตอนนี้ ทั้งยังเพิ่งได้รับตำแหน่งประธานบริหารสูงสุดของบริษัทไดมอนด์ วรากุลพาณิช จำกัดต่อจากเตโซได้ไม่นาน
“ก็ว่า ทำไมพักหลังถึงชอบอยู่บนตลอด พออยู่ล่างก็ชอบบอกให้พี่เบา ๆ พี่ก็คิดว่าดาเบื่อพี่แล้ว”
“พี่เต! พูดอะไรเนี่ย อายพี่โซนะคะ”
ดาริกาตีเข้าที่แขนของสามีแก้เก้อเมื่อเห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแซวกลับมาของเตโซ สองแก้มเห่อร้อนจนอดคิดไม่ได้ว่าแก้มจะแดงมากแค่ไหนกับคำเย้าหยอกของสามีต่อหน้าพี่ชาย
“เอาล่ะ ๆ กลับไปในห้องได้แล้ว รีบไปอาบน้ำพาดาลงมาทานข้าว พาไปหาหมอวันนี้เลยก็ดีนะ ไหน ๆ ก็มั่นใจแล้ว” คนเป็นพี่ชายหัวเราะออกมาในความหวานของสามีภรรยาก่อนจะไล่ให้กลับเข้าไปในห้องก่อนจะเดินลงบันไดเมื่อคนทั้งสองพยักหน้ารับ
ทว่าก็ต้องถอนหายใจในความเอือมระอากับการแสดงความรักที่ไม่อายคนในบ้านของน้องชายที่มีต่อภรรยาสาว
“เดี๋ยวพี่อาบน้ำให้นะ พี่กลัวดาจะลื่นล้มในห้องน้ำ” พูดพลางก้มลงหอมแก้มไปฟอดหนึ่งก่อนจะประคองภรรยาเดินกลับไปที่ห้อง
“พี่เตก็เว่อร์ไปค่ะ” เธอคลี่ยิ้มกว้างส่งไปให้สามี
“พี่ไม่เว่อร์ไป ดาสิ ทำไมไม่รีบบอก ถ้าเกิดอะไรขึ้นพี่เสียใจนะที่ดูแลดากับลูกได้ไม่ดี” เขาส่ายหัวพรืดก่อนจะพูดออกมาถึงความกังวล
“กลัวอะไรคะ ดาดูแลตัวเองดีอยู่แล้วค่ะ” เธออดไม่ได้ที่จะมองหน้าสามีด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขที่สุดตั้งแต่ได้ใช้ชีวิตสามีภรรยากับเขามา
“พี่คงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีดากับลูก”
“พี่เต ดาไม่มีทางเป็นอะไรไปหรือทำตัวเองให้ต้องสูญเสียสิ่งสำคัญไปแน่นอนค่ะ”
“พี่รู้ แต่ตอนนี้ดาท้องอ่อน ๆ อยู่นะ ไม่ว่าอะไรก็เสี่ยงหมดทั้งนั้น”
“ทำไมคะ ถ้าดายังไม่มีลูกอีกจะไม่รักดาแล้วเหรอ”
ดาริกาแค่เพียงแกล้งถามออกไป เพราะรู้ดีว่าเตชินรักและกังวลมากแค่ไหนกับความปลอดภัยของเธอ ตั้งแต่เหตุการณ์เสี่ยงชีวิตในครั้งนั้นทำให้เตชินกลายเป็นคนขี้กังวลและเอาแต่เป็นห่วงเธอทุกวินาที
ยิ่งรู้ว่าเธอกำลังจะมีลูกอีกก็ยิ่งไม่แปลกใจที่เขาจะทั้งระแวงทั้งกังวลเช่นนี้
ต่อให้ไม่มีเรื่องอันตรายแล้วก็ตาม
“ขอแค่มีดาเป็นแม่ของลูกและเมียของพี่คนเดียว พี่ก็รักหมดหัวใจของพี่แล้วครับ”
“รักมากแค่ไหนคะ”
“รักด้วยชีวิตของพี่”
“พี่เต...ดารักพี่เตไม่ต่างจากพี่เลยค่ะ”
“ชีวิตของดาที่เคยปกป้องพี่ ตอนนี้พี่ยกชีวิตของพี่ให้ดาแค่คนเดียวทั้งหมดในชีวิตที่เหลืออยู่ของพี่”
“ลมหายใจที่เหลือของดาก็ขอยกให้พี่ทั้งหมดค่ะ”
“ที่รักและดวงใจของพี่”
บทล่าสุด
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 2 พรหมลิขิต
บทพิเศษ 2พรหมลิขิตเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์เตโซนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองเจนีวาที่หาดทรายเทียมอย่างสบายใจสำหรับวันพักผ่อน หลังจากจบเรื่องของเตชินและดาริกาได้สามเดือน ชายหนุ่มก็ตัดสินใจจองตั๋วมาเที่ยวพักผ่อนที่สวิตเซอร์แลนด์เพียงคนเดียว ทั้งยังเป็นการพักฟื้นจากการที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อหลายเดือนก่อนถึงแม้ภายนอกจะดีขึ้นแต่การถูกยิงทะลุหน้าอกก็ไม่ใช่บาดแผลที่จะหายได้ง่ายๆ เขาจึงเลือกที่จะมาพักผ่อนยังประเทศที่มีเสน่ห์อย่างลงตัวระหว่างบ้านเมืองและธรรมชาติที่สวยงาม จากสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลักๆ ทั้งหมดสิบเอ็ดเมือง เขาเดินทางท่องเที่ยวไปแล้วห้าเมืองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และเจนีวาก็คือเมืองที่หกในวันแรกของสัปดาห์ที่สองชายหนุ่มทอดสายตามองความสบายใจที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังทะเลสาบเจนีวาก่อนจะดึงสายตาไปยังกลุ่มคนมากมายซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มล้อมรอบบุคคลที่กำลังเล่นเปียโนให้กับผู้คนที่มาพักผ่อนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองแล้วค่อยๆ เผลอรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปียโนแสนไพเราะ เขายังคงมองนักดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างไม่คิดหันไปมองสิ่งอื่น ไม่ต่างจากหญิงสาวคนไทยที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าถัดไปท
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (2)
ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่ “ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา “พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า “กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา “เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี “ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (1)
บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้ “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อ
รักร้าวภรรยา บทส่งท้าย
บทส่งท้าย เสียงคลื่นกระทบฝั่งพร้อมสายลมหอบใหญ่ที่พัดเข้าฝั่งปะทะผิวของเตชินที่นั่งอยู่บนหาดทรายสีขาวด้านข้างมีรองเท้าแตะสองคู่วางข้างกันหากแต่อีกหนึ่งคู่ไร้เจ้าของนั่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม เพียงไม่นานเสียงหวานใสเจ้าของรองเท้าแตะดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เสียงเท้าก้าวเดินมาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาคลี่ยิ้มกว้างอย่างรู้ทันก่อนจะหันไปหอมแก้มหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงแล้วโน้มตัวสวมกอดจากด้านหลังพลางเกยคางลงบนบ่าของเขา“คิดถึงพี่เต” ดาริกาคลี่ยิ้มกว้างพูดออกไปเมื่อถูกเตชินขโมยหอมแก้ม“พี่คิดถึงมากกว่า มา มานั่งนี่” เตชินพูดพลางเอี้ยวตัวดึงแขนดาริกาให้เดินอ้อมมานั่งลงด้านหน้าระหว่างขาของชายหนุ่มก่อนจะสวมกอดเมื่อหญิงสาวเอนกายพิงลงมาอย่างทะนุถนอม“ขอบคุณนะคะพี่เต และดาก็ขอโทษที่ทิ้งพี่เตไปแบบนั้น” ดาริกาพูดขึ้นขณะที่นั่งช้อนตัวอยู่ข้างหน้าเตชินโดนที่ถูกเขาสวมกอดพลางใช้มือลูบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์สิบหกสัปดาห์“พี่ไม่เคยโกรธดาเลย มีแต่จะรักและแคร์ดามากกว่า อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านไปสามปีกว่าแล้ว” เตชินกระชับกอดให้ดาริกาได้รู้สึกว่าเขาคิดอย่างที่พูดออกไปเพราะทั้งหมดชายหนุ่มก็มีส่
รักร้าวภรรยา บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (3)
มีแต่จะใส่อารมณ์ใส่เธอเช่นนี้เสมอเขาผิด ใช่เขาพลาด ใช่เธอหนีไป ก็สมควร แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ที่เขาจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกเป็นแน่ เพราะเขาจะแสดงออกมาให้เธอเห็นว่าสิ่งที่เขาทำความรู้สึกที่มีมันหมายความเช่นไร และความกลัวที่จะเสียเธอไปอีกทำให้เขารีบวิ่งไปกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังทันทีเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้หายไปไหนได้อีกแม้ว่าทั้งเตโซและดาริกาจะโกหกหรือคิดจะเอาคืนเขากับช่วงเวลาที่ผ่านมาจนน่าหงุดหงิดและไม่น่าให้อภัย แต่เขาจะยอมปล่อยผ่านแล้วลืมมันไป เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญสำหรับเขาที่ควรจะให้ความใส่ใจมากที่สุดก็คือดาริกา...“ไอ้พี่เต! ปล่อยนะ” ดาริกาขึ้นเสียงพลางดิ้นให้สุดแรงด้วยความตกใจเมื่อถูกเตชินวิ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว“ถ้าจะเรียกไอ้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้นะ...เดี๋ยวนี้โตขึ้นเยอะเลยนะ” เตชินรัดแขนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่ขึ้นเพื่อไม่ให้เธอหลุดออกได้ง่ายๆ พลางพูดทะเล้นใส่“พี่เตปล่อย” เมื่อเห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยง่ายๆ จึงเสียงเข้มขึ้นพร้อมกับแรงที่พยายามสลัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา“พี่ไม่ปล่อย...น้องดา น้องดา ดา!” เตชินปฏิเสธพลางเรียกชื่อของดาริกาเสี
รักร้าวภรรยา บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (2)
ทันทีที่ได้รับข้อความจากนักสืบว่าดาริกาขึ้นเครื่องแล้วเรียบร้อย เตชินก็แทบจะนั่งรอต่อไม่ไหวเพราะกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่หญิงสาวจะเดินทางมาถึงภูเก็ต และแน่นอนว่าชายหนุ่มเลือกที่จะนั่งรอจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเครื่องลง เขาก็เลือกที่ทำตัวตามปกติเพราะอยากดูว่าพี่ชายของตัวเองคิดจะทำเช่นไรต่อเมื่อสาวเจ้าเดินทางมาถึงเตชินก้าวเดินตรงเข้าไปหาดาริกาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินจับจูงมือเด็กชายตัวน้อยออกมาจากเกทโดยที่ทุกคนทางฝั่งเตโซไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วที่จะทำตามแผนไม่ให้เตชินได้เจอหน้าลูกก่อน มิหนำซ้ำยังทำให้ดาริกาตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เตชินก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเธอทันทีที่เดินพ้นประตูขาเข้า“น้องดา”“พี่เต!”“เต น้องดา”เตโซร้องเรียกคนทั้งสองด้วยความตกใจและทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อน้องชายของเขาพรวดพราดเข้าไปหาโดยที่เขายังไม่ทันจะตั้งหลักทำตามแผนก่อนจะมองไปที่ดาริกาด้วยสายตาขอโทษกับความผิดพลาดเช่นนี้“แผนพี่จะทำยังไงต่อครับ” เตชินหันไปถามพี่ชายทั้งที่ยังจับแขนของดาริกาไม่ยอมปล่อยและเขาก็ไม่กล้ามองหน้าเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเงยหน้ามามองเขาอยู่ด้วยความกลัวและตอนนี้อยากจะคุยกับดาริกามา
บางทีคุณอาจจะชอบ
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา359.6K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข59.3K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์318.3K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่205.3K viewsขอเป็นคนของใจ
ปีศาจชอนซา285 viewsเรื่องสั้นอีโรติก
ชามารา157 viewsคืนพลาดพลั้ง One Night Stand (พ่อเพื่อน)
DOODJAI170 viewsเจ้าสาวจำเป็น
พ่รรณพสา177 views
