บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (1)

บทพิเศษ 1

แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก

               มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล

              ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด

               “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม

               “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้

               “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย

               “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อนของดาริกา จึงจำใจล้มตัวลงนอนดี ๆ แล้วดึงภรรยาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดอย่างคะนึงหาเสียอย่างนั้น

               “คนทะลึ่ง จะไม่ให้ดาพักสักวันสองวันเลยเหรอคะ” มือเรียวบางยกขึ้นมาทุบที่แขนสามีเบา ๆ ด้วยความเขินอายที่เขาไม่ยอมหยุดเรื่องบนเตียง

               ไม่สิ ก่อนหน้านี้ติดงานจนหยุดไปหนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ แต่อย่าให้ว่างเชียว แทบจะไม่ให้เธอพักเลย

               “สองวันก่อนก็พักมาแล้ว”

               “พี่เต คนเอาแต่ใจ”

               “พี่อยากมีลูกกับดาเพิ่มอีกสักคนสองคน”

               คำพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นทำให้ดาริกาชะงัก เงยใบหน้าขึ้นไปมองเตชินที่ขยับศีรษะก้มลงมองมาด้วยรอยยิ้มบาง

               “พี่เต...พี่พูดจริงเหรอคะ”

               “อื้อ”

               “พูดจริง ๆ นะคะ ไม่ได้แกล้งดา”

               ดาริกาเอ่ยถามกลับไปอีกครั้งเพราะอยากมั่นใจว่าไม่ได้ถูกสามีแกล้งเย้าด้วยความพูดเช่นนั้น เพราะก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้มีสัญญาณว่าจะอยากมีลูกกับเธอเลยสักนิด แม้แต่คำพูดทำนองนี้ก็ไม่มีมาสักคำ

               “พี่พูดจริง ๆ พี่ไม่ได้แกล้ง พี่อยากมีลูกกับดาอีก พี่อยากสร้างครอบครัวกับดาให้ดีที่สุด พี่อยากมีแค่ดาที่เป็นเมียและแม่ของลูกพี่”

               เตชินคลี่ยิ้มพลางพยักหน้าให้คำตอบที่ทำให้ดาริกาได้มั่นใจ ไม่วายเอื้อนเอ่ยความรู้สึกของเขาให้เธอได้รู้ว่าต้องการสิ่งใดจากเธอ

               ไม่ใช่มีแค่เธออีกต่อไป แต่เขาอยากมีครอบครัวกับเธอแล้ว

               “พูดจริง ๆ นะคะ”

               “ถามบ่อยแบบนี้ พี่ทำให้ดูเลยไหมว่าพี่พูดจริง”

               “โอเค ๆ ค่ะ ดาไม่ถามแล้ว”

               หญิงสาวรีบยกมือขึ้นมากั้นกลางระหว่างใบหน้าของตัวเองกับใบหน้าของชายหนุ่มเมื่อเขามีท่าทีจะวกเข้าเรื่องบนเตียงอีกครั้ง หนำซ้ำตอนนี้ก็นอนเนื้อแนบเนื้อไร้สิ่งกีดขวางใด ๆ ทั้งสิ้น

               ทั้งล่อแหลมและชวนวาบหวิวเสียจริง

               “แล้วดาตกลงหรือเปล่า” ถามเสียงปกติอย่างอยากรู้คำตอบ

               “พี่เตช่วยหยิบของให้ดาที่ลิ้นชักข้างเตียงฝั่งพี่มาให้หน่อยได้ไหมคะ” เธอไม่ได้ตอบรับแต่กลับขอความช่วยเหลือจากเขาพลางยันตัวลุกขึ้นนั่งโดยไม่ลืมที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว

               “ไม่ตอบคำถามพี่แบบนี้เริ่มใจไม่ดีแล้ว” พูดก่อนจะยันตัวลุกขึ้นเพื่อหยิบของตามที่ภรรยาต้องการ

               ทว่าเมื่อเขาเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงฝั่งของเขา ร่างกายก็แข็งทื่อ สายตาคมจับจ้องวัตถุเรียวยาวที่นอนแอ้งแม้งอยู่ภายในลิ้นชักให้เขาได้รู้ความหมายของมันเป็นอย่างดีเมื่อมันไม่ได้ถูกจับคว่ำเป็นสีด้านไร้ผลลัพธ์ของที่ตรวจครรภ์

  แต่มันกลับหงายขึ้นให้เห็นผลตรวจที่ขึ้นสองขีด!

               “พี่เตตกใจเหรอคะ ทำไมนิ่งไปเลย” ดาริกาถามออกไปด้วยความกังวลเมื่อเห็นท่าทีชะงักกึกของสามี

               “…” เตชินไม่ได้พูดอะไรตอบโต้ก่อนจะหยิบของที่อยู่ในลิ้นชักขึ้นมาถือแล้วลุกจากเตียงไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอว ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับภรรยาสาว

               “พี่เต พี่จะไปไหนคะ” คนเป็นภรรยาสาวใจหล่นวูบทันทีเมื่อสามีมีท่าทางเย็นชาขึ้นมา ไม่แม้แต่จะหันหลังมามองหรือแม้แต่ส่งเสียงออกมาสักนิด จึงรีบลงจากเตียงไปหยิบชุดนอนผ้าลื่นและเสื้อคลุมของชุดนอนขึ้นมาสวมทับ

               หญิงสาวรีบสาวเท้าตามสามีออกจากห้องนอนไปทันทีด้วยความฉงนแกมกังวลอยู่ในใจกับท่าทีของเขา หัวใจดวงน้อยที่กำลังเบิกบานกำลังห่อเหี่ยวลง