บทที่ 1

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ

เสียงนาฬิกาปลุกประจำตัวส่งเสียงดังตั้งแต่เช้ามืด

โปรดปรานเอื้อมมือไปยังตำแหน่งหัวเตียงที่ประจำควานมือคลำหามันเพื่อหยิบมาปิดเสียง ทว่าเช้านี้นาฬิกาปลุกของเธอกลับไม่ได้วางตรงตำแหน่งนั้น

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ

เสียงแผดร้องน่ารำคาญของมัน ทำให้ดวงตาคู่สวยงัวเงียลุกขึ้นมามองหาต้นตอของเสียง จึงได้เห็นว่านาฬิกาปลุกสีขาวที่ได้รับมาจากคนที่ชอบกำลังนอนหงายหน้าร้องเสียงดังอยู่บนพื้น ในสภาพหน้าปัดกระจกแตกร้าวไปทั้งแถบ

อ่า...

เธอเมาจนเผลอทำมันพังซะแล้ว ทั้งที่เป็นของเพียงไม่กี่อย่างที่คิมหันต์ซื้อให้แท้ๆ นับประสาแค่ของที่เขาซื้อให้ยังรักษาไว้ไม่ได้ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไม่สามารถรักษาเขาเอาไว้ได้

คนอกหักได้แต่แค่นหัวเราะกับตนเอง จากนั้นจึงตัดใจวางมันกลับไปไว้บนหัวเตียงตามเดิม ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องที่เอากลับคืนมาไม่ได้ เธอต้องรีบไปที่ออฟฟิศก่อนที่จะสาย

พรึ่บ!!

เพียงแค่หย่อนเท้าแตะลงบนพื้นห้องนอนหยัดตัวลุกขึ้น ก็ราวกับมีแรงดึงดูดมหาศาลกดไหล่บางให้ลงไปนั่งกองกับพื้น แข้งขาของเธออ่อนแรงและสั่นเทาโดยไร้สาเหตุ หรือเมื่อวานเธอเมาแล้วเผลอไปเตะอะไรเข้าจนขาหักกลับห้องเข้า ใบหน้าสวยก้มลงสำรวจตามร่างกายตนเอง และยืนยันว่าไม่มีตรงไหนเจ็บปวดฟกช้ำ

ยกเว้นเสียแต่...ตรงนั้น

มือบางแตะหน้าท้องต่ำกว่าระดับสะดือตนเอง รู้สึกปวดหน่วงเหมือนช่วงใกล้มีประจำเดือน แต่ตรงนั้นกลับเจ็บปวดร้อนผ่าวไปทั่วบริเวณ โปรดปรานค้ำพยุงตนเองให้ลุกขึ้นยืนช้าๆ และแล้วสายตาเฉี่ยวก็หันไปเจอบางสิ่งในถังขยะ

ของที่เธอไม่เคยมีอยู่ในห้อง และไม่คิดว่ามันจะมาอยู่ที่ห้องตนเอง

กล่องถุงยางอนามัยสี่กล่อง พร้อมเครื่องป้องกันที่ถูกแกะใช้งานจนขึ้นรูปรอยของอวัยวะสวมใส่ รวมถึงกระดาษทิชชูที่น่าจะเคยห่อพันเจ้าเครื่องป้องกันสีใสนั่นมา ก่อนที่จะหลุดแยกออกจากกัน

เธอจำได้แล้ว เมื่อคืนหลังจากออกจากงานแต่งของคิมหันต์ เธอไปดื่มต่อที่ร้านประจำ ตั้งใจว่าจะทิ้งตัวสักวันปล่อยให้เป็นภาระเจ้าของร้านที่รู้จักกันสักคืน แล้วค่อยกลับห้องตอนสร่างเมา

‘เราจะเอากันไหมคะ?’

‘ถ้าพูดเพราะเมาก็เงียบ’

‘ไม่อยากเอากับคนเมา?’

‘ถ้าตื่นมาแล้วเสียใจก็อย่าพูด’

‘ฉันไม่มีอะไรให้เสียใจ เพราะวันนี้คือวันที่เสียใจที่สุด’

‘...’

‘ช่วยหน่อยได้ไหม...ฉันแค่อยากผ่านคืนนี้ไปให้ได้’

อ่า...เป็นเธอจริงๆ ที่ชวนผู้ชายมานอนด้วย แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นน้องชายของคนที่เธอชอบ

คนเพิ่งได้สตินั่งกุมขมับเครียดกับสิ่งที่ตนเองทำลงไป แต่ต้องยอมรับว่าเมื่อคืนเขาทำให้เธอลืมคิมหันต์ได้จริงๆ

แกร๊ก~

เฮือก!!

ร่างบอบบางในชุดนอนสายเดี่ยวสั้นกุดผวากับเสียงบิดลูกบิด รีบกลับไปนั่งบนเตียงพร้อมคว้าผ้าห่มมาคลุมกายตนเองเอาไว้

เธอนึกว่าเขากลับไปแล้วซะอีก!!

แม่งเอ๊ย!

โปรดปรานมองประตู ซึ่งค่อยๆ แง้มออกราวกับเป็นภาพ

สโลโมชัน หญิงสาวปั้นหน้าไปไม่เป็นกับการเผชิญหน้ากันครั้งแรกหลังสร่างเมา

เขาจะมองเธอเป็นคนยังไงวะ ผู้หญิงที่เมาแล้วชวนผู้ชายนอนด้วยอะไรทำนองนั้นหรือเปล่า

“ตื่นแล้วเหรอ?” น้ำเสียงนุ่มลึกถามขึ้นพร้อมกับใบหน้าหล่อเนือยๆ ตามแบบฉบับ

ใจของเธอตกไปลงอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือเขาจริงๆ

“ฉะ ฉัน...”

เจ้าของใบหน้าหล่อใสตามแบบฉบับคนไทยเชื้อสายจีนเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า พร้อมกับสายตาเย็นชาตามนิสัยมองมายังคนตัวเล็ก

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว รีบลุกไปอาบน้ำ จะได้มากินข้าว -_-”

“อ๊ะ อะ เอ่อ”

โปรดปรานหาเสียงตนเองแทบไม่เจอ ในหัวตอนนี้มีแต่คำด่าและสาปแช่งการกระทำตนเอง เมื่อคืนชีวิตเธอต้องสิ้นหวังขนาดไหนถึงได้ชวนเขานอน

แกมันบ้า โปรดปราน!

หญิงสาวยกมือสางผมยุ่งเหยิงตนเองด้วยความหงุดหงิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น อยากด่าแต่ด่าไม่ได้ เพราะเรื่องนี้มันเกิดจากความเมาของเธอล้วนๆ

“ดูเหมือนจะจำได้สินะ ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น”

“...” โปรดปรานไม่กล้าปฏิเสธและยอมรับ ในใจตอนนี้อยากจับหัวตัวเองโขกกับเตียงตายให้รู้แล้วรู้รอด “ฉันเมา...”

ประโยคไร้ความรับผิดชอบออกมาจากคนที่เป็นถึงระดับผู้จัดการบริษัทใหญ่ ใบหน้าสวยผินหน้าหนีอีกฝ่ายอย่างคนหนีความผิดไม่กล้าสู้หน้า

“ฉันรู้ เธอเมา”

“งั้นก็...” ให้เรื่องของเราเป็นแค่ความฝันได้ไหม นายกลับบ้าน ส่วนฉันก็จะหลับต่อ

“แต่เรื่องเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน ฉันจะไม่กลับบ้านจนกว่าจะมั่นใจว่าเธอสบายดี รีบลุกไปอาบน้ำได้แล้ว”

ไอ้บ้านี่มันเข้ามานั่งในหัวเธอหรือไง! ทำไมพูดดักทางในสิ่งที่เธอกำลังจะพูดไปหมด

ในหัวของหญิงสาวสับสนไปหมด ความคิดเพียงชั่ววูบกำลังสร้างปัญหาในอนาคตให้กับเธอแน่ๆ ซึ่งโปรดปรานมั่นใจว่าเหมันต์คาดเดาความคิดของเธอออก รอยยิ้มมุมปากคล้ายกับกำลังสะใจกับภาพตรงหน้าระบายออกมาจนใบหน้าหล่อดูร้ายกาจขึ้นมาทันตา

“หึ!”

ปัง!

ประตูที่เพิ่งถูกเปิดปิดลงอีกครั้งพร้อมกับวิญญาณของเจ้าของห้องที่ออกจากร่างเรียบร้อย

อะ ไอ้บ้านี่หัวเราะเยาะเธองั้นเหรอ

ไอ้ลูกหมา!!

ก่อนอื่นเลยเธอต้องรีบอาบน้ำ และแน่นอนว่าต้องทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด เพื่อจัดการปัญหาที่เกิดขึ้น

ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าตัวเอง เธอเห็นเขาเป็นน้องชายมาทั้งชีวิต มองว่าเขาคือน้องชายของคนที่เธอชอบ และในอนาคตเธอจะได้เป็นพี่สะใภ้ของเขา ทว่าในตอนนี้สถานะของเธอกับเขากลับตาลปัตร

เขาเป็นผัวคนแรก ไม่ใช่น้องชายของเธออีกต่อไป!

🌷🌷🌷