Romans & histoires โรคจิต

"เปล่า ก็มันได้กลิ่นเอง" "โรคจิตค่ะ โรคจิตมาก" "…"!

“คนโรคจิต” “ฉันนี่หรอโรคจิต จริงๆแล้วฉันเป็นแบบนี้ก็แค่กับเธอนะ กับคนอื่นฉันก็ไม่ได้เป็น” “ระวังตกนรกนะคะพวกชอบพูดโกหก ปากพร่อยบ่อยๆ”

“โรคจิตหรือเปล่าแอบถ่ายรูปผู้หญิงในชุดว่ายน้ำ” “โรคจิตที่ไหนในนั้นก็มีรูปเจ้าเอยคนเดียวไม่เชื่ออะไรไล่ดูเยอะๆ สิ”

“อะ..เอ่อ..เออ..คะ..คุณมู่หยางคะ จีจี้ไม่เกี่ยวนะคะ อีเอลมันบังคับจีจี้มาค่ะ อีนี่มันคนมีปม มันโรคจิต โปรดมีวิจารณญาณและไว้ชีวิตจีจี้ด้วยเถอะค่ะ”

ฉันบิดเนื้อคนลามก คิดได้ไงเอากางเกงในมาดม “โรคจิตจริงแหละ มันไม่เสร็จบางที” มีสักครั้งไหมที่จะไม่วกกลับมาเรื่องบนเตียงยิ่งฟังฉันยิ่งปวดหัว

มีปมในใจ หดหู่จมอยู่กับความทุกข์ เป็นโรคที่ไร้ยารักษา บางคนติดอยู่ในปมในใจของตนเอง ไม่สามารถเดินออกมาตลอดชีวิต เหมือนกับติดอยู่บนทางตัน ผอมลงทุกวัน เดินไปสู่ความตาย อาการเจ็บไข้ได้ป่วยทรมานของร่างกาย สามารถรักษา แต่บาดแผลทางจิตใจและจิตวิญญาณ หากไม่สามารถปลอบประโลม ทันท่วงที ผลที่ตามมาอาจจะร้ายแรงมาก

ผมไหม Chamar: โรคจิต Kai: แล้วจะดูไหม Chamar: ส่งมาสิ

“โรคจิต” “หึหึ ใครเขาโรคจิต ผัวเมียกันมันเรื่องปกติปะ เมื่อไหร่เราจะโตวะ”

Chapter 94 “ที่กูรู้ก็คือมันเป็นป่วยซึมเศร้า พึ่งรู้วันนี้ว่ามันเป็นเกินกว่าเป็นโรคจิต ก็เป็นฆาตกรนี่แหละ” การกระทำของลลิณวันนี้บ่งบอกชัดว่าเธอไม่ปกติเป็นอย่างมาก

"ปล่อยหนูสิ" "ปล่อยตอนนี้ยังไม่ได้ ต้องเสียบก่อนสิคนดี" "พะ พูดบ้าอะไร" "ก็ปล่อยน้ำเข้าไปในตัวหนูไง" "โรคจิต!" "ไม่ชอบหรือไงมีผัวโรคจิต"