Ep.2 เหยื่ออันโอชะ(1)

EP2

เหยื่ออันโอชะ (18+)

ภายในห้องนอน

หลังจากที่ฉุดกระชากลากถูกับเด็กนั่นอยู่พักใหญ่ๆ ในที่สุดเธอก็หมดแรงและนอนนิ่งอยู่บนเตียงหกฟุต ผู้หญิงอะไรใส่แค่ชุดนอนเป็ดธรรมดาแต่แม่งเย้ายวนได้ขนาดนี้

แฮ่ก ~

เสียงหอบหายใจดังขึ้น

“จะเล่นตัวทำไม สุดท้ายก็ต้องโดนพี่เอาอยู่ดี” ผมขึ้นคร่อมอยู่บนคนตัวเล็ก สองมือก็รวบรัดข้อมือเธอแล้วขึงพืดไว้เหนือศีรษะ

“ปล่อยหนูไปเถอะนะ” น้ำเสียงออดอ้อนออกมาจากปาก แววตาใสแจ๋วชวนให้ใจอ่อน

ไม่หรอก!

คนอย่างผมไม่อ่อนให้ง่ายๆ

“ทำไมพี่ต้องปล่อย”

“ก็หนูไม่ได้รู้เรื่องอะไรของพวกพี่เลย”

“เหรอ แต่พี่สาวเธอให้พี่เปย์ไปเยอะเลยนะ เพราะฉะนั้นนั่นก็หมายความว่าเธอจะต้องตอบแทนพี่คืนบ้าง”

“ทำไมไม่ให้พี่แพรตอบแทนล่ะคะ”

“ก็พี่สาวเธอมันเล่ห์เหลี่ยมเยอะนัก ถึงได้ส่งน้องสาวแบบเธอมาเป็นของขวัญแทนนี่ไง”

“...” เธอไม่พูดอะไร เบือนหน้าหนีจากการพรมจูบของผม และพยายามดีดดิ้น

“อยู่นิ่งๆ อย่าขัดขืนแล้วพี่จะอ่อนโยนกับเธอ” สั่งแกมบังคับให้คนใต้ร่างอยู่นิ่งๆ เพราะไม่อย่างนั้นผมจะทำรุนแรงแน่นอนถ้าเกิดเธอยังดีดดิ้นและขัดขืนแบบนี้

“แต่หนู...”

ผมไม่รอให้เธอพูดจบ ชิงประกบปากจูบแล้วดูดแรงๆ ก่อนจะใช้ลิ้นดุนดันอีกฝั่งให้ปริปาก เมื่อไม่ได้ผลก็ผละออก “ทำไมดื้อด้านจังวะ!” เริ่มมีอารมณ์โมโหขึ้นมาเมื่อไม่ได้ดั่งใจ

“สิ่งที่พี่ทำมันเป็นการขืนใจหนูอยู่นะคะ ไม่แมนเลย” เธอพูดแล้วจ้องมองผม น้ำตาเอ่อมาคลอเบ้าเล็กน้อย

แม่ง!

“หรือว่าจะให้ไปขืนใจพี่สาวเธอแทนอะ อย่างนั้นก็ได้นะ ดีเหมือนกันจะได้ถ่ายคลิปแบล็กเมล์แก้เผ็ดที่ยัยนั่นมาหลอกให้ซื้อของแพงๆ” ผมพูดขู่ไปอย่างนั้นหวังจะให้เธอกลัว และนั่นมันก็เสือกได้ผลจริงๆ ว่ะ

“ไม่นะคะ” เธอรีบค้านขึ้นโดยเร็ว “อย่าทำแบบนั้นกับพี่สาวหนูเลยค่ะ”

“หึ พี่สาวที่หลอกน้องมาให้ผู้ชายเอานี่ยังจะปกป้องอีกเหรอวะ ซื่อเกินไปปะ แม่พระขนานแท้” ส่ายหน้าไปมาให้กับความซื่อบื้อของเด็กสาว

จะปกป้องทำห่าอะไรพี่พรรค์นั้น!

“พี่ยังไงก็คือพี่ค่ะ จะดีจะเลวก็พี่”

“เออๆ ช่างหัวพี่เธอเถอะ ตอนนี้สรุปจะยังไง ให้เอาปะ?”

ถามไปอย่างนั้นอะ ให้ก็เอา ไม่ให้กูก็จะเอา!!

“คือ...” สีหน้าลังเลใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะกลอกตาไปมา “คือว่า...”

“เอาเสร็จแล้วอยากได้เท่าไหร่ก็บอกนะ ตอนนี้พี่ไม่มีเวลามาต่อกลอนอะไรอีกแล้ว เงี่ยนจวนจะดิ้นตายอยู่ละ”

ก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาว กลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนแป้งเด็กลอยมาแตะจมูกทำให้อยากจะสูดดมครั้งแล้วครั้งเล่า ในหัวสมองก็ตีกันวุ่นไปหมดกับการที่ว่าจะใส่ถุงยางหรือไม่ใส่ดี? 

แต่อีเด็กนี่ยังซิงเชียวนะ และของแบบนี้ผมก็ยังไม่เคยได้ลิ้มลอง ส่วนมากที่เอาๆ มาแม่งมีแต่ผ่านศึกกันมาแล้วทั้งนั้น

เอาสดก็ได้วะ เพื่อความมันส์

“พี่...” เสียงใสเรียกก่อนจะขาดห้วงไป

ดูดเม้มอย่างมันปากจนเผลอทำให้รอบคอเธอมีรอยจ้ำแดงๆ เกลื่อนไปหมด “หลับตาทำไม?” ผมทักเมื่อเห็นเด็กสาวนอนหลับตาพริ้มและทำตัวเกร็ง

“พายกลัว พายอาย พายยังไม่เคย” ตอบกลับทั้งที่ไม่ลืมตา กัดปากล่างไว้แน่นจนขึ้นห้อเลือด ส่วนมือก็โดนรวบขึงไว้จนขยับหรือสะบัดออกไม่ได้

“อายทำไม เธอไม่โดนพี่ทำตอนนี้ เดี๋ยวอีกหน่อยเธอก็โดนผู้ชายคนอื่นทำอยู่ดีแหละนะ”

นั่นแหละครับ ถึงไม่โดนคนอย่างไอ้เวย์เอาวันนี้ วันหน้าเธอก็คงจะโดนคนอื่นเอาอยู่ดี ทำเป็นกลัวห่าอะไรนักหนา

“ไม่หรอกค่ะ พี่อย่ามาทำเป็นรู้ดีกว่าตัวหนูเลย”

แหม่ แม่งยอกย้อนหลอกด่ากูหน้าตายด้วยนะ

สรุปมันซื่อจริงๆ ปะวะ

“หลอกด่าพี่ว่าเสือก...”

“เปล่าค่ะ ก็แค่...”

ทาบทับจูบอีกครั้งแล้วบดขยี้ก่อนจะผละออก

“นี่คือบทลงโทษของเด็กปากดี”

“...” ริมฝีปากเม้มเข้าหากันก่อนจะหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา

เขินเหี้ยไรตอนนี้ กูกำลังจะเอามึงนะเว้ย!

“เอาแล้วนะ ไม่อยากเสียเวลา”

ประกบริมฝีปากลงอีกครั้ง มือที่ขึงข้อมือเล็กไว้ก็ปล่อยออกให้เป็นอิสระ จากนั้นก็ถกชุดนอนขึ้นมาร่นไว้ช่วงทรวงอก สิ่งที่เผยอยู่ตรงหน้าทำให้ผมตะลึงไปชั่วขณะ

แม่เจ้า!

ที่มาของคำว่าซ่อนรูปที่แท้ทรู