เข้าสู่ระบบภายนอกที่สวมชุดนอนดูธรรมดาๆ ไม่มีอะไรหวือหวานอกจากหน้าตา พอเปิดออกมา โอ้โฮ! ดีมาก แม่งแบบดีมากๆ ผิวเนียนขาวผ่องทุกอณูรูขุมขน หน้าอกหน้าใจที่ดูไซซ์แล้วไม่สามสิบหกก็สามสิบเจ็ดราวๆ นี้ ส่วนเอวคอดได้รูปสวยสมส่วน
“พี่...” เสียงใสเรียกขึ้นอีกครั้ง
“อะไรอีก”
“หนะ...หนาว นึกว่าอยู่ขั้วโลกเหนือค่ะ”
กวนตีนเหมือนกันนะ หนาวห่าอะไร กูเปิดแอร์โหมดCoolแล้วเลือกที่ 16 องศาเซลเซียสเอง
หรือว่าหนาววะ แต่กูไม่รู้สึกนะ หรือว่าไฟราคะในตัวกูมันร้อนผุดๆ กันวะ
“เรื่องมากฉิบ!” บ่นกระปอดกระแปดก่อนจะลุกขึ้นไปปรับแอร์ให้ “อะ พอใจยัง มีอะไรอีกไหม จะได้ทำทีเดียวเลย”
“มะ...ไม่แล้ว พี่รีบทำเถอะ พายอยากกลับบ้านแล้ว”
“เออ...จากเงี่ยนจะกลายเป็นง่านละ” เริ่มหัวเสียขึ้นมา แต่ก็ดับมันลงได้เมื่อมองมาที่ร่างขาวเนียนตรงหน้า อยากจะพุ่งหลาวเต็มทนแล้วโว้ย
ไม่รอช้า รีบกลับไปคร่อมคนตัวเล็กตามเดิม ครั้งนี้จะไม่เล้าโลมอะไรมากนักเพราะเริ่มจะทนไม่ไหว ควักเอาแก่นกายขนาดห้าสิบหกออกมาจากบ็อกเซอร์แล้วรูดขึ้นลงสองสามที มือหนาข้างหนึ่งก็เอื้อมไปลูบสัมผัสส่วนที่อ่อนไหว ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเปิดทางเล็กน้อย
“อ๊ะ...เจ็บ!” ร้องเสียงหลงพลางเอามือมาจิกที่หลังแกร่งอย่างอัตโนมัติ
“แค่นิ้วเองนะ ถ้าใส่ท่อนเข้าไปไม่ร้องตายห่าเลยรึไง” ปากพูดแต่นิ้วก็ไม่หยุดที่จะลุกล้ำช่องทางรักของเด็กสาว ไม่น่าเชื่อว่าแค่แหย่นิ้วเข้าไปมันจะตอดรัดแน่นขนาดนี้
แค่นิ้วมันยังทำให้รู้สึกดีเมื่อเห็นอย่างนั้น ผมก็ไม่รีรอที่จะยัดเยียดแท่งเอ็นอุ่นเข้าไปในช่องทางคับแน่น จับส่วนปลายมาจ่อก่อนจะค่อยๆ ยัดเข้าไปในโพรงนุ่มช้าๆ ทีละนิด
“อ๊ะ...มันเจ็บมากเลยค่ะ! หยุดได้ไหม” คนใต้ร่างร้องท้วง เอวเล็กแอ่นขึ้นเล็กน้อยๆ มือก็จิกหลังผมแรงกว่าเดิม
“แป๊บเดียวเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว อย่าเกร็ง ทำตัวสบายๆ”
ทำตามที่บอกอย่างว่าง่าย เมื่อเห็นเธอผ่อนคลาย ผมก็พยายามยัดมันเข้าไปต่อ ในอึดใจเดียวกัดฟันแล้วกระแทกจนเข้าได้สุด รู้สึกเจ็บที่โดนรัดแน่นแต่ก็รู้สึกดีไปในคราเดียวกัน
สะโพกกระแทกเข้าออกเนิบๆ ช้าๆ ก่อนจะปรับไปเป็นจังหวะถี่ขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องภายในห้องนอน เสียงร้องครวญครางดังระงมไม่แพ้กัน ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ปากบางเม้มเข้าหากัน เล็บจิกลงที่หลังแรงกว่าเดิม
เป็นครั้งแรกที่ผมได้เปิดซิงเด็กอายุสิบแปด และก็จะเป็นครั้งที่น่าจดจำสุดๆ
แม่งโคตรฟินเลยว่ะ
เอวสอบกระแทกถี่รัวๆ เมื่อจะถึงสวรรค์อยู่ร่ำไร ไม่นานนักก็ถึงจุดหมายแล้วกระตุกตัวเกร็ง น้ำสีขุ่นถูกปล่อยเข้าสู่กายเด็กสาว
เอาสดตั้งใจ แต่แตกในไม่ได้ตั้งใจแต่มันเอาออกไม่ทัน!
“โทษนะ”
“เสร็จแล้วใช่ไหมคะ”
“ใช่ แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไรคะ...?”
“แตกในไปนะ เดี๋ยวจะให้เงินไปซื้อยาคุมกินไม่ต้องห่วง”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวไปซื้อเอง หนูพอมีเงินติดตัว”
“แน่นะ”
“ค่ะ แค่พี่ออกไปจากตัวหนูแล้วเปิดประตูห้องให้ก็พอ”
ที่เธอเปิดเองไม่ได้เพราะประตูห้องมันต้องแตะคีย์การ์ดหรือไม่ก็ใส่รหัสผ่านเท่านั้น
“โอเคเปล่าเนี่ย”
“ยังจะมีหน้ามาถามอีกเหรอคะ ถ้าสมมุติพี่โดนผู้หญิงแปลกหน้ามาขืนใจ พี่จะชอบหรือเปล่าล่ะ”
“ชอบดิ ดูซาดิสต์ถึงใจดี” ฉีกยิ้มแบบกวนๆ ใส่ คนอย่างไอ้เวย์จะมาแบบไหนก็ได้หมดอะ ขอแค่ไม่เป็นโรคมาก็พอ
“ค่ะ ดูท่าน่าจะโรคจิตด้วย!”
เด็กนั่นมันด่าผม ไหนบอกว่าแม่งใสๆ ไง เริ่มไม่ใช่ละ
“ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวจะไปส่งข้างล่าง”
“ไม่ต้องค่ะ เดินไปเองได้ แค่เปิดประตู”
“แล้วแต่นะ พอดีพี่ไม่ชอบง้อหรือพูดอะไรซ้ำซากด้วย”
คนอย่างผมไม่มานั่งง้อผู้หญิงหรอกโว้ย
ได้แล้วก็แยกทางกันไป
กินแค่ชั่วคราว แบบคราวเดียวจบอะนะ
จะไม่มีกินซ้ำสองแน่นอน!
รู้จักปะ 'พี่เวย์ No.1 ของเมืองไทย ตัวตึงทองหล่ออะครับ'
EP พิเศษ 2จุดเริ่มต้นของพี่ต้ากับน้องกัสพี่ต้ากับน้องกัสร้านนาฬิกาข้อมือแบรนด์หรู“เดี๋ยวกัสช่วยรับลูกค้าคนสำคัญให้แม่ทีนะ พอดีว่าแม่มีธุระด่วนต้องรีบไปทำน่ะจ้ะ”“ไปนานไหมคะ? พอดีกัสไม่ถนัดรับลูกค้า” ฉันถามแม่แล้วมองตาแป๋ว ปกติไม่เคยต้องมารับลูกค้าอะไรแบบนี้ มีแต่ให้พนักงานที่จ้างมาดูแลแทนตลอด“ไม่น่าจะนานนัก ยังไงเดี๋ยวแม่จะโทร.มาบอกนะจ๊ะลูกรัก” แม่จุ๊บลงที่ผมฉันเบาๆ หนึ่งที“ค่ะ เดี๋ยวกัสจะดูแลให้ก็ได้ค่ะ” ตอบรับคำขอของแม่แล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาตัวหรูพอดีแม่เปิดร้านขายนาฬิกาข้อมือน่ะแต่จะเป็นจำพวกแบรนด์ดัง เป็นร้านขนาดกลางๆ ไม่ใหญ่ ภายในร้านจะมีนาฬิกาข้อมือหลากหลายทั้งของผู้ชาย ผู้หญิง และของเด็ก ปกติแม่จะเป็นคนที่คอยดูแลร้านเอง ส่วนพ่อของฉันท่านทำงานเป็นท่านทูตอยู่ที่สหรัฐอเมริกาไม่ใช่คนว่างงานหรอกแต่เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่หก พอดีว่าวันนี้เป็นวันหยุดน่ะสิ“มาดูนาฬิกาข้อมือที่สั่งจองไว้ครับ” เสียงเข้มพูดขึ้น ก่อนจะก้าวฝีเท้ามาหยุดตรงหน้าฉัน“ได้ค่ะ ไม่ทราบว่า...” ฉันนิ่งชะงักเมื่อคนตรงหน้าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก“พอดีว่าคุยกับคุณกชกรไว้น่ะ เรื่องนาฬิกาข้อมือตัวใหม่” ใบหน้
EP พิเศษ 1มนุษย์ผัวพี่เวย์กับน้องพายผู้ชายเป็นเพศที่อ่อนแอตั้งแต่เริ่มมีเมียนี่มันจริง จริงมาก จริงสัสๆ! เช้า“พี่เวย์ล้างจานยังคะ”“ล้างแล้ว”“ล้างยังคะ!”“ก็บอกว่าล้างแล้ว...ครับ” มาทำเป็นขึงตาใส่ เดี๋ยวต่อยให้หร่อก กูหยอกเล่นครับ“ล้างขวดนมลูกยังคะ?”“เรียบร้อยแล้วครับ”“ตากผ้าด้วยนะคะ”“ครับ”“เสร็จแล้วก็อย่าลืมรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยล่ะ” “ค้าบบบบ”สั่งได้สั่งดีสั่งกูฉิบหายวายวอด นี่ผัวนะไม่ใช่ทาส! “เดี๋ยวเย็นๆ พายจะไปบ้านย่านะคะ” “ไปทำไมเหรอ?”“ไปกินข้าวค่ะ ครูพัฒจะมา”“ช่างมันสิ ข้าวบ้านมันไม่มีแดกเหรอ!”แป๊ะ! เสียงฝ่ามือกระแทกที่ปากอย่างจัง ตบมาได้ เลือกกบปากแล้วมั้งกู“พายบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้พูดดีๆ ครูพัฒอายุเยอะกว่าพี่ตั้งหลายปีนะคะ แถมยังเป็นครูที่พายเคารพรัก”“เคารพพอ ไม่ต้องรัก!”“หึงไม่เข้าเรื่อง”“เอ้า หึงเมียมันผิดตรงไหนล่ะ”“แล้วแต่ค่ะ พายจะไปพักผ่อน พี่ก็อย่าลืมทำงานบ้านให้เสร็จล่ะ” ว่าจบคุณนายเมียก็สะบัดก้นขึ้นไปนอนส่วนผมก็ทำงานบ้านจนหำหดไปสิครับท่าน ไหนจะต้องดูลูกแฝดที่โคตรจะซนอีก แม่งอายุสามขวบแต่รู้มากสุดๆ บ่นอะไรนิดหน่อยเอาไปไปฟ้องแม่มันหมด“ป้อขา” เ
เมื่อพึงพอใจเขาก็โผล่ออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นย่อตัวลงให้หน้าอยู่ระดับเดียวกับเนินเนื้อ ขาเรียวถูกอ้าออกแล้วยกให้ฝ่าเท้าเหยียบอยู่บนโต๊ะ ปลายนิ้วเขี่ยปุ่มกระสันไปมา ก่อนจะฉีกกางเกงในที่เป็นสิ่งกีดขวางออกจนขาดเป็นชิ้นๆ แล้วเหวี่ยงลงพื้นดวงตาหื่นกระหายฉายชัดเมื่อได้เห็นสิ่งตรงหน้า มีแอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะขยับใบหน้ามาใกล้ๆ “พี่จะทำให้พายรู้สึกดีนะ” “ค่ะ”ปลายลิ้นไล้ลงที่รูสวยก่อนจะลากขึ้นลงเนิบๆ แล้วเร่งจังหวะในภายหลัง เรียวลิ้นสอดลึกทำให้เด้งสะโพกขึ้น กำมือตัวเองไว้แน่น แล้วเผยอปากร้องคราง“อ๊า พะ...พายไม่ไหว” ตอนนี้ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมด หอบหายใจราวกับวิ่งรอบสนามเมื่อได้ยินสิ่งที่บอก พี่เวย์ก็รัวลิ้นแล้วใช้นิ้วช่วยเขี่ยปุ่มกระสันอีกแรง ซึ่งนั่นทำให้เสียวจวนจะขาดอากาศหายใจตาย อ๊ะ อ๊า ~ และฉันก็เสร็จจนได้ มันเป็นเรื่องที่น่าอายมากแต่ก็รู้สึกโล่งดีเหมือนกันใบหน้าหล่อผละออกก่อนจะใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำเสียวสีใสๆ ที่ฉันปล่อยออกมา เขาไม่มีทีท่ารังเกียจเลยสักนิดแต่กลับใช้ปลายลิ้นลิ้มเลียส่วนที่เช็ดไม่ถึงออกแล้วกลืนมันลงคอพี่เวย์ไม่รอช้า รีบหยิบแก่นกายออกมาแล้วชักรูดสองทีก่อนจะยัดเยียดเข้า
EP 27แฮป(ปี้)สุดๆ (18+)หลายต่อหลายเดือนต่อมาจ๊ะเอ๋ ~เสียงคนหยอกล้อเล่นกับเจ้าแฝดวัยหนึ่งขวบกว่า กำลังหัดพูดอ้อแอ้ หัดเดิน วัยกำลังน่ารักน่าหลง ทั้งย่าของฉันและพ่อแม่ของพี่เวย์เห่อหลานๆ กันมาก ต่างแย่งกันอุ้มไม่มีใครยอมใครซึ่งตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของตัวเอง พี่เวย์ลงทุนซื้อที่ดินและสร้างบ้านใหม่ที่อยู่ใกล้ๆ กับบ้านย่า แถมยังยกบ้านหลังนี้ให้เป็นชื่อฉันแต่เพียงผู้เดียวนี่สินะที่เขาว่าเมียมักจะอยู่เหนือกว่าเสมอ อิ อิ“วันนี้แม่เอาหลานไปนอนด้วยได้ไหม?” แม่พี่เวย์ถามพลางมองมาที่ฉัน“ได้ครับ เอาไปเลยครับแม่” พี่เวย์รีบตอบอย่างไว แล้ววิ่งขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านเพื่อไปเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าเจ้าแฝด ก่อนจะวิ่งแจ้นลงมาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่สองใบ “นี่ของใช้ เสื้อผ้า แล้วก็ขวดนมครับ” พี่เวย์วางลงที่โซฟา“นี่พี่จะให้ลูกไปนอนเป็นอาทิตย์เหรอคะ” ฉันท้วงขึ้นเมื่อเห็นกระเป๋าสงสัยยัดอะไรได้คงยัดๆ ไปหมดอะมั้ง“โถ่พาย บ้านแม่อยู่ไกล เตรียมไปเหลือดีกว่าขาดนะ” พี่เวย์ตอบกลับ“ว่าแต่แกมีแผนอะไรหรือเปล่าถึงรีบยกลูกให้ไปนอนกับแม่แกง่ายๆ แบบนี้” พ่อพี่เวย์ถามแล้วมองลูกชายอย่างมีเลศนัย “แต่ก็นะ พ่อก็เคยเป็นแบบแก
นี่เป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนของการมาเรือนจำ ฉันอยากจะเจอพี่แพรมากแต่เธอไม่เคยยอมออกมาเลยสักครั้ง ไม่เลยครั้งนี้ก็หวังว่าจะได้เจอหน้า เพราะฉันเองก็มีบางอย่างในใจที่อยากจะบอกกับพี่สาว มันจะได้ไม่มีอะไรติดค้างบอกกับเจ้าหน้าที่ว่ามาเยี่ยมใครแล้วรอคิวเข้าไป เมื่อถึงคิวฉันก็เข้าไปคนเดียวให้พี่เวย์รอด้านนอก นั่งลงที่เก้าด้วยใจที่หวิวๆ เพราะกลัวว่าครั้งนี้พี่แพรจะไม่ออกมาเจอ แต่เหมือนว่าฟ้าจะเข้าข้าง ผู้หญิงที่อยากเจอหน้าเธอเดินมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามซึ่งมีช่องกระจกกั้นกลางแล้วมีรูเล็กๆ ไว้ให้เสียงลอดผ่าน“พี่แพร...” “...”“เป็นไงบ้างคะ” “...”พี่แพรนั่งเงียบไม่พูดสักคำ สายตาเธอมองไปทางอื่น“วันนี้พายเอาของมาฝากด้วยนะ ย่าก็ฝากของมาให้พี่ด้วยเช่นกัยค่ะ” เอาจริงๆ ถึงจะร้ายจะเลวยังไงย่าก็ไม่เคยคิดที่จะเลิกรักพี่แพร มีบางครั้งที่ท่านเผลอพูดว่าคิดถึงถ้าเกิดพี่แพรไม่ทำร้ายฉันเราก็คงจะอยู่ด้วยกันแต่นั่นก็ทำได้แค่คิด เพราะต่อจะให้รักยังไง คนทำผิดก็ต้องรับผิดและชดใช้กรรมที่ก่อไว้“...”“วันนี้พายดีใจนะที่พี่ยอมออกมา มีบางอย่างที่อยากจะบอก พายอโหสิและยกโทษให้พี่แพรนะคะ หลังจากนี้ขอให้พี่จำเรื่องนี้
EP 26รอมาตั้งนานพาร์ทพายในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง พี่เวย์ยอมคุกเข่าต่อหน้าแล้วอ้อนวอนขอฉันคบ มันเหมือนทุกอย่างปลดล็อกไปหมด ใจฟูอย่างบอกไม่ถูก“ก็แค่เนี้ย คุกเข่าแต่แรกก็จบเรื่องแล้วค่ะ” ทำเป็นลีลาไม่รู้ประสีประสาอยู่ได้“ก็ใครมันจะไปรู้เล่า ถ้ารู้ก็คุกจนเข่าถลอกไปแล้ว” “ลุกขึ้นมาเถอะค่ะ พายยอมให้โอกาสพี่แล้วนะ หลังจากนี้พี่ต้องรักษามันเป็นอย่างดี เพราะนี่คือครั้งสุดท้าย” แน่นอนว่าฉันให้โอกาส แต่นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น เพราะให้บ่อยๆ กับคนที่ทำผิดซ้ำซากมันก็ไม่ใช่อะ อันนี้แค่เปรียบเฉยๆ นะ ไม่ได้เจาะจงพี่เวย์“ขอบคุณนะพาย” พี่เวย์รีบดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยยิ้มแห่งความดีใจ “พายจะไปอยู่บ้านพี่หรือจะให้พี่มาอยู่บ้านพาย?”“เดี๋ยวค่ะ นี่เราจะอยู่ด้วยกันเลยเหรอคะ” แค่ยอมคบด้วย แต่ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน“ใช่สิ ผัวเมียกันก็ต้องอยู่ด้วยกัน” “ขี้ตู่ หนูแค่บอกว่าคบแต่ไม่ได้ถึงขั้นผัวเมีย คนอะไรชอบคิดไปเอง” “เอาน่า ไม่อยู่ตอนนี้แล้วจะอยู่ตอนไหน อีกอย่างวันพรุ่งนี้เราสองคนต้องไปรับลูกๆ ออกจากโรงบาลมาเลี้ยงที่บ้านแล้ว เพราะฉะนั้นพี่จะช่วยเ







