แชร์

บทที่ 10

ผู้เขียน: กาแฟหอมกรุ่น
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-09-15 15:05:58

“อืม คุณพัชออกไปก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมคุยกับคุณอิง‍ดาวเองครับ”

เขาสั่งเลขาคู่ใจ พัช‍รีแทบจะเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัว ทำไมเธอรู้สึกว่า ‘คุณอิง‍ดาว’ ที่อ‍วัชเอ่ยออกมามันกร้าวใจจัง

เวลานี้พัช‍รีขึ้นเรือคู่จิ้น อ-อ ไปก่อนก็แล้วกัน

แต่เพราะกลัวน้องใหม่เส้นใหญ่จะแตกตื่นว่าเธอแอบเชียร์ทั้งคู่ไปแล้ว พัช‍รีต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

ในขณะที่เลขาสาวแอบจิ้นเจ้านายกับผู้ช่วยคนใหม่ พัช‍รีหารู้ไม่ ว่ารอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าของผู้ช่วยรองผู้อำนวยการแฝงไปด้วยความไม่พอใจที่เก็บไว้ในใจ

         ‘นิสัยไม่ดี พูดกับคนอื่นไม่หันมามองหน้า นิสัยไม่น่ารักเลย’

         ‘กล้วยบอกว่านิสัยดีไง จะดีกี่โมง’

         พัช‍รีพยัก‍หน้าให้กำลังใจผู้ช่วยรองผู้อำนวยการ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันทีที่เจ้านายสั่ง

คนยืนรอนิ่งเงียบรอฟังว่าคนที่วุ่นวายกับการหาของในตู้เก็บของจะหันมาคุยกับเธอเมื่อไหร่

แค่เพียงไม่นานเธอคิดว่าเขาน่าจะเจอสิ่งที่ต้องการแล้ว เธอได้ยินเหมือนเสียงสูดลมหายใจ ก่อนที่เขาจะหันกลับมา

ทั้งสองต่างจ้องมองกันอยู่นาน ไร้เสียงพูดคุย

อ‍วัชหายใจติดขัดขึ้นทันที กลิ่นของเธอในคืนนั้นเขายังจำได้ดี อยากรู้ว่าเวลานี้จะหอมกว่าคืนนั้นหรือเปล่านะ

         เธอยกมือไหว้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้างานของตัวเอง

         เขาแก่...แก่ไม่เท่าที่คิดไว้

แต่หล่อ...หล่อมาก

         สายตาดุ ๆ ภายใต้กรอบแว่นทำให้เธอประหม่าเล็กน้อย เขาไม่ชอบให้ใครไหว้หรอกหรือทำไมทำหน้าเหมือนจะฆ่าเธอ

         “สวัสดีค่ะ อิง‍ดาวค่ะ”

         “คุณหายไปไหนมาเป็นเดือนติดต่อไม่ได้”

คำถามเขาทำคนฟังตาโต ทำไมเขารู้ เขาติดต่อเธออย่างนั้นเหรอ แล้วเขาจะติดต่อเธอเรื่องอะไร

         “ไปเที่ยวค่ะ” ในเมื่อเขาถามเธอก็จะตอบ เขาคงอยากรู้เพราะว่าอยากให้เธอมาเริ่มงานเร็ว ๆ มั้ง

         “เที่ยว...ทั้งเดือน?”

เป็นคำถามที่มีคำตำหนิอยู่ในนั้น ว่าแต่เขาจะตำหนิเธอทำไมกัน

เธอยังไม่ได้เริ่มงานกับโรงพยาบาลเขาเลยนะ จะเที่ยวหรือจะนอนเกาพุงมันก็เรื่องของเธอไม่ใช่เหรอ คิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าอยากว่าอะไรก็ว่าได้อย่างนั้นเหรอ

ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าอะไรนะ แก่แต่หล่อใช่ไหม ขอถอนคำพูดด่วน ๆ

แก่แล้ว แก่เลย แก่กะโหลกกะลา

ไอ้แก่...ถึงในใจจะด่าไปหลายประโยคแต่ใบหน้าหวานยังคงเรียบสนิท ราวกับว่าไม่โกรธสิ่งที่เขากระทำแม้แต่น้อย

เธอทำงานกับคนไข้มาหลายปี คนไข้ร้อยพ่อพันแม่ มีทั้งน่ารักและน่าถีบ ทำให้สกิ‍ลการปั้นหน้าของเธอคือสิ่งที่มีติดตัวมาตามประสบการณ์

แต่สายตาเขาที่มองสำรวจเธอขึ้นลง

สายตาแบบนี้เธอไม่ชอบเลย

ไอ้แก่...นอกจากแก่แล้วยังหื่นอีก อยากจะบอกว่าอิง‍ดาวไม่นิยมของแก่ ไม่อย่างนั้นเธอจะคบรุ่นเดียวกันเหรอ 

         “อะนี่ ไปตรวจในห้องน้ำ” เขายื่นกล่องขนาดยาวเท่าฝ่ามือให้เธอ

         อิง‍ดาวรับมาอย่างงง อ่านฉลาก

         ข้อความบนกล่อง... ‘Pregnancy test’

         ตรวจการตั้งครรภ์ ?

         เธอเงยหน้าจากการอ่านฉลากกล่อง มองคนตรงหน้า จากที่ไม่ชอบหน้า เวลานี้คือเกลียดขี้หน้า

         พวกชอบเหยียดเพศ นี่คงกลัวว่าจะรับคนท้องเข้าทำงานสินะ

         “ไปสิ! ห้องน้ำอยู่ตรงนั้นยืนงงอะไร”

เขาเร่งเร้าพร้อมทั้งชี้ไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านในสุดของห้องทำงาน

         “เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ”

อิง‍ดาวผู้ควบคุมสติได้ตลอดเวลา แต่เวลานี้สุดจะทน นอกจากแก่แล้วยังไร้มารยาท ชอบเหยียดเพศ

เธอถามอย่างใส่อารมณ์ไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป

นี่มันไม่ใช่เรื่องที่เธอคิดหรือจินตนาการไว้ก่อนจะเริ่มงานเลยนะ

         “ใช่!”

         เขายืนกอดอกมองหน้าเธอนิ่ง ไอ้ท่าทางวางอำนาจนี่อิง‍ดาวขอซื้อได้ไหม ทำไมเขาถึงได้นิสัยแย่แบบนี้

         ไอ้แก่!

         อิง‍ดาวเท้าสะเอวมองหน้าคนที่เป็นเจ้านาย ไม่คิดจะรักษากิริยาอะไรอีกแล้ว ในเมื่อเขามันนิสัยแย่ เธอเองก็ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทกับคนแบบนี้

         เงินเดือนหกหลักแล้วไง จะดูถูกกันเกินไปแล้ว ผู้หญิงไม่มีผัวอย่างเธอจะท้องได้ไง

         แบบนี้มันเกินไป เกินไปจริง ๆ สุดที่อีอิงจะทน

         “มันได้เหรอคะ คุณจะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ”

         ที่พูดอย่างนี้เพราะอยากเอาชนะ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองไม่มีทางท้องอยู่แล้ว

         “ผมจะไม่ว่าอะไรเลยนะ...”

เขาเว้นจังหวะการพูดและเดินเข้ามาชิดเธอมากขึ้น อิง‍ดาวพยายามยืนนิ่งไม่ถอยหนี เธออยากให้เขารู้ว่า เธอไม่กลัวเขาเลยสักนิดในเวลานี้

         แต่เพราะความสูงที่ต่างกันทำให้เธอแทบจะแหงนหน้าถึงเก้าสิบองศาเพื่อมองหน้าเขา

แหงนหน้าก็แหงนสิ แหงนแล้วไงใครกลัวกันเล่า

ส่วนคนตัวโต ยิ่งมองยิ่งอยากจับแม่ตัวดีตีตูด รูปร่างของเธอไม่เปลี่ยนไปก็จริง แต่มีบางอย่างที่เขาคิดว่า ไม่ผิดแน่ สิ่งที่เขาคิดไม่ผิดแน่

เขาใช้ความสูงและร่างกายหนากำยำข่มขู่ลูกจ้างอย่างเธอ จากคนที่ไม่กลัวตอนนี้เริ่มกลัวเมื่อร่างกายของเธอกับเขาแนบชิดกันมากขึ้น

ถ้าเขาเข้ามาใกล้กว่านี้อีกนิด นมของเธอคงทิ่มกล้ามท้องของเขาแล้ว 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ื 96 (จบ)

    “ใช่ จองทุกอย่างที่มีการเปิดจอง แต่ส่วนมากก็บัตรคอนเสิร์ตแหละที่คนจองเยอะ” โอบอธิบายอย่างฉะฉาน“คุยกันบ่อยเหรอ” ผู้เป็นพี่อดแปลกใจไม่ได้เพราะน้องชายของเธออย่างโอบไม่ค่อยพูด ไม่คิดว่าจะสนิทกับพี่เหนือ“ก็คุยกันบ้าง” โอบกับอายถึงจะเป็นฝาแฝดแต่เพราะต่างเพศกันทำให้บางอย่างไม่สามารถปรึกษากับพี่สาวได้“โอยไม่ต้องเอาอย่างพี่เหนือนะ สาวเยอะ” อายที่มีโอกาสได้เจอญาติผู้พี่ที่เวลานี้กำลังศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายแอบได้ยินผู้เป็นแม่คุยกับน้าสายน้ำว่าสาวพี่เหนือเยอะมาก ก.ไก่ล้านตัว “หึ เตรียมตัวได้แล้ว ใกล้เวลา”โอบรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ญาติผู้พี่มีสาวเยอะ ถามว่าเขารู้เรื่องนี้ไหมหลังจากแอบส่องไอจีของพี่เหนือก็พอเห็นแหละว่ามีสาวเยอะอย่างที่น้าสายน้ำว่าแต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่โอบสนใจ แต่สิ่งที่โอบสนใจคือเงินค่าจองบัตรคอนเสิร์ตต่างหาก เขาอยากได้เงินไปซื้อไอเทมลับในเกมดังเขาไม่อยากได้ไอเทมลับอะไรนั่นหรอก แต่เพื่อนสนิทเขาน่ะสิอยากได้ โอบก็เลยต้องหาไปให้เธอ เขาชอบมอง ‘นานา’ ยิ้ม เพื่อนของโอบยิ้มสวย โอบชอบรอยยิ้มนั้น“เย้!” เสียงของอายทำให้โอบตกใจตื่นจากภวังค์ความนึกคิด โอบรีบ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 95

    “จำไม่ได้จริงเหรอ วันนั้นบี๋ขอกินไอติมตั้งหลายครั้ง”“มั่วแล้ว! วันนั้นไม่ได้อม” อิงดาวพูดแล้วก็ต้องหน้าเห‍วอ โดนเขาหลอกเสียแล้ว“คนเมาไม่น่าจะจำได้” อ‍วัชเอ่ยแซวทั้งหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“หนาวจัง” ค่ำคืนที่มีเพียงแสงสว่างเพียงแสงจันทร์ ลมทะเลที่พัดผ่านทำให้ร่างบางที่ใส่เพียงบิกินีกับเสื้อคลุมตัวบางหนาวจนต้องขดตัว“อุ่นขึ้นไหม” อ‍วัชดึงผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเธอกับเขาทั้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“อุ่นขึ้นแล้วค่ะ” อิงดาวว่าทั้งยังซบหน้ากับอกกว้าง“แต่พี่หนาวจัง” เสียงอ‍วัชสั่นเล็กน้อย“หนาวเหรอคะ”“ครับ ขอพี่คลายหนาวหน่อยนะคะบี๋”เมื่อมือหนายกขาข้างหนึ่งของเธอให้พาดบนเอวเขาข้างหนึ่ง โดยที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน สายผูกบิกินีสีแดงสดถูกดึงรั้งให้พ้นทางเธอก็รับรู้แล้วว่าส่วนไหนของร่างกายเขาที่กำลังหนาวเวลานี้ส่วนที่หนาวของเขากำลังลุกชันและเสียดสีกับปลายยอดกระจิริด“ขอไออุ่นหน่อยนะคะบี๋”“อ๋า” เขาเสียบเสยเข้ามาจนสุดลำ ไออุ่นที่เขาต้องการคือไออุ่นจากร่องรักที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการ ไม่ต่างจากเขาที่ต้องการเธอเช่นกัน“อุ่นจัง” เขากระซิบบอกแน่นอนว่าสิ่งที่ ‘อุ่นจัง’ หาใช่กายเขาที่อุ่นหากแต่เป็น

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 94

    อาหารที่จัดเตรียมไว้เป็นเพียงอาหารง่าย ๆ กินแกล้มกับไวน์ขาว เป้าหมายของคืนนี้คือหลังจากพระอาทิตย์ตกและพระจันทร์เต็มดวงต่างหาก“พระจันทร์เต็มดวงเหรอคะ” อิงดาวมองพระจันทร์ตรงหน้าพร้อมตั้งคำถามที่ไม่อยากได้คำตอบ“ใช่ครับ เป็นไงดวงโตไหม” อ‍วัชเอ่ยถาม คนโดนถามพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะจันทร์เวลานี้ไม่มีแสงไฟฟ้ารบกวนทำให้ดวงจันทร์คืนนี้กลมโต“พี่จะปิดไฟเรือนะ ไม่ต้องกลัว” อ‍วัชบอกกับคนที่นอนหนุนแขนเขาในเวลานี้ ทั้งสองนอนอยู่ดาดฟ้าเรือซึ่งอยู่อีกฟากของที่ดินเนอร์ก่อนหน้านี้ พนักงานทั้งห้าคนพักผ่อนในพื้นที่ของตนเองแล้วหลังจากเหนื่อยมาทั้งวันคืนนี้พวกเขาจะทอดสมอนอนบริเวณที่สามารถทอดสมอได้“ปิดเลยค่ะ” อิงดาวบอกกับผู้เป็นสามีอย่างตื่นเต้น คิดถึงครั้งที่เธอไปเที่ยวเขื่อนทางใต้เมื่อครั้งยังโสดตอนพิเศษ 6 พระจันทร์ของพี่ เมื่อเรือทั้งลำมืดสนิท สิ่งที่อิงดาวมองเห็นคือพระจันทร์อีกดวงที่กำลังระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ “ไม่ต้องรอน้ำเน่าก็เห็นเงาจันทร์นะครับ” อ‍วัชพูดติดตลก อิงดาวหัวเราะกับมุกกะโหลกกะลา ห้าบาทสิบบาทของสามี ที่เธอหัวเราะกับมุกเขาใช่เพราะว่าตลก แต่เป็นเพราะสงสารในความพ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 93

    อ‍วัชขอให้พ่อต้นกับแม่มาสซึ่งเป็นคุณปู่คุณย่ากับพี่เลี้ยงช่วยดูแลลูกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทำให้อิงดาววางใจและยอมตามใจตัวเองมาท่องเที่ยวครั้งนี้ “โหเรือลำใหญ่เลยนะคะ” อิงดาวมองเรือยอช์ตลำใหญ่ที่อ‍วัชตระเตรียมไว้ “เพื่อเมียสุดที่รัก” คำพูดของสามีสุดที่รักทำคนฟังหน้าร้อน เขาก็เป็นอย่างนี้ตลอด “เราจะนอนบนเรือเหรอคะ” อิงดาวถามเมื่อเรือเริ่มเคลื่อนตัวออกจากฝั่ง “ใช่ ๆ ไม่ต้องกลัวนะ มีเรืออีกหลายลำอยู่ไม่ห่างกัน” การค้างบนเรือใช่ว่าจะมีเรือเพียงลำเดียว รอบ ๆ มีเรือยอช์ตหลายลำที่ค้างกันกลางทะเล ซึ่งแต่ละลำจะเว้นระยะห่างกันพอประมาณ “นึกว่าพี่จะขับเรือเอง” อิงดาวเอ่ยแซวเธอนอนหนุนตักคนที่เปลือยอกและใส่เพียงกางเกงขาสั้น เวลานี้เป็นเวลาเย็นที่ท้องฟ้าเบื้องหลังเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า “ให้เป็นหน้าที่ของคนที่เขาชำนาญดีกว่า” อ‍วัชว่าพลางมือหนาลูบตามเส้นส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้เป็นเมีย วันนี้อิงดาวอยู่ในชุดบิกินีสีแดงเพลิง แม้จะลูกสามแล้วรูปร่างของเธอยังดีเช่นเดิม พื้นที่นั่งเล่นโซนชั้นสองของเรือเป็นที่พักผ่อนของแขก

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 92

    “อยากโดนแบบจุก แตกคาXXX” คำลามกที่อ‍วัชแทบไม่เคยได้ยินอิงดาวพูดมาก่อน แต่วันนี้เธอกลับพูดออกมาหน้าตาเฉยไม่หน้าตาเฉยสิ หน้าตาสุดเซ็กซี่แบบนี้เขาเองก็อยากให้เธอแตกคาXXX โอยแค่คำพูดเธอ แค่นั้นจริง ๆ หากแต่คำพูดแค่นั้นกลับทำเขาแข็งทั้งลำ“แข็งแล้วเหรอคะ” อาการแข็งไม่อาจปฏิเสธได้เลย เพราะมือบางกอบกุมและสาวรูดจงใจให้เจ้ากร่างของเขาแข็งไม่หยุดอยู่แล้ว“แข็งมาก บี๋ท่านี้ไหม Ballet Dancer[1]”“ท่าแบบไหนคะ” อิงดาวเอ่ยถาม พร้อมทั้งยื่นหน้าดูคำอธิบายพร้อมภาพประกอบ เธอรับโทรศัพท์ของสามีพร้อมทั้งอ่านออกเสียง“ท่านี้ต่อให้คุณเต้นบัลเล่ต์ไม่เป็นก็เล่นได้ หลักการง่าย ๆ ก็คือให้คุณและคู่รักหันหน้าเข้าหากัน จากนั้นก็ให้ฝ่ายชายยกขาข้างหนึ่งของฝ่ายหญิงขึ้น (ควรเป็นขาข้างที่สาวเจ้าสามารถทรงตัวต่อไปได้ถนัด) แล้วก็ให้สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปขณะที่ยังยืนอยู่ในท่าดังกล่าว กล่าวกันว่าท่านี้สามารถทำให้อาวุธของฝ่ายชายสามารถเข้าไปถึงจุด G spot ของฝ่ายหญิงได้อย่างแม่นยำ สร้างความเสียวซ่านและพาคุณทั้งคู่ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันได้แบบสบายตัวกันไปตาม ๆ กัน นอกจากนั้น สำหรับคู่ที่ฝ่ายหญิงเป็นนักบัลเล่ต์เก่าหรือเล่นโยคะเป็

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 91

    “ตาจ๋า ยายจ๋า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็ก ๆ ทำให้เจ้าของบ้านยิ้มแฉ่ง“ว่าไงคนเก่ง” ตาอำนาจย่อตัวกอดเด็กแฝดทั้งสอง ส่วนยายรัตนาตรงไปยังหลานสาวคนเล็กที่นั่งซ้อนท้ายผู้เป็นพ่อภาพที่ทั้งสี่ปั่นจักรยานจากบ้านตนเองมายังบ้านตายาย ถือเป็นภาพชินตาเพราะเห็นอยู่ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง เป็นภาพที่ผู้เป็นตาและยายต้องยิ้มทุกครั้ง“พี่อายทำเค้กกล้วยหอมมาให้ชิมค่ะ พี่เจนนี่สอนพี่อายทำค่ะ” พี่อายรีบนำเสนอเค้กกล้วยหอมอย่างอารมณ์ดี“อร่อยมากครับ” น้องโอบก็สนับสนุนความอร่อยของเค้ก คนทำยิ้มแฉ่งน้องชายของเธอน่ารักตลอด“ย่อย ๆ” น้องสาวคนเล็กก็น่ารักไม่แพ้กันตากับยายหัวเราะชอบใจกับความสามัคคีของทั้งสามที่ช่วยกันขายขนม“งั้นตาจ๋าต้องรีบชิมแล้ว” ตาจ๋าของเด็กรับเค้กกล้วยหอมจากมือป้อม ๆ ของพี่อายกัดกินด้วยสายตาเป็นประกาย เค้กอร่อยจริงแต่สิ่งที่ทำให้เค้กชิ้นนี้พิเศษก็คือหลานสาวตัวน้อยทำให้กินคุณยายของหลาน ๆ ก็ไม่ต่างกันหลับตาพริ้มด้วยความอร่อยไม่คิดว่าเค้กที่หลานทำจะอร่อยได้ขนาดนี้ หรือเพราะว่าหลานของเธอทำสินะ ทำให้เค้กชิ้นนี้อร่อยกว่าทุกชิ้น“พี่อายเก่งมากเลยลูก” เมื่อได้รับคำชมพี่อายยิ่งมีกำลังใจในการจะทำเค้กวัน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status