ログイン#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.16การ์ฟีลด์ผมเดินหัวเสียออกมาจากห้องทำงานเดินลงมาข้างล่างและตรงไปที่รถ BMW X1 กดรีโมทปลดล็อคและเปิดประโปรงหลังรถ'มันน่าจะอยู่ในกล่องที่เก็บของค่ะ' ผมเปิดกล่องออก"ไหนว่ะ!" ผมกดโทรศัพท์หาเธอ"ไม่เห็นมีเลยพิมพ์!!""อื้มม หรืออยู่ในกระเป๋าใบเล็กข้างหลังคนขับคะ พิมพ์จำไม่ได้ คุณลองเ
"พิมพ์ไม่ไป! คุณจะเป็นอะไรก็เรื่องของคุณ คุณทำให้พิมพ์รักคุณแล้วคุณต้องรับผิดชอบ! คุณเก่งนักก็ทำให้พิมพ์เลิกรักคุณสิ! ฮื่ออออ"การ์ฟีล#2 ชั่วโมงผ่านไปจากที่เห็นภาพที่ร้านกาแฟมันก็มีอารมณ์กรุ่นๆ อะไรในใจนี่แหละ! ผมยอมรับว่าโมโหมาก! แต่ที่โมโหสุดๆ คือเธอปิดเครื่องไม่ได้โมโหที่เธอไปหาแม่ กอปกับสั่งให
#รักแลกร้ายเลว_EP.15พิมพ์ใจฉันเดินเปิดประตูขึ้นรถและหันกลับไปดูก่อนกดกระจกลงนิดนึงโบกมือให้แม่ๆ ส่งยิ้มให้ฉันและเดินเข้าบ้านไป ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่เหมือนกัน ดูเหมือนคนโง่งี่เง่าแต่ตอนนี้ฉันมีความสุขกับชีวิตแบบนี้และฉันหวังว่าสักวันฉันจะคิดได้เอง"คุณพิมพ์เปิดเครื่องด่วนครับ...นายโม
"น้องพิมพ์หิวไหมครับ" เค้าถามฉันที่กำลังเก็บของ"นิดหน่อยค่ะ...""งั้นเราไปทานอาหารเย็นกันไหม?""ขอโทษด้วยค่ะพอดีวันนี้พิมพ์มีนัดกับพ่อแม่""โอเคครับ! งั้นวันนี้แยกกันตรงนี้เนอะ" ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากร้านพร้อมเค้าระหว่างทางมีแต่สาวๆ มองเค้าและซุบซิบกัน ดูแล้วเค้าฮอตไม่เบาเลย...ไม่ใช่ฉันไม่รู้ว



![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



