LOGINShare
ตอนที่ 12 ทุกอย่างโอเค
publish date:
2025-11-20 21:05:04ธาวินมองวัดสีขาวสะอาดตาที่ตั้งอยู่บนเกาะเล็กๆ กลางทะเลด้วยความทึ่ง ก่อนจะบอกเล่าเรื่องราวเมื่อครั้งหนึ่งเขาเคยมาเยือนที่นี่
“สวยงามมากเลยครับ ผมมาครั้งล่าสุดก็ตอน ม.5 โน่น...นี่ก็หลายปีแล้ว ที่นี่ยังสวยแล้วก็บรรยากาศดีเหมือนเดิมเลย” ธาวินเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่เจือไปด้วยความภูมิใจเล็กน้อย
พิมพ์มาดามองตามสายตาของเขาไปยังวัดที่ดูเหมือนลอยอยู่บนผืนน้ำทะเลสีครามด้วยความสนใจ
“นี่เป็นครั้งแรกเลยค่ะ ที่พิมพ์มาเที่ยวทะเลฝั่งนี้...ดูแปลกตาดีจังเลยนะคะ วัดอยู่กลางทะเลแบบนี้”
“วัดที่นี่เป็นที่เคารพศรัทธาของคนแถวนี้ครับ” ธาวินอธิบายพลางหันมายิ้มให้เธอ
“เดี๋ยวเราข้ามเรือไปไหว้พระกันนะครับ” เขารีบบอกเธออย่างกระตือรือร้น จากนั้นทั้งคู่ก็ลงจากรถ เดินไปยังท่าเรือเล็กๆ ที่มีเรือโดยสารจอดรออยู่ พร้อมกับความรู้สึกสงบและอิ่มเอมกับการเดินทางที่แสนสุขใจ
เรือโดยสารลำเล็กค่อยๆ เคลื่อนตัวไปบนผืนน้ำทะเลสีเขียวมรกต แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับราวกับอัญมณี ลมทะเลพัดโชยมาเบาๆ หอบเอาไอเค็มและความสดชื่นมาสัมผัสใบหน้าของทั้งคู่ เส้นผมยาวสลวยของพิมพ์มาดาถูกลมพัดให้ปลิวไสว ธาวินเอื้อมมือมาอย่างนุ่มนวลเพื่อปัดปอยผมที่ลงมาปรกใบหน้าของหญิงสาวด้วยความรักใคร่ แววตาของเขาอ่อนโยนลึกซึ้ง
“คุณพิมพ์ชอบมาวัดที่อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวแบบนี้มั้ยครับ” ธาวินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม สายตาของเขาจับจ้องไปยังเกาะเล็กๆ ที่มีวัดสีขาวสะอาดตาตั้งตระหง่านอยู่กลางน้ำ แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบหลังคาโบสถ์และเจดีย์สีทองอร่าม งดงามราวกับภาพวาด
“ก็ชอบอยู่นะคะ วัดแถวบ้านพิมพ์ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเหมือนกัน” พิมพ์มาดาตอบอย่างตรงไปตรงมา พลางทอดสายตาไปยังวัดกลางน้ำ
“แต่วัดในกรุงเทพฯ..พิมพ์ไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปบ่อยนักหรอกค่ะ พอวันหยุดพิมพ์ก็มักจะตื่นสายเสียมากกว่า” เธอหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดเสริม
“ยกเว้นตอนกลับบ้านที่ต่างจังหวัดช่วงเทศกาล แล้วคุณแม่ชวนไปทำบุญน่ะค่ะ ถึงจะได้ไป” เธอตอบอย่างเปิดเผย ราวกับต้องการให้ธาวินได้รู้จักตัวตนของเธอในทุกแง่มุม
“บ้านที่ต่างจังหวัดของคุณพิมพ์อยู่ที่ไหนครับ?” ธาวินถามด้วยความสนใจเล็กน้อย
“พิษณุโลกค่ะ” พิมพ์มาดาตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่เจือไปด้วยความคิดถึงบ้านเกิด
“คุณมาทำงานไกลเหมือนกันนะครับ” ธาวินพยักหน้าอย่างเข้าใจ พลางมองพิมพ์มาดาด้วยแววตาที่แสดงถึงความเห็นอกเห็นใจ
“ว่างๆ คุณพิมพ์พาผมไปไหว้พระพุทธชินราชบ้างสิครับ” ธาวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความคาดหวังเล็กน้อย ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อพูดถึงพระพุทธรูปสำคัญของเมืองพิษณุโลก พิมพ์มาดายิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยขึ้น
“ได้สิคะ ถ้าคุณอยากไปจริงๆ พิมพ์ยินดีเลยค่ะ พระพุทธชินราชสวยงามและศักดิ์สิทธิ์มาก พิมพ์กลับบ้านก็ไปไหว้ขอพรทุกครั้งเลย” เธอพูดด้วยความภาคภูมิใจในบ้านเกิดของตนเอง
“ผมเคยได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ อยากไปเห็นด้วยตาตัวเองสักครั้ง” ธาวินเสริมด้วยความใคร่รู้
“แล้วคุณพิมพ์เคยขอพรจากท่านเรื่องอะไรเป็นพิเศษไหมครับ?” เขาถามด้วยความอยากรู้ในตัวตนของหญิงสาว
พิมพ์มาดาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาคู่สวยมองไปยังผืนน้ำทะเลที่ส่องประกาย ก่อนจะหันกลับมายิ้มบางๆ ให้ธาวิน
“ก็หลายเรื่องเลยค่ะ...ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน...ยกเว้นเรื่องความรัก” เธอพูดเสียงเบาลงเล็กน้อยในตอนท้าย ราวกับเป็นความลับเล็กๆ ที่เพิ่งเปิดเผย ธาวินมองเธอด้วยความสนใจใคร่รู้
“ทำไมไม่ลองขอเรื่องความรักดูละครับ?” เขาถามด้วยรอยยิ้มที่แฝงความนัยบางอย่าง พิมพ์มาดายิ้มขำเล็กน้อย
“ไม่รู้สิคะ...พิมพ์คิดว่าเรื่องพวกนี้ พระท่านคงให้พรเราไม่ได้หรอกมั้งคะ มันเป็นเรื่องของคนสองคนมากกว่า” เธอตอบอย่างตรงไปตรงมา
“ผมอยากไปพิษณุโลกกับคุณจังเลยครับ” ธาวินพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและหนักแน่น ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่เธออย่างมีความหมาย
“อยากไปไหว้พระพุทธชินราชด้วยกัน...อยากไปเห็นบ้านเกิดของคุณด้วย”
พิมพ์มาดารู้สึกอบอุ่นในหัวใจกับคำพูดที่แสนจริงใจนั้น ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธออย่างช้าๆ และมั่นคง
“ถ้าอย่างนั้น…วันหยุดยาวครั้งหน้า พิมพ์จะบอกนะคะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ
Latest chapter
รักในเงาแค้น ตอนที่ 90 ตอนจบ
“คุณวินคะ พิมพ์อยู่ที่นี่ค่ะ” ธาวินซึ่งกำลังจอดรถนั่งรออยู่แถว ๆ ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ด้วยความกระวนกระวายใจ เขารู้สึกราวกับยกภูเขาออกจากอกเมื่อได้ยินข่าวนี้ ซีอีโอหนุ่มไม่รอช้า รีบบึ่งรถไปยังบ้านของเกรชทันทีเมื่อธาวินมาถึง เกรชเปิดประตูต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้ม เกรชบอกเขาว่าพิมพ์มาดากำลังหลับอยู่ และเล่าถึงสภาพของพิมพ์มาดาและความรู้สึกของเพื่อนให้เขาฟัง ธาวินรับฟังด้วยความรู้สึกผิด จนเขาอยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขทุกอย่างเกรชปล่อยให้ธาวินเข้าไปหาพิมพ์มาดาในห้องนอน ธาวินเดินเข้าไปใกล้เตียง มองใบหน้าซีดเซียวของพิมพ์มาดาที่กำลังหลับใหล เขาค่อยๆ นั่งลงข้างเตียง ยื่นมือไปปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าเธอเบาๆ ด้วยความอ่อนโยนที่สุดพิมพ์มาดารู้สึกถึงสัมผัสที่คุ้นเคยและอบอุ่น ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ และภาพแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าของธาวินที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและอ่อนโยน ดวงตาคมกริบคู่นั้นที่เคยฉายแววโกรธเกรี้ยว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความรักและความเสียใจ“พิมพ์!!!…” เสียงของธาวินแผ่วเบาและสั่นเครือ“ผมขอโทษ…” เขายื่นโทรศัพท์คืนให้เธอ พิมพ์มาดาค่อย ๆ ลุกขึ้น ยังไม่ได้ถามถึงเรื่องราวทั้งหมด เธอก็น้ำตาคลอขึ้นมาเ
รักในเงาแค้น ตอนที่ 89 ตามรักเติมเต็ม
ระหว่างทางที่รถแล่นฉิวอยู่บนถนนหลวง ธาวินนึกขึ้นได้ว่ามีโทรศัพท์เครื่องเก่าของพิมพ์มาดาอยู่ในมือ ซึ่งผู้เป็นบิดาส่งให้เขามาเมื่อคืนนี้ ธาวินไม่รอช้า รีบใช้มันค้นหาเบอร์ของเกรชซึ่งน่าจะอยู่ในรายชื่อติดต่อ และรีบโทรออกทันทีเสียงปลายสายตอบกลับมาด้วยความงุนงงเมื่อเห็นเบอร์เก่าที่หายไปของเพื่อนสนิท“เกรช ๆ !!! นี่ผมวินเอง ธาวินไงครับ” ธาวินกรอกเสียงลงไปอย่างร้อนรน“อ๋อค่ะ คุณธาวิน! มีอะไรเหรอคะ เกรชนึกว่าเบอร์ของยัยพิมพ์ซะอีก” เกรชถามกลับด้วยความประหลาดใจระหว่างทางที่ขับรถ ธาวินก็เล่าทุกอย่างให้เกรชฟังอย่างรวดเร็วและกระชับที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งแต่เรื่องราวความเข้าใจผิดที่เขามีต่อพิมพ์มาดา ปมปัญหาทั้งหมดที่เกิดจากโทรศัพท์เครื่องนี้ การที่พิมพ์มาดาหนีไป พร้อม ๆ กับการที่เขากำลังตามหาเธออยู่ เกรชฟังเรื่องทั้งหมดด้วยความตกใจและเห็นใจในสถานการณ์ที่ซับซ้อนนี้ ก่อนจะรีบบอกว่าเธอจะให้ความช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่ หากว่าพิมพ์มาดามาหาเธอ“ขอบคุณมากครับคุณเกรช” ธาวินกล่าวขอบคุณ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหวัง“ถ้าหากพิมพ์ไปหาคุณจริงๆ ช่วยบอกผมด้วยนะครับ แล้วก็… พยายามรั้งตัวเธอเอาไว้นะครับ ผมอยา
รักในเงาแค้น ตอนที่ 88 ที่พึ่งสุดท้าย
อัครเดชถอนหายใจยาว มองหน้าลูกชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ในรถตู้ด้วยแววตาที่หนักใจ ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เก็บงำเอาไว้“คือวันที่หนูพิมพ์เค้าหายตัวไปจากแกน่ะ...” อัครเดชเริ่มต้นเสียงแผ่วเบา“แม่เค้าโทรมาบอกว่าพ่อเค้าเสีย...หนูพิมพ์ก็เลยรีบออกมาจากที่พักและก็พยายามจะโทรหาแก” อัครเดชนึกย้อนไปถึงภาพในความคิด เมื่อครั้งที่พิมพ์มาดากระวนกระวายใจอย่างหนัก พยายามควานหาโทรศัพท์มือถือของตัวเองระหว่างที่เขากำลังขับรถไปส่งเธอ เพื่อไปรับศพผู้เป็นพ่อที่โรงพยาบาล สีหน้าของหญิงสาวในความทรงจำนั้นเต็มไปด้วยความร้อนรนและความเศร้าโศก“แต่พอเกิดอุบัติเหตุที่รถเกือบชนกันน่ะ… หนูพิมพ์เค้าลืมโทรศัพท์เอาไว้ที่รถ พ่อเป็นคนพาเธอไปรับศพของพ่อเธอที่โรงพยาบาล ก็เลยเรียกให้ชัยมาอยู่เฝ้าในที่เกิดเหตุ พอหนูพิมพ์หาโทรศัพท์ไม่เจอ พ่อก็เลยบอกให้นายชัยเป็นคนช่วยหา” อัครเดชหยุดเล่า หันมาสบตากับธาวิน“จนเกือบเย็นวันต่อมา ชัยถึงได้เอาโทรศัพท์มาคืนพ่อ ถ้าก่อนหน้านี้พ่อรู้ความจริง พ่อจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด วิน ยกโทษให้พ่อเถอะนะ”“แล้วพ่อต้องขอโทษแกด้วย…ที่ทำให้แกต้องเข้าใจผิดกับหนูพิมพ์เค้าถึงขนาดนี้ หนูพิมพ์คงลำบากใจมา
รักในเงาแค้น ตอนที่ 87 ละอายใจที่จะอยู่
รถตู้คันหรูแล่นตัดผ่านความมืดมิดของค่ำคืนไปอย่างรวดเร็ว ความหวังเดียวของอัครเดชในตอนนี้คือการไปนำโทรศัพท์เครื่องนั้นมาให้เร็วที่สุด ก่อนที่ความวู่วามและความเข้าใจผิดจะนำพาไปสู่เรื่องที่เลวร้ายเกินกว่าจะแก้ไขได้อัครเดชเป็นห่วงความปลอดภัยของพิมพ์มาดา... เขาไม่รู้เลยว่าในตอนนี้ ธาวินและพิมพ์มาดา… กำลังอยู่ในสภาพเช่นไร หลังจากที่เขาไม่ได้อยู่ควบคุมสถานการณ์อัครเดชกลับมาถึงคฤหาสน์ในเวลาเกือบตีหนึ่ง แสงไฟในบ้านยังคงสว่างไสวบ่งบอกว่ายังมีคนที่ไม่หลับไม่นอน เขามีโทรศัพท์มือถือของพิมพ์มาดาอยู่ในมือแล้ว และพร้อมที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดเพื่อคลี่คลายปมปัญหาที่เขาสร้างขึ้นมาผู้เป็นบิดาตรงขึ้นไปที่ห้องนอนของบุตรชายด้วยความกังวลใจ หวังจะพูดคุยปรับความเข้าใจกัน แต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของธาวินอยู่ในนั้น อัครเดชขมวดคิ้วแน่น กำลังจะลงไปตามหาข้างล่าง ก็สวนทางกับแม่บ้านบริเวณบันใด ก่อนที่แม่บ้านจะรายงานด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“นายคะ …คุณพิมพ์มาดา!!!” แม่บ้านกำลังจะรายงานแต่ยังไม่ทันได้พูดจบ อัครเดชก็พูดสวนขึ้นมาก่อนด้วยความร้อนใจ“เจ้าวินไปไหน!!!”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เห็นครั้งสุดท้ายเมื่อตอนหัวค่ำ...ตอนน
รักในเงาแค้น ตอนที่ 86 ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว
พิมพ์มาดาไม่มีเรียวแรงแม้แต่จะขัดขืน เขาเสร็จสมแล้ว แต่ก็ไม่ยอมปล่อยร่างของเธอให้เป็นอิสระ ก่อนที่ริมฝีปากหยักของเขาประทับจูบลงมาบนริมฝีปากของเธอครั้ง มือหน้าบีบคางของเธอให้เผยอเปิดทางให้เขาได้ใช้ลิ้นตามความต้องการ เธอได้แต่ยอมจำนนต่อความรุนแรงและความปรารถนาของเขาในคืนอันเลวร้ายนี้ความรู้สึกผิดที่จะต้องทรยศกับผู้มีพระคุณอย่างอัครเดชถาโถมเข้ามาในใจ เธอไม่รู้หรอกว่าเขายังต้องการตัวเธออยู่หรือไม่ แต่พิมพ์มาดาไม่อยากให้ใครเสียใจเลยในบ้านหลังนี้ ไม่อยากให้พ่อลูกต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องของเธออีกต่อไปแล้วหญิงสาวค่อยๆ ใช้เรี่ยวแรงที่ยังหลงเหลือยันกายขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของธาวินเป็นครั้งสุดท้าย เขาหลับไปในที่สุด ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว บัดนี้ดูสงบนิ่ง แววตาที่เคยมีชีวิตชีวาดับลงสนิท ปรากฏร่องรอยของความสับสนและความว่างเปล่าเข้ามาแทนที่ในใจของหญิงสาวผู้บอบช้ำพิมพ์มาดาค่อยๆ พยุงตัวลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดปกติ สัมผัสของเนื้อผ้าคุ้นเคยทำให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้าง ก่อนจะมองสำรวจตัวเอง เธอเห็นรอยแดงช้ำที่ปรากฏอยู่ทั่วเนินอก ร่องรอยจากกา
รักในเงาแค้น ตอนที่ 85 แม่เลี้ยงที่รัก NC
ธาวินยิ้มพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงการตอบสนองที่เปลี่ยนไปของพิมพ์มาดา หญิงสาวไม่ได้ต่อต้านเขาอีกต่อไปแล้ว ซีอีโอหนุ่มยกบั้นเอวขึ้นเล็กน้อย ถอนท่อนกายกำยำออกจากโพรงสวาทอุ่นร้อนของเธออย่างเชื่องช้า ราวกับต้องการยื้อยุดช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไว้ให้นานที่สุด ปลายหัวยังคงเสียดสีอยู่บริเวณปากทาง ก่อนจะกระแทกกระทุ้งกลับเข้าไปในโพรงสวาทที่ชุ่มฉ่ำด้วยแรงและจังหวะที่หนักหน่วงและรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้อง พร้อมกับแรงกระแทกที่ส่งให้ร่างบอบบางของพิมพ์มาดาสะท้านเฮือก เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางอย่างห้ามไม่อยู่จากนั้นเกมแห่งความสุขสำราญที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนและอำนาจก็เริ่มต้นขึ้นตามจังหวะที่ธาวินเป็นผู้กำหนด ชายหนุ่มเริ่มขยับเอวเข้าออกด้วยจังหวะที่รวดเร็วและดุดัน ราวกับต้องการบุกรุกและยึดครองทุกพื้นที่ในกายสาว พิมพ์มาดารู้สึกเสียวแปลบไปทั่วท้องน้อยในทุกครั้งที่เขาแทงลึกเข้ามาเธอแผดเสียงครางหวานปนสะอื้น ดิ้นพล่านไปมาบนเตียงนอนด้วยความเสียวสะท้านที่แทรกซึมไปทั่วร่าง ผสานกับความเจ็บปวดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ เธอจึงตอบโต้ด้วยการยกสะโพกกระแทกสวนกลับไปอย่างไม่ยอมจำนน ราวกับร่าง
You May Also Like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์329.1K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.1K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89152.2K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.4K viewsเมียบำเรอ
Xiaohlinz108 viewsอุบัติรัก พนักงานใหม่
นรีนิล59 viewsคุณหมอไร้รัก
Wabibi233 viewsความลับของไอดอลสาว
นายไข่เค็ม68 views
