LOGINพิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สบตากับเขาอย่างท้าทาย แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเย้ายวนที่ซ่อนเร้น มือเรียวเล็กของเธอเลื่อนขึ้นไปคล้องรอบคอของธาวินอย่างแผ่วเบา แต่กลับตรึงร่างของเขาไว้แน่น
“พิมพ์ว่า!!!...เราอาบน้ำกันก่อนดีไหมคะ...” เธอพูดเสียงแผ่วเบา ราวกับกระซิบความลับข้างหูเขา ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอรดต้นคอของธาวิน ทำให้เขารู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว
ธาวินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมความรู้สึกที่กำลังพลุ่งพล่านในใจ เสียงหัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก
“ก็ดีครับ...” เขากระซิบตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคมของเขาจับจ้องอยู่ที่ดวงตาคู่สวยของเธออย่างลึกซึ้ง
ก่อนที่พิมพ์มาดาจะได้ตอบอะไร ริมฝีปากของธาวินก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง จูบนี้ร้อนแรงและลึกซึ้งกว่าครั้งไหนๆ ราวกับเป็นการตอบสนองต่อความปรารถนาที่ทั้งสองคนต่างก็มีอยู่เต็มหัวใจ และเป็นการเริ่มต้นบทใหม่ของค่ำคืนนี้...ค่ำคืนที่ความใกล้ชิดจะนำพาพวกเขาไปสู่ความรู้สึกที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
พิมพ์มาดาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของธาวินออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ นิ้วเรียวของเธอสัมผัสกับแผงอกกว้างของเขาอย่างแผ่วเบา สร้างความรู้สึกวูบวาบไปทั่วร่างของทั้งคู่
“ผิวคุณ...เนียนจังเลยค่ะ” พิมพ์มาดากระซิบเสียงแผ่วเบา ขณะที่ปลายนิ้วของเธอลากไล้ไปตามกล้ามเนื้อหน้าท้องของธาวิน
ธาวินครางต่ำในลำคอ พลางลูบไล้แผ่นหลังเนียนของพิมพ์มาดาอย่างแผ่วเบา
“ผิวของคุณพิมพ์ก็นุ่มมากเหมือนกันครับ”
เขาค่อยๆ ปลดสายเดี่ยวตัวบางของพิมพ์มาดาลง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ต้องแสงไฟเป็นประกาย พิมพ์มาดาก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความเขินอาย
“คุณสวย..และหุ่นดีมากเลยครับ.” ธาวินกระซิบชม ก่อนจะอุ้มพิมพ์มาดาขึ้นแนบอกอย่างง่ายดาย พาเธอเข้าไปใต้สายน้ำอุ่นในห้องอาบน้ำฝักบัว
“คุณวิน!!!...” พิมพ์มาดาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเล็กน้อย เมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับความใหญ่โตและแข็งขันที่แนบชิดมา
ธาวินยืนโอบกอดเธอจากด้านหลัง คางของเขาเกยอยู่บนไหล่มนของเธออย่างแนบสนิท
“คุณชอบไหมครับ?” ธาวินกระซิบถามข้างหู เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย
พิมพ์มาดาพยักหน้าช้าๆ เล็กน้อย แก้มของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
“............” พิมพ์มาดาพูดไม่ออก ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา ทั้งความตื่นเต้น ความปรารถนา และความรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยต่อสิ่งที่อยู่ด้านหลัง
แสงสลัวลอดผ่านม่านในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น ธาวินหมุนร่างของเธอให้หันมาเผชิญหน้ากันอย่างช้าๆ ยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าหวานที่เปียกปอนไปด้วยหยดน้ำอย่างทะนุถนอม ดวงตาคมของเขาจ้องมองเธอด้วยความรักใคร่และอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงจูบเธออีกครั้ง จูบนี้เปียกชื้นไปด้วยหยดน้ำ แต่กลับร้อนแรงและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
“ผมอยากดูแลคุณแบบนี้ตลอดไป...” ธาวินกระซิบขณะที่ริมฝีปากของเขายังคงเคล้าคลึงอยู่กับริมฝีปากของเธอ
พิมพ์มาดาส่งเสียงครางหวานออกมาเบาๆ มือของเธอกอดกระชับรอบคอของธาวินแน่นขึ้น
“พิมพ์ก็อยากอยู่กับคุณ...แบบนี้...ตลอดไปเหมือนกันค่ะ”
พิมพ์มาดาในชุดชั้นในลูกไม้สีน้ำตาลอ่อน หันหลังให้ธาวินที่เปลือยเปล่าแผ่นหลังกว้างของเขาสัมผัสกับแผ่นหลังเนียนของเธออย่างแนบชิด ทั้งสองยืนอยู่ภายใต้สายน้ำอุ่นที่ไหลรินจากฝักบัว อาบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่
สายน้ำอุ่นยังคงไหลริน อาบร่างเปลือยเปล่าของทั้งสอง ธาวินบีบเคล้นเต้านมกลมกลึงของพิมพ์มาดาอย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่น มืออีกข้างของเขาลูบไล้และถูวนเบาๆ บริเวณร่องสาวของเธอที่เริ่มเปียกชื้น ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปเกี่ยวขอบลูกไม้บางเบาของแพนตี้ตัวสวย แล้วค่อยๆ ดึงมันลงไปกองกับพื้นอย่างช้าๆ
“ไหนว่าเราจะแค่อาบน้ำกันไงคะ...” พิมพ์มาดาเอียงศีรษะไปด้านข้างเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงกระซิบที่เจือไปด้วยความเย้ายวน ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอรดต้นคอของธาวิน ธาวินกระชับอ้อมกอดรอบเอวบางของเธอแน่นขึ้น ซบหน้าลงกับลาดไหล่มน สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผมเปียกของเธอ
“ใครสัญญาครับ ผมเปล่าสักหน่อย” เขากระซิบตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ข้างหูเธอ พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สบตากับเขาด้วยแววตาที่ทั้งเขินอายและท้าทาย ก่อนจะยกมือเรียวขึ้นสัมผัสใบหน้าคมสันของธาวินอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วของเธอลากไล้ไปตามสันกรามที่ได้รูป
“หน้าตาคุณเนี่ย ก็ไม่ได้บ่งบอกว่าเป็นเจ้าเล่ห์สักหน่อยนี่คะ!!!” ธาวินสบตาเธออย่างตรงไปตรงมา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปิดบัง ก่อนจะยิ้มบางๆ ให้กับคำพูดของเธอ แล้วช้อนร่างบางของพิมพ์มาดาขึ้นอุ้มอย่างง่ายดาย แล้ววางเธอนั่งลงบนขอบอ่างอาบน้ำอย่างนุ่มนวล เขาค่อยๆ แยกเรียวขางามของเธอออกจากกันอย่างช้าๆ
ดวงตาคู่สวยของพิมพ์มาดาหลับพริ้ม สองมือกำผมสีเข้มของธาวินไว้แน่น ราวกับต้องการยึดเหนี่ยวบางสิ่ง ธาวินทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ เงยหน้าขึ้นมอบความสุขให้เธออย่างตั้งใจ ลิ้นร้อนของเขาสัมผัสและเลื้อยไล้ไปทั่วทุกซอกทุกมุมอย่างเอร็ดอร่อย ราวกับกำลังลิ้มรสชาติของผลไม้ที่หอมหวานที่สุด
“อืม...” ธาวินครางต่ำๆ ในลำคอ พลางเงยหน้าขึ้นสบตาพิมพ์มาดา
“ชอบไหมครับ?” พิมพ์มาดายังคงหลับตาอยู่ แต่ริมฝีปากบางของเธอกระตุกยิ้มเล็กน้อย
“คุณวินขา อื้อๆ คนเจ้าเล่ห์ อะ โอ๊ยยย ๆ พิมพ์เสียวนะคะ” เธอพึมพำเสียงแผ่วเบา
“รับรองผมจะทำให้คุณลืมแฟนเก่าไปเลย” ธาวินกระซิบตอบ ก่อนจะกลับไปปรนนิบัติเธอต่ออย่างตั้งใจ
แม้จะถูกจู่โจมด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง แต่พิมพ์มาดาก็เพียงแค่หายใจถี่กระชั้นขึ้น ริมฝีปากบางเม้มแน่น เธอยังไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมามากนัก มีเพียงความรู้สึกเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วร่างกายของเธอเท่านั้น ที่บ่งบอกถึงความรู้สึกได้เป็นอย่างดี
“คุณวิน!!!...” พิมพ์มาดาเรียกชื่อเขาด้วยเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย
“อย่าดูดแรงสิคะ..? พิมพ์เสียว” ธาวินเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา
“ครับ...คนดี” เขากล่าว ก่อนที่จะปรับเปลี่ยนการปรนนิบัติให้เธออย่างนุ่มนวลและเร่าร้อนยิ่งขึ้นตามความต้องการของเธอ
ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป พิมพ์มาดากดศีรษะของธาวินให้แนบชิดกับร่องสาวของเธอแน่นขึ้น ราวกับต้องการให้เขาดื่มด่ำความสุขที่เธอได้รับอย่างเต็มที่
ธาวินรับรู้ถึงการกระทำนั้น เขายิ่งปรนนิบัติเธอหนักขึ้น ลิ้นของเขาสั่นระริก สอดแทรกเข้าไปในร่องเนื้อหวานฉ่ำอย่างลึกซึ้ง พิมพ์มาดาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปล่อยให้ความสุขที่แสนซ่านนั้นครอบงำเธออย่างสมบูรณ์ ร่างกายของเธอเริ่มบิดเร้าไปตามจังหวะการปรนนิบัติของเขา
เสียงน้ำไหล เสียงลมหายใจถี่กระชั้น และเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ ดังคลอเคล้ากันไปในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำ ความปรารถนาของทั้งคู่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ธาวินมอบความสุขให้พิมพ์มาดาอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งร่างบางของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ปล่อยเสียงครางหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เป็นสัญญาณว่าเธอได้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์แล้ว
ธาวินยังคงปรนนิบัติเธอต่อไปอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ผละออก เขามองใบหน้าแดงก่ำและดวงตาปรือปรอยของพิมพ์มาดาด้วยความรักใคร่และปรารถนาที่ยังคงคุกรุ่นอยู่เต็มอก
“ตอดลิ้น ผมซะแน่นเชียว ที่รัก” ธาวินกระซิบเสียงแหบพร่า
พิมพ์มาดาเพียงแค่ยิ้มบางๆ ให้เขาด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่ในดวงตาของเธอกลับเปล่งประกายแห่งความสุขและความพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
สายน้ำอุ่นยังคงไหลรินลงมาอาบร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ ธาวินและพิมพ์มาดาผลัดกันสระผมให้กันอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วของพวกเขาแตะสัมผัสกันอย่างอ่อนโยน สร้างความรู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างกาย ธาวินก้มลงจูบลาดไหล่มนของพิมพ์มาดาอย่างอ่อนโยน ความรู้สึกรักใคร่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจ ก่อนที่ริมฝีปากร้อนของเขาจะเลื่อนลงมาสัมผัสกับเนินอกอิ่มของเธอ
“อื้อ!!!..พอแล้วมั้งคะ...” พิมพ์มาดาส่งเสียงครางหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อสัมผัสเร่าร้อนนั้นทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว
“คุณเซ็กซี่เหลือเกิน...พิมพ์จ๋า เซ็กซี่จนผมอดใจไม่ไหวแล้ว” ธาวินกระซิบชมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคมของเขาจับจ้องอยู่ที่ดวงตาคู่สวยของเธออย่างลึกซึ้ง
ความปรารถนาที่อัดอั้นมานานปะทุขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ภายใต้สายน้ำอุ่นที่ไหลริน ทั้งสองมอบจูบและสัมผัสให้แก่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือของธาวินลูบไล้ไปทั่วร่างของพิมพ์มาดาอย่างโหยหา ขณะที่พิมพ์มาดาก็กอดกระชับเขาแน่นขึ้น ตอบสนองต่อทุกสัมผัสของเขาด้วยความเต็มใจ
“วิน!!!...สัญญากับพิมพ์ก่อนได้ไหม” พิมพ์มาดาเรียกชื่อเขาด้วยเสียงที่สั่นเครือ ความรู้สึกปรารถนาท่วมท้นจนยากจะควบคุม
“ครับ...ที่รัก” ธาวินตอบรับ พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เสียงครางหวานและเสียงน้ำกระทบผิวหนังดังคลอเคล้ากันไปในห้องน้ำ ความรักและความปรารถนาหลอมรวมทั้งสองคนให้เป็นหนึ่งเดียว...ภายใต้สายน้ำอุ่นที่นำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
“คุณ...ห้ามหลั่งข้างในนะคะ...” พิมพ์มาดากระซิบเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยของเธอจ้องมองเขาอย่างจริงจัง
ธาวินจ้องมองเธอด้วยความรักใคร่และเข้าใจ
“ไม่ต้องกลัวนะครับ...ผมมีถุงยาง” เขาลูบผมเปียกของเธอเบาๆ
“มันอยู่ด้านนอก...แต่ไม่เป็นไร...ผมกลั้นได้” เขายิ้มบางๆ ให้เธออย่างให้ความมั่นใจ
ตอนที่ 40 ตอนจบธาวินพยักหน้ารับคำ ก่อนจะรีบขอตัวลาพิมพ์ดาวอย่างรวดเร็ว เขาตัดสินใจที่จะไม่รอช้าแม้แต่นาทีเดียว ธาวินรีบขับรถออกจากบ้านของพิมพ์ดาวไปด้วยความหวังครั้งใหม่ ปลายทางคือบ้านยายของเกรชที่กรุงเทพฯระหว่างทางที่รถแล่นฉิวอยู่บนถนนหลวง ธาวินนึกขึ้นได้ว่ามีโทรศัพท์เครื่องเก่าของพิมพ์มาดาอยู่ในมือ ซึ่งผู้เป็นบิดาส่งให้เขามาเมื่อคืนนี้ ธาวินไม่รอช้า รีบใช้มันค้นหาเบอร์ของเกรชซึ่งน่าจะอยู่ในรายชื่อติดต่อ และรีบโทรออกทันทีเสียงปลายสายตอบกลับมาด้วยความงุนงงเมื่อเห็นเบอร์เก่าที่หายไปของเพื่อนสนิท“เกรช ๆ !!! นี่ผมวินเอง ธาวินไงครับ” ธาวินกรอกเสียงลงไปอย่างร้อนรน“อ๋อค่ะ คุณธาวิน! มีอะไรเหรอคะ เกรชนึกว่าเบอร์ของยัยพิมพ์ซะอีก” เกรชถามกลับด้วยความประหลาดใจระหว่างทางที่ขับรถ ธาวินก็เล่าทุกอย่างให้เกรชฟังอย่างรวดเร็วและกระชับที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งแต่เรื่องราวความเข้าใจผิดที่เขามีต่อพิมพ์มาดา ปมปัญหาทั้งหมดที่เกิดจากโทรศัพท์เครื่องนี้ การที่พิมพ์มาดาหนีไป พร้อม ๆ กับการที่เขากำลังตามหาเธออยู่ เกรชฟังเรื่องทั้งหมดด้วยความตกใจและเห็นใจในสถานการณ์ที่ซับซ้อนนี้ ก่อนจะรีบบอกว่าเธอจะให้ความช่
ตอนที่ 39 ที่พึ่งสุดท้ายอัครเดชถอนหายใจยาว มองหน้าลูกชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ในรถตู้ด้วยแววตาที่หนักใจ ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เก็บงำเอาไว้"คือวันที่หนูพิมพ์เค้าหายตัวไปจากแกน่ะ..." อัครเดชเริ่มต้นเสียงแผ่วเบา"...แม่เค้าโทรมาบอกว่าพ่อเค้าเสีย...หนูพิมพ์ก็เลยรีบออกมาจากที่พักและก็พยายามจะโทรหาแก"อัครเดชนึกย้อนไปถึงภาพในความคิด เมื่อครั้งที่พิมพ์มาดากระวนกระวายใจอย่างหนัก พยายามควานหาโทรศัพท์มือถือของตัวเองระหว่างที่เขากำลังขับรถไปส่งเธอ เพื่อไปรับศพผู้เป็นพ่อที่โรงพยาบาล สีหน้าของหญิงสาวในความทรงจำนั้นเต็มไปด้วยความร้อนรนและความเศร้าโศก“แต่พอเกิดอุบัติเหตุที่รถเกือบชนกันน่ะ… หนูพิมพ์เค้าลืมโทรศัพท์เอาไว้ที่รถ พ่อเป็นคนพาเธอไปรับศพของพ่อเธอที่โรงพยาบาล… ก็เลยให้นายสินอยู่เฝ้าในที่เกิดเหตุ… พอหนูพิมพ์หาโทรศัพท์ไม่เจอ พ่อก็เลยบอกให้นายสินเป็นคนช่วยหา” อัครเดชหยุดเล่า หันมาสบตากับธาวิน“นายสินโทรบอกพ่อว่าเจอโทรศัพท์ของหนูพิมพ์ แต่มีรูปของแกกับหนูพิมพ์อยู่ในหน้าจอของโทรศัพท์เครื่องนั้น…”“จนกระทั่งนายสินเอาโทรศัพท์มาให้ แล้วพอพ่อเห็นรูปแกถ่ายคู่กับหนูพิมพ์บนหน้าจอ โทรศัพท์เครื
ตอนที่ 38 อย่าหลอกกันเลยณ ห้องอาหารของโรงแรมชื่อดัง ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดได้ผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า หลังจากอัครเดชทานมื้อค่ำกับท่านรัฐมนตรีเสร็จ เขาก็รีบร้อนเดินทางกลับทันทีด้วยเป็นห่วงสิ่งที่คุยกับบุตรชายค้างเอาไว้ ทว่า..ในจังหวะนั้นเอง ความคิดบางอย่างก็แล่นวาบเข้ามาในหัว ทำให้ชายสูงวัยต้องหยุดชะงัก อัครเดชเพิ่งนึกได้ว่าโทรศัพท์มือถือของพิมพ์มาดาที่ตั้งใจจะเอาไปเฉลยความจริงทุกอย่าง และเป็นเครื่องมือสำคัญในการวางแผนทั้งหมดมาตั้งแต่ต้น กลับไม่ได้นำติดตัวมาด้วย แต่มันถูกเก็บไว้อย่างปลอดภัยในตู้เซฟส่วนตัวของเขาที่ห้องทำงานในบริษัทความกังวลแปรเปลี่ยนเป็นความเร่งรีบอย่างฉับพลัน ราวกับเวลากำลังจะหมดลง คุณอัครเดชหันไปหานายสินที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่ไม่ไกล“สิน! ออกรถเร็ว ฉันต้องไปที่บริษัทเดี๋ยวนี้!” อัครเดชสั่งลูกน้องเสียงเฉียบขาด ใบหน้าเต็มไปด้วยความเร่งรีบ ดวงตาฉายแววกระสับกระส่ายนายสินดูแปลกใจเล็กน้อยที่เจ้านายจะกลับไปที่บริษัทในกลางดึกเช่นนี้ แต่ก็รีบรับคำสั่งทันที“ครับนาย”ไม่ถึงสิบนาที รถยนต์คันเดิมก็แล่นฉิวออกจากโรงแรม มุ่งหน้ากลับสู่ใจกลางเมืองในยามวิกาล ท้องถนนยามค่ำคื
ตอนที่ 37 คลั่งรักแม่เลี้ยงสาว NCธาวินยิ้มพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงการตอบสนองที่เปลี่ยนไปของพิมพ์มาดา หญิงสาวไม่ได้ต่อต้านเขาอีกต่อไปแล้ว ซีอีโอหนุ่มยกบั้นเอวขึ้นเล็กน้อย ถอนท่อนกายกำยำออกจากโพรงสวาทอุ่นร้อนของเธออย่างเชื่องช้า ราวกับต้องการยื้อยุดช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไว้ให้นานที่สุด ปลายหัวยังคงเสียดสีอยู่บริเวณปากทาง ก่อนจะกระแทกกระทุ้งกลับเข้าไปในโพรงสวาทที่ชุ่มฉ่ำด้วยแรงและจังหวะที่หนักหน่วงและรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้อง พร้อมกับแรงกระแทกที่ส่งให้ร่างบอบบางของพิมพ์มาดาสะท้านเฮือก เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางอย่างห้ามไม่อยู่จากนั้นเกมแห่งความสุขสำราญที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนและอำนาจก็เริ่มต้นขึ้นตามจังหวะที่ธาวินเป็นผู้กำหนด ชายหนุ่มเริ่มขยับเอวเข้าออกด้วยจังหวะที่รวดเร็วและดุดัน ราวกับต้องการบุกรุกและยึดครองทุกพื้นที่ในกายสาว พิมพ์มาดารู้สึกเสียวแปลบไปทั่วท้องน้อยในทุกครั้งที่เขาแทงลึกเข้ามาเธอแผดเสียงครางหวานปนสะอื้น ดิ้นพล่านไปมาบนเตียงนอนด้วยความเสียวสะท้านที่แทรกซึมไปทั่วร่าง ผสานกับความเจ็บปวดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ เธอจึงตอบโต้ด้วยการยกสะโพกกระแทกส
ตอนที่ 36 บำเรอรักแม่เลี้ยงสาว NCธาวินโถมเข้าหาราวกับพายุร้ายที่โหมกระหน่ำซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง หลังจากที่ความยับยั้งชั่งใจได้มลายหายไปพร้อมกับสติที่เลือนรางจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เพียว ๆ ทุกการสัมผัสของเขารุนแรงและเร่าร้อน ราวกับต้องการจะหลอมละลายร่างบางให้เป็นหนึ่งเดียวกับอารมณ์ปรารถนาอันพลุ่งพล่านของตนเองที่ถูกจุดติดขึ้นอย่างยากจะควบคุมซีอีโอหนุ่มไล่ต้อนหญิงสาวให้จมดิ่งสู่ห้วงแห่งความใคร่ที่เขาเป็นผู้ก่อขึ้นแต่เพียงฝ่ายเดียว ไม่สนใจเสียงสะอื้นหรือดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเจ็บปวดของเธอ ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นแปลบปลาบทั่วร่างของพิมพ์มาดา ไม่ว่าปลายนิ้วแกร่งจะแตะต้องส่วนไหนในร่างกาย ผิวเนื้อเนียนนุ่มของเธอก็พลันตอบสนองด้วยความเสียวสะท้านไปเสียทุกครั้งจนขนลุกชันไปทั้งตัวอย่างห้ามไม่ได้ พร้อม ๆ กับเสียงครางแผ่วเบาที่ลอดออกมาจากริมฝีปากสั่นระริก มันไม่ได้เสียงร้องขอแบบในครั้งแรก แต่เป็นเสียงที่บ่งบอกถึงการตอบสนองของร่างกายที่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง ถึงแม้จิตใต้สำนึกจะยังคงต่อต้านก็ตาม“ขอดูดหน่อยนะ..ที่รัก โคตรคิดถึงเลย อื้มมม!!! นุ่มเหลือเกิน” เสียงกระซิบแหบพร่าดังอยู่ข้างหู เสียงนั้
ตอนที่ 35 บทลงโทษ NCพิมพ์มาดานิ่งไปเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ความรู้สึกมากมายตีรวนอยู่ในอก เธอไม่รู้จะแก้ต่างอย่างไร หรือควรจะแก้ต่างหรือไม่ เมื่อความเข้าใจของเขาบิดเบี้ยวไปถึงขนาดนี้ และเหมือนเขาเองไม่ยอมรับฟังอะไรเลย“ก็แล้วแต่คุณจะคิด” เธอตอบเสียงแผ่วเบา ยอมแพ้ที่จะอธิบายในตอนนี้คำตอบนั้นดูเหมือนจะยิ่งกระตุ้นความโกรธของธาวินให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก ใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ ดวงตาคมกริบมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับมองสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจ ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคสุดท้ายที่เหมือนคมมีดเล่มใหญ่พุ่งตรงเข้าเสียดแทงกลางหัวใจของเธอ“ไม่คิดเลยนะครับว่าผู้หญิงที่ดูใสซื่ออย่างคุณ จะมีความสามารถถึงขนาดหลอกล่อคนแก่อย่างพ่อผมได้!”คำกล่าวหานั้นรุนแรงเกินกว่าที่พิมพ์มาดาจะรับไหว มันเหมือนคมมีดที่ปักลงกลางใจอย่างจัง ความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั่วร่าง ใบหน้าสวยซีดเผือดลงทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและเสียใจอย่างสุดซึ้ง เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะมองเธอในแง่ร้ายและดูถูกเธอได้ถึงขนาดนี้.ใบหน้าสวยของพิมพ์มาดาซีดเผือดลงทันทีเมื่อได้ยินคำกล่าวหาที่รุนแรงและไม่ยุติธรรมนั้น หัวใจของเธอเจ็บปวดราวกับถูกบ







