บทที่ 3

หมัวหวาง 3

อินเยวี่ยน้ำตารินออกมาเงียบๆ ความสิ้นหวังทำให้นางหมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน ได้แต่นอนนิ่งหายใจหอบโยน ถึงอย่างนั้นเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ของเขาก็ดังขึ้น ขณะเอวสอบกำลังขยับ...

“อา...” เขาถอดถอนก่อนค่อยๆ เสียดครูดภายในกายสาว จากนั้นกระทั้นหนักหน่วงจนส่วนปลายกระทบกันดังกึก อินเยวี่ยเผลอส่งเสียงครวญเบาๆ สองมือดันเอวสอบออก แต่เรี่ยวแรงนางไหนเลยสู้เขาได้

“อ๊ะ!” นางรับรู้ว่าปลายลิ้นของเขากำลังไล้ลงไปขบเม้มอกอิ่ม พร้อมกันนั้นมือใหญ่ก็กอบกุมเคล้นคลึงเป็นจังหวะ

เอวสอบถอดถอนอีกครั้ง ตอกตรึงนางลึกล้ำ กระทั่งไม่นานความรู้สึกกระสันซาบซ่านรัญจวนก็ทำให้นางลืมเลือนความเจ็บและความหวาดกลัว

หญิงสาวไม่อาจทัดทานความปรารถนาที่กำลังแล่นพล่านไปทั่วร่าง กายสาวบีบรัดแก่นกายผงาดกล้า อกอิ่มถูกเขารุกเร้าด้วยปลายลิ้น นางถูกกระทั้นกระแทกเร่งร้อนได้แต่ส่งเสียงครวญครางด้วยความวาบหวาม

มือที่ดันเอวสอบเริ่มอ่อนแรง สองขาเพรียวสั่นระริกโยกคลอนตามจังหวะการกระทั้น

เสียงครวญครางดังประสานกับการโจนจ้วงตอกตรึงสุดหยั่ง ผิวกายสาวถูกกระทบจนเกิดเสียงน่าละอาย ถึงอย่างนั้นนางกลับไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอยกมือขึ้นกอดไหล่กว้าง

เอวอ่อนถูกเขาสอดมือเข้าไปหยัดยก เขานำพานางทะยานสู่ห้วงแห่งความกระสันรัญจวน ท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของเขาที่ดังข้างหู ขณะเอวสอบถาโถมรัวเร็ว

ทุกจังหวะการเสียดครูดทำให้นางสั่นระริก ทุกการตอกตรึงลึกล้ำแทบขาดใจ ขนาดที่ทำเอานางสูดปากทุกครั้งที่เขาถอดถอนและโจนจ้วง ทำให้กายสาวสั่นระริกแต่กลับเผลอเรียกร้องจนแอ่นเอวอ่อนขึ้นในยามที่เขาถอยห่าง

อกแกร่งบดเบียดกับอกอิ่มอย่างสนิทสนม ความพร่าพรายสอดประสานเร่งเร้าขึ้น ความเสียวซ่านจากจุดประสานรัวเร็ว การเสียดสียิ่งมาก็ยิ่งทำให้หญิงสาวหลงระเริง

ในที่สุดชั่วขณะที่เขาโจนจ้วง ถาโถม กดเกร็ง ความสุขสมก็แล่นเอ่อเติมเต็มกระทั่งสองร่างแนบชิด...กระตุกเร่า

“อา!...” สองเสียงดังประสานด้วยความพึงพอใจ กายแกร่งซาบซ่านจนอดไม่ได้ที่จะกระทั้นอีกรัวๆ แม้ในขณะที่เขากำลังปลดปล่อยอย่างท่วมท้น

“ดีเหลือเกิน เสี่ยวเยวี่ยเอ๋อร์ เจ้าช่าง...หอมหวานจนข้าหยุดไม่ได้” เขาไม่ได้แค่พูดกลับพลิกนางขึ้นทาบทับขณะที่ไม่ยอมถอดถอน

อินเยวี่ยครวญครางออกมาอย่างลืมตัว นางรับรู้ว่าแก่นกายซึ่งเหยียดขยายภายในไม่ยอมอ่อนตัวลง ยิ่งในยามที่เขาพลิกกายนางคร่อมอยู่ด้านบน จุดประสานก็ยิ่งลึกล้ำจนนางสั่นระริก

มัน...เสียดเสียวจนนางเองก็ไม่อาจทัดทาน

ร่างงามถูกเขายกลอยขึ้นเล็กน้อย จากนั้นสอดเสยรัวเร็วอย่างไม่ปราณี นางได้แต่อ้าปากครวญขณะถูกเขาปรนเปรออย่างเร่าร้อน ความเสียวซ่านบีบรัดจนนางสูดปากซ้ำๆ

อกอิ่มถูกมือหนึ่งคลึงเคล้น ริมฝีปากถูกขบเม้มก่อนเรียวลิ้นถูกเกี่ยวกระหวัดไม่ยอมปล่อย บทรักครั้งที่สองมันเนิ่นนานจนนางแทบขาดใจ เขากอดร่างงามคร่อมเหนือร่างตน สอดเสยจากเบื้องล่างจนนางตัวโยกคลอน เอวอ่อนกระเด้งกระดอนเพราะเขาสอดลึกอย่างถึงแก่น

ชั่วขณะที่คิดว่าเขากำลังผ่อนแรงลง นางกลับถูกดันขึ้นเล็กน้อย เพียงเพื่อให้เขาได้เลื่อนใบหน้าเข้าครอบครองอกอิ่มด้วยอุ้งปาก

อินเยวี่ยวางศอกลงทิ้งน้ำหนักเพื่อหยัดร่าง นางเผลอแอ่นอกอิ่มสนองเขาอย่างไม่รู้ตัว พร้อมกันนั้นก็กอดศีรษะเขาตอบรับจังหวะจากมือใหญ่ที่ดันสะโพกอวบลงรับจังหวะการสอดเสยลึกล้ำ

ความกระสันเสียวตีตื้นขึ้นมาอีกครั้ง เอวสอบกระทั้นขึ้นสุดทางขณะที่เขาขบเม้มลงไปยังเนินอกอิ่ม อินเยวี่ยครางเสียงหวานรับรู้ว่าเขากำลัง...กัดเนินอกของนาง!

“อา” นางหลับตาใบหน้าแหงนหงาย เอวอ่อนหยัดยกรับจังหวะอันเร้าใจเร่งรัว อกอิ่มถูกเขากัดจนเจ็บร้าว หากแต่เมื่อคิดขยับหลบ เขากลับเร่งการขับเคลื่อนยกหยัดนางรับการสอดเสยอย่างถึงแก่น นางอ้าปากหายใจหอบครวญออกมาไม่เป็นเสียง

เมื่อกายสาวบีบรัดแก่นกายซุกแทรก ความเสียวซ่านเสียดกระสันจึงพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง “อ๊า”

นางกรีดร้องอย่างสุขสมเมื่อทุกอย่างระเบิดพร่าง ร่างทั้งร่างสั่นระริกอ่อนยวบลงซบร่างแกร่ง เอวอ่อนยังคงถูกมือใหญ่ตรึงกับแก่นกายกระตุกเร่า นางถูกเขาสอดเสยเบาๆ อีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง จนรับรู้ถึงความเปียกชื้นที่หลั่งรินจนชุ่มโชก

หญิงสาวกอดศีรษะที่ซุกซบกับอกอิ่ม สิ้นไร้เรี่ยวแรงขัดขืน แม้ล่วงรู้ว่าเขากำลังดูดดื่มบางอย่างราวกำลังหิวกระหาย ถึงอย่างนั้นกลับไม่รู้สึกหวาดหวั่นอีกต่อไปแล้ว

นางสุขสมจนร่างกายเบาหวิว ความพร่าพรายจากการร่วมรักอย่างหนักหน่วงทำให้หนักตาหนักอึ้ง แม้แต่ตอนที่ได้กลิ่นคาวของเลือด นางก็เพียงแค่ยิ้มพร้อมบดเบียดเอวอ่อนกับแก่นกายที่กำลังอ่อนตัวลง

“หากความตายรู้สึกสุขสมซาบซ่านเช่นนี้...ข้าก็ไม่กลัว เพียงแต่...ข้าได้แต่ขอโทษท่านแล้วท่านแม่ ข้าไม่อาจล้างมลทินให้พวกท่านแล้ว...”

นางกระซิบกับตัวเองเสียงเบาจากนั้นก็หมดสติไป