LOGINShare
บทที่ 11
publish date:
2026-07-28 14:03:35มือหนาจับมือเล็กให้เคลื่อนลงไปสัมผัสส่วนแข็งขืนกลางกาย ซึ่งตอนนี้มันตั้งเด่นเป็นสง่าบดเบียดต้นขาเล็กอย่างคึกคัก
“ช่วยปลอบมันให้สงบที ข้าขอใช้เพียงมือของเจ้าได้หรือไม่ เหลียนเอ๋อร์...”
น้ำเสียงทุ้มติดจะออดอ้อนวอนขอ หากสตรีวังหลังมาเห็นภาพนี้คงได้อิจฉาริษยาไป๋เหลียนฮวาจนลำไส้บิดเป็นเกลียว!
ฮ่องเต้หนุ่มยังคงกระซิบอ้อนวอน มือหนาคอยลูบไล้ไปตามเอวคอดจนไป๋เหลียนฮวาสะท้านไปทั้งร่าง
“ช่วยแล้วท่านจะปล่อยเหลียนเอ๋อร์ไปใช่หรือไม่”
“ใช่”
“แต่เหลียนเอ๋อร์ทำไม่เป็น” นางก้มหน้างุดตอบเสียงเอียงอาย แต่แค่นางรับปากคำขอของเขา จ้าวหลงเหว่ยก็ลิงโลดจนตัวลอย
“ทุกอย่างล้วนทำตามข้าก็พอ”
“แต่...มันแข็งมาก”
นางกล่าวออกมาเสียงตระหนกเมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนและแข็งขืนผ่านอาภรณ์เนื้อดี
การกล่าวเช่นนี้ของนางยิ่งทำให้อารมณ์ของฮ่องเต้หนุ่มพุ่งทะยาน เขาไม่รั้งรอแนบริมฝีปากลงไปหาเรียวปากบางอีกครั้งดูดดึงเก็บกลืนความหวานในโพรงปากเล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“อื้อ ท่าน อย่า..”
“แค่ภายนอกเท่านั้น เด็กดี”
เขากล่าวพลางลูบคลำก้อนเนื้ออวบอิ่มสองก้อนของนาง บีบขยำจนคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำรู้สึกกายร้อนผะผ่าวตามเขาไปด้วย
มือหนาอีกข้างเคลื่อนลงต่ำกระตุกเชือกผูกกางเกงของตนออกเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่โตปลายยอดสีระเรื่อ จนไป๋เหลียนฮวาผวาถอยหนี
“ไม่ต้องตกใจ ในภายภาคหน้ามันจะได้เข้าไปอยู่ในกายเจ้า”
“ท่าน! ท่านกล่าวสิ่งใดกัน!”
หญิงสาวเขินอายจนจะกลายเป็นโกรธ ออกแรงตีไปยังแท่งเนื้อร้อนนั่นหนึ่งที เรียกเสียงสูดปากจากคนตัวโตได้เป็นอย่างดี
“อย่าตีมันเลย ลองลูบไล้มันให้ข้าหน่อยเถิด”
ไม่ว่าเปล่ามือหนาคว้าจับมือเล็กนุ่มมากอบกุมกลางกายร้อนผ่าว ออกแรกขยับขึ้นลงชักนำมือน้อยให้คล้อยตามจากเชื่องช้าเนิบนาบเป็นรวดเร็วหนักหน่วง...
“อ่า เหลียนเอ๋อร์ เหลียนเอ๋อร์ ดียิ่ง”
“ทะ ท่าน จะเสร็จแล้วหรือไม่”
ไป๋เหลียนฮวาเร่งรัด จ้องมองมือตนเองที่ถูกนำพาไปในจังหวะที่เขาต้องการด้วยใบหน้าแดงซ่าน นางไม่ทราบว่าคิดไปเองหรือไม่ ยามนี้ช่องทางเร้นลับของนางพลันเต้นตุบ ๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“อะ ยัง อ่า เร็วอีก เด็กดี”
เสียงทุ้มแหบกระเส่ากระซิบชิดใบหูนิ่ม ขบเม้มริมฝีปากลงบนติ่งหูขาวหยอกเย้าให้ไป๋เหลียนฮวาเขินอาย รู้สึกสั่นสะท้านจนต้องหดคอหนี
“อะ ดี ดีมาก อื้อ”
ฮ่องเต้หนุ่มซบใบหน้าลงไปยังซอกคอขาวนวล สูดดมกลิ่นหอมจางจากกายสาวเข้าเต็มปอด ริมฝีปากหยักเผลอฝากรอยรักไว้ตรงไหปลาร้าคู่สวยจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือก
“อ๊ะ ท่านอย่า”
“ขอ อะ ขออภัยเจ้า ใกล้แล้ว”
มือเล็กเร่งชักรูดกลางกายเขาเร็วขึ้น ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางของชายหนุ่มนางก็ยิ่งฮึกเหิม เพิ่มแรงรูดรั้งขึ้นลงจนจ้าวหลงเหว่ยกัดฟันแน่นซุกไซ้หน้าอกอวบที่โผล่พ้นสาบเสื้ออย่างอดไม่ได้
“อ๊ะ อย่าดูด...อื้อ”
“จะเสร็จแล้วเด็กดี เร็วหน่อย อ่า”
ปลายยอดปริ่มน้ำสีชมพูระเรื่อวาววับ ดวงตากลมใสก้มลงไปจ้องมองอย่างสนอกสนใจทั้งที่ใบหน้ายังคงแดงซ่าน
ฮ่องเต้หนุ่มเห็นทุกอากัปกิริยาของคนตัวเล็ก เขาหยัดสะโพกเข้าใส่มือสวยอยู่นาน ในจังหวะสุดท้ายของห้วงอารมณ์ใบหน้าคมก้มลงไปมอบจุมพิตหวานล้ำให้ไป๋เหลียนฮวาเนิ่นนาน กระทั่งไป๋เหลียนฮวารับรู้ได้ถึงของเหลวร้อนลวกที่ทะลักทลายออกมาจากกลางกายชายหนุ่มเปรอะเปื้อนมือนางจนชุ่มโชก
“อ่า...”
ผลัก!
จ้าวหลงเหว่ยผงะถอยตามแรงผลักของหญิงสาวครั้นได้สติคืนมาร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายวสันต์ที่ได้รับการปรนเปรอจากมือนุ่มเมื่อครู่นี้
เขายกยิ้มพอใจกับสัมผัสที่เพิ่งได้รับ ส่ายหน้าให้กับความไร้เดียงสาของไป๋เหลียนฮวา นางบริสุทธิ์จนฮ่องเต้เช่นเขาอยากรักถนอม และทำให้นางแปดเปื้อนแต่เพียงผู้เดียว...
หลายวันหลังจากนั้นจ้าวหลงเหว่ยพยายามตามหาหญิงสาวอยู่หลายครา แต่อีกฝ่ายราวกับภูตผีไม่ปรากฏกายแม้แต่เงา กระทั่งวันนี้ที่ชายหนุ่มบังเอิญเจอนางขณะที่อีกฝ่ายเดินนำสาวใช้ไปทางเรือนม่อหลันฮวา
“เหลียนเอ๋อร์ ช้าก่อน เหลียนเอ๋อร์!”
ร่างบางชะงักฝีเท้าเพียงครู่ ก่อนจะวิ่งหนีหายไปทางเรือนหลัง โดยไม่รอให้ชายหนุ่มได้กล่าวสิ่งใด แม้เป็นการพบกันเพียงชั่วจิบชา ทว่าจ้าวหลงเหว่ยก็ยังสังเกตเห็นริ้วแดงบนพวงแก้มใส ในใจก็ให้คลายกังวลไปได้บ้าง
ฝ่ายไป๋เหลียนฮวาที่วิ่งหนีจากชายหนุ่มมาก็รีบหันกลับไปหาสาวใช้ของตนทันที
“คราวหน้าต้องใกล้กว่านี้อีกสักหน่อย”
“แล้วเหตุใดจึงต้องวิ่งหนีเล่าเจ้าคะ”
หลิงเอ๋อร์ไม่เข้าใจนายสาว ให้นางสืบความเคลื่อนไหวของไต้เท้าจ้าวเองแท้ ๆ เหตุใดจึงพานางวิ่งหนีเล่า
“คุณหนูของเจ้ากำลังหย่อนเบ็ดตกปลามังกรอย่างไรเล่า!”
Latest chapter
ราคะสามบุปผา บทที่ 158 (จบบริบูรณ์)
“หึ ๆ แค่นี้ก็หอบแล้วหรือ”มู่ตานฮวายกมือฟาดไหล่หนาไปเต็มแรง เขายังมีหน้ามาเย้าแหย่นางอีก!ทว่าหญิงสาวยังไม่ทันจะอ้าปากด่าก็ต้องตาเบิกโพลงเพราะมือหนาขยับไวถลกชายชุดวิวาห์ของนางขึ้นมากองอยู่เหนือสะโพกเสียก่อน“อ๊ะ..อาเจา...”“อืม กลิ่นกายท่านช่างหอมเสียจริง”เขากล่าวกระซิบชิดเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นล้นทะลักเอี๊ยมตัวบางออกมามากกว่าครึ่ง ก่อนจะเคล้นคลึงบีบขยำความนุ่มนิ่มราวกับนวลแป้ง ปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาจนมู่ตานฮวาครางหวิว แอ่นปทุมถันคู่งามป้อนถึงปากของเขาอย่างเคยชิน“อ๊ะ...อะ อาเจา”“อืม อวบอิ่มนุ่มนิ่มเหลือเกิน”เว่ยเจาหลุนเอ่ยชมไปพลางก็ลากปลายลิ้นไปจนถึงแผ่นท้องแบนราบ เมื่อเห็นว่านางตัวเกร็งเพราะความหวามไหว เขาก็ยิ่งนำริมฝีปากเลื่อนลงไปคลุกเคล้าเย้าหยอกบุปผางามกลางกายนางหนักหน่วงแนบแน่น ดูดกลืนเกสรเต่งตูมเข้าปากกรีดเคล้นเอาน้ำหวานจนหญิงสาวดิ้นพล่านหวีดร้องเสียงใส“อ๊า!! อะ ไม่ อื้อ”“อืม...อามู่ คืนนี้โบตั๋นเช่นท่านจะถูกภมรเช่นข้าเชยชมจนกลีบช้ำแน่นอน”“อื้อ คน...อา ลามก อ๊า!”ร่างเล็กดิ้นเร่าบิดสะโพกโยกรับลิ้นร้อนที่สอดลึกเข้ามาภายใน ราวกับเชื้อไฟผ่าวร้อนที่แผดเผาลามเลียไปทั่วสรรพางค์
ราคะสามบุปผา บทที่ 157
ทางฝั่งมู่ไทเฮาที่หนีออกจากวังมาได้ก็รู้สึกปลอดโปร่งไม่น้อย ทว่าส่วนลึกในจิตใจยังอดจะรู้สึกวูบโหวงมิได้ กระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงสามทิวาราตรีในที่สุดมู่ตานฮวาก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง“ชุนเถา เหตุใดเรายังไม่ออกจากเมืองหลวงอีก”“ทูลไทเฮา ผู้คนในเมืองค่อนข้างพลุกพล่านทำให้การเดินทางล่าช้าเพคะ”“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ…”ชุนเถาพยักหน้ารับประหนึ่งไก่จิกข้าวสาร ในเวลาเดียวกันนั้นเองรถม้าที่นางโดยสารมาพลันชะงักกะทันหัน แต่ยังไม่ทันที่มู่ตานฮวาจะได้กล่าวสิ่งใด ร่างสูงของใครบางคนก็ปรากฏสู่สายตาเสียก่อน“อาเจา! เหตุใดจึงเป็นเจ้า”“ข้ามาได้อย่างไรนะหรือ สตรีสกุลมู่ ไม่สิ สตรีสกุลหรงรับราชโองการ...”มู่ตานฮวายังไม่หายจากอาการตื่นตระหนกก็ต้องเบิกดวงตากว้างเมื่อเขาเอ่ยสกุลมารดาของนาง ครั้นสติกลับคืนมาชุนเถาก็ดึงนางลงไปคุกเข่าเบื้องหน้าเว่ยเจาหลุนเสียแล้ว“อะแฮ่ม! เวินกงกง เจ้ารีบถ่ายทอดราชโองการของเรา”“พ่ะย่ะค่ะ”ขันทีข้างพระวรกายเจาหลุนฮ่องเต้เดินขึ้นหน้ามาสองก้าว ก่อนจะเปิดม้วนผ้าแพรสีทองอร่ามออกอ่าน“ด้วยโองการแห่งฟ้า ฮ่องเต้มีบัญชา มู่ไทเฮาทรงละอายพระทัยที่ไม่สามารถดูแลวังหลังไม่อยู่ใน
ราคะสามบุปผา บทที่ 156
เรื่องราวเร่าร้อนริมหน้าต่างในตำหนักโซ่คัง ไม่มีใครได้ล่วงรู้นอกจากหญิงสาวที่นอนหมดเรี่ยวแรงสลบไสลกับชายหนุ่มที่ใช้ท่อนแขนของตนเองต่างหมอนให้คนงามใช้หนุนเว่ยเจาหลุนกวาดสายตาพินิจดวงหน้างามปานล่มเมืองด้วยแววตาอ่อนหวาน รักใคร่นางจนไม่สามารถหาคำใดมาบรรยายความรู้สึกตนเองได้ มีเพียงการกระทำตลอดสิบปีมานี้ที่เขาคิดว่าได้บอกหญิงสาวไปจดหมดสิ้นแล้วทว่านี่ก็ยังไม่สามารถทำให้นางล้มเลิกความคิดที่จะจากเขาไป หากถามว่าเว่ยเจาหลุนรู้ได้อย่างไรเช่นนั้นหรือ…เขาบอกแล้วว่าหลงรักนางมาตั้งแต่เยาว์วัย การกระทำและความคิดของนางมีหรือเขาจะไม่ล่วงรู้ ทั้งชุนเถานางกำนัลคนสนิทของนางก็แอบมาบอกเขาเมื่อไม่นานมานี้อีก“อามู่ ท่านคิดจะหันหลังให้ข้า ก็ต้องดูก่อนว่าข้ายินยอมหรือไม่”ร่างสูงกล่าวกระซิบเสียงพร่าขณะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปจุมพิตเปลือกตาสีนวลแผ่วเบาดุจแมลงปอแตะผิวน้ำ เกรงว่าหากทำรุนแรงกว่านี้นางอันเป็นที่รักจะตื่นขึ้นมาร่างสูงกล่าวกระซิบเสียงพร่าขณะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปจุมพิตเปลือกตาสีนวลแผ่วเบาดุจแมลงปอแตะผิวน้ำ เกรงว่าหากทำรุนแรงกว่านี้นางอันเป็นที่รักจะตื่นขึ้นมา“เอาเถอะ ท่านอยากจะหนีก็หนีต่อไป แต่หากข้าตาม
ราคะสามบุปผา บทที่ 155
“อื้อ...”“อืม...”เว่ยเจาหลุนคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ ยามนางตอบสนองกลับมาอย่างเร่าร้อนกอดเกี่ยวเหนี่ยวรั้งเรียวลิ้นของเขาเข้าไปพัวพันพลิกพลิ้วดุจเถาวัลย์ในพงไพรเสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่เริ่มถี่กระชั้น มือไม้เคลื่อนไหวพัลวันดึงทึ้งอาภรณ์กันและกันจนกระจัดกระจายเต็มพื้น“อ๊ะ...จะทำตรงนี้หรือ”“ท่านไม่อยากชมจันทร์หรือ หึ ๆ อ่า...อามู่”นางถูกเขาหยอกล้อจนหน้าแดงจึงเอาคืนอีกฝ่ายด้วยการคว้าจับส่วนแข็งขืนเอาไว้เต็มมือ ก่อนจะรูดรั้งรัวเร็วไม่ปล่อยให้เขาตั้งตัวชายหนุ่มกัดฟันกรอดก้มหน้าเข้าหาซอกคอขาวผ่อง สูดดมดูดดึงความหอมหวานจากเนื้อนวลอย่างหื่นกระหาย กลางกายปวดหนึบจวนเจียนจะแตกพ่ายอยู่รอมร่อ“อ่า อามู่...อืม”“อาเจา เจ้า...อ๊ะ”หญิงสาวผวากายส่งเสียงครางรับยามเขาครอบปากงับยอดถันสีหวานดูดกลืนเก็บกินความเต่งตึงของนางจนเสียวซ่านสั่นสะท้านไปถึงกลางกายจนต้องขยับขาบดเบียดเสียดสีกันไปมา“อามู่...หวาน อืม...”“อ๊ะ พะ พอแล้ว”หญิงสาวแอ่นอกอวบเข้าหาริมฝีปากร้อนตามสัญชาตญาณ ร่างสูงเห็นนางตัวอ่อนระทวยหวิดจะตกขอบหน้าต่างจึงรั้งเอวบางเข้ามา จงใจถูไถความใหญ่โตร้อนผ่าวของตนเข้าหาบุปผางามที่กำลังเปียกชื
ราคะสามบุปผา บทที่ 154
“ที่ข้าเรียกพวกเจ้าเข้าพบในวันนี้ก็เพื่อจะหารือเรื่องนี้อยู่พอดี ยามนี้ฝ่าบาทยังต้องพักผ่อนพระวรกายต่อไปอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจากสูญเสียแขนขวาซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญไป ทำให้จิตใจของพระองค์ไม่สู้ดีนัก”เหล่าขุนนางที่ได้ฟังต่างลอบสูดหายใจเย็นเยียบเข้าลึก แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดโต จากคำพูดของไทยเฮาไม่ใช่ว่าฝ่าบาทสติวิปลาสไปแล้วหรือ…“ข้ารู้ดีว่าพวกเจ้ากำลังเป็นกังวลเรื่องใด วันนี้นอกจากเรื่องของเว่ยคุนแล้ว ข้ายังนำราชโองการของไท่ซ่างหวงมาประกาศด้วย เชิญคนเข้ามา”สิ้นคำพูดของหญิงสาวก็มีขันทีผู้หนึ่งเดินเข้ามาพร้อมม้วนผ้าสีทองในมือ ขุนนางบางคนเริ่มรู้สึกได้ว่าท้องฟ้ากำลังจะเปลี่ยนสี[1] แล้วจึงรีบคุกเข่าลงไป รอฟังพระราชโองการแต่โดยดี มีคนที่หนึ่งเริ่มแล้วเสียงคุกเข่าก็ดังตามกันมาอีกติด ๆ กัน“ขุนนางทุกท่าน ข้าคือเวินกงกงบุตรบุญธรรมของขันทีข้างพระวรกายของไท่ซ่างหวง ได้รับมอบหมายให้มาถ่ายทอดราชโองการ…”เรื่องราวหลังจากนั้นก็เป็นไปตามคาด กว่าขุนนางในราชสำนักจะเดินมาถึงวันนี้ได้ก็ย่อมต้องเป็นผู้รู้สถานการณ์ อีกทั้งฮ่องเต้พระองค์ก่อนก็เหลวไหลไร้ความสามารถ จะสู้รัชทายาทที่ถูกเก็บตัวตนมานา
ราคะสามบุปผา บทที่ 153
เรื่องที่ตระกูลหลิวลอบปลงพระชนม์เว่ยคุนฮ่องเต้แพร่สะพัดออกไปในหมู่ราษฎรราวกับไฟลามทุ่ง อีกทั้งการเคลื่อนไหวอึกระทึกครึกโครมขององครักษ์รักษาพระองค์และทหารรักษาเมือง ก็ทำเอาผู้พบเห็นประหวั่นพรั่นพรึงไม่น้อย พึงต้องทราบก่อนว่าตั้งแต่เว่ยคุนฮ่องเต้ขึ้นครองบัลลังก์ก็ยังไม่มีเหตุการณ์รุนแรงที่ต้องใช้ทหารมากมายเข้าควบคุมถึงเพียงนี้มาก่อน หนำซ้ำบุตรสาวบ้านตระกูลหลิวยังเป็นถึงฮองเฮา เห็นทีว่าครานี้ตระกูลหลิวคงต้องจบสิ้นแล้วจริง ๆ“ปล่อยข้า! ข้าไม่ได้เป็นคนสั่งให้เดรัจฉานพวกนั้นลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาท!”“เจ้าไม่ได้สั่ง แต่คนของเจ้ากลับลงมือ เช่นนี้เจ้าที่เป็นนายต้องร่วมรับผิดชอบก็ถูกแล้วมิใช่หรือ”ทหารนายหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเยาะหยัน ตระกูลหลิววางอำนาจบาตรใหญ่ราวกับตนเองเป็นเชื้อพระวงศ์ก็ช่างเถอะ แต่นี่ถึงขั้นคิดการกบฏหมายทะยานขึ้นสู่ฟ้า สมควรจะมีจุดจบเช่นนี้แล้ว!“ปล่อยข้านะ! บุตรสาวข้าเป็นถึงฮองเฮา หากพวกเจ้าไม่อยากศีรษะหลุดจากบ่า ก็หัดหูตากว้างไกลเสียบ้าง”“ฮ่า ๆ ฮูหยินท่านนี้…ท่านคงยังไม่ทราบกระมัง ฮองเฮาที่ท่านพูดถึงยามนี้ถูกสั่งกักบริเวณในตำหนักเย็น ท่านยังคิดว่าตนเองเหลือทางรอดอยู่อีกหร
You May Also Like
ฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้26.9K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.4K viewsจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.2K viewsภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.3K viewsใต้อาณัติท่านอ๋องทมิฬ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง1.0K viewsหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล1.7K viewsลิขิตรักสังเวยบูชาสวรรค์
บีตามใจเขียน86 viewsนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง205 views
