บทที่ 6 : เพื่อนผู้ลึกลับ

ทางเดินอาคารโล่งราวกับใช้ตากพริกได้ นักเรียนทุกคนลงจากตึกไปที่โรงอาหารกันหมดแล้ว หน้าห้องพยาบาลแห่งนี้ก็เลยมีแค่ อาย , มิน , แล้วก็ "เมฆฝน" อย่างที่โปรยไว้ในตอนก่อนหน้า ว่ากิริยาท่าทางของเธอผู้นี้ช่างพิลึกพิศวงต่างจากเด็กม.ต้นคนอื่น ๆ อยู่หลายส่วน แม้ว่าเธอจะอยู่ห้อง ม.3/2 เหมือนกับอายและมิน แต่ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือทรงผม เมฆฝนกลับดูเหมือนผู้ใหญ่ที่มีปมแล้วปลอมตัวมาโรงเรียนซะมากกว่า

.

เธอมีผมที่ยาวตรงทั้ง ๆ ที่เด็กม.ต้นมักจะไว้ผมสั้นจะได้เล่นกับเพื่อนได้สนุก ๆ ดวงตาของเมฆฝนกลมโตแวววาว ปากนิดจมูกหน่อย ดูรวม ๆ แล้วเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่สวยเชียวล่ะ หากแต่เป็นเพราะบุคลิกอันลึกลับมากกว่าที่พันธนาการออร่าแห่งความงดงามดังกล่าวเอาไว้ เมฆฝนเป็นหนึ่งในสมาชิกชมรม "かつろ (คัทซึโระ)" ชื่อนี้แปลว่าปมเชือกในภาษาญี่ปุ่น แต่แท้จริงแล้วชมรมนี้เป็นการรวมตัวกันของกลุ่มคนที่ชอบการสืบสวนสอบสวน คนที่ชอบเรื่องลี้ลับ โลกหลังความตาย หรืออะไรก็แล้วแต่ที่พิสูจน์ไม่ได้

.

ว่ากันว่าจวบจนปัจจุบันชมรมนี้มีสมาชิกทั้งหมดกี่คน และแต่ละคนทำอะไรบ้างก็ยังคงเป็นปริศนา ปมเชือกที่ผูกแน่นจึงถูกนำมาใช้แทนตัวตนของพวกเขา คดีไหนในโรงเรียนที่ไขไม่ออกบอกพวกเขาได้ เดี๋ยวเมฆฝนกับผองเพื่อนจะคลายปมที่รัดแน่นนั้นให้เองและนี่คือคอนเซ็ป!

.

"มีอะไรเหรอฝน ทำไมทำท่าทางน่ากลัวจัง"

เปิดก่อนได้เปรียบ มินที่ยืนอยู่ด้านหน้าชิงถามขึ้นก่อน

.

ทว่าก็ไม่แคล้วโดนอายกระตุกชายเสื้อไว้อยู่ดี

.

"ชู่ววว! อย่าเรียกฝนเฉย ๆ สิชื่อนั้นเอาไว้เรียกตอนโหมดปกติ ถ้าหน้าดุแบบนี้แปลว่ากำลังเอาจริง เมฆฝนกำลังจะกลั่นความจริงอะไรบางอย่างออกมาให้พวกเรารู้ใช่ไหมจ๊ะ (^ . <)"

อายเอาน้ำเย็นเข้าลูบ พูดหวานไว้ก่อนดีที่สุด

.

และเมื่อได้ยินดังนั้นผู้ฟังก็เขยื้อนตัวออกจากแนวกำแพง ลมแรงพัดกรรโชกมาตามโถงทางเดินทำเอาผมยาวสีดำปลิวไสว เมฆฝนเลิกกอดอกพลางชี้นิ้วไปที่กระเป๋าถือของอาย พร้อมกับพูดในทำนองที่ว่าเธอรู้นะว่าของในกระเป๋าคือชนวนเหตุของเรื่องทั้งหมด อายกำลังมีพิรุธและแกล้งทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นใหญ่ใจความสำคัญของเธอหรอก เพราะการปรากฏกายหนนี้เหมือนเมฆฝนตั้งใจจะมาเตือนอายด้วยความหวังดีซะมากกว่า

.

"ตอนนี้เพื่อนอายหายดีแล้วใช่ไหม?"

เมฆฝนหลุบตาลง พลางจ้องมองผ่านหน้าม้าของตัวเอง

.

"ใช่จ๊ะ! ดีเป็นปกติทุกอย่างแล้ว นี่ก็ว่าจะไปกินข้าวที่โรงอาหารกับมินอยู่พอดี เมฆฝนก็ไปด้วยกันสิ (^-^)"

.

"ห้ามไปเด็ดขาดนะ! เราไปสืบมาแล้วและข่าวการล้มหน้าเสาธงของเพื่อนอายก็โด่งดังมาก ถ้าไปในที่ ๆ คนเยอะ ๆ เพื่อนอายอาจจะไม่สบายใจได้"

พูดไม่พูดเปล่ายังอุตส่าห์ควักแว่นขยายออกมา แล้วก็คว้ามืออายมาส่องดูลายมือด้วย

.

"พรืด.. ด.. ด..!"

ส่องละเอียดอย่างกับเซียนพระเครื่อง แถมยังส่งเสียง อืม ๆ อือ ๆ ออกมาแบบรู้เรื่องอยู่คนเดียว จนกระทั่งมินผู้โผงผางอดถามแทรกขึ้นไม่ได้

.

"นี่แกอ่านการ์ตูนโคนันเยอะไปเปล่าเนี่ยะ? หรือแกเป็นหมอดูกันแน่ยัยเมฆฝน?"

.

"เปล่าสักหน่อยเพื่อนมินเข้าใจผิดแล้ว ที่เราส่องดูไม่ใช่ลายมือแต่เป็นรอยพับของกระดาษที่บาดเป็นริ้วอยู่บนฝ่ามือเพื่อนอายต่างหาก เมื่อผนวกรวมเข้ากับรอยเหงื่อที่เช็ดไม่หมด เป็นไปได้สูงว่าเพื่อนอายต้องยัดมือไว้ในกระเป๋าถือตลอดเวลา แล้วก็คงจะกำสมุดอะไรสักอย่างไว้จนแน่น ราวกับจะเป็นของสำคัญที่ให้ใครเห็นไม่ได้เราพูดถูกไหมเพื่อนอาย?"

.

"อึก..ก.. ถูกต้องจ้า (T^T) "

อายถึงกับต้องกลืนน้ำลายก่อนตอบ

.

"ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายเราไม่คิดเงินก็ได้ เราทำให้เพื่อนอายฟรี เราเองก็เสียใจมากนะไม่คิดว่าเพื่อนอายจะคลั่งรักขนาดนี้ไม่เป็นไรมากก็นับว่าดี แต่ย้ำอีกทีนะ! ว่าห้ามไปที่โรงอาหารตอนนี้เป็นอันขาด!"

.

คนที่งงและตามไม่ทันเหมือนจะเป็นมิน เจ้าตัวก็เลยต้องตั้งคำถามแบบแพ็คคู่

.

"เดี๋ยว ๆ นี่ตกลงเกิดอะไรขึ้น พวกเธอสองคนไปแอบดิลลับอะไรกันไว้ตอนไหน?!"

.

เมฆฝนไม่ตอบหนำซ้ำยังหลุบสายตาหันไปทางอาย เพื่อโบ้ยให้ไปเอาความกับคนฝั่งโน้น ส่วนอายเองก็เอาแต่หลบตา เธอสางผมตัวเองไปมาเอานิ้วมาพัน ๆ ม้วน ๆ คล้ายกับคนที่อายสุด ๆ เวลาถูกจับได้

.

"อ๋อ ๆ ๆ ! ฉันรู้แล้ว! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง! ก็ว่าอยู่ว่าอายไม่น่าจะมีข้อมูลของพี่ซูชิที่ละเอียดระดับนี้ได้ ที่แท้ก็เป็นฝีมือของชมรมคัทซึโระที่มีเมฆฝนเป็นสมาชิกระดับเรือธงนี่เอง มิน่าล่ะ! เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็มีแค่เรา 3 คนที่รู้สินะ.. (อ่าวเฮ๊ย! ไปไหนแล้วล่ะ!?)"

.

อายที่กอดกระเป๋าถือไว้แนบอก ทำนิ้วจิ้ม ๆ ชี้ไปยังฟากโน้นของทางเดิน

.

เมฆฝนก็มักจะเป็นของเธอแบบนี้ อยากมาก็มาอยากไปก็ไปทำตัวลึกลับเหมือนซ่อนความลับของมวลมนุษยชาติเอาไว้ใต้รูขุมขน สมัยนั้นยังไม่มีอาจารย์ตฤณนักอาชญาวิทยาชื่อดังเหมือนทุกวันนี้ แต่ก็ไม่แน่นะบางทีหากย้อนกลับไปถามตัวอาจารย์แกตอนเด็ก ๆ แกอาจจะมีบุคลิกที่คล้ายกับเมฆฝนผู้นี้ก็เป็นได้

.

.

ปล. เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไปจ้า