Accueil / วัยรุ่น / ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+) / บทที่ 4 : หน้าเสาธงเคารพธงชาติ

Partager

บทที่ 4 : หน้าเสาธงเคารพธงชาติ

Auteur: L.sunanta
last update Date de publication: 2025-12-06 23:58:29

เช้าวันรุ่งขึ้นท้องฟ้าใสกระจ่างเมฆฟูนุ่มสวย บรรยากาศแลดูเป็นใจให้ต้นรักเบ่งบาน และถ้าจะมีใครสักคนอกหักในวันดี ๆ เช่นนี้ คนผู้นั้นก็คงจะโชคร้ายที่สุดในโลก ซึ่งแน่นอนว่ามินจะไม่มีทางให้มันเกิดขึ้น เวลา 8 นาฬิกานักเรียนทุกคนยืนเข้าแถวหน้าเสาธง คนที่ยืนอยู่หน้ามินคืออาย แล้วก็เหมือนจะยังคงงอนตุ๊บป่องไม่พูดไม่จากับเธอ

.

"นี่ ๆ อาย.. อาย.. อาย.. ฮัลโหล.."

มินพยายามสะกิดแขนแกมกระซิบ

.

"ไม่พูดด้วย.."

.

"นี่คือแกโกรธฉันอยู่หรอ? โกรธจริงดิ?"

.

"ไม่พูดด้วย.."

.

เอานิ้วจิ้มเอวไปอีกสองสามที แต่ดูทรงแล้วอายเหมือนจะโกรธจริง ท่ามกลางนักเรียนหลายร้อยของโรงเรียนประจำจังหวัด ที่นี่มีระบบการยืนเข้าแถวแบ่งเป็นระดับชั้นอย่างชัดเจน โดยไล่ไปเป็นกลุ่ม ๆ ตั้งแต่ ม. 1 - ม. 6 กล่าวคือ ม. 1 มีสิบห้องก็จะตั้งแถวสิบแถวแยกเป็น 1/1 - 1/10 ม.2 ก็ทำแบบเดียวกันแยกเป็น 2/1 - 2/10 แพ็ทเทิร์นจะเป็นแบบนี้วนไปจนถึงแถวของพี่ ม.6

.

ภาพที่ออกมาลานหน้าเสาธงของโรงเรียนจึงมีลักษณะแบ่งเป็นกลุ่มก้อนอย่างชัดแจ้ง ม.3 ก็จะคุยกันอยู่แค่ในกลุ่มของ ม.3 หรือ ม.6 ก็จะเกาะกลุ่มกันเฉพาะพวกเขาไม่ก้าวก่ายแถวของระดับชั้นอื่น แต่ทว่าเช้านี้กลับมีมาสิ่งผิดแปลกไปจากปกติ เพราะในแถวของเด็ก ม.3 ดันมีการปรากฏกายขึ้นของคุณครูโตโต้!

.

คุณครูโตโต้สอนวิชาคณิตศาสตร์ เป็นชายหนุ่มรูปงามเซตผมเนี๊ยบสะอาดสะอ้านสวมเชิ้ตสีขาวกางเกงไร้จีบ อย่าว่าแต่พวกเด็กสาวม.ปลายเลย แม้แต่คุณครูสาว ๆ หรือคุณป้าแม่ครัวยังเมามายในลักยิ้มของแก ว่ากันว่าในอดีตคุณครูโตโต้ฝันอยากจะเป็นหมอแต่เพราะครั้งหนึ่งได้ลิ้มชิมรสก๋วยเตี๋ยวน้ำตกร้านดัง แล้วเห็นกระแสโลหิตหมูน้อยแหวกว่ายในชามตราไก่ นั่นทำให้คุณครูแทบป่วยเป็นโรคซึมเศร้า แกกลัวเลือดมานับตั้งแต่บัดนั้น! แล้วตอนนี้ก็ผันตัวมาเป็นคุณครูผู้ใช้ศาสตร์แห่งตัวเลขชูใจลูกศิษย์แทน

.

น้องม.ต้นอาจจะไม่รู้แต่พี่ม.ปลายทุกคนล้วนรู้ดี ว่าคุณครูโตโต้รักความสะอาดแค่ไหน ทำโจททย์เลขผิดครูไม่ว่าแต่ถ้าสมุดมีรอยลบสกปรกขึ้นมา ความผิดนี้เทียบได้กับศิษย์ล้างครู! หรือแม้แต่ช็อตล้างฝุ่นชอล์กออกจากมือครูคนอื่นเขาใช้น้ำก๊อกธรรมดา แต่ครูโตโต้ต้องใช้น้ำแร่จากที่ราบสูงโบลิเว่น เพราะเหตุนี้แกจึงเป็นตัวแทนของคำว่า "เนี๊ยบแสนจะเนี๊ยบ" เป็นโอบป้าที่สาว ๆ ล้วนตกหลุมรัก และยกให้เป็นสาธารณะสมบัติของทั้งโรงเรียนห้ามมีใครเป็นเจ้าของ

.

แกเดินแทรกกลางแถวเข้ามาในกลุ่มนักเรียนชั้น ม.3 พร้อมกับของบางอย่างที่ซ่อนไว้ด้านหลัง

.

"นักเรียนครับ.. นักเรียน.."

.

"ไม่พูดด้วย.. โกรธอยู่.. "

.

"นักเรียนคร้าบ..บ..บ"

.

เดชะบุญที่การแทรกกลางของแกดันเข้ามาจากทางด้านหลัง อายไม่รู้ตัวสักนิดว่าคนที่จิ้มเอวสะกิดน่ะคือคุณครูโตโต้ เธอคิดว่าเป็นมินที่คงเล่นลูกไม้อะไรบางอย่างเพื่อจะง้อ สวนทางกับเพื่อน ๆ ม.3 ทุกห้องที่สังเกตเห็น ทุกคนต่างถอยฮือออกหมดดวงตาเป็นประกายฉายแววโรจน์ ไม่คิดไม่ฝันว่าครูโตโต้ของทุกคนจะเดินลงมาตรวจแถวถึงที่นี่ หล่อสะบัด! นี่มันสามเหลี่ยมปีทากอรัสที่ทำให้คนอยู่ฝั่งตรงข้ามเขินยกกำลังสองเห็น ๆ

.

"อะ..แฮ่ม.. คุณกรกนิศ!"

.

"คะ! , อุ๊ยอาจารย์! อะ.. อา.. อาจารย์โตโต้! หนูขอโทษค่ะ! หนูคิดว่าเป็นเพื่อนหนูที่มาสะกิด!"

อายหันควับมองไปด้านหลังแทบจะทันที

.

แล้วทันใดนั้นถึงทราบว่าเจ้ามินเพื่อนรักกับเพื่อนม.3 ทั้งโขลง ต่างก็ถอยฮือออกห่างจากเธอมากกว่า 3 เมตร! เด่นสัด! ๆ เด่นเหี้ย! ๆ ทุกสายตาจดจ้องมาที่อาย พลางตั้งใจฟังประโยคสนทนาถัดไปยิ่งกว่าฟังแนวข้อสอบ O-net เข้ามหาลัยซะอีก

.

"กรกนิศ ม.3/2 นี่สมุดการบ้านของเธอใช่ไหม? พอดีเธอส่งไว้ผิดกองน่ะดันไปรวมอยู่ในสมุดของพี่ม.5 ที่ครูต้องตรวจตอนเช้าซะงั้น ครูก็เลยเอามาคืนเธอด้วยตัวเอง!"

.

"ฮือ! , โฮ่! , ฮือ! , ฮือ!"

เสียงระเบงเซ็งแซ่แกมอิจฉาดังขึ้นทั่วบริเวณ เจอลูกกดหน้าลงต่ำแล้วพูดใกล้ ๆ แบบนั้นเข้าไปใครใจไม่ด้านพอมีอันละลายอ่ะบอกเลย ส่วนอายนั้นนอกจากจะหน้าแดงแล้ว ยังหลุบสายตาจ้องเขม็งมาที่มินที่หลบหลังเพื่อนอยู่อย่างเคืองแค้น!

.

เธอรู้ได้โดยพลันว่านี่ต้องเป็นฝีมือมินแน่ ๆ แต่ก็ต้องเก็บทรงเอาไว้หน่อย

.

"ขะ.. ขอบคุณค่ะคุณครู"

.

"ม่ายยย! ไม่ต้องขอบคุณอาจารย์หรอก แต่เธอต้องขอบคุณพี่ม. 5 คนโน้นมากกว่า เขาเป็นคนที่จับพิรุธได้เขาบอกว่าสมุดเล่มนี้สีแปลกจากเล่มอื่นในกอง แล้วก็ไม่มีเด็ก ม.5 คนไหนลายมือน่ารักขนาดนี้หรอก (^_^)"

.

"คะ.. ใครเหรอคะ?"

.

"โน่นไง! นายซูชิ! กระโดดโบกมือหยอย ๆ อยู่โน่น! อย่าลืมไปขอบคุณพี่เขาด้วยล่ะอาจารย์ไปก่อนนะกรกนิศ ม.3/2 (^-^)"

.

"(อ่ะ.. อ่ะ.. เอ่อ.. ชิบหายแล้ว!)"

.

สายตาอันบ่องแบ๊วแหวกผ่านม่านพยับแดดแสกกลางทุกฝูงชน ในระยะ 10 หลาท่ามกลางกลุ่มแถวของพี่ม.5 เพศชาย ซูชิโบกมือยิ้มแป้นกลับมาให้อาย! ตาที่เคยโตของเขาพอยิ้มแล้วกลับเรียวเล็กราวกับเส้นตรง มุมปากที่เผยอกว้างกับเหล็กดัดฟันสีเข้มอันแสนจะน่ารัก อายรู้สึกเหมือนโลกกำลังหยุดหมุน น้ำตาลในกระแสเลือดเธอตีกันป่วนปั่น กล้ามเนื้อหัวใจกอดรั้งราวกับจะพ่นละอองฝันออกสู่โลกจริง จังหวะตกหลุมรักมันเป็นอย่างงี้นี่เอง!

.

"(พี่เขาจะเห็นสิ่งที่เราเขียนไว้หลังสมุดไหมนะ? แล้วถ้าพี่เขาเห็นเราจะทำยังไงดี? เอาอีกแล้วนะอายแกเผลอทำเรื่องที่น่าอายลงไปอีกแล้ว~!)"

.

คิดในใจกับตัวเองเสร็จหญิงสาวก็เริ่มหลับตาลง เธอรับรู้ได้ถึงของเหลวบางอย่างที่ไหลซึมออกมาจากจมูก ขาเริ่มล้าเข่าเริ่มอ่อนเมื่อองศาแห่งความรักร้อนแรงพอ ๆ กับเปลวแดดเลือดกำเดาก็เริ่มหลั่งไหล อายเป็นลมล้มพับลงไปกลางแถว! และคนที่ช้อนตัวเธอไว้ไม่ให้ฟาดพื้นก็ไม่ใช่ใครนอกจาก "มิน" คนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด

.

.

ปล. เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไปจ้า

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 18 : บ้านของพี่โมจิคือหลังไหน

    จวบจนกระทั่งเวลาผ่านไปราว 2 ชั่วโมงจักรยานสีชมพูพิงค์กับโซ่ล้ออันใหม่ก็ถูกติดตั้งจนแล้วเสร็จ สเต็ปการปั่นเรียกได้ว่าเนียนกริบราวกับเพิ่งออกจากโชว์รูม พี่ซูชิทำได้จริง ๆ แกไม่ได้โม้ ต่อให้จะต้องแลกกับใบหน้าที่ดำเป็นหนวดแมวแกก็ไม่สน ความน่าเสียดายจึงมีเพียงอย่างเดียวคือท้องฟ้าที่มืดเร็วไปหน่อย! อายไม่เหลือเวลาให้คลั่งรักได้อีกต่อไปแล้ว แม้แต่เวลาในการทานขนมอบของคุณยายเพื่อรักษาน้ำใจก็ยังไม่เหลือ.นี่จึงเหมือนพล็อตเรื่องสุดเชยที่ลอกมาจากนิทานซินเดอเรลล่าชัด ๆ เที่ยงคืนปั๊บรถฟักทองจะมารับแล้วก็ทิ้งรองเท้าแก้วไว้ข้างหนึ่ง ต่างกันตรงไหน! เพราะ 6 โมงเย็นอายเองก็ต้องกลับเช่นกัน! รถฟักทองของเธอคือจักรยาน ส่วนรองเท้าแก้วก็น่าจะถูกแทนที่ด้วยขนมอบหอม ๆ ที่คุณยายบรรจงห่อใส่ถุงให้เป็นของฝากล่ะมั้ง."ขอบคุณมากนะคะคุณยาย ขอบคุณนะคะพี่ซูชิ แล้วก็สวัสดีค่ะคุณตา วันหลังหนูจะแวะมาทักทายใหม่นะคะวันนี้รบกวนทุกคนมากจริง ๆ (^-^)"ไปลามาไหว้สมกับเป็นเด็กดีที่กุลสตรีแทบจะเอาไปขึ้นปกนิตยสาร.สาบานได้ว่าอายไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามเพราะหลังเจอการต้อนรับระดับอภิมหาอาคันตุกะเช่นนี้แล้ว ยิ่งทำใ

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 17 : ราบ (ลื่น) ?!

    พี่ซูชิจัดแจงลากรถจักรยานสีชมพูพิงค์มาจอดเข้าช่อง ขาตั้งคู่ถูกถีบลงให้ส่วนท้ายยกลอยขึ้นอย่างทะมัดทะแมง ก่อนที่ต่อมาพี่แกจะเดินเข้าไปหยิบกล่องใส่อุปกรณ์ ,ไขควง , ประแจ , เลื่อยวงเดือน ฯลฯ สารพัดอะไหล่ออกมาวางไว้เกลื่อนกลาด อายเห็นก็ได้แต่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ ดูทรงแล้วพี่ซูชิน่าจะเอาจริง นี่คงไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันเล่น ๆ ประหนึ่งว่าจักรยานโซ่หลุดของเธอจะกลายเป็นวาระแห่งชาติสำหรับพี่ ม. 5 คนนี้ไปแล้ว.คุณยายเดินเข้ามาถามอายเล็กน้อยว่าเกิดอะไรขึ้นกับจักรยาน ซึ่งอายก็ตอบไปตรง ๆ พลางขออนุญาตคุณยายนั่งเก้าอี้ดูพี่ซูชิซ่อมรถอยู่ตรงนี้ก่อน เธอไม่ได้จะเมินใส่ขนมไข่กลิ่นหอมของคุณยายเลย เพียงแต่ยานพาหนะคันนี้ก็สำคัญเกิดซ่อมไม่ได้ขึ้นมาการกลับบ้านค่ำก็จะเป็นเรื่องใหญ่อีก."อ๋อ! ยายเข้าใจแล้วงั้นก็ตามสบายเลยนะลูก! เดี๋ยวขนมอมถาดนี้ยายจะวางไว้ตรงม้าหินหน้าบ้านนะ ถ้าเจ้าซูชิซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ก็มานั่งกินด้วยกันนะลูก (^-^) "คุณยายยังคงยิ้มแป้นเหมือนเดิม ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านเพื่อเอาขนมไปให้คุณตา.แอเรียบริเวณโรงรถตรงนี้ก็เลยเหลือแค่อายกับพี่ซูชิอยู่ด้วยกันแบบสองต่อสอง เอาแล้วสิ! โรแมนติกกว่านี้สักนิดก็

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 16 : คุณตาจอมพลัง

    "แกร๊กกก! , แกร๊กกก! , เอี๊ยดดด!"เสียงล้อเหล็กครูดกับรางเลื่อนส่งบานประตูเหล็กเคลื่อนเปิดจากซ้ายไปขวา ถึงจะช้าไปหน่อยแต่ก็เปิดออกได้ด้วยการสั่งงานด้วยเสียงจริง ๆ."เออ..พี่ชูชิคะ? พี่คิดว่าหนูจะเชื่อพี่ไหม? (= . =)"อายสวนคืนกลับไปด้วยประโยคเดียวกันกับที่เคยโดนถาม ความเป็นกันเองของพี่ซูชิทำให้เธอผ่อนคลายลงเยอะ.แถมพูดเสร็จยังใช้นิ้วชี้เล็ก ๆ จิ้ม ๆ ไปที่อวัยวะเบื้องต่ำอย่างปลายเท้า เพราะเห็นจะ ๆ แล้วว่าที่ประตูมันเคลื่อนได้น่ะล้วนมาจากการตวัดเท้าคุ้ยเขี่ยของพี่ ม.5 ล้วน ๆ ! เขาเตะบอลให้โรงเรียนแห่งนี้มาตั้งแต่ ม.ต้น ประตูบานแค่นี้เทียบชั้นพลังกล้ามขาของซูชิไม่ได้เลย."แหะ ๆ ๆ โดนจับได้ซะล่ะ! น้องนี่ตลกดีจัง (^-^) มาเถอะ ๆ เข้ามา ๆ ยังไงซะการปรับโซ่จักรยานพี่ก็ทำจริงจังแน่นอน งานนี้ทำจริงทำชัวร์ไม่ได้โม้บอกเลย!"จัดไปอีกหนึ่งประโยคคลาสสิคแห่งยุค คนยุคนี้อาจจะไม่เข้าใจแต่ถ้าเป็นคน Gen พี่ซูชิ กับ อาย จะต้องรู้จักวลีฮิตนี้ของ "สมรักษ์ คำสิงห์" นักชกมวยโอลิมปิกของประเทศเป็นแน่.และขณะจูงจักรยานโซ่หลุดผ่านเข้ามาในบริเวณบ้าน อายก็พบว่าที่นี่ช่างเต็มไปด้วยบรรยากาศอันแสนอบอุ่น เธอไม่แน่ใจ

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 15 : มันคือการลื่นปรื๊ด!

    สภาวะการณ์ตกอยู่ในห้วงของความรักบังเกิด แรงดึงดูดของโลกน่าจะออกแรงมากกว่า 500 นิวตัน/ตารางฟุต เพื่อดึงร่างเล็กของอายไม่ให้บินลอยหายไปเป็นลูกโป่งสวรรค์ เป็นความจริงที่พี่ซูชิก็แค่คลับคล้ายคลับคลา แกเห็นแต่ด้านหลังก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกว่าจะใช่น้องคนที่เป็นลมที่หน้าเสาธงเมื่อตอนเช้ารึเปล่า? เพราะถ้าใช่มันจะเป็นอะไรที่บังเอิญเกินไปไหม?."เฮ้! , น้องพี่ถามน้องอยู่นะ! จะจูงจักรยานไปไหนอ่ะก็เห็นอยู่ว่าโซ่มันเสีย!"พี่ซูชิขึ้นเสียงใส่ซะแล้ว พอเจอเสียงดังเข้าหน่อยอายก็ถึงกับสะดุ้งไปเลย."อะ.. เอ่อ.. คือ.. ว่า..!"สาว ม.ต้น พยายามกลั้นใจหันหน้ามาตอบ แต่ทว่าเสียงพูดกลับเปล่งออกมาได้แค่นั้น.อายเขินกับสิ่งที่เป็นมากตะกุดของดาวเหนือดูจะสร้างปัญหามากกว่าจะสร้างประโยชน์ ซ้ำร้ายเพราะเมื่อไม่มีมินอยู่ด้วย การจะใช้พละกำลังเผ่นหนีป่าราบแบบที่เคยทำก็ไม่มีต้นหนนำขบวนซะอีก ความมั่นใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มอายกำแฮนด์จักรยานจนมือเปียกโชก จะพูดเป็นคำให้ครบประโยคยังทำไม่ได้."เอ้า! น้องคือเด็กม. 3 คนที่เป็นลมเมื่อตอนเช้านี่? น้องมาอยู่นี่ได้ไงอ่ะ? พี่ไม่เห็นเคยรู้ว่าบ้านน้องอยู่แถวนี้ ปกติพี่ก็เป็นคนสอดรู้สอดเห็นเรื

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 14 : ราบรื่นแบบดาวเหนือ

    การเรียนอันหฤโหดตลอดทั้งวันจบลงได้ด้วยเสียงออดเลิกเรียนในตอนบ่าย 3 โมงครึ่ง นักเรียนทุกคนต่างแยกย้ายเดินทางกลับบ้าน คนไหนผู้ปกครองมารับก็ดีไป คนไหนกลับเองได้คุณครูก็ไม่ว่า และตามปกติกว่าอายกับมินจะได้กลับถึงบ้านก็ต้องเลย 4 โมงเย็นกว่า ๆ โน่นกว่าพวกแม่ ๆ จะมารับ.และหากเป็นเหมือนเช่นทุกวันสองคนนี้ก็คงหนีไม่พ้น การซื้อไส้กรอกเจี้ยวหมามานั่งทานรอผู้ปกครอง ทว่าวันนี้แม่ของมินดันมารับเร็วมาก และพอถูกถามว่าอายจะกลับพร้อมกันไหมลูก? เธอก็เลยตอบคุณน้าไปตามตรงว่า."ไม่หรอกค่ะคุณน้าพอดีหนูปั่นจักรยานมาโรงเรียนเอง แล้วหนูก็ต้องรับผิดชอบด้วยการปั่นมันกลับด้วย ขอบคุณ ๆ น้าที่ชวนนะคะแต่หนูกลับเองได้สบายมากค่ะ (^-^)".การจากลาประจำวันเลยแยกกันที่ตรงหน้าประตูโรงเรียน แผ่นหลังไว ๆ ของมินซ้อนมอเตอร์ไซด์คันจิ๋วของคุณแม่หายลับตาไปแล้ว ฝั่งอายเองก็ได้เวลากลับบ้างเหมือนกัน เธอเดินเตร็ดเตร่ไปที่ลานจอดจักรยานพลันลากเอาจักรยานสีชมพูพิงค์คั่นเก่งออกมาจากช่องจอด สบช่องพอดีกับการที่จิตใต้สำนึกเกิดภาพแฟลชแบล๊ดขึ้นในหัว!."ฟริ๊งงง~!"."เฮ๊ย! เมื่อวานก็แบบนี้เลยแต่แค่ไม่มีมินซ้อนอยู่ข้างหลัง?! งั้นวันนี้ก็เท่ากั

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 13 : เพื่อน ๆ ของฉัน (ไม่มีเนื้อหา)

    *ข้ามไปอ่านตอนหน้าได้เลยจ้า ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ...................... ......

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 12 : เพื่อน ๆ ของฉัน

    แล้วยังมีทีเด็ดกว่านั้นอีกเพราะเห็นดาวเหนือเป็นนักเรียน ม. สายมูแบบนี้ ใครจะไปเชื่อว่าเธอคนนี้คือคนที่เรียนเก่งที่สุดในชั้น สอบได้คะแนนท็อปทุกวิชา เป็นตัวแทนโรงเรียนแข่งขันวิชาการมาตั้งแต่ก่อนปฐมวัย ฟิสิกส์โอลิมปิกนี่เธอยังกั๊กไว้เพราะถ้าแข่งไปคนอื่นก็แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มจับปากกา บางคนว่าเธอมีดวงตา

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 9 : ขอบใจ

    เสียงเพลงดังกระหึ่มเรียกร้องทุกความสนใจ เพลงแรกจบไปเพลงสองเพลงสามพร้อมกับ MV ที่วาบหวิวขึ้นเรื่อย ๆ ก็ทยอยเปิดขึ้นตามมา วันนี้เป็นวันอะไรเป็นวันปล่อยผีหรือไงทำไมจู่ ๆ ทีวีโรงเรียนถึงเปิดรายการแนวนี้ออกมาได้ ซึ่งบ่งบอกได้ถึงรสนิยมของคนที่อยู่เบื้องหลัง กล่าวคือคนที่คุมห้องคอนโทรลจะต้องมีความป๊อบเคาท์

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 8 : ช่วยด้วย!

    "ก็เพื่อนหนูเค้าจะชอบใคร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ด้วยล่ะ!"มินตวาดกลับคืนไปบ้าง ดูท่าทางเธอจะไม่กลัวภัยคุกคามทางวัยวุฒินี้เท่าไหร่ อายุไม่เกี่ยวใส่เดี่ยวได้หมด."โอ๊ะโอ๋! มีบอดี้การ์ดประจำตัวซะด้วยสิ! พี่จะบอกอะไรให้นะยัยหนูทอมบอย ว่าพี่ก็ไม่ได้ถามน้องครับ! แล้วน้องยุ่งอะไรด้วย! เอาเป็นว่าไปทำตัวให้

  • ร่างกายต้องการความเลิฟ (Nc 18+)   บทที่ 1 : แกเพื่อนฉัน

    "กิ๊ง! , ก่อง! , กาง! , ก่อง! / กิ่ง! , กอง! , ก๊าง! , ก่อง!"เป็นเสียงล้อเลียนออดเลิกเรียนที่ดังขึ้นจากกล่องเสียงของมิน.ในชุดนักเรียนคอซองเธอเดินนำหน้าเพื่อนสนิทของเธอ มายังประตูหน้าโรงเรียนด้วยความแคล่วคล่องราวกับปิดตาเดินได้ ขึ้นชื่อว่าเด็กก็มักจะเป็นกันแบบนี้ เลิกเรียนทีไรไม่ใช่การดีใจที่ได้กล

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status