ร้อนรักเลขาส่วนตัว 11 : เพราะเมาอีกแล้ว(2)

พิชชาโยกตัวขึ้นลงแรงขึ้นเรื่อยๆ จังหวะไม่สม่ำเสมอเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ทำให้ปริญญ์แทบขาดใจ ร่างเล็กหอบหายใจถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทก เสียงครางหวานพร่าดังสะท้อนในห้อง

"อ๊ะ…อ๊ะ…คุณปริญญ์…อ๊าา…"

เขาจ้องเธอเขม็ง ดวงตาคมสั่นวูบด้วยแรงปรารถนา ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ปกติเขินอายจะกล้าเร่าร้อนขนาดนี้ ปริญญ์กัดฟันยกมือขึ้นบีบเอวเล็กแน่น เร่งให้เธอขยับแรงกว่าเดิม จังหวะที่กระแทกลงมาทำให้เสียงครางของพิชชาแตกพร่าหลุดลั่น

เธอหลับตาปล่อยเสียงครางหวิวอย่างหมดสติ ทั้งเมา ทั้งเสียว จนร่างกายสั่นระริก มือเล็กจิกลงบนแผ่นอกเขาแน่นเหมือนยึดเหนี่ยวกับความจริงเพียงหนึ่งเดียว

"พีช…ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณหลุดมือแน่นอน…อ่าา"

ปริญญ์พึมพำเสียงพร่าขบกรามแน่น เขาเด้งสะโพกรับแรงโยกของเธอเต็มแรง เสียงกระแทกดังสอดประสานกับเสียงหอบกระเส่า ร่างเล็กสะท้านเฮือก สะโพกกระตุกถี่ เสียงครางดังไม่หยุดราวกับหลุดเข้าสู่ภวังค์แห่งความเสียวซ่าน

ปริญญ์กัดฟันแน่น ข่มกลั้นแรงปรารถนาที่พุ่งขึ้นจนแทบระเบิด ร่างเล็กบนตัวเขายังคงโยกแรงเร่าร้อน แต่ยิ่งเขามองก็ยิ่งแทบทนไม่ไหว เสียงครางพร่าของพิชชาที่ดังไม่หยุดกำลังเผาเขาให้ลุกเป็นไฟ

"พีช…พอแล้ว"

เขากระซิบพร่า แต่ไม่ใช่คำหยุด หากเป็นคำเตือนว่าเขาจะเอาคืน

ในชั่วพริบตา ปริญญ์ก็พลิกร่างเธอลงกับเตียงเต็มแรงแล้วเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมร่างเล็กเสียเอง โดยที่จุดเชื่อมประสานยังไม่หลุดออกจากกัน ร่างสูงกดแน่นทับร่างเล็กจนเธอสะดุ้ง เสียงครางหวานหลุดออกจากริมฝีปากทันที

"อ๊ะ!"

เขาจับข้อมือทั้งสองของเธอกดไว้เหนือศีรษะ ริมฝีปากบดจูบอย่างดุเดือด ดูดดึงจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกพร้อมเสียงหอบพร่า

"ต่อไป…ผมจะเป็นคนคุมเกมเอง"

ปริญญ์ไม่ปล่อยให้พิชชาตั้งตัว เขากดสะโพกรัวแรงทันที จังหวะหนักหน่วง เร็วและดิบกว่าเดิมจนพิชชาหลุดเสียงครางดังลั่น เตียงสั่นสะเทือนตามแรงกระแทก มือเล็กพยายามดิ้นแต่กลับถูกตรึงแน่น

"อ๊าา...คุณปริญญ์…อื้ออ..."

เสียงหวานพร่าของเธอดังก้องไปทั่วห้อง ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเพราะโดนความเสียวเล่นงาน

เขาก้มลงไซ้ซอกคอ ดูดเม้มแรงจนเกิดรอยแดงจัด มืออีกข้างบีบรั้งสะโพกเล็กไม่ให้หนี ราวกับจะตราตรึงเธอไว้ทั้งกายและใจ ทุกจังหวะที่กระแทกเข้ามาเร่าร้อนรุนแรงจนพิชชาสั่นสะท้าน น้ำตาคลอเพราะความเสียวซ่านที่มากเกินจะรับไหว

"ผมจะทำให้คุณจำ…ว่าคืนนี้คุณเป็นของผมทั้งคืน!"

เขากระซิบเสียงต่ำ ก่อนจะเร่งแรงกระแทกถี่ไม่หยุด

"อ๊ะ...อ๊าา...เสียว...เสียวจนจะไม่ไหวแล้ว"

เสียงครางพร่าแตกห้วงของเธอดังประสานกับเสียงหอบกระเส่าของเขา ความเร่าร้อนโหมกระหน่ำราวกับไม่รู้จักพอ จนพิชชาต้องยอมปล่อยตัวไปตามเกมที่เขาคุมอย่างหมดสิ้น

ปริญญ์โถมร่างเข้าหาอย่างหนักหน่วง ทุกแรงกดดันสอดลึกทำให้พิชชาสะท้านเฮือก เสียงครางพร่าหวานหลุดออกมาไม่ขาดสาย ร่างเล็กสั่นระริก มือจิกผ้าปูเตียงแน่นจนข้อนิ้วซีด

"อ๊ะ…อ๊าา…คุณปริญญ์…"

เสียงร้องของเธอดังแหลม แตกห้วงเหมือนจะขาดใจ

เขากัดฟันแน่น ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอ ดูดเม้มจนผิวขาวขึ้นรอยแดงจัดราวกับตีตราเป็นเจ้าของ มือหนาเลื่อนไปลูบไล้หน้าอกอวบบีบเคล้นอย่างเร่าร้อน พร้อมกับแรงกระแทกถี่รัวจนเตียงสั่นสะเทือนตามจังหวะ

"คุณจะไม่มีวันหนีผมได้อีก…พีช"

เสียงพร่าหนักแน่นดังข้างหู สอดคล้องกับแรงกดกระแทกที่ดุดันยิ่งขึ้น

พิชชาแทบหายใจไม่ทัน ดวงตาพร่ามัวเอ่อคลอด้วยน้ำตาแห่งความเสียวซ่าน สะโพกเล็กกระตุกถี่ตามแรงบังคับ เสียงครางพร่าดังต่อเนื่องเหมือนคนไร้สติ

เขาเลื่อนมือไปจับขาของเธอข้างหนึ่งยกขึ้นพาดบนไหล่ตัวเอง แล้วเร่งแรงกระแทกหนักหน่วงกว่าเดิม จังหวะลึกจนเธอหลุดเสียงครางยาวกังวาน ร่างเล็กสะท้านเฮือกอย่างไม่อาจทนรับได้

ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!

"อ๊าาาา…คุณปริญญ์…มะ…ไม่ไหวแล้ว!"

แต่แทนที่เขาจะหยุด ปริญญ์กลับยิ่งเร่งแรงกระแทกถี่เร็ว ริมฝีปากบดจูบเธออีกครั้ง ลิ้นร้ายตวัดรัดรึงเรียวลิ้นเล็กพร้อมทั้งดูดดึงเอาความหวานจนพิชชาแทบขาดอากาศ เสียงหวานพร่าดังสะท้อนในลำคอไปพร้อมกับแรงเสียดสีร้อนแรงที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักแม้แต่วินาทีเดียว

ร่างเล็กโอบรัดเขาแน่น แอ่นกายรับทุกแรงกระแทก เสียงครางหวานดังหวิวจนแหบพร่า ปลายเล็บกดจิกลงบนแผ่นหลังกว้างเหมือนจะระบายความเสียวซ่านที่แทบล้นทะลัก

ปริญญ์ขบกรามแน่น เสียงหอบกระเส่าดังชิดใบหู

"ผมจะเอาคุณให้จำทั้งกายทั้งใจ…คุณจะเป็นของผมคนเดียวตลอดไป"

เขาเร่งจังหวะการกระแทกหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจน ห้องทั้งห้องสั่นสะเทือนด้วยแรงรัก เสียงครางพร่าหวานของพิชชาดังสะท้อนไปทั่วห้อง เธอทั้งหลง ทั้งเมา ทั้งเสียว จนไม่เหลืออะไรนอกจากการปลดปล่อยความเสียวที่กำลังจะมาถึง

ปริญญ์กระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รูเสียวของเธอไม่หยุด จังหวะรัวแรงจนเตียงทั้งเตียงสั่นสะเทือน ร่างเล็กใต้ร่างแทบรับไม่ไหว เสียงครางหวานพร่าดังหลงออกมาจนไม่เป็นจังหวะ

"อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊าาา..."

มือเล็กจิกแผ่นหลังเขาแน่นเหมือนกำลังจะขาดใจ สะโพกเล็กกระตุกถี่ตามแรงกดลึกที่ไม่ปรานี ดวงตาพร่ามัวของพิชชาเอ่อคลอด้วยน้ำตาแห่งความเสียวซ่าน

"ปล่อยออกมาเถอะพีช…เสร็จไปพร้อมกันกับผม"

ปริญญ์โน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูขาวผ่อง เสียงของเขาแหบพร่าเพราะความเสียวสุดขีด

เขาเร่งแรงกระแทกถี่เร็วยิ่งกว่าเดิม จังหวะหนักหน่วงสุดท้ายกดแนบแน่นลึกที่สุด ร่างพิชชาสะท้านเฮือกอย่างแรง ก่อนปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขออกมาจนสุดแรง เสียงครางแหลมแตกพร่าดังสะท้อนก้องห้อง

"อ๊ะ...อ๊ายยยย..."

ร่างเล็กกระตุกถี่ สะโพกสั่นระริก มือเล็กโอบรัดเขาแน่นเหมือนจะละลายไปกับแรงปรารถนาที่พุ่งทะลักออกมา ในจังหวะเดียวกัน ปริญญ์ก็กดสะโพกเข้าหาแนบแน่น ปล่อยแรงปรารถนาออกมาจนหมดสิ้น

เสียงหอบพร่า เสียงครางแตกห้วงประสานกันในห้องเงียบว่าง ทั้งคู่แนบชิดกันสุดแรงราวกับไม่อยากให้มีช่องว่างแม้แต่น้อย

ปริญญ์กอดเธอไว้แน่น ฝังใบหน้าลงกับเส้นผมหอมหวาน กระซิบเสียงพร่าแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน

"นี่ไม่ใช่ความฝัน…คุณเป็นของผมจริงๆ นะพีช"

พิชชาหอบแรง ซบหน้ากับแผงอกกว้าง น้ำตาไหลซึมเพราะความเหนื่อยและความสับสน แต่หัวใจก็เต้นแรงด้วยความรู้สึกที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

เสียงครางพร่าที่เคยดังก้องในห้องค่อยๆ แผ่วลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของทั้งคู่ ร่างเล็กใต้ร่างสั่นสะท้านครั้งสุดท้าย ก่อนจะทรุดซบลงแนบอกกว้างเหมือนหมดเรี่ยวแรงไปทุกส่วน

"หืม…พีช"

ปริญญ์เอ่ยเรียกเสียงพร่า แต่เมื่อมองลงมาก็เห็นใบหน้าหวานของเธอแนบอยู่กับอกเขา เปลือกตาปิดสนิท ริมฝีปากยังคงเผยอหอบแผ่วๆ

เธอหลับไปแล้ว หลับเพราะความเพลียทั้งจากเหล้าและจากแรงปรารถนาที่เขาพาเธอฝ่ามาตลอดทั้งคืน

ปริญญ์ถอนหายใจยาว ร่างสูงเอนตัวลงนอนข้างๆ ดึงผ้าห่มคลุมร่างเล็กเอาไว้ มือหนากอดเธอเข้ามาแนบอกอีกครั้ง สายตาคมยังคงจับจ้องใบหน้าที่สงบลงราวกับเด็กน้อยของเธออย่างไม่อาจละสายตาไปได้

เขาก้มลงจูบหน้าผากเบาๆ ซับเหงื่อออกจากไรผม แล้วกระซิบเสียงแผ่วในความมืด

"คุณเป็นของผมแล้ว…และผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป"

ปริญญ์ซบหน้าลงกับเส้นผมหอมอ่อนๆ แล้วหลับตาลงอย่างเชื่องช้า หัวใจยังเต้นแรงไม่หาย แต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกมาก่อน