LOGINฉันจ้องมองดวงตาสีดำสนิทของเขาที่สะท้อนกับแสงจันทร์จนเป็นเงาแวววาวสีเงิน คล้ายดวงตาของปิศาจ
เขาเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างฉันที่นอนอยู่ มือเรียวยาวยกขึ้นลูบแก้มฉันเบาๆคล้ายการหยอกล้อ "คุณตัวร้อน..." ฉันพยายามเบี่ยงหน้าหนี นึกกลัวจนลนลานไปหมดแล้วว่าเขารู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน แต่เขาจับคางฉันไว้ให้หันมาสบตาของเขาที่เปล่งประกายในความมืดเหมือนสัตว์ป่าที่ออกล่าเหยื่อในเวลากลางคืน "ผมมารับ...ตามสัญญา" ช่างเป็นคำพูดง่ายๆ แต่มีอานุภาพทำให้ฉันตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม เขาใช้มืออีกข้างเกลี่ยเส้นผมยาวนุ่มของฉัน แล้วก้มลงมาใกล้จนฉันกลัว "ไม่.." ฉันขยับตัวถอยห่าง ทำให้เขานิ่งไปหลายอึดใจ "คุณกำลังปฏิเสธผม" "ใช่ อย่ามายุ่งกับฉันนะ" ฉันพยายามขึ้นเสียงให้ดุดันที่สุด แต่เสียงกลับเบาโหวงจนน่าหัวเราะ อาจเป็นเพราะฉันกำลังไม่สบายก็เป็นได้ หึ หึ เสียงหัวเราะเบาๆของเขาคล้ายกับเป็นการขบขันกับท่าทางไร้ทางสู้ของฉันซะมากกว่า ทำให้ฉันมีแรงฮึดขึ้นมาข่มขู่เขา "คุณหลอกฉัน ฉันไม่มีทางยอมรับสัญญานั่นเด็ดขาด ถ้าไม่เลิกยุ่งกับฉันนะ ฉันจะไปแจ้งตำรวจให้จับคุณเข้าคุก" "อ้อ.." เขาตอบรับแล้วมองมาคล้ายกำลังยิ้มอยู่ ดูเหมือนเขาไม่ได้สนใจคำขู่ของฉันเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมีท่าทางตื่นตัวอย่างเห็นได้ชัด "ดื้อจังเลยนะครับ แต่ผม...ชอบ" คำว่า 'ชอบ' ของเขาทำฉันให้ยิ่งแตกตื่นตกใจ และใช้แรงทีเหลือพยุงตัวเองลุกขึ้นมา แต่เมื่อฉันขยับเขาก็ขยับตามมาคว้าฉันไว้เช่นกัน "ทำอะไร ปล่อยนะ!" ฉันปัดมือเขาออก แต่กลับถูกกดลงไปบนที่นอนอีกครั้งอย่างง่ายดาย คราวนี้เขาขยับขึ้นมาคล่อมทับบนตัวฉันทั้งตัวอย่างน่าใจหาย ลมหายใจกรุ่นกลิ่นหอมของเขารินรดลงมา แล้วรวบจับข้อมือฉันตรึงไว้ด้านบน "ออกไปนะ ปล่อยฉัน..!" ฉันพยายามดิ้นรน เมื่อพอจะรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร สายตาร้อนแรงที่เขามองมาเหมือนมีความข่มกลั้นมานานจนเกินไป และดูท่ากำลังจะทนไม่ไหวเสียแล้ว "นี่เป็นดอกเบี้ย ที่คุณผิดสัญญาครั้งที่หนึ่งนะครับ" เขาบอกเสียงทุ้มปร่ากลั้วหัวเราะ ก่อนจะจับฉันให้เชิดหน้าขึ้นรับจูบหนักๆจากเขาทันที ยามถูกริมฝีปากของเขาบดขยี้ลงมา เรียวลิ้นชุ่มชื้นก็พุ่งเข้ามาพัวพันอย่างสนุกสนาน ทั้งดูดทั้งดุนเล่นจนมีเสียงน่าอายสะท้อนไปทั่วห้อง ฉันพยายามดิ้นหนีการคุกคามจากเขาจนที่นอนยับยู่ยี่ ผ้าห่มที่คลุมตัวฉันไว้ถูกเหวี่ยงออกไป ชุดนอนถูกเลิกขึ้นพร้อมกับมือของเขาที่ลูบไล้ขาอ่อนฉันไม่หยุด "ไม่ ปล่อยนะ ช่วย..ด.." ฉันพยายามร้องให้คนช่วย แต่ถูกเขากดริมฝีปากลงมากลั้นเสียงร้องของฉันเอาไว้ ครอบครองแนบแน่นจนหายใจแทบไม่ออก มือของเขาลูบไล้ขึ้นมาถึงชุดชั้นในชิ้นน้อยแล้วกระชากดึงออกไปจนขาด ก่อนที่เขาจะใช้ฝ่ามือใหญ่ของเขาเข้าลูบสำรวจกลีบเนื้อนุ่มของฉันอย่างมันมือ "อย่า อ๊ะ..อย่านะ" ฉันร้องพยายามบิดตัวหนีมือที่รุกรานของเขา ในห้องมันมืดจนฉันสับสนไปหมดว่าจะดิ้นหนียังไงให้พ้น มือเรียวใหญ่เข้าคลึงเนินเนื้อเกลี้ยงเกลาถึงขั้นบีบแรงๆหลายทีอย่างอดใจไม่อยู่ ฉันได้แต่ร้องห้ามวุ่นวายแต่หยุดเขาไม่ได้ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เขาที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าซักชิ้น แต่สามารถแทรกตัวเข้ามาและยัดความแข็งขึงร้อนผ่าวขนาดใหญ่โตเข้ามาในตัวฉันอย่างกระทันหัน จนฉันตกใจดีดดิ้นแรงขึ้นจนตัวงอ "ไม่ ..อื๊อออ..." เสียงสวบสาบจากเสื้อผ้าของเขา มาพร้อมกับเสียงลมหายใจถี่แรงขึ้น เมื่อเขาพยายามยัดเยียดทั้งตัวตนของเขาเข้ามาให้ได้ ความใหญ่โตที่ฝังเข้ามาอย่างเร่งรีบทำให้กลีบเนื้อนุ่มบางปริแยกฉีกขาดทันที "ไม่ อ๊ะ..เจ็บ..เจ็บนะ ..อย่า.." ฉันเริ่มร้องไห้อย่างหวาดกลัวและเจ็บจากการที่เขาฝืนสอดใส่เข้ามา สองขาถูกบังคับจับแยกออกกว้างได้สำเร็จ และเขาก็กระแทกตัวตนเข้ามาจนลึกที่สุดในคราวเดียว อ๊ะ..ฮึก ซี๊ดดด เสียงสูดปากอย่างเสียวซ่านของเขาที่ฝ่าเข้ามาในร่างกายของฉันได้ ทำให้ฉันสะอื้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ช่วงล่างทั้งเจ็บทั้งจุก อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว ยังมีความหวาดกลัวที่ถูกเขาบังคับขืนใจจนร่างกายสั่นระรัวไปทั้งตัว "อึก..ได้โปรด อย่าทำอย่างนี้" ฉันพยายามขอร้องเขาแต่ไม่เป็นผล สะโพกเขาเริ่มขยับเข้าลึกและดึงออก ในขณะที่โค้งตัวลงมาสบตากับฉันแล้วตอบอย่างไร้หัวใจว่า "ผมแค่มาเก็บดอกเบี้ยนะครับ" "อย่า.." ฉันได้แต่พยายามดันเขาออกไป แต่สู้แรงเขาไม่ได้ กลางกายเริ่มถูกเร่งเร็วขึ้นเพื่อรับรสเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวขึ้น เขาข่มขืนฉันอย่างสนุกสนานทั้งๆที่ฉันไม่เต็มใจ ไม่นะ ทำอย่างนี้ไม่ได้ น้ำตาฉันเริ่มไหลหยดลงมา เมื่อทั่วทั้งตัวถูกบังคับให้ขยับโยกไปพร้อมๆกับเขา เขากระแทกตัวเองถาโถมเข้ามาราวพายุคลั่ง จนฉันที่หนีไม่ออกได้แต่ทนรับความต้องการดิบเถื่อนของเขาที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เรียวขาถูกตรึงให้แยกออกกว้างจนสุดรองรับการเข้าออกรุนแรง พาให้น้ำตาไหลบ่าออกมาอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อีกต่อไป ท่อนรักของเขาเสือกเสยเล่นสนุกอย่างเมามันราวคนอดอยากหิวโหย ทั้งสอดเข้าเอียงออก จุ่มซ้ายทีขวาทีกระแทกกระทั้นจนฉันต้องร้องออกมา อ๊าาา... เสียงน้ำจากช่องทางคับแคบที่หลั่งออกมาแม้ไม่เต็มใจ คลอเคล้าไปกับการสไลด์เข้าออกจากท่อนลำใหญ่โต ที่อัดทะลวงจนคับแน่นในตัวฉันทำให้เกิดเสียงน่าอายออกมา แจะ..แจะ ผับ..ผับ เขาจับสะโพกของฉันไว้แน่นครางเสียงดังมีพละกำลังมากมายที่ถาโถมเข้ามาในตัวฉัน เขาเร่งตัวเองเร็วขึ้นและแรงขึ้นจนฉันสะเทือนไปทั้งตัวได้แต่หลับตาแน่น สองมือกำผ้าปูที่นอนเป็นที่พึ่งสุดท้าย เพียงไม่นาน น้ำรักของเขาก็ทะลักทะลายออกมาอย่างเสร็จสม ทั้งร่างกระตุกฉีดน้ำออกมาอีกหลายระลอกจนอุ่นร้อนไปทั่วท้องน้อย ทำให้ฉันรู้ตัวว่า เขาไม่ได้ใส่ถุงยาง! ไอ้คนชั่ว! ฉันกัดปากอดทนปล่อยให้น้ำตาไหลลงมา อย่างน้อยเขาก็น่าจะพอใจแล้ว คงจะจบแล้วล่ะ แต่ที่ฉันคิดมันคงไม่เกิดขึ้น เมื่อเขาเสร็จอย่างรวดเร็วในครั้งแรก แต่ยังไม่ยอมถอดถอนออกไปคล้ายกับยังมีความต้องการอยู่ เสียงทุ้มพร่าของเขาก็กระซิบกระซาบเข้าข้างแก้มที่เปียกชื้นด้วยน้ำตาของฉันอย่างไร้ความปราณีอีกครั้งว่า "รอบที่แล้วเป็นดอกเบี้ย แต่รอบนี้เป็นของจริงนะครับ" "ไม่ อย่านะ" ฉันร้องเพราะไม่อาจทนรับได้ไหวแล้ว คิดว่าเขาคงจะต้องการแค่นั้นจึงพยายามอดทน แต่เมื่อถูกเขาก้มลงมาปิดเสียงของฉันไว้ด้วยปากของเขาอีกครั้ง บดขยี้อย่างดุดันแล้วเริ่มต้นขยับกระแทกต่อจากเมื่อครู่อย่างเอาเป็นเอาตาย ฉันก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง นี่ฉันมาเจอพวกโรคจิตขนาดนี้ได้ยังไงกัน เขาเป็นใครกันแน่ ? ถ้าเป็นโฮสต์ที่คอยบริการผู้หญิง เขาคงมีผู้หญิงมากมายมาให้ใช้ไม่ขัดสน แต่ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ ตามราวีฉันอย่างนี้ทำไม เพราะเงินเหรอ เงินสามล้านที่เขากุขึ้นเองเนี่ยนะ ฉันจมอยู่กับความไม่เข้าใจอะไรเลย จนพยายามถามเขาออกไป "ทำ ..ทำไมต้องเป็นฉัน" เขาจับสองขาเรียวสวยของฉันยกขึ้นจนชิดหน้าอกคู่งาม ก่อนจะสอดสวนเข้ามาในท่าใหม่อย่างย่ามใจ พริ้วเอวไปมาด้วยความช่ำชอง แล้วตอบฉันง่ายๆว่า "เพราะคุณคือคนที่..ผมเลือก" ฉันหลับตาลง ทิ้งน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าให้ไหลต่อไปอย่างไร้เรี่ยวแรง สองมือกำผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อรองรับอารมณ์ดิบของเขาที่กระแทกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันคือเหยื่อที่เขาหมายตาเอาไว้แล้วนั่นเอง และวันนั้นฉันก็พาตัวเองไปส่งให้ถึงมือเขาอย่างเต็มใจ จนนำพาความโชคร้ายเข้าตัวจนถึงบัดนี้ คลื่นความเร่าร้อนถาโถมเข้ามาเรื่อยๆไม่มีทางหยุด บางครั้งแม้หัวใจจะไม่ต้องการแต่ร่างกายกลับบิดเร่าตอบรับการร่วมรักของเขาอย่างช่วยไม่ได้ เขามีเสน่ห์ที่รุนแรง รสรักที่ถึงใจจนแทบทำให้ฉันครองสติไว้ไม่อยู่ ถ้าเพียงแต่จะไม่ขัดขืน ปล่อยตัวปล่อยใจให้ดำเนินไปตามธรรมชาติ ยอมรับการปรนเปรอจากเขาซะ คงจะได้รับความสุขอย่างที่ไม่เคยพบเจอ แต่พอหลับตาลง หน้าของพี่วินก็ลอยเข้ามา ทำให้ฉันปวดร้าวจนไม่อาจทนรับได้ไหว ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงหลายใจ เพื่อพี่วิน ฉันอ้าปากกัดไปที่หัวไหล่ของเขาเต็มแรง ซี๊ดด... เสียงสูดปากจากเขาทำให้ฉันกัดแรงยิ่งขึ้น เพราะฉันต้องปกป้องตัวเองและสู้เพื่อพี่วินบ้าง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือแรงกระแทกจากท่อนลำใหญ่โตของเขาที่เสยเข้ามาอย่างแรง เล่นเอาจนฉันจุกเจ็บจนช็อคอ้าปากค้าง ปากเล็กๆของฉันที่กัดเขาเปลี่ยนเป็นส่งเสียงร้องจนตัวงอ ฮึก!! โอ๊ย!! เขาหยุดตัวเองแค่ไม่นานแล้วจับคางฉันให้เงยขึ้นเพื่อเตือนฉันว่า "คุณพริ้งพรายครับ ถ้าทำให้ผมบาดเจ็บ จะต้องชดใช้นะครับ" แล้วเขาก็สอดเสยเข้ามาใหม่ คราวนี้ใช้แรงกระแทกที่หนักหนาสาหัสระรัวใส่ฉันไม่ยั้งจนฉันต้องร้องไห้อ้อนวอนให้เขาหยุดเสียที "พอ..พอแล้ว พรายกลัวแล้วค่ะ" ฉันพร่ำพูดขอร้องเขาด้วยน้ำตา แต่เขากลับจัดท่าใหม่ โดยจับขาฉันบีบคู่พาดไปบนบ่าของเขาข้างหนึ่ง เพื่อให้เขาเสียบสอดเข้ามาได้ลึกที่สุด ยามถูกจับบีบขาเข้าหากัน ช่องทางของฉันก็บีบแน่นรัดรอบแก่นกายของเขาแน่นขึ้นจนจุกเจ็บเกินจะทน ดูเขาจะพอใจกับท่านี้มาก วนขยับสไลด์เข้าออกเล่นอยู่นาน เป็นฉันที่ได้แต่ร้องให้อ้อนวอนเขาให้พอเสียที เนิ่นนานกว่าเขาจะยอมอ่อนลงให้ แล้วก้มลงกระซิบเบาๆมาอีกครั้งว่า "ถ้าพรายเป็นเด็กดี พี่จะทำเบาๆนะครับ" ฉันรีบพยักหน้ารับทันทีอย่างไม่มีทางเลือก ไม่ได้สนใจเลยกับสรรพนามที่เขาใช้เรียกระหว่างกันมันเปลี่ยนไป เขาก้มลงจูบฉันเบาๆ เปลี่ยนท่วงท่าร่วมรักใหม่ให้ซอฟต์ลง มีการทนุถนอมมากขึ้นจนน้ำตาฉันแห้งเหือดไป เขากอดฉันแนบแน่น จูบไล้บางเบาสลับหนักไปทั้วทั้งตัวอย่างหลงไหล พร้อมกับขยับสะโพกอย่างเอาอกเอาใจคล้ายวันแรกที่ได้เจอกัน ฉันต้องยอมรับเขาเข้ามาในตัวอย่างว่าง่าย เพราะเรียนรู้แล้วว่า ยิ่งแข็งขืน เขาก็ยิ่งแรง! ตัวฉันร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะพิษไข้หรือเป็นเพราะเขากันแน่ เมื่อฉันไม่ต่อต้านเขา ทั้งฉันและเขาก็เข้ากันได้เป็นอย่างดี เสียงร้องของฉันประสานกับเขาราวกับเป็นเสียงดนตรีที่ร่วมบรรเลงเพลงไปพร้อมๆกัน ฉันลืมตามองไปที่เพดานห้องที่มืดมิด ไม่น่าเชื่อว่า ห้องนี้..จะเป็นที่ที่ฉันถูกข่มขืนจากผู้ชายถึงสองคน.. ***********ดะ เดี๋ยวก่อน ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?นี่ไม่ใช่นิยายสุขนิยมแล้วนะ แต่กลายเป็นนิยายสายลับดราม่า นางคงพยายามจะทำให้ฉันตกใจให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย"อเล็กซ์พาคุณมาที่นี่ เพื่อทีจะบีบให้แม่ของคุณยอมคืนเอกสารลับทั้งหมด และตอนนี้แม่ของคุณก็ยอมแล้ว แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ"ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ทำเป็นเชื่อไปตามที่นางเล่า"เงื่อนไขนั้นก็คือ ให้คุณคลอดลูกชายออกมาให้ได้ เพื่อสืบทอดสายเลือดของตระกูลไทระ ให้คงอยู่ต่อไป"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง นางก็พยายามผูกเรื่องให้ได้น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ"อย่างนั้น ฉันซึ่งก็คือ ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลไทระ ก็ต้องคลอดเด็กผู้ชายออกมาคนนึง เพื่อให้ตระกูลนี้มีทายาทสืบต่อไปใช่มั๊ยคะ ส่วนคนที่จะทำให้ฉันตั้งท้องจะเป็นใครก็ได้ใช่หรือเปล่า"ยัยตุ๊กตาทำหน้าจริงจังมากตอนตอบว่าใช่"คุณจะท้องกับใครก็ได้ค่ะ แต่เมื่อคุณคลอดเด็กคนนั้นออกมา ทางองค์กรผู้ควบคุมกฎก็จะฆ่าทั้งคุณและลูกทันทีที่หาตัวเจอ""อ้าว แล้วจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อสุดท้ายฉันก็ต้องตายอยู่ดี""มีสิคะ ถ้าคุณเป็นผู้หญิงของอเล็กซ์ ตระกู
"เธอไปได้คลิปนั้นมาจากไหน ?"ฉันโพล่งถามอย่างระแวงทันที เรื่องลับมากขนาดนั้น พิมกับพี่วินจะถ่ายคลิปไว้ทำไม หรือถ้าถ่ายไว้จริงๆ ทำไมยัยนี่ถึงมีได้ล่ะฉันมองนางอย่างเคลือบแคลงสงสัยจริงๆ"ก็ไม่ยากหรอกค่ะ เพราะโรงแรมที่พวกเขาไปแอบพรอดรักกัน เป็นโรงแรมที่ฉันรู้จักพอดีสิคะ"โรงแรมที่ไหนแอบถ่ายคลิปลูกค้า ฉันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดมันต้องมีการวางแผนมาก่อน!"โกหก ฉันไม่เชื่อเธอหรอก"ฉันต่อว่าเสียงดัง แล้วจ้องตาใสๆคู่นั้นอย่างค้นคว้าครั้งที่แล้วยัยนี่ก็บอกเองว่า เป็นคนเอารูปของฉันให้อเล็กซ์ดู ทำให้เขาสนใจฉันครั้งนี้ก็ยังมาบอกว่า เป็นคนเอาคลิปลับของสองคนนั่นส่งให้อเล็กซ์อีกนางมีแผนอะไรกันแน่!ฉันชี้หน้ายัยตุ๊กตาแล้วว่า"เรื่องบ้าทั้งหมดนี่ ฉันว่าเธอต้องมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยแน่ๆ บอกมานะว่าทำแบบนี้ทำไม!?""อย่าเพิ่งโมโหสิคะ ใจเย็นๆก่อน นี่ฉันทำเพื่อคุณทุกอย่างเลยนะคะ"ยัยตุ๊กตาพยายามบอกให้ฉันใจเย็นๆ ด้วยท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว แต่ตอนนี้อารมณ์ฉันมันขึ้นจนเย็นไม่ไหวแล้ว
“อะ..โอ๊ย ..โอย..ยย” ฉันร้องครางอย่างเจ็บปวด เมื่อความเจ็บจากการถูกเขาทับ และขยับตัววุ่นวายทำให้ทั่วร่างประท้วงว่าให้อยู่นิ่งๆ ได้แล้ว ตัวฉันเริ่มสั่นจนน้ำตาคลอคลองขึ้นมา แล้วพยายามส่งสายตาขอความเห็นใจจากเขาออกไป ทำให้สายตาดุดันของอเล็กซ์ถึงยอมอ่อนลงและขยับออกจากตัวฉันลงไปด้านข้าง ฉันใช้โอกาสนี้ร้องโอดโอยเพิ่มอีกหน่อย เพื่อหลอกให้เขาสงสารเห็นใจฉันอีกนิด และไม่มาหาเรื่องฉันที่นอนเจ็บอยู่ “ยังเจ็บอยู่หรือครับ” ฉันพยักหน้าเบาๆ เป็นการยืนยัน แถมบีบน้ำตาให้ไหลออกมาได้อีกสองเม็ด แล้วแกล้งทำท่าออดอ้อนออเซาะเขาอย่างเอาตัวรอดว่า “ฮืออ..พรายฝันร้ายค่ะ น่ากลัวมากเลย” สายตาเคลือบแคลงใจของเขาที่หรี่ลงมองมา คล้ายกับกำลังประเมินว่า ฉันแกล้งทำหรือเปล่า “งั้น เดี๋ยวพี่นวดยาให้นะครับ” นวดตรงไหน? ตรงก้นเหรอ...ไม่มีทาง! “มะ ไม่เป็นไรค่ะ พรายดีขึ้นแล้ว ยังไม่ต้องทายาหรอกค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธเขาทันที แต่... “พรายไม่ต้องอายพี่หรอกครับ มากกว่านี้ พี่ก็เห็นมาหมดแล้ว เดี๋ย
เขาว่าคนเรา แข่งอะไรแข่งได้ แต่แข่งบุญแข่งวาสนา มันแข่งกันไม่ได้ฉันได้แต่นึกน้อยใจในวาสนาของตัวเองจนต้องนอนคว่ำร้องไห้กระซิกๆกับความโชคร้ายของตัวเองตอนนี้ฉันกลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์แบบแล้วช่วงล่างตั้งแต่เอวลงไป ไม่สามารถขยับซี้ซั้วได้แม่แต่นิดเดียว แค่นอนหายใจรวยรินเบาๆ ก็ต้องระมัดระวังไม่ให้กระเทือนถึง...จุดนั้น...ด้วยไอ้เลว !ไอ้วิปริต !ไอ้คนไม่ใช่คน !ฉันได้แต่สาปแช่งคนที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้อยู่ในใจ จนตอนนี้ฉันต้องมานอนคว่ำ เพื่อปล่อยให้ช่องทางด้านหลังไม่ให้ถูกกระทบกระเทือนไปมากว่านี้ และสามารถเยียวยาตัวเองให้กลับมาหายเป็นปกติได้ในเร็ววันเมื่อครู่ หมอที่มาดูอาการร่อแร่ของฉัน เอาแต่ยิ้มแบบมีลับลมคมในและพูดเสียงดังมากให้อเล็กซ์ฟังว่าอาการไม่เป็นอะไรมาก หมั่นทายาเช้า เย็น แล้วกินยาบำรุง ไม่เกินสามสี่วันก็จะดีขึ้นเองหมอตรวจผิดหรือเปล่า?ฉันต้องทนอับอายเปิดก้นให้หมอผู้หญิงแก่ๆ ท่าทางอย่างกับหมอตำแยดูก้นของฉันฟรีๆ แล้ววินิจฉัยว่าอาการของฉันมันแค่บาดเจ็บเล็กน้อยได้ยังไงตอ
เวลาหมูจะถูกเชือด มันคงจะรู้สึกอย่างนี้นี่เองหัวใจเต้นรัวเร็วราวกับจะทะลุออกมาจากอกให้ได้ และกรีดร้องเหมือนคนบ้า"กรี๊ด ! อย่านะ อย่าทำนะ!"สะโพกฉันถูกจับยกขึ้นในท่าบังคับให้คลานเข่าขึ้นมาเหมือนหมาสี่ขา ข้อมือทั้งสองข้างถูกรัดแน่นด้วยเข็มขัดหนังของเขาที่คล้องเกี่ยวฉันไว้กับหัวเตียงจนดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เขาบีบสะโพกของฉันไว้แน่นจนเจ็บ และแนบตัวตนของเขาเข้ามาราวกับเป็นการทักทายร่างสูงใหญ่ของเขาโน้มลงมาแนบชิดเป็นเนื้อเดียวกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉัน ที่เพิ่งถูกเขาฉีกเสื้อผ้าจนขาดครึ่ง ทิ้งตัวร่องแร่งกับต้นแขนทั้งซ้ายขวาลิ้นชุ่มชื้นของเขาแลบไล้เลียที่หลังใบหูขาวนุ่มจนเกิดความรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวมือของเขาข้างหนึ่งจับล็อกสะโพกผายไว้แน่นไม่ให้ขยับ ส่วนอีกข้างก็เข้ากอบกุมหน้าอกนุ่มฟูอวบใหญ่ล้นมือ คอยบีบขยำเล่นวนไปวนมา"พี่อเล็กซ์ ปล่อยพรายนะคะ พรายจะไม่ดื้ออีกแล้ว"ฉันที่พยายามควบคุมความสติแตกกรีดร้องโวยวายก่อนหน้านี้ เปลี่ยนมาเป็นอ้อนวอนเขาดีๆอีกครั้งแต่เขากลับจับแก่นกายที่ร้อนระอุเข้าถูไถกับกล
หลังจากยัยมานามิคู่หมั้นของอเล็กซ์กลับไป ฉันลองประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดในหัวอีกครั้งจนสมองแทบแตก และก็สรุปได้คร่าวๆว่าข้อแรก อเล็กซ์และยัยตุ๊กตา เป็นคู่หมั้นกัน แต่จากที่นางพูดมา ถ้ามันเป็นเรื่องจริง เขาสองคนไม่ได้รักกันข้อสอง คนที่อยากมีลูก คือ อเล็กซ์ข้อสาม ฉันคือคนที่เขาเลือกให้มาอุ้มท้องลูกของเขาข้อสี่ ....ทำไมต้องเป็นฉันล่ะฉันวงชื่อตัวเองไว้ในใจ และคิดว่า ปริศนาทั้งหมดมันอาจจะอยู่ที่ตัวฉันเอง และมีเพียงอเล็กซ์เท่านั้นที่จะตอบได้ว่าทำไมป้าแม่บ้านที่ฉันหมายตาจะแอบฉกโทรศัพท์ เอาขนมของว่างมาเสริฟให้ช่วงบ่าย ตอนที่นางวางถาดลงมา ฉันแกล้งลุกขึ้นจนชนป้าแกจนล้ม ไม่พอยังผลักถาดที่มีน้ำหวานให้คว่ำใส่ตัวป้าจนเลอะเทอะไปหมด"ว้ายตายแล้ว ขอโทษนะคะป้า เลอะเทอะหมดเลย"ป้าแกก็ตกใจจนเงอะงะไปในทันที ฉันแกล้งช่วยพยุงป้าแม่บ้านขึ้นมาแล้วแอบล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากระโปรงของป้าแก เอาซ่อนไว้ในตัวอย่างเงียบเชียบป้าแม่บ้านพูดภาษาญี่ปุ่นเหมือนจะพยายามขอโทษฉันแล้วรีบเก็บกวาดทำความสะอาดฉันเดินเลี่ยงออกมาจากห้องร







