LOGINหลายวันต่อมาเพชรพักพิงก็มาหาบุรินทร์ยังที่ทำงาน วันนี้เขามาพร้อมแฟลชไดร์ที่มีไฟล์วิดีโอกล้องวงจรปิดของผับในวันที่เกิดเหตุ เพชรพักพิงตั้งใจจะเอาวิดีโอนี้มาให้เพื่อนตั้งแต่วันแรก ๆ แต่รอสืบจนแน่ใจอีกครั้งแล้วจึงค่อยมา
บุรินทร์เสียบแฟลชไดร์เข้ากับโน้ตบุคของตัวเอง แล้วทั้งสองก็นั่งดูวิดีโอทั้งภายในร้านและนอกร้านไปพร้อม ๆ กัน เพชรพักพิงที่ดูวิดีโอนี้มาก่อนหน้านั้นแล้ว สักพักเขาจึงเดินไปนั่งรอเพื่อนที่โซฟา ก่อนที่เลขาฯ คนสวยของบุรินทร์จะเอากาแฟมาเสิร์ฟให้
“เธอไม่ได้มาคนเดียว” บุรินทร์รีบพูดขึึ้นเมื่อดูไฟล์วิดีโอไปได้สักพัก เพชรพักพิงวางแก้วกาแฟลง ก่อนจะตอบเพื่อน
“ใช่”
“เธอมากับพี่สาวของเธอ ยัยตัวแสบ” บุรินทร์พูดขึ้น
“ใช่ที่ไหนกันเล่า ฉันสืบประวัติมาให้แกหมดแล้วล่ะ ยัยตัวแสบที่แกว่า เธอเพิ่งเรียนอยู่มหาลัยปีสี่ ส่วนคนที่มาด้วยกันคือเพื่อนของเธอชื่อพลอยดาว สองคนนี้เป็นเพื่อนกันไม่ใช่พี่น้อง" เพชรพักพิง ค่อย ๆ ที่จะเล่าให้เพื่อนฟัง ตอนแรกกะว่าจะให้เพื่อนดูวิดีโอให้จบเสียก่อนแล้วค่อยเล่าทีเดียว แต่บังเอิญว่าเขาเริ่มจะคันปากขึ้นมา
"ว่าแล้ว คิดไว้ไม่มีผิด"
"พลอยดาวแสบกว่าพราวรุ้งซะอีก และฉันเดาว่าพลอยดาวน่าจะเป็นคนคิดแผนที่มาหลอกแก พราวรุ้งแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่เด็ก ๆ ตอนนี้เธออาศัยอยู่กับยาย ก็คือคุณหญิงพิสมัยนั่นแหละ เขาเป็นลูกหนี้แม่ฉันเอง”
“อ่าว!..เหรอ แม่คุณหญิงพิสมัยนี่เป็นหนี้แม่แกอยู่เท่าไหร่วะ” บุรินทร์ตาลุกวาวและถามขึ้นอย่างมีความหวัง
“รวม ๆ กันแล้วก็หลายล้านอยู่นะ แล้วก็มีบ้านที่กำลังขายฝากอยู่ด้วย”
“เอางี้ เดี๋ยวฉันจะเป็นคนชดใช้หนี้ทั้งหมดให้คุณหญิงเอง ส่วนบ้านเดี๋ยวฉันจะขอรับช่วงต่อจากแม่แกเอง โอเคมั้ย”
“ทำไมวะ อย่าบอกนะว่าแกหลงเสน่ห์ยัยตัวแสบนั่นเข้าแล้ว” เพชรพักพิงขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม เพราะปกติไม่เคยเห็นเพื่อนจะหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย
“ก็ไม่เชิงหรอก แต่ฉันอยากสั่งสอนยัยนั่นสักหน่อย หน่อย!! หลอกใครไม่หลอก มาหลอกคนอย่างฉัน”
"สั่งสอนก็ส่วนสั่งสอนสิวะ แต่ทำไมแกต้องลงทุนขนาดนี้"
"แกคิดว่าฉันจะยอมเสียเงินห้าล้านฟรี ๆ หรือไงวะ ฉันเป็นนักธุรกิจ ลงทุนอะไรไปก็ต้องหวังผลกำไรอยู่แล้ว"
“เอาเถอะ ๆ เดี๋ยวว่าง ๆ แกไปคุยกับแม่ฉันเองก็แล้วกัน ไปก่อนนะ”
ตอนพิเศษหลังจากพราวรุ้งแต่งงงานกับบุรินทร์ เขาพาเธอไปอยู่ด้วยที่คฤหาสน์หลังใหญ่ แต่ก็ยังคอยแวะเวียนมาหาคุณหญิงพิสมัยอยู่บ่อย ๆ บุรินทร์พาคนใช้มาไว้ที่บ้านคุณหญิง เพราะกลัวเธอจะเหงา จะชวนให้ไปอยู่ด้วยกันคุณหญิงก็ไม่ยอมไปเพราะรักบ้านหลังนี้มาก ๆเดือนต่อมาเพชรพักพิงและพลอยดาวก็แต่งงานตามพราวรุ้งและบุรินทร์ไป หลังจากงานรับปริญญาพราวรุ้งก็ได้ตั้งท้องลูกคนแรกของเธอ บุรินทร์ดีใจมากและประกาศเพิ่มโบนัสสิ้นปีให้กับพนักงานทุกคนบุรินทร์ตั้งใจจะพาพราวรุ้งไปฮันนีมูนด้วยกัน วันนี้เขาจึงหยุดงาน“พี่บุรินทร์คะ เราจะออกไปตอนกี่โมงคะ พราวกลัวรถติด”“เรามีเวลาทั้งวันจะกลัวอะไรกัน..ที่รัก ไปทะเลทั้งทีต้องไปแบบผ่อนคลาย ชิวชิว ไม่เร่งรีบสิจ๊ะ บอกไว้ก่อนนี่เป็นทริปเล็ก ๆ นะครับ ส่วนทริปต่างประเทศต้องรอเดือนหน้า เพราะช่วงนี้งานพี่รัดตัวมาก" "ไม่เป็นไรค่ะ"“พราวจ๋า อย่าลืมใส่ชุดที่พี่ซื้อให้นะครับ”“หือ!...จะดีเหรอคะ พราวว่ามันโป๊ไปนิด”“ไม่หรอกครับ ไหนลองไปใส่มาให้พี่ดูก่อนสิ”พราวรุ้งยังลังเลแต่ก็คิดตามที่ชายหนุ่มพูด เพราะคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดแบบนี้บ่อยๆ หรืออาจจะเป็นแค่ครั้งเดียวในชีวิตก็ได้ เพราะ
ตอนที่ 31 ตอนจบหลังจากที่ทานมื้อกลางวันเสร็จ พอกลับถึงบริษัทพราวรุ้งก็ขอตัว เพื่อเดินไปดูการทำงานแต่ละแผนก เพราะเธอต้องศึกษาและเรียนรู้เกี่ยวกับงานในบริษัททั้งหมด บุรินทร์ขมวดคิ้วมองคนรักที่เดาว่าเธอต้องงอนเขาอยู่เป็นแน่ จึงรีบเดินตามหลังเธอไป“โกรธพี่เหรอครับ” หัวหน้าหนุ่มที่เดินตามมาข้างหลังเลขาฯสาว เอ่ยถามขึ้น พราวรุ้งหันมามองเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินต่อไป“น้องพราว!!” เสียงที่อ่อนโยนถูกเปล่งออกมาจากลำคอ หัวใจของหญิงสาว ซึ่งกระตุกวูบ มือบางกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ใครใช้ให้ทำน้ำเสียงแบบนี้ ใจอ่อนหมดแล้วไม่รู้หรือไง“คุยกันหน่อยสิ อย่าเดินหนีพี่แบบนี้สิครับ” พราวรุ้งถอนหายใจแล้วหันกลับมามองชายหนุ่มที่กำลังทำตาปริบๆ เขาจ้องหน้าเธอ ร่างบางย่นจมูกใส่น้อย ๆ ก่อนจะเดินต่อไปอีก และในที่สุดบุรินทร์ก็ตามมาจนทำให้พราวรุ้งพูดจนได้“ทำไมพี่บุรินทร์ถึงเลิกกับผู้หญิงที่ชื่อกะรัตคะ” พราวรุ้งเอ่ยออกมาเป็นประโยคแรก หลังจากที่ไม่ได้พูดอะไรมาสักพัก“ก่อนหน้านี้เราเคยคบกันอยู่สักพัก แต่ว่าพี่เลิกกับเขาแล้ว” บุรินทร์จำใจต้องบอกความจริง ถึงแม้ว่าจะทำให้พราวรุ้งโกรธก็ตาม“เหมือนว่าคุณกะรัต เธอยังไม่เลิกกับพี่นะคะ
ตอนที่ 30 เคลียร์ตัวเองวันต่อมาที่บริษัท“ทุกคนมาครบกันยังครับ” บุรินทร์เอ่ยถามและพลางเงยหน้าขึ้นมามองไปรอบๆ โต๊ะตัวยาว เพื่อเช็กหัวหน้าแต่ละแผนกที่มาเข้าร่วมประชุมในวันนี้“ครบแล้วครับ” จิรโชติหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อรีบพูดขึ้นและพลางมองหญิงสาวที่แต่งตัวแต่งหน้าจนสวยและเด่นกว่าคนอื่นๆ ซึ่งเขาเดาว่าเธอน่าจะต้องมีความสัมพันธ์กับบุรินทร์ เพราะนั่งไม่ห่างกันเลยเช้านี้บุรินทร์นัดประชุมหัวหน้างานแต่ละแผนกของบริษัท เกี่ยวกับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ภายในบริษัทให้รัดกุมมากยิ่งขึ้น หลังมีการยักยอกเงินในบริษัทไปโดยจับได้ว่าเป็นกระรัตก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาก็ได้ไล่เธอออกไปเป็นที่เรียบร้อย ตั้งแต่เดือนที่แล้วหลังจากประชุมเสร็จ บุรินทร์ก็ขอเวลากับหัวหน้าแผนกทุกคน เพื่อต้องการบอกเรื่องสำคัญต่อจากเนื้อหาการประชุมในวันนี้ บุรินทร์ได้แนะนำ พราวรุ้งให้หัวหน้าแผนกทุกคนรู้จัก“ต้องขอโทษนะครับ ที่รบกวนเวลาทุกคนเพิ่ม ทั้งที่เห็นว่ามีงานยุ่งกันอยู่ นี่...พราวรุ้งครับ!!! คนรักของผม เธอจะมาทำงานที่นี่ในตำแหน่งเลขาฯ ของผมครับ” พราวรุ้งคิดไม่ถึงว่าเขาจะแนะนำตัวว่าเธอเป็นแฟนกับทุกคนเพราะไม่เห็นเขาบอกเอาไว้ เลยคิดว่าเขา
ตอนที่ 29 รักนะเด็กโง่ NC“ถามอะไรหน่อยสิ คืนนั้นทำไมถึงกล้าไปกับพี่ ไม่กลัวว่าแผนจะไม่เสร็จเหรอ" บุรินทร์เอ่ยถามถึงคืนแรกที่ทั้งคู่พบกัน“ก็กลัวเหมือนกันค่ะ แต่ถึงอย่างไรก็มีแผนสำรอง ถ้าพราววางยานอนหลับพี่ไม่ได้ พราวก็จะยอมมีอะไรกับพี่ เพราะมันคือแผนสำรองค่ะ”“จะเอาเงินไปทำอะไรนักหนา”“ก็ไถ่บ้านคืนสิคะ”“ตอนแรกยัยพลอย บอกว่าให้พราวจีบพี่เป็นแฟนแล้วค่อยขอยืมเงิน แต่มันไม่ทันแล้วค่ะ พราวขอโทษนะคะ”“แล้วรู้อะไรหรือเปล่า ทำไมพี่ถึงยอมจ่ายเงินให้พราว ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้ล่วงเกินพราวเลยสักนิด ”“ไม่รู้สิคะ กลัวติดคุกมั้ง”“เปล่าสักหน่อย พี่อยากให้เงินพราวต่างหากเล่า อย่างน้อย ๆ พี่ก็ได้ถ่ายบัตรประชาชนของพราวเอาไว้ ถึงมันจะเป็นบัตรปลอมก็เหอะ คิดเหรอว่าพี่จะปล่อยพราวไปง่าย ๆ”“เจ้าเล่ห์นักนะคะ”“เด็กโง่..” เขาพึมพำแล้วขยับเข้าหาร่างบาง กุมแก้มของเธอเอาไว้ คำพูดแผ่วเบาของเขาทำให้เธอ ต้องช้อนสายตาขึ้นมองและเอ่ยถามอย่างสงสัย“เมื่อกี้พี่บอกว่าอะไรคะ” เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ“เปล่า!..ไม่มีอะไรครับ ” เขาดึงเธอเข้าไปหา ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อถูกสัมผัสแนบชิด บุรินทร์เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองหลงรั
ตอนที่ 28 คืนที่ดาวเต็มฟ้า NCพราวรุ้งที่หลับตาพริ้มกับความสุขสมเมื่อครู่ จำต้องดิ้นรนผลักไสร่างใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาในร่างกายของตนเองด้วยความเจ็บ น้ำตาไหลรินอาบแก้ม ปากร้องไม่ยอมให้เขาล่วงเกินเข้าไป บุรินทร์หยุดชะงักแต่ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้ มีแต่ต้องเดินทางไปให้ถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้น“พี่บุรินทร์ขา...พราวเจ็บค่ะ อย่าเอาเข้าไปอีกเลยนะคะ” มือหนาเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างเบามือก้มกระซิบข้างใบหูเล็ก ส่งปลายลิ้นลากวนอยู่ในใบหูดึงดูดความสนใจของหญิงสาว มือสองข้างแยกกันทำหน้าที่ หนึ่งเคล้าคลึงอกอิ่ม สองนวดเฟ้นกดเน้นเกสรกุหลาบสร้างความเสียวซ่านขึ้นมาใหม่อีกครั้ง“เจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้น อดทนอีกนิดนะพราว แล้วต่อไปพราวจะมีความสุข..เชื่อพี่นะครับ” พราวรุ้งหลับตาลงอีกครั้งเมื่อร่างกายถูกจู่โจมสามที่พร้อมๆ กัน ชายหนุ่มขยับกายเดินหน้าจนสุดพร้อมกับหยุดนิ่งอีกครั้ง ให้ร่างกายของหญิงสาวได้ปรับตัวกับขนาดของเขาพราวรุ้งรู้สึกอึดอัดเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย กล้ามเนื้อเริ่มบีบรัดขยับกายไปมา ทำให้คนที่อยู่ด้านบนหมดความอดทนรอ ร่างสูงขยับกายออกไปจนเกือบสุดแล้วกลับเข้ามาใหม่ช้าๆ ก่อนจะเริ่มขยับกายเต็มท
ตอนที่ 27 เวอร์จิ้นสุกงอม NCบุรินทร์อาบน้ำให้หญิงสาว รวมถึงตัวเอง จนเสร็จเรียบร้อย“เสร็จแล้ว ไปล้างตัวอีกรอบนะ”“อาบเร็วจัง สะอาดหรือเปล่าก็ไม่รู้” เด็กสาวได้สติรีบเอ่ยแซวเพราะรู้ว่าที่เขารีบอาบน้ำเพราะมีอะไรรออยู่เบื้องหน้า“ลืมไป พราวบอกจะถูหลังให้พี่นี่น่า งั้นอาบน้ำให้พี่อีกรอบก็ได้” พราวรุ้งจำใจอาบน้ำให้บุรินทร์ ยังดีว่าส่วนล่างที่มันอยู่ใต้น้ำมันยังพอลูบ ๆ คลำ ๆเอาได้ เด็กสาวไม่กล้าจับแรง เพียงแค่ลูบไปมาเพื่อทำความสะอาดเท่านั้นหญิงสาวนั่งประจันหน้ากับเขา มือบางกวักน้ำขึ้นลูบไหล่หน้าอกแกร่งและลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วร่างหนา สายตาที่เด็กสาวมองเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึที่หลากหลาย ทั้งกังวล ทั้งปรารถนาจะเป็นของเขา“รูดลงไป แล้วเอาหนังหุ้มปลายออกมาทำความสะอาดสิ” บุรินทร์บอกเด็กสาว“คะ” เธอเอียงหันมองไปทางอื่น ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมา“ทำไม ไม่เคยจับของผู้ชายเหลือ”“จะบ้าเหรอคะ!..ถึงพราวจะกล้าอาบน้ำให้พี่ แต่พราวก็ยังไม่เคยเรื่องแบบนี้นะคะ” เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถามอย่างสนใจ แม้จะพอรู้มาบ้างแล้ว แต่เขาก็อยากถามให้แน่ใน“สงสัยคืนนี้พี่ต้องเปิดบริสุทธิ์พราวสินะ”เด็กสาวถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อ







