Home / รักโบราณ / ลวง เร้น รัก พี่น้องบุญธรรม / ตอนที่ 3 สมุดภาพว่าที่สามี

Share

ตอนที่ 3 สมุดภาพว่าที่สามี

last update publish date: 2026-11-09 22:46:05

ตอนที่ 3 สมุดภาพว่าที่สามี

ตั้งแต่วันที่จูหวาซินล่อลวงพี่ชายบุญธรรมอย่างหยางตงเจ๋อเข้าไปสนทนาที่ต่อหน้าป้ายวิญญาณก็ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่หลายวันนี้มิได้ผ่านอย่างสบายเท่าใดนัก ถึงแม้หยางตงเจ๋อจะมิได้มาพูดจาเร่งรัดนาง ทว่าแม่นมฉินก็นำเอาสมุดภาพชายหนุ่มทั่วทั้งเมืองคังออกมาให้นางได้เลือกอยู่ทุกวัน

"คุณหนูเล่มนี้เป็นเล่มที่สิบแล้วนะเจ้าคะ นายท่านสั่งมาว่าคุณหนูจะต้องเลือกให้ได้ เพราะหากไม่เลือกคนเหล่านี้ก็หมดเมืองคังแล้ว ต่อไปคงต้องเลือกเอาต่างเมือง ถึงแม้นายท่านจะไม่ต้องการให้คุณหนูแต่งออกไปไกลบ้าน แต่หากคุณหนูต้องการ นายท่านก็ไม่ว่าอันใด"

"อืม..แม่นมเอาวางไว้เถอะเจ้าค่ะ อีกประเดี๋ยวข้าค่อยเปิดดู" จูหวาซินเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มกว้าง เห็นสมุดเล่มหนาที่อยู่ในมือของแม่นมฉินแล้วเบื่อหน่ายหัวใจ หลายวันมานี้นางเอาแต่ดูภาพเหมือนของบุรุษพวกนั้นทั้งวัน ดูไปเยอะเท่าใดก็ไม่อาจนับได้แต่ละคนหาผู้ใดงดงามเท่าพี่ชายมีไม่ นางจะมองคนเหล่านั้นได้อย่างไร ในเมื่อพี่ชายเป็นบุรุษที่งดงามที่สุดเท่าที่เห็นมา ผู้อื่นล้วนอัปลักษณ์เกินจะมอง 

"นั่นคุณหนูกำลังเย็บถุงเงินหรือเจ้าคะ เย็บเตรียมเอาไว้บ้างก็ดีเช่นกัน ของเหล่านี้นำมาเป็นสินเจ้าสาวได้ หากเสร็จแล้วคุณหนูก็เย็บผ้าเช็ดหน้า ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว และหากจะว่าไปแล้ว คุณหนูสมควรตัดเย็บชุดเจ้าสาวเสียก่อน แต่นายท่านบอกว่าเย็บชุดเจ้าสาวเหน็ดเหนื่อยจนเกินไป คุณหนูก็ให้ร้านอิ๋นฮวา ร้านผ้าของสกุลหยางช่วยตัดเย็บได้เจ้าค่ะ"

"ข้าทราบแล้ว ขอบคุณแม่นมมาก อีกสองวันข้าค่อยเอาสมุดภาพไปคืนท่าน แม่นมไปพักเถอะเจ้าค่ะ

แม่นมฉินถอนหายใจออกมา มองดูบุตรสาวบุญธรรมของเจ้านายด้วยความหนักใจ จูหวาซินมิได้กระตือรือร้น หรือเขินอายยามที่เอ่ยเรื่องแต่งงานเลยแม้แต่น้อย ครั้งที่หยางฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ เคยพูดคุยกับแม่นมฉินอยู่บ่อยครั้ง

'...แม่นมฉิน..ข้าไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน จะห่วงก็เพียงแค่ซินเอ๋อร์กับเจ๋อเอ๋อร์ก็เท่านั้น'

'ฮูหยินท่านพูดอะไรเช่นนั้นเล่าเจ้าคะ หากท่านเป็นห่วงก็รักษาตัวให้ดี จะได้อยู่กับคุณหนูและคุณชายไปนาน ๆ ดีหรือไม่'

'เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่มีเวลาแล้ว เฮ้อ..เอาเถอะสังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง ตอนแรกที่ข้ารับปากท่านแม่ชีรับเอาหวาเอ๋อร์มาเลี้ยง ข้าก็ดีใจยิ่งนัก ยิ่งอยู่กับนางนานวัน ข้าก็ยิ่งเห็นว่านางมีนิสัยดียิ่ง แม่นมฉินสายตาคนแก่อย่างข้ามองไม่ผิดหรอก ซินเอ๋อร์คงจะมีใจให้เจ๋อเอ๋อร์อยู่ไม่น้อย แต่ติดที่เจ๋อเอ๋อร์..เฮ้อ..เวรกรรมของบุตรชายข้าจริง ๆ แม่นมฉิน หากวันหน้าทางฝั่งนั้นไม่มีอะไรคืบหน้า และหากซินเอ๋อร์ยังมีใจให้พี่ชายนางแต่เพียงผู้เดียว เจ้าก็แอบช่วยเหลือสักเล็กน้อยเถอะ เดิมอยากให้นางแต่เป็นภรรยารอง แต่หากท่านนั้นเงียบหายไป ก็ช่วยให้เจ๋อเอ๋อร์รับนางเป็นฮูหยินเถอะ สกุลเรามันเป็นพ่อค้า ไม่จำเป็นต้องแต่งกับเหล่าคุณหนู บุตรขึ้นนาง แค่กับคนที่มีใจรักย่อมดีกว่า'

‘เจ้าค่ะบ่าวทราบแล้ว...’

แม่นมฉินนึกย้อนไปถึงคำพูดของสุดท้ายที่นางและหยางฮูหยินได้พูดคุยกัน ความจริงก่อนหน้านั้นหยางฮูหยินเคยบอกให้หยางตงเจ๋อรับจูหวาซินเป็นภรรยารอง ทว่าชายหนุ่มปฏิเสธอย่างเด็ดขาด นางจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อีก แม่นมฉินมองร่างอรชรอีกครั้ง ก่อนจะปิดประตูห้องลง เอาเถอะรอให้คุณหนูดูภาพเหมือนเล่มนี้อีกสักเล่มก็แล้วกัน หากยังไม่ถูกใจอีก ก็แสดงว่าคุณหนูยังคงมีใจต่อคุณชายแต่เพียงผู้เดียว ถึงวันนั้นนางก็ค่อยอุ้มสมก็แล้วกัน

แน่นอนว่าจูหวาซินย่อมไม่สนใจเรื่องราวเหล่านั้น นางรู้แต่เพียงว่า หากนางไม่ลงมือทำสิ่งใดสักอย่าง ชิ้นเนื้อทองคำชิ้นนี้คงจะเข้าปากผู้อื่นเข้าสักวัน

.

..

ยามไฮ่ ( 21.00-22.59)

"นายท่านกลับมาแล้วเจ้าค่ะคุณหนู" จูหวาซินรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ มองไปนอกหน้าต่างท้องฟ้าที่มืดสนิท ไร้แสงจันทราเหมือนเช่นทุกวัน เสียงเคาะบอกเวลาดังอยู่นอกกำแพงจวน ยามไฮ่แล้วหรือ แต่พี่ชายเพิ่งจะกลับมา ทุกวันล้วนทำงานเหนื่อยล้า เช่นนี้นางย่อมต้องเอาใจใส่เสียหน่อย

"อืมข้ารู้แล้ว เสี่ยวเฉียวเจ้าไปพักได้แล้ว คืนนี้ไม่ต้องมาเฝ้าหน้าห้อง ข้าจะเข้านอนแล้ว"

"แต่นายท่านสั่งเอาไว้ให้บ่าวดูแลคุณหนูให้ดีเจ้าค่ะ"

"ไม่ต้องแต่แล้ว คืนนี้ข้าจะรีบนอนพรุ่งนี้ยังต้องตื่นมาดูรูปบุรุษพวกนั้นอีก ข้าเหนื่อยจะแย่ เจ้าปล่อยให้ข้าอยู่อย่างสงบบ้าง"

เสี่ยวเฉียวอ้าปากจะโต้แย้ง ทว่าจูหวาซินกลับรีบดันแผ่นหลังให้สาวใช้ออกไปจากห้อง จากนั้นก็ปิดประตูขัดไม้เอาไว้แน่น นางเดินไปดับไฟที่ตะเกียงและนั่งรอเวลาอย่างใจเย็น ๆ

ผ่านไปราวชั่วเวลาจิบชาหนึ่งถ้วย หญิงสาวก็ลุกขึ้นยืน จัดอาภรณ์เนื้อบางที่สวมใส่อีกครั้ง หยิบน้ำมันหอมมาทาที่หลังใบหูตนเอง ครั้นพอใจแล้วนางก็เดินออกไปจากห้องอย่างไม่เร่งรีบ

"พี่ชาย..ซินเอ๋อร์มาหาท่านแล้ว"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลวง เร้น รัก พี่น้องบุญธรรม   ตอนที่ 4 เปลี่ยนแผน

    ตอนที่ 4 เปลี่ยนแผน"พี่ชาย..เหตุใดจึงยังทำงานอยู่อีกเล่า" จูหวาซินประคองถาดของว่างเข้าไปในห้อง นางจัดการจัดวางของว่างเหล่านั้นลงบนโต๊ะ และเดินไปโน้มตัวลงมองบัญชีที่พี่ชายนางกำลังคำนวณอยู่ สายตาก็จ้องอักษรในสมุด ไม่สนใจสายตาตำหนิของชายหนุ่ม"ข้าสรุปบัญชียังไม่แล้วเสร็จ แล้วเจ้าเล่าดึกป่านนี้แล้วทำไมยังไม่นอนอีก" หยางตงเจ๋อเงยหน้าขึ้น แต่สายตากลับตกไปที่อาภรณ์ที่เลื่อนลงมา ดวงตาคมเบิกขึ้น พลันใบหูก็แดงซ่าน เขารีบกระแอมเบา ๆ และเสตามองไปทางอื่นจะให้จ้องมองตรงหน้าอยู่อีกได้อย่างไร น้องสาวบุญธรรมของเขาช่างน่าตีนัก นางมิรู้ตัวเองเลยหรือว่า ตนเองพ้นวัยเด็กเข้าสู่วัยสาวแล้ว ดูเอาเถิดอาภรณ์ที่สวมใส่ก็บางเสียจนเห็นดอกไห่ถังสีแดงที่ปักอยู่บนเอี๊ยมตัวใน เท่านั้นก็แล้วไปเถอะ นางยังโน้มตัวลงมาเสียจนอาภรณ์เปิดอ้า เห็นไปถึงซาลาเปาน้อยขาวอวบที่อัดแน่นอยู่ในเอี๊ยม ต่อให้นางจะเป็นน้องสาวบุญธรรม แต่เขาเองก็เป็นบุรุษผู้หนึ่ง จะไม่ให้เกิดความคิดเหลวไหลชั่ววูบได้อย่างไร"ข้ากลัวว่าพี่ชายจะหิว... จึงได้ทำของว่างเตรียมเอาไว้ให้" จูหวาซินจงใจเอ่ยเสียงหวานก็ทุกที ยิ่งคำว่าหิว นางยิ่งลากเสียงยาวเป็นพิเศษ เห็นเ

  • ลวง เร้น รัก พี่น้องบุญธรรม   ตอนที่ 3 สมุดภาพว่าที่สามี

    ตอนที่ 3 สมุดภาพว่าที่สามีตั้งแต่วันที่จูหวาซินล่อลวงพี่ชายบุญธรรมอย่างหยางตงเจ๋อเข้าไปสนทนาที่ต่อหน้าป้ายวิญญาณก็ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่หลายวันนี้มิได้ผ่านอย่างสบายเท่าใดนัก ถึงแม้หยางตงเจ๋อจะมิได้มาพูดจาเร่งรัดนาง ทว่าแม่นมฉินก็นำเอาสมุดภาพชายหนุ่มทั่วทั้งเมืองคังออกมาให้นางได้เลือกอยู่ทุกวัน"คุณหนูเล่มนี้เป็นเล่มที่สิบแล้วนะเจ้าคะ นายท่านสั่งมาว่าคุณหนูจะต้องเลือกให้ได้ เพราะหากไม่เลือกคนเหล่านี้ก็หมดเมืองคังแล้ว ต่อไปคงต้องเลือกเอาต่างเมือง ถึงแม้นายท่านจะไม่ต้องการให้คุณหนูแต่งออกไปไกลบ้าน แต่หากคุณหนูต้องการ นายท่านก็ไม่ว่าอันใด""อืม..แม่นมเอาวางไว้เถอะเจ้าค่ะ อีกประเดี๋ยวข้าค่อยเปิดดู" จูหวาซินเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มกว้าง เห็นสมุดเล่มหนาที่อยู่ในมือของแม่นมฉินแล้วเบื่อหน่ายหัวใจ หลายวันมานี้นางเอาแต่ดูภาพเหมือนของบุรุษพวกนั้นทั้งวัน ดูไปเยอะเท่าใดก็ไม่อาจนับได้แต่ละคนหาผู้ใดงดงามเท่าพี่ชายมีไม่ นางจะมองคนเหล่านั้นได้อย่างไร ในเมื่อพี่ชายเป็นบุรุษที่งดงามที่สุดเท่าที่เห็นมา ผู้อื่นล้วนอัปลักษณ์เกินจะมอง "นั่นคุณหนูกำลังเย็บถุงเงินหรือเจ้าคะ เย็บเตรียมเอาไว้บ้างก็ดีเช่นกัน ของเหล่

  • ลวง เร้น รัก พี่น้องบุญธรรม   ตอนที่ 2ชอบคนไหนก็แต่งกับคนนั้น

    ตอนที่ 2ชอบคนไหนก็แต่งกับคนนั้นจูหวาซินนั่งคุกเข่าอยู่บนเบาะ ตรงหน้าเป็นแผ่นป้ายวิญญาณของท่านแม่บุญธรรมของนาง และก็เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของหยางตงเจ๋อเช่นกัน ใบหน้าหวานจ้องมองแผ่นป้ายดวงตาฉ่ำคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ส่วนด้านหลังมีร่างกำยำของพี่บุญธรรมยืนเฝ้าอยู่ไม่ห่าง เพียงครู่เดียวเขาก็เดินมาคุกเข่าลงบนเบาะข้าง ๆ"ท่านแม่ลูกพาหวาซินมาคารวะท่าน บัดนี้น้องสาวอายุครบสิบหกปีแล้ว นางพ้นพิธีปักปิ่นไปหนึ่งปีแล้ว ข้าเห็นว่านางสมควรจะออกเรือนได้แล้ว ข้ารู้ว่าเรื่องออกเรือนของนาง เป็นสิ่งที่ท่านค้างคาใจมากที่สุด ตอนนี้ข้าพานางมาบอกท่าน ท่านแม่วางใจ ถึงแม้การหาสามีให้นาง มิใช่หน้าที่ข้า ข้ารู้ว่าท่านส่งแม่นมเอาไว้หมดแล้ว แต่ข้าก็ยินดีจะช่วยนางหาสามีที่ดีให้ได้ อาเฉินคนสนิทของข้าก็สมควรที่จะแต่งภรรยาแล้วเช่นกัน ท่านเห็นว่าอย่างไรบ้าง แต่ข้าว่าเป็นอาเฉินย่อมต้องดีต่อนาง ถึงอย่างไรก็ต้องเห็นแก่หน้าข้าหากนางแต่งให้อาเฉินจะได้อยู่ใกล้ ๆ กัน ข้าเองก็จะได้หนุนหลังให้นางได้ ท่านว่าดีหรือไม่ขอรับ"จูหวาซินนิ่วหน้าขึ้น รีบเอ่ยแทรกขึ้นมาขัดคำพูดของพี่ชาย นางนั่งฟังเขาพูดมามากพอแล้ว ท่านแม่บุญธรรมจากไปเพียงสองป

  • ลวง เร้น รัก พี่น้องบุญธรรม   ตอนที่ 1 เด็กกำพร้าจูหวาซิน

    นิยายเรื่อง เร้นรักพี่ชายบุญธรรม เป็นนิยายเรื่องสั้นเนื้อหามีฉาก 18 + เป็นหลัก เน้นเนื้อหาของพระเอกนางเป็นหลัก เดินเรื่องรวดเร็วกระชับเร้นรักพี่ชายบุญธรรม เป็นหนึ่งในซีรี่ส์ เร้นรักซึ่งประกอบไปด้วย1.เร้นรักพี่ชายบุญธรรม2.เร้นรักน้องชายบุญธรรม3 .ลวงรักเจ้าสำนักคุ้มภัยตอนที่ 1 เด็กกำพร้าจูหวาซินก๊อก!!..ก๊อก!!"พี่ชายข้าเข้าไปแล้วนะเจ้าคะ" ไร้เสียงตอบกลับมาจากด้านใน จูหวาซินยิ้มกว้างออกมา นางรีบผลักประตูเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทว่าภายในห้องกลับไร้วี่แววของพี่ชายบุญธรรมของนาง "เอ๋..พี่ชายไปไหนนะ เมื่อสักครู่มิใช่ว่าเขากลับเข้าห้องมาแล้วหรอกหรือ"จูหวาซินเดินเข้ามาในห้อง นางชะโงกหน้าเข้าไปดูที่บนตั่งนอน ก็ไม่เห็นเจ้าของห้องที่ควรจะอยู่ นางขมวดคิ้วขึ้นพลางหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหา แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา นางมั่นใจว่าเมื่อสักครู่ตอนที่พี่ชายกลับเข้ามาในจวน เขาเดินเลี้ยวเข้ามาในห้องแล้วมิใช่หรือ แล้วทำไมถึงหายไปกันนะ แต่ช่วงที่นางกำลังครุ่นคิด ใบหูก็พลันได้ยินเสียงน้ำซ่า!!..จูหวาซินหันไปมองตามเสียง เป็นเสียงน้ำที่ไหลกระทบพื้นและดังมาจากทางห้องอาบน้ำ ริมฝีปากบางเม้มขึ้นกลั้นยิ้มจน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status