تسجيل الدخول“ใครบอกให้พี่ภามไปจูบกับแฟนเก่าของพี่ล่ะคะ เพราะฉะนั้นก็ยอมรับชะตากรรมของตัวเองไป อ่อ แล้วอย่าได้คิดไปเอาอีหนูที่ไหนมาแก้ขัดนะคะ ปรางไม่เอาไว้แน่” ปารารินพูดไปก้ขู่ภารัณเอาไว้ก่อน
“อือ พี่จะเอากับใครได้ ในหัวของพี่มีแต่เราใส่ชุดนางพยาบาลเนี่ย เฮ้อ” ภารัณพูดบอกไปแบบเสียอารมณ์ ก่อนจะนั่งลงที่ปลายเตียงด้วยสายตาเศร้า “หึๆ ก็ดีค่ะ งั้นคืนนี้ก็โชคดีนะคะ บาย” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้มให้เขาอย่างสะใจ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอนแล้วมุ่งตรงไปที่ประตู “อ่าวเห้ย นี่ปรางจะไปจริงๆเหรอ ถ้าไม่ให้พี่เอาก็นอนห้องตรงข้ามก็ได้ไหม นี่มันดึกแล้วนะ นอนที่นี่เถอะ พี่เป็นห่วง” ภารัณเดินตามออกมาพูดออกไป เพราะนี่มันก็ดึกแล้วเขาไม่อยากให้เธอออกไปคนเดียว “ก็ได้ค่ะ งั้นปรางจะนอนห้องนู้นละกัน ฝันดีนะคะ” ด้านปารารินก็ยิ้มมุมปากออกไปแบบพอใจ ก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเอ่ยพูดตอบกลับไปแบบยอมๆ เพราะเธอก็ไม่อยากปล่อยเขาให้นอนที่นี่คนเดียวได้หรอก “ปัง” ปารารินปิดประตูห้องอีกฝั่งหนึ่งทันที ทำให้ภารัณที่กำลังจะเอ่ยพูดต่อถึงกับมองอย่างอึ้งๆ เมื่อปารารินปิดประตูใส่เขาไปแล้ว “โธ่โว้ย ให้มันได้แบบนี้สิวะ แม่ง คืนนี้ต้องลำบากตัวเองอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” ภารัณพูดบ่นออกไปอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะก้มมองน้องชายของตัวเองที่ต้องผิดหวังเพราะปารารินไม่ให้เอา “เอาวะ ไม่ให้งั้นก็ชักว่าวมันตรงนี้แหละ จะได้รู้ว่าทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อน แม่จะแหกปากให้ไม่ได้หลับได้นอนเลย” ภารัณพูดออกไปก็เดินไปหยิบเก้าอี้แล้วเอาไปวางไว้ที่หน้าห้องของปาราริน จากนั้นภารัณก็เดินไปหยิบกางเกงชั้นในของปารารินที่ใส่แล้วในตระกร้าที่ห้องของเขา พร้อมกับหยิบชุดพยาบาลที่เธอถอดออกวางเอาไว้มาด้วย แล้วพาภารัณก็กลับไปนั่งที่เก้าที่หน้าของปาราริน ก่อนจะเอาผ้าพันเอวออกมา แล้วเขาก็เอาชุดและกางเกงชั้นในของปารารินวางไว้ที่หน้าขา ก่อนจะเอาโทรศัพท์มาเปิดดูคลิปโป๊เพื่อช่วยตัวเอง “โอว์ ซี๊ด อ่าส์ ภารัณครางออกมาอย่างเสียงดัง เมื่อเขาเริ่มเอามือรูดท่อนเอ็นใหญ่ พร้อมกับมองคลิปในโทรศัพท์ ก่อนจะเอากางเกงชั้นในของปารารินมาใส่ลงที่ท่อนเอ้นของเขาแล้วเขาก็ชักว่าวแบบรัวๆ “อ่าส์ ปรางจ๋า อื้ม พี่อยากนอนกระแทกปรางแรงๆจัง โอว์ ซี๊ด” ภารัณครางอกไปตามอารมณ์เสียวๆ เมื่อปารารินไม่ยอมให้เขาก้ต้องทำแบบนี้แหละ “ไอ้คนบ้า มาครางอะไรตอนนี้เนี่ย” ปารารินที่กำลังจะนอนก็บ่นออกไป เมื่อเธอได้ยินเสียงครางดังเข้ามาแบบชัดแจ๋ว จนเธอต้องไปเอียงหูฟังที่หน้าประตูเลยทีเดียว ก็พบว่าเสียงของเขานั้นอยู่ที่หน้าประตูของเธอนี่เอง “อ่าส์ ปราง ดุ้นพี่แข็งไปหมดแล้ว พี่อยากให้ปรางมาดูด มาเลียมันจัง อ่าส์ ปรางจ๋า กลิ่นหอยของปรางมันหอมจริงๆนี่ขนาดแค่กางเกงในของปรางนะ มันยังหอมขนาดนี้ ถ้าเป้นหอยของปรางมันจะหอมขนาดไหน อ่าส์ ซู๊ด” ภารัณพูดบอกไปก็หยิบกางเกงชั้นในของปารารินมาดมอย่างคิดถึงนำรักของเธอที่เขานั้นชอบดื่มกินอยู่ทุกวี่ทุกวัน ปารารินได้ยินก็อ้าปากค้างแบบอึ้งๆ เมื่อเขาพูดว่ากางเกงในของเธอหอม นี่พี่ภามคงไม่เอากางเกงในของเธอมาดมหรอกนะ ปารารินคิดในใจไปก็กลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบาก ก่อนจะเอามือลูบไล้ที่ร่องสาวของตัวเองอย่างหื่นๆ “อื้อ ไม่ได้นะ เราจะออกปหาพี่ภามไม่ได้ อ้ะ ซี๊ด” ปารารินพยายามฝืนตัวเองไม่หลงกลภารัณ แต่มือของเธอก็กำลังเค้นคลึงที่ร่องสาวของตัวเองอย่างเสียวๆ เมื่อตอนนี้มันเริ่มจะมีน้ำเมือกไหลออกมาแล้ว ปารารินจึงถอดกางเกงของตังเองออกแล้วเธอก็นั่งพิงกำแพงที่ข้างๆประตู พร้อมกับฟังเสียงครางของภารัณดังออกมาอย่างยั่วยวนเธอ “อ้ะ อ้ะ” ปารารินก้ครางออกมาเยาๆเพื่อไม่ให้ภารัณได้ยิน เธอก็เอานิ้วแยงเข้าไปในร่องสาวของตัวเอง แล้วจินตนาการว่าภารัณกำลังมีอะไรกับเธอ “โอว์ ปราง พี่อยากให้ปรางมานั่งขย่มดุ้นของพี่ให้น้ำแตกคาร่องจริงๆ อ่าส์ ดูสิ หัวถอกของพี่มันบานสู้หอยของปรางขาดไหน อ่าส์ ปรางออกมาหาพี่เถอะ พี่อยากจะกระแทกหอยปรางจะแย่อยู่แล้ว อ่าส์ ชัก ชัก ชัก ชัก” ภารัณพูดครางไปก็รัวมือกับท่อนเอ็นอย่างเสียงกระสัน ก่อนจะมองชุดนางพยาบาลนั่นแล้วนึกถึงตอนที่ปารารินใส่ มันก็ทำให้เขาอยากกระแทกกระทั้นใส่เธอสุดๆ ปารารินได้ยินแบบนั้นก็กัดริมฝีปากของตัวเองแล้วเร่งบี้คลึงติ่งเสียวของตัวเองอย่างรัวๆไม่แพ้ภารัณ พร้อมกับเอามืออีกข้างมาบีบขย้ำหน้าอกและยอดถันอย่างกระตุ้นความเสียวให้มันเหมือนกับตอนที่ถูกภารัณเอา “อื้อ อ้ะ อ้ะ พี่ภาม” ปารารินครางกัดฟันออกมาอย่างทนไม่ไหว ก่อนจะเอามือปิดปากของตัวเองเมื่อเธอเริ่มใช้นิ้วแยงเข้าออกในร่องสาวสองนิ้วพร้อมๆกัน แล้วเธอก็เร่งจังหวะจนเธอใกล้จะเสร็จสม “อ่าส์ ปะ ปราง พี่จะไม่ไหวแล้ว โอว์ ซี๊ด ปรางจ๋า พี่จะแตกแล้ว โอว์ ซี๊ด ตับ ตับ ตับ ตับ” ภารัณครางออกมาเสียงดังพร้อมกับเสียงมือของเขาที่กระทบกับหน้าขาดังออกมา มันก็ทำให้เขาเร่งส่งทุกสิ่งทุกอย่างไปแบบรัวๆ “อื้อ อื้อ อ้ะ” ปารารินก็เร่งนิ้วแยงตามภารัณไปจนเธอน้ำแตกพุ่งออกมาราวกับฉี่อย่างล้นหลาม เธอก็หายหอบๆอย่างเหนื่อยๆ แล้วก็เปรยตามองไปที่ประตูที่มีเสียงครางของภารัณดังมา “ตะ แตะก แล้วปราง โอว์ พี่ แตกแล้ว อ่าส์ ซี๊ด” ภารัณครางออกไปก็แตกน้ำรักใส่กางเกางในของปารารินแบบพุ่งกระฉ่อนออกมาจนกางเกงในของปารารินขาวโพนไปด้วยรำรักสีขาวขุ่นของเขา ภารัณเองก็หายใจหอบๆแล้วมองไปที่ประตูอย่างค้อนๆ เมื่อปารารินใจแข็งไม่ยอมเปิดประตูให้เขา ทั้งที่เขาลงทุนมานั่งชักว่าวยั่วยวนเธอขนาดนี้ เธอก็ยังเมินใส่เขา คอยดูเถอะ พรุ่งนี้เช้าเขาจะเก็บแรงเอาไว้ใส่เธอให้มิดเตียงเลย ปารารินได้ยินเสียงภารัณครางออกมาอย่างสุขสมแล้วก็หันกลับมามองที่พื้นห้องแล้วก็ถอนหายใจออกมา เมื่อเธอถูกเขาอ่อนหรือยั่วแค่นี้เธอก็มีอารมณ์ตอบสนองไปพร้อมๆกับเขาได้ถึงขนาดนี้ นี่ถ้าเขารู้ล่ะก็ คงหัวเราะเยาะเธอแน่ๆ คิดได้ดังนั้นปารารินก็ลุกขึ้นไปเอาทิชชูมาเช็ดความสะอาดพื้นทันที จากนั้นก็เอาน้ำยามาราดแล้วถูกซ้ำอีกครั้งทันที เช้าวันใหม่ ปารารินก็ถูกเจนนี่และคิมหันต์โทรปลุกตั้งแต่ตอนตีห้า เนื่องจากเช้าวันนี้เธอจะต้องไปขึ้นเครื่องบินกลับลำปางตอนเจ็ดโมงเช้า ทำให้เธอรีบน้ำแต่งตัวแล้วเลือกใส่ชุดเมื่อคืนแทน เพราะไม่อยากเข้าไปในห้องของภารัณตอนเช้าๆอย่างนี้ ถ้าเขาตื่นขึ้นมาเธอก็คงไม่ได้ไปขึ้นเครื่องพอดี ปารารินจึงเลือกที่จะเขียนโน้ตเอาไว้ให้เขา “ปรางกลับบ้านหนึ่งอาทิตย์นะคะ หวังว่าพี่ภามจะใช้เวลาคิดทบทวนตัวเองให้ดีๆนะคะ และระหว่างที่ปรางไม่อยู่ พี่ภามห้ามทำเรื่องอย่างเมื่อคืนอีนะคะ ไม่อย่างนั้นสัญญาระหว่างเราถือว่าจบลง ปาราริน” ปารารินเขียนข้อความให้กับภารัณเสร็จแล้วก็เอาแปะไว้ที่หน้าตู้เย็น จากนั้นเธอก็นั่งแท็กซี่ตามเจนนี่และคิมหันต์ไปที่สนามบินทันที เพราะถ้าให้สองคนนั้นมารับเธอที่นี่ก็เสียเวลาเปล่าๆ พอเวลาผ่านไปไม่นานปารารินก็ถึงสนามบิน ก่อนจะไปเช็คอินกับเพื่อนทั้งสอง แล้วก็เข้าไปรอขึ้นเครื่องในเกรด “ปราง แล้วนี่แฟนแกจะมางานแต่งของฉันกับคิมไหม” เจนนี่ถามออกไปแล้วมองหน้าของเพื่อนสาวอย่างอยากรู้ เพราถึงแม้ว่าจะคบกันปลอมๆแต่ว่าทั้งสองกับมีความสัมพันธ์ที่ไม่ปลอมแบบนี้ มันก็เหมือนทั้งสองคบกันอยู่จริงๆนั่นแหละ เธอจึงถามดูเผื่อภารัณจะมาด้วยในฐานะแฟนของปาราริน “ไม่มาหรอกแก ฉันไม่ได้บอกเขาว่าฉันจะมางานแต่งของแกอ่ะ ฉันแค่เขียนโน้ตบอกเขาว่าฉันจะกลับบ้านอาทิตย์หนึ่งแค่นั้นแหละ” ปารารินพูดบอกไปตามตรง จนเจนนี่และคิมหันมามองหน้ากัน “นี่แกไม่ได้บอกอะไรเขาก่อนหน้านั้นเลยเหรอยัยปราง เฮ้อ ระวังเขาจะน้อยใจแกนะยะ ทำอะไรก็ไม่บอกเขาน่ะ” เจนี่พูดบอกไปแบบเตือนๆ เพราะอย่าว่าแต่ผู้หญิงเป็นเพศที่เข้าใจยากเลย ผู้ชายเองก็เป็นเพศที่เข้าใจยากเหมือนกัน“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด “ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้า
ด้านปารารินที่ท้องลูกแฝดอยู่นั้นก็ถูกห้ามไม่ให้มีเซ็กส์กับสามีอย่างภารัณ ซึ่งเขาและเธอก็ทำตามที่หมอแนะนำอย่างเคร่งครัด แต่ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ ทั้งสองต่างช่วยกันเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างไม่มีเกี่ยงงอน ด้วยการออรัลเซ็กส์แทนการมีเซ็กส์จริงๆแทน“ปรางจ๋า เดี๋ยวปรางก็ไปคลอดลูกแล้ว พี่ว่าเราควรจะมาส่งท้ายกันหน่อยดีไหมคนดี” ภารัณพูดไปก็เอามือไต่แขนของปารารินอย่างอ้อนๆเธอ เพราะถ้าเธอคลอดแล้วเขาต้องอดยาวเลยนะ“พี่ภามไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ นี่พี่ภามพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงานเองนะคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปแล้วก็หันไปมองเขาที่มานั่งประชิดตัวของเธอด้วยสายตาหื่นๆอยู่“เรื่องแบบนี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก มันจะทำให้พี่หายเหนื่อยด้วยซ้ำไป นะคนดี แค่รอบเดียวก็ได้ พี่ไปล้างน้องชายของพี่มาแล้วด้วย มันพร้อมมากเลยตอนนี้” ภารัณพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธออย่างขอร้อง“ก็ได้ค่ะ แค่รอบเดียวนะคะ อื้อ จุ๊บ อื้อ” ปารารินพูดบอกไปไม่ทันจบภารัณก็เข้ามาจูบปากของเธอทันทีที่เธออนุญาติเขาแล้ว เธอเองก็จูบตอบเขาไปอย่างรู้งาน“อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ…” ภารัณก็จูบกับปารารินอย่างดูดดื่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มเอามือดึ
“ก็นั่นแหละค่ะ ดีนะที่ฉันยังโชคดีอยู่ที่แม่คุณชอบฉัน ไม่งั้นฉันกับคุณคงไปกันไม่รอดแน่ๆอ่ะ” ชงโคพูดออกไป เพราถ้าเธอต้องเจอะไรแบบนั้นและมันทำให้ไม่มีความสุข เธอก็คงต้องถอย“ถ้ารักกันมากพอยังไงก็รอดน่า แต่ผมน่ะแก่เกินกว่าที่จะไปคบกับใครใหม่แล้วนะคุณ ยังไงผมก็ต้องจบที่คุณนี่แหละ ปัญหาแม่ผัวคุณก็ไม่ต้องกลัวเลย แม่ผมอยากอุ้มหลานจะตายไป นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณทานยาคุมล่ะก็ ป่านนี้คุณท้องตามคุณพีชกับคุณปรางเขาไปแล้ว ผมก็แก่ลงทุกวันคุณไม่ใจอ่อนบ้างเหรอ” ศิลาพูดบอกไปอย่างเสียดาย เพราะชงโคขอเขาเอาไว้ว่าขอคบกันให้ได้สักปีสองปีก่อนแล้วค่อยคุยกันเรื่องที่จะมีครอบครัว ส่วนเขาก็เองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรเธอมาก แค่แอบเอายาคุมทิ้งทีละเม็ดสองเม็ดพอไม่ให้เธอสงสัย เผื่อเขาจะฟลุ๊คทำเธอท้องเขาสักวัน“แก่อะไรกันคะคุณพึ่งจะสามสิบสามเองนะคะ มีลูกตอนสามสิบห้าก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อดทนหน่อยสิคะ ไม่แน่ถ้ายัยปรางคลอดลูกแล้วฉันเล่นกับหลานโอเค ฉันอาจะลดเวลาให้คุณก็ได้” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอไม่ค่อยอะไรกับเด็กเท่าไหร่จึงอยากลองเล่นกับหลานๆดูก่อนที่เธอคิดจะมีจริงๆ“ผมชักอยากให้คุณปรางเขาคลอดลูกไวๆแล้วเนี่ย ผมจะได้ส่งคุณไปเป็
ห้าเดือนผ่านไปหลังจากที่พีชญาไปบ้านของเกริกพลที่ขอนแก่นแล้วก็ทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเขาแล้วก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ เพราะพ่อแม่ของเขาได้หาผู้หญิงให้กับเกริกพลรออยู่แล้ว และเธอก็พึ่งรู้ว่าครอบครับของเกริกพลนั้นเป็นเศรษฐีบ้านนอกที่มีที่ดินเป็นพันๆไร่ แถมยังเปิดร้านขายวัดสุก่อสร้างขนาดใหญ่อีก ทำให้เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาสารพัดอย่างจากแม่ของเขาที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเธอ “อะไรนะตาพล นี่แกจะให้แม่ไปขอแฟนแกงั้นเหรอ แม่ไม่ไป แม่ไม่ชอบผู้หญิงกรุงเทพอย่างนั้น ทำตัวเป็นลูกคุณหนู ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างแกจะเอามาทำเมียทำไมห้ะ ผู้หญิงดีๆที่แม่หาให้ทำไมแกไม่เลือกหึ แม่ล่ะไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ” เกนสินีแม่ของเกริกพลพูดออกไปพร้อมกับชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะมองลูกชายและพีชญาสลับกันไปมาด้วยสายตาเคืองขุ่น“ก็ผมรักพีชเขานิครับแม่ อีกอย่างพีชเขาก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคุณหนูอย่างที่แม่ว่าสักหน่อย เขามาบ้านเราทีไรเขาก็พยายามช่วยนั่นช่วยนี่ตลอด พีชเอาใจแม่ขนาดนั้นมันยังไม่ดีอีกเหรอครับ” เกริกพลพูดไปก็มองหน้าแม่ของเขาอย่างม่เข้าใจ เพราะตลอดห้าเดือนที่ผ่านมานี้เขาพาพีชญามาบ้านเขาแทบทุกเดือนเพื่อที่จะทำให้แม่ของเขาสนิทกับ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโครงการที่ปารารินทำอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยทำให้พวกเขาได้รับวันหยุดพักร้อนคนละหนึ่งอาทิตย์ ส่วนปารารินนั้นก็ต้องหยุดยาวและก็ต้องมอบหมายงานให้เกริกพลและสิตางเป็นคนจัดการต่อ ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดีที่สุด“หนูปราง แม่ว่าท้องของหนูใหญ่มากเลยนะเนี่ย ตอนแม่ท้องสามเดือนกว่าๆมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย ปกติท้องสาวมันจะเล็กๆนะ” นภาพรพูดออกไปขณะมองหน้าท้องนูนใหญ่ของลูกสะใภ้ ที่ท้องสามเดือนกว่าๆแล้ว“ปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่มันใหญ่จริงๆค่ะ นี่แค่สามเดือนยังขนาดนี้ถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหนกัน” ปารารินพูดไปก็เอามือลูบที่หน้าท้องของเธออย่างสงสัย“ป้าว่านะ เราต้องท้องลูกแฝดแน่ๆเลยยัยปราง ไม่งั้นไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอก ดูท้องเราสิเล็กกว่าท้องของเจนนี่ไปนิดเดียวเอง” โรสรินที่มาเยี่ยมหลานสาวที่กรุงเทพเอ่ยพูดบอกไป เพราะวันนี้ปารารินมีตรวจเพศลูกและอัลตร้าซาวด์ ทำให้เธออยากลงมาดูหลานสาวสักหน่อย “เดี๋ยวตรวจดูก็น่าจะรู้แล้วล่ะครับ อย่าพูดให้ผมมีความหวังสิครับ ผมยิ่งอยากได้ลูกแฝดอยู่ด้วย” ภารัณพูดไปขณะรอเข้าตรวจครรภ์ของปาราริน“หึๆ พ่อว่าแฝดแน่ๆว่ะ พ่อว่าน้ำยาลูกชายของพ่อมั
พอปิ่นแก้วออกไปแล้วปารารินก็ไปหาภารัณที่สำนักงานใหญ่ของเขาทันที เพราะเธอคิดว่าปิ่นแก้วจะต้องมาหาเขาก่อนหน้านี้แน่ๆ “พี่ภามคะ เมื่อกี้คุณปิ่นเข้ามาหาพี่ภามใช่ไหมคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองหน้าของภารัณอย่างอยากรู้“อ่อใช่ แต่ปรางอย่าเข้าใจพี่ผิดนะ ปิ่นเขาแค่มาคุยเรื่องงานแล้วก็มายินดีที่พี่แต่งงานกับปรางเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลย แต่ปรางรู้ได้ยังไงว่าปิ่นเขามาที่นี่ ปิ่นเขาพึ่งออกไปเองนะ” ภารัณพูดอธบายออกไปอย่างกลัวว่าปารารินจะเข้าใจเขาผิด ก่อนจะถามเธอว่าเธอรู้ได้ยังไง ทำไมข่าวถึงหูเธอไวแบบนั้น“แม๋ รีบบอกเชียวนะคะ ปรางก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อยค่ะ ที่ปรางรู้ก็เพราะว่าเมื่อกี้คุณปิ่นเขาไปหาปรางที่สำนักงานน่ะสิคะ แล้วเขาก็พูดขอโทษปรางกับเรื่องที่ผ่านมาแล้วเขาก็จะไปอยู่เมืองนอกสักพัก พี่ภามว่าคุณปิ่นเขาจะสำนึกผิดจริงๆไหมคะ” ปารารินเข้าไปนั่งคุยกับภารัณด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเองก็ไม่กล้าไว้ใจเต็มร้อย เนื่องจากที่ผ่านมานั้นปิ่นแก้วก็ร้ายเหลือเกิน“พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อเขามาขอโทษเราแล้วเราก็ควรจะให้โอกาสเขาไม่ใช่เหรอ พี่ว่าเราลองเชื่อใจปิ่นเขาดูสักครั้งก็ไม่เป็นอะไรนิ เขาคงคิดอ
ด้านภารัณที่เรียกผู้จัดการฝ่ายการจัดการมาพบ เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่เขาต้องการให้เรวัตไปหาข้อมูลในพื้นที่ให้กับเขา ก่อนที่จะให้เรวัตออกไปทำงานต่อ“อ่อ คุณภามครับ คือเรื่องทุนการศึกษาเราจะประกาศชื่อในวันพรุ่งนี้แล้ว ผมคัดรายชื่อนักศึกษามาแล้ว คุณภามช่วยตรวจสอบหน่อยนะครับ” เรวัตพูดไปก็เอาเอ
ณ บริษัทอีแลนด์กรุ๊ปบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศที่ใครๆต่างก็รู้จัก เพราะมีผู้บริหารสุดเนี๊ยบอย่าง ”ภารัณ” ผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้การประมูลที่บริษัทตั้งเป้าหมายเอาไว้พลาดเป้าเลยสักครั้งนับตั้งแต่ที่เขารับตำแหน่งผู้บริหารมา ทำให้งานของเขาทุกอย่างต้องเป๊ะและห้ามมีคำว่าผิดพลาด เขาจึงถูกลูกน้องใ







