ตอนที่ 10 กิจวัตรที่เปลี่ยนไป

" นุ่มดี "

นี่คือประโยคแรกที่เขาเอ่ยออกมาหลังจากละริมฝีปากออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มของเธอแล้ว ใบชาชะงักไปชั่วครู่ราวกับคนที่กำลังล่องลอยเขาขโมยจูบแรกของเธอไปง่ายๆ แบบนี้เลยหรอแต่ทำไมร่างกายของเธอมันไม่ต่อต้านสักนิดเลยล่ะแล้วที่มันบัดซบไปมากกว่านั้นคือเธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจแต่กลับอยากให้เขาทำอีกรอบเพื่อให้แน่ใจว่าเธอรู้สึกยังไงกันแน่

" ทำไม! โดนจูบแค่นี้ถึงกับหน้าแดงหูแดงไปหมดแล้วหรอทำเหมือนคนไม่เคยไปได้อย่ามาหลอกว่าซิงเสียให้ยากเด็กอมมือยังไม่อยากเชื่อคำพูดเธอเลย "

อัคคีบอกออกมาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เผยให้เห็น ถ้าเขาไม่รู้มาก่อนว่าเธอคือคนของน้องชายอย่างวายุเขาคงเชื่อไปแล้วว่าเธอคือหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์อยู่เพราะท่าทางเขินอายของเธอตอนนี้มันน่าจับกินทั้งคืนเสียให้เข็ด เขาในตอนนี้เหมือนเสือที่เจอเหยื่อจานโตแต่ไม่สามารถกินได้ทรมานชะมัด

" พูดบ้าอะไรของคุณ "

ใบชาที่พึ่งได้สติกับคำพูดที่เขาดูถูกเธอเธอจึงพยายามดิ้นอีกครั้งเพื่อให้เขาปล่อยพันธนาการแขนทั้งสองข้างของเธอพร้อมกับตัวเขาที่กำลังทับเธออยู่จนแทบกระดิกตัวไม่ได้เลยอะไรต่อมิอะไรก็ติดกันไปหมดโดยเฉพาะสิ่งนั้นเธอรู้สึกได้ว่ามันกำลังทิ่มส่วนบอบบางเธออยู่ผ่านเสื้อผ้าของเขา

" อย่าทำเป็นสาวน้อยไร้เดียงสาไปหน่อยเลยนึกว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าเธอกับเจ้าวายุมีความสัมพันธ์แบบไหนกันเรื่องศีลธรรมจับยกมาคุยกับคนแบบเธอไม่ได้เลยจริงๆ "

อัคคีเมื่อพูดประโยคนี้ออกมาแล้วไม่รู้ทำไมเหมือนกันถึงทำให้หัวใจของเขาวูบโหวงแปลกๆ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยรู้สึกแบบนี้แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนไม่พอใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น คำพูดที่แสนร้ายกาจแบบนี้ใช่ว่าเขาไม่เคยพูดกับฟ้าลดาแต่ทำไมตอนนี้จิตใจของเขามันสับสนไปหมด

" รู้แล้วก็ดีค่ะจะได้ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีกในเมื่อลดาเป็นคนของคุณวายุคุณก็ควรรู้สิคะว่าตัวเองไม่ควรทำอะไรแบบนี้ ในเมื่อศีลธรรมของคุณสูงส่งนักก็ลงไปจากตัวฉันได้แล้ว"

ใบชาเถียงออกไปข้างๆ คูๆ ตอนนี้เธอหวังเพียงว่าพูดอะไรก็ได้ให้เขาลงไปจากตัวเธอสักทีไม่อย่างนั้นท่าทางล่อแหลมแบบนี้มันก็อันตรายสำหรับเธอเกินไปแล้ว คนบ้าอะไรรุกแบบไม่ให้คนอื่นหนีได้สักนิดไม่เหลือทางรอดให้เธอเลยต้องรอคอยให้เขาปลดปล่อยเธออย่างเดียว

" หึ ฉันต่างหากที่เป็นสามีตามกฎหมายของเธอลืมแล้วหรอ ต่อจากนี้ฉันจะมานอนที่นี่ทุกวันจนกว่าจะถึงกำหนดหย่า อย่าได้หวังว่าจะเสพสุขกับเจ้าวายุอีกเลย ที่ผ่านมาฉันจะไม่ถือสาแต่ตราบใดที่ยังไม่ได้หย่าก็ควรรู้ว่าตัวเองเป็นเมียใคร "

อัคคีพูดออกมาเพียงเท่านั้นก็ก้มลงไปหอมแก้มเนียนใสของเธออีกฟอดใหญ่ก่อนจะลงมานอนข้างๆ เธอแล้วก็จะคว้าเธอเข้ามาในอ้อมกอดแต่ก็เป็นใบชาที่หลบได้ทันและรีบหันหลังให้เขาทันทีพร้อมกับคิดในใจว่าเจ็บใจนักแรงของเธอต่อต้านอะไรเขาไม่ได้เลยจริงๆ

ในเช้าของวันต่อมาอัคคีออกไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ใบชาตื่นขึ้นมาตอน 6 โมงเช้าก็ไม่เจอเขาแล้วเธอจึงรีบไปหยิบชุดออกกำลังกายที่พึ่งไปซื้อมาใหม่กับนิ่มเมื่อวานพร้อมกับออกไปวิ่งที่สวนสาธารณะในหมู่บ้าน ซึ่งเมื่อเธอไปถึงก็เห็นหลายคนที่มาเดินออกกำลังกายกันเธอจึงตั้งใจวิ่งอย่างขะมักเขม้นเธอมีเวลาเพียงแค่ 1 สัปดาห์เท่านั้นที่จะทำให้ร่างกายกลับมาแข็งแรงตามปกติจะรอช้าไม่ได้แล้วหลังจากที่ร่างกายหายดีเธอจำเป็นต้องไปหาคนสำคัญในชีวิตไม่อย่างนั้นทุกคนอาจจะคิดว่าเธอตายไปแล้วจริงๆ

" เหนื่อยชะมัดกว่าจะฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ "

ใบชาบ่นออดแอดพร้อมกับวิ่งเพียงลำพังอยู่อย่างนั้นในสมองก็คิดไปด้วยเกี่ยวกับธุรกิจที่ผู้เป็นแม่มอบให้ ก่อนหน้านี้นิ่มเคยเล่าให้ฟังว่าแม่ของเธอได้มอบมรดกให้คือบริษัทให้เธอเข้าไปสืบทอดกิจการแต่เพราะเธอไม่เคยสนใจก่อนหน้านี้เลยให้วายุมีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจไม่ต่างจากเธอ แต่เพราะเธอรู้ดีว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอาจไม่ใช่เพียงแค่อุบัติเหตุแต่อาจเป็นการจัดฉากซึ่งหวังเอาชีวิตของฟ้าลดา แน่นอนว่าพวกมันทำสำเร็จแต่ไม่ทั้งหมดในเมื่อเธอมาอยู่ในร่างนี้แล้วเธอจะสืบหาความจริงให้ได้อีกทั้งเธอยังต้องหาทางหาร่างของตัวเองให้เจอแล้วหาวิธีกลับไปด้วย แค่คิดก็ปวดหัวแล้วแต่ไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหนเธอก็จะทำทั้งหมดนี่ให้สำเร็จขอเวลาเพียงแค่ 1 สัปดาห์แล้วเธอจะเริ่มภารกิจทุกอย่างด้วยตัวเอง

ใบชาวิ่งกลับเข้ามาในคฤหาสน์ในช่วงสายก็เจอเข้ากับคู่ปรับเจ้าเก่าอย่างธารใสและพินธาเธอไม่แม้แต่จะสนใจด้วยซ้ำและวิ่งผ่านหน้าไปทำให้สองแม่ลูกไม่พอใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นพวกเธอสองคนเป็นราวกับธาตุอากาศทั้งที่ก่อนหน้านี้พวกเธอแกล้งได้สารพัดแต่ตอนนี้กลับต่างออกไป

" คุณหนูกลับมาแล้วหรอคะเหนื่อยไหมเดี๋ยวนิ่มทำอาหารเช้าให้กินนะคะ "

นิ่มที่รอผู้เป็นเจ้านายอยู่ในห้องนอนที่ตอนนี้กลายเป็นห้องชุดไปเรียบร้อยแล้วเพราะมีอุปกรณ์ครบครันทุกอย่าง พวกเธอในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องพึ่งอุปกรณ์ในคฤหาสน์ก็มีชีวิตอย่างสุขสบายได้

" ยังไม่เหนื่อยเท่าไหร่เลยนิ่มฉันว่าจะเข้าห้องฟิตเนสในคฤหาสน์สักหน่อยเดี๋ยวสายๆ ค่อยมากิน นิ่มกินก่อนเลยนะ "

ใบชาพยายามฝืนตัวเองให้ออกกำลังกายเธอตั้งใจว่าทั้งสัปดาห์นี้จะออกกำลังกายทั้งวันเพื่อฝึกให้ร่างกายแข็งแรงโดยเร็วและเธอก็ทำมันแบบนั้นจริงๆ

1 สัปดาห์ผ่านไป

" ช่วงนี้ฟ้าลดาทำอะไรบ้าง "

อัคคีที่ให้ธาราค่อยจับตาดูเมียในนามของเขาอยู่ตลอดหลายวันมานี้เอ่ยถามเมื่อเขามีเวลาว่างแล้วหลังจากไปต่างประเทศมาหลายวัน

" เธอชอบไปวิ่งที่สวนสาธารณะในหมู่บ้านแล้วก็กลับมาขลุกตัวอยู่ที่ห้องฟิตเนสตลอดเลยครับ เธอฟิตร่างกายเหมือนกับจะไปแข่งกีฬาที่ไหนอย่างนั้นแหละครับนาย อ่อ อีกอย่างคุณลดาไปสนามยิงปืนทุกวันเลยครับผมแอบไปสืบกับเจ้าของมาสิ่งที่ไม่คาดคิดคือคุณลดายิงปืนแม่นมากครับเข้าเป้าทุกนัด แล้วยังมีฝึกการต่อสู้และทักษะอีกหลายอย่างด้วยครับ "

ธาราที่อยู่ที่นี่รีบรายงานทันทีหลังจากที่ผู้เป็นเจ้านายอย่างอัคคีและนทีไปทำงานต่างประเทศปล่อยให้เขาดูการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คิดว่าจะเจอของฟ้าลดาอยู่ทุกวัน

" แล้วคุณลดาจะฝึกพวกนี้ไปทำไมกันวะที่ผ่านมาเธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอหรอกหรือ "

นทียิ่งฟังที่แฝดผู้น้องพูดยิ่งไม่เข้าใจ และยิ่งไปกว่านั้นคนเราอยู่ดีๆ จะลุกขึ้นมาเรียนการต่อสู้แบบนี้ไปเพื่ออะไร

" ช่วงนี้ต้องจับตาดูเธออย่าให้คลาดสายตาอีก 2 วันเจ้าวายุก็จะกลับมาแล้วไม่รู้ว่าจะยังเป็นฟ้าลดาที่เจ้ารองเคยรู้จักและควบคุมได้อยู่อีกหรือเปล่า "

อัคคีบอกออกไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เผยออกมาให้เห็นอย่างเจ้าเล่ห์ เขารู้ดีว่าน้องชายแท้ๆ ของเขาที่เข้าหาฟ้าลดาเพราะอะไรและดูเหมือนตอนนี้เธอไม่ใช่ไก่อ่อนของเจ้ารองอีกต่อไปแล้วด้วย