مشاركة

2.มันแข็งแล้ว

مؤلف: inglada
last update تاريخ النشر: 2025-06-10 03:11:31

“นี่ นายจะอาบก็อาบไปคนเดียวสิจะลากฉันมาทำไมฉันจะไปเล่นน้ำกับสองคนนั้น” บลูเบลล์เอ่ยบอกกับชายหนุ่มร่างสูงที่ตอนนี้เดินไปเปิดน้ำลงในอ่างอาบน้ำอยู่ เธอจึงหันหลังให้เขาหวังจะก้าวขาเดินออกไป พรึ่บ! ทว่าร่างเธอกับปลิวไปตามมือของโรมันจนได้มายืนอยู่ในห้องน้ำในเวลาเพียงกี่วินาที

“มาเล่นน้ำกับฉันก็ได้”

“ฉันไม่ได้อยากเล่นน้ำกับนายสักหน่อย!” บอกพร้อมกับดิ้นไปมาเมื่อถูกมือหนาของโรมันล็อคตัวไว้แน่น และเพราะรู้ว่าดิ้นไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรจึงได้แต่ยืนนิ่งแล้วหันกลับไปมองหน้าเขาแทน

โรมันเป็นผู้ชายที่หล่อคนหนึ่งสำหรับเธอเลยก็ว่าได้ เขามีใบหน้าที่คม ผมสีดำตัดเป็นทรงเข้ากับใบหน้า คิ้วดกดำหนาได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากสีพีช ผิวก็ขาวเนียนไม่ต่างจากเธอทำให้เขาดูหล่อเหมือนไอดอลท่านหนึ่งเลยล่ะ และเขาก็มักจะใช้ความหล่อของตัวเองล่อลวงผู้หญิงบ่อยๆ โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างเธอน่ะที่อยู่กับเขาบ่อยสุดก็มักจะโดนล่อ เอ้ย! โดนหลอกล่อบ่อยสุดละ

“นายหล่อ แต่นายหื่น”

“เธอสวย…”

“ฉันไม่ได้ชมนายและให้นายมาชมฉันสักหน่อย” บอกพลางสะบัดแขนของจากมือของเขาที่ยืนมองหน้าเธอด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง นิ้วยาวชี้ไปที่อ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยฟองเป็นการสั่งให้เธอลงไปในนั้น แล้วคนอย่างบลูเบลล์มีหรือจะทำตามอย่างว่าง่าย ขาเรียวรีบก้าวลงไปนั่งในอ่างแล้วกระพริบตาปริบๆ มองเขาที่ยืนมองเธออยู่ อ่า!

ขืนไม่ลงมาเองหมอนี่ก็จับเธอทุ่มลงมาอยู่ดี ฉะนั้นถ้าไม่อยากตัวช้ำอย่าขัดใจกับหมอนี่นักเลยแล้วร่างกายจะไม่ช้ำ

“นี่ ฉันอยากถามอะไรนายได้มั้ย?”

“อะไร?” ขายาวก้าวลงมานั่งในอ่างอาบน้ำตรงข้ามกับหญิงสาวตัวเล็กที่พอนั่งในอ่างที่มีน้ำอยู่เต็มนั้นมันก็ทำให้เธอเหลือแค่ช่วงคอกับศีรษะแค่นั้น ส่วนตัวเขานั้นก็นั่งลงไปในน้ำที่มีความลึกเพียงแค่น่าอกของเขา

“นายมีอะไรกับลูกหมียัง?”

“ถามทำไม?”

“อยากรู้”

“ทำไมไม่ถามลูกหมี”

“ไม่กล้าถาม” ไม่รู้สิ ในบรรดาเพื่อนเธอสนิทกับโรมันสุดเพราะรู้จักกับโรมันมานานสุดกว่าคนอื่นไง เลยมีเรื่องอะไรก็มักจะกล้าถามกล้าถามกล้าปรึกษาโรมันมากกว่าเพื่อนคนอื่น

“แล้วคิดว่าไง”

“ได้แล้ว…”

“ไม่เคย”

“ไม่จริง! คนอย่างนายเนี่ยนะ” บลูเบลล์พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อ ใช่! เธอไม่อยากเชื่อเลยสักนิดว่าผู้ชายที่หื่นอย่างเขาจะไม่มีอะไรกับแฟนตัวเองน่ะ ทีกับผู้หญิงคนอื่นเธอยังเห็นเขาควงเข้าโรงแรมแทบไม่ซ้ำหน้าเลย

“หน้าตาฉันดูเอาผู้หญิงไม่เลือกเลยหรือไง”

“ก็ใช่! หรือไม่จริง?”

“ไม่จริง”

“แล้วทำไมถึงไม่ได้กับลูกหมี”

“อยากรู้ไปบูชาหรือไง?!”

“ก็…อาจจะใช่”

“แค่ไม่อยากเอา ไม่มีเหตุผล..หรืออาจจะมีแต่ไม่อยากพูด” ยังคงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พรึ่บ! แล้วโยนกางเกงบ็อกเซอร์เพียงตัวเองของตัวเองไปบนพื้นนอกอ่างอาบน้ำทำเอาบลูเบลล์ถึงกับนั่งตัวแข็งทื่อมองเขาตาปริบๆ อีกครั้ง เขาถอดกางเกงเพียงตัวเดียวออกแบบนี้ก็แสดงว่าท่อนล่างของเขาตอนนี้ไม่มีอะไรมาปกปิดแล้วสิ

“นาย ถอดมันออกทำไม…” บลูเบลล์เลิกสนใจเรื่องอดีตความรักของเขาเมื่อโรมันเล่นถอดกางเกงที่เป็นสิ่งปกปิดท่อนล่างเพียงตัวเดียวของตัวเองออกต่อหน้าต่อตาเธอเช่นนี้

“เวลาอาบน้ำก็ไม่มีใครใส่เสื้อผ้าอยู่แล้ว”

“ฉันเริ่มจะกลัวนายแล้วนะโร” นอกจากคำพูดที่เรียบนิ่งก็สายตาที่ฉายแววความหื่นตลอดเวลานี่แหละ ถ้าเป็นคนอื่นก็อาจจะมองว่าสายตาของเขานั้นปกติไม่ได้ดูหื่นแต่ถ้าเป็นเธอจะมองออกว่าเวลาที่เขาแสดงความหื่นออกมานั้นสายตาจะเล้าโลมเรือนร่างของเธอไม่หยุด แบบมองแทบจะตลอดเวลาถึงแม้ตอนนี้เธอจะนั่งจนน้ำมิดถึงคอก็เถอะ

“อืม แล้วเธอล่ะเคยมีอะไรกับใครหรือยัง?”

“ไม่เคย…”

“ทำไม?”

“แค่อยากเก็บไว้ให้คนที่รัก อยากให้เขาเป็นคนแรกและเป็นคนสุดท้าย”

“มันเป็นเรื่องยากนะแบบนั้น เธอจะรู้ได้ไงว่าคนไหนจะเป็นคนสุดท้ายของเธอ?”

“ฉันก็ไม่รู้ไง ถึงไม่กล้าที่จะมีอะไรกับใครหรือแม้กระทั่งกับแฟน” เพราะแฟนที่เธอคบมานั้นไม่มีใครทำให้เธอไว้ใจได้เลยว่าเขาจะรักเธอ และมันก็จริงทุกคนเพราะพวกเขาเหล่านั้นต่างเป็นฝ่ายนอกใจเธอไปมีผู้หญิงคนใหม่แทบจะทุกคนจนตอนนี้เธอยกให้เทสโตแฟนเก่าของเธอคนนั้นเป็นผู้ชายคนสุดท้ายไปแล้ว และหากจะมีอีกก็ขอแค่อีกครั้งเดียวและคนเดียวเท่านั้นเพราะเธอเป็นคนที่ไม่ชอบการเริ่มต้นใหม่บ่อยๆ สักเท่าไหร่

“เปิดใจดู”

“อืม มันจะเจ็บมั้ยครั้งแรก…”

“ก็คงเจ็บ เจ็บแค่นิดเดียวแล้วจะเสียว”

“อ่อ มันสนุกมั้ย?”

“ถามขนาดนี้ลองดูมั้ยล่ะ?” มุมปากหนากระตุกยิ้มพร้อมกับขยับเข้าไปหาคนตัวเล็กเรื่อยๆ พรึ่บ! จนเธอต้องลุกหนีขึ้นไปนั่งบนขอบอ่าง และมันก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยแต่อย่างใดเมื่อใบหน้าของเขาอยู่ใกล้กับหน้าท้องของเธอที่มันเปลือยเปล่าเนื่องจากใส่บิกินี่แบบทูพีชไง

“โร…”

“ฉันอยากลองมากเลยนะ”

“ละ ลองอะไร!?”

“ลองกินเพื่อนไง มันน่าอร่อย” พรึ่บ! พูดแล้วเขาก็ดึงตัวของบลูเบลล์ให้ลงมาจากขอบอ่างมานั่งบนตักของเขาที่ไม่ได้มีกางเกงเสื้อผ้าอะไรปกปิดกายท่อนล่างแล้ว ร่างเล็กได้แต่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่แบบนั้นเมื่อเธอรับรู้ว่ามีของแข็งมาทิ่มแทงน้องจิ๋มของเธอ

“ระ โร…นายอย่าทำแบบนี้สิ” น้ำเสียงที่สั่นเครือเอ่ยบอกกับเพื่อนหนุ่มด้วยใจที่เต้นตึกตัก เธอใช้มือดันหัวไหล่ของโรมันไว้เพื่อไม่ให้เขาขยับหน้ามาใกล้เธอมากกว่านี้ จะว่าเขาเมาก็ไม่ใช่เพราะพวกเธอยังไม่ทันได้ดื่มกันเลยสักนิด…

“ทำไม?”

“ก็ ก็ไม่ทำไม”

“ฉันอยากทำกับเธอ เบลล์…ขอได้มั้ย?” น้ำเสียงที่อ่อนนุ่มกับใบหน้าที่แดงก่ำของเขานั้นทำเอาบลูเบลล์ถึงกับใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอไม่กล้าขยับตัวเพราะคิดว่าหากขยับดิ้นไปมาเจ้าดุ้นที่เธอนั่งทับมันต้องแข็งตัวใส่เธออย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้แต่นั่งนิ่งๆ แล้วจ้องมองเข้าไปในดวงตาของโรมัน

“ฉัน ฉ

“ฉันเงี่ยx” เมื่อเห็นว่าร่างเล็กเอาแต่ตะกุกตะกักโรมันจึงตอบแทรกเธอขึ้นทำให้บลูเบลล์นั่งตัวแข็งทื่อเข้าไปใหญ่ ตอนนี้เธอแทบจะไม่กล้าหายใจแล้วด้วยซ้ำจนฝ่ามือหนาขยับมาลูบแผ่นหลังของเธอเบาๆ นั่นจึงทำให้เธอได้สติและรีบสูดอากาศเข้าไปในปอดอย่างรวดเร็ว

“อ้ะ โร!” บลูเบลล์เรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่ดังเมื่อเขาเล่นกระตุกสายเสื้อในของเธอออกจนมันหลุดทำให้เธอต้องใช้มือจับมันไว้ แต่ว่าเขากลับจับมือของเธอมาวางบนหัวไหล่ของเขา แน่นอนว่าเสื้อในตัวจิ๋วที่มันเป็นสายผูกทั้งช่วงคอและใต้อกมันจึงร่วงลงมาต่อหน้าต่อตาเขาและเธอ!

“ยะ อย่ามองนะ!” บลูเบลล์รีบชักมือจากหัวไหล่ของโรมันไปปิดตาของเขาไว้เพราะรู้ว่ามือเล็กๆ ของตัวเองมันปิดเต้าอวบที่ใหญ่โตนี้ไว้ไม่ได้ไงจึงต้องปิดตาคนตรงข้ามแทน

“เธอเคยให้ฉันดูหมดแล้วนะ”

“ตอนนั้นแค่อายุสิบกว่าขวบเองมั้ง!!” หญิงสาวตัวเล็กแย้งเสียงเขียวขณะที่มือทั้งสองข้างยังปิดตาของโรมันไว้และก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อจึงได้แค่นั่งปิดตาเขาไว้อยู่แบบนี้ไง!

“ฉันอยากเห็น…”

“ลามก! ทะลึ่งที่สุด!”

“นิสัยฉันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว” โรมันตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แล้วจับมือเล็กๆ ที่ปิดตาของเขาออกจนได้เห็นก้อนแป้งขาวๆ สองก้อนที่อวบใหญ่เด่นตรงหน้า อึก! เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอแล้วเม้มปากตัวเองแน่น หากเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาอาจจะกระโจนใส่ตั้งแต่ลากเข้ามาในห้องน้ำแล้วแต่นี่เป็นบลูเบลล์เป็นเพื่อนรักที่เติบโตมาด้วยกันดังนั้นเขาจึงต้องอ่อนโยนกับเธอให้ถึงที่สุด

“มันขาวและใหญ่มากเลย..”

“นายมันหื่น!” มือเล็กยกขึ้นมาปิดหน้าอกของตัวเองแล้วเอ่ยบอกเขาพร้อมกับตั้งท่าจะลุกออกจากตัวโรมัน ปึ่ก!!ทว่าเขากับรั้งตัวเธอให้นั่งลงตามเดิมจนร่องของเธอกระแทกใส่ท่อนซุงของเขาอย่างจัง ถึงมันจะมีชั้นในของเธอปกปิดของสงวนไว้แต่มันก็ไม่ได้ปิดกลั้นอารมณ์พวกเขาเลยสักนิด!

“ฉันรู้ตัว”

“อื้อ! ถ้างั้นก็ ปะ ปล่อยฉันสิ!”

“มันแข็งแล้ว”

“โร! นายก็ไปเรียกลูกหมีมาสิ!”

“อยู่กับฉันอย่าพูดชื่อของคนอื่น ฉันเคยบอกแล้วหลายครั้ง…” โรมันยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แล้วขบกรามตัวเองแน่นจนเห็นเส้นเลือดขึ้นตามกรอบหน้าเมื่อเขาเริ่มจะปวดเอ็นที่มันกำลังเสียดสีไปกับเนินอวบของบลูเบลล์ที่นั่งทับมันไว้อยู่

“แต่ฉัน…ฉัน” บลูเบลล์ซบหน้าลงแถวซอกคอของโรมันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่อึกอัก ถึงตอนนี้เธอจะมีอารมณ์จนอยากให้เขาทำแต่มันก็ยังไม่อยากให้ทำในตอนนี้ เธออยากให้เขาปล่อยเธอไปสงบอารมณ์พวกนั้นก่อนแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอต้องการเมื่อมือหนากำลังลูบไล้ตามขาอ่อนของเธอ

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ลองกินเพื่อน   28.The end

    “จะไปหาเองค่ะ คนปัจจุบันไม่ค่อยดี” เสียงหวานเอ่ยตอบแฟนหนุ่มที่ตอนนั่งเอาใบหน้าซบแผ่นหลังของเธออยู่ แต่พอได้ยินแฟนสาวพูดเช่นนั้นเขาจึงขยับมือมาโอบเอวของเธอไว้แล้วเปลี่ยนเป็นซบหัวไหล่ของเธอแทน“ฉันดีทุกอย่างนะ”“เหรอ ดีไม่ห่างเหินมากกว่ามั้ง”“อ่า อย่างชอบ ฮ่าๆ” เทสโตว่าพลางหัวเราะออกมาอย่างชอบใจกับคำพูดของบลูเบลล์ ต่างจากโรมันที่นั่งส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ คนอย่างหมอนี่ไม่โดนดีไม่ได้เลยมั้ง ปัก!! ไม่เพียงแต่คิดในใจโรมันยังคว้าขวดน้ำลิ้นจี่ที่วางอยูตรงหน้าของลูกหมีปาใส่เทสโต และมันก็โดนหัวหมอนั่นเต็มๆ“ไอ้โรมัน!!”“…เบลล์ครับดูหมอนั่นเรียกฉันสิ ไม่ให้เกียรติฉันเลย” น้ำเสียงอ่อนนุ่มของโรมันบอกแฟนสาวแล้วแลบลิ้นปริ้นตาใส่เทสโตที่หน้าแดงก่ำมีควันออกหูอยู่“แค่นี้ก็ต้องฟ้องเมีย!”“อังเปา! เธอหุบปากของเธอไปเลยนะแล้วนี่ทำไมต้องนั่งตัวติดกันขนาดนั้นกลัวคนอื่นไม่รู้ว่าอยู่ข้างเดียวกันหรือไง” ร่างสูงหันไปโวยวายใส่อังเปาทันทีที่โดนหล่อนว่าเช่นนั้น เขาไม่รู้ว่าฟ้าส่งสองคนนี้ให้มาคู่กันหรือไรนอกจากหน้าตาที่กวนบาทาแล้วก็คำพูดอีกเหมือนกันอย่างกับแกะ“ฉันเป็นผัวเขา”“ห้ะ! ผัว…เพิ่งเจอกันเมื่อคืนเองนะ อย่า

  • ลองกินเพื่อน   27.เฮฮาปาร์ตี้

    ตอนเช้าร่างบางขยับตัวพลิกไปมาด้วยความปวดเมื่อยแทบจะทุกส่วนในร่างกาย เธอหยัดกายลุกขึ้นนั่งบิดตัวเองเบาๆ แล้วก็หันไปมองคนข้างกายที่ลืมตาแป๋วจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว และก็ดูเหมือนว่าเขาจะอาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อยตอนนี้ถึงได้นอนอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำและนอนเอาแขนเท้าขมับมองหน้าเธออยู่“เก้าโมงแล้วครับที่รัก วันนี้ตื่นสายนะ”“…”“ทำไมมองหน้าฉันแบบนี้ล่ะ เมื่อเช้าฉันไปที่บริษัทและกลับมารับเธอไปดูน้ำหอมกลิ่นบลูเบลล์ เพราะถ้าเธอชอบจะได้ผลิตออกมาถ้าไม่ชอบก็จะได้ให้เธอทดลองเองจนกว่าจะชอบ”“…” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนตัวเล็ก เพียงแต่เปิดผ้าห่มออกจนเห็นเรือนร่างที่ขาวผ่องของตัวเองแถมยังมีรอยแดงเป็นจ้ำๆ ในบางจุด จากนั้นก็เคลื่อนสายตาไปมองคนทำที่นอนยิ้มกริ่มเหมือนกับว่าภาคภูมิในใจผลงานของตัวเอง“เธอเงียบทำไมครับ?”“พูดไปก็เมื่อยปาก” ตอบด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าแล้วก็ลุกขึ้นยืน แต่ยืนไม่ถึงห้าวิก็ต้องนั่งลงบนที่นอนตามเดิมเมื่อส่วนกลางใจสาวของเธอนั้นปวดระบมมาก โรมันไม่รีรอเขารีบดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาอุ้มคนตัวเล็กพาเข้าไปในห้องน้ำ“เมื่อเช้าเพื่อนเธอทักมาด้วยบอกว่าอยากชวนไปเม้ามอยเย็น

  • ลองกินเพื่อน   26.ขอพัก

    “นายจะรีบอะไรขนาดนั้นโร!” ร่างบางเอ่ยถามแฟนหนุ่มเมื่อมาถึงคอนโดโรมันก็อุ้มเธอพาขึ้นมาในห้องนอนด้วยความรวดเร็ว ร่างสูงไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยืนกอดอกมองเธอด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ดูจากรอยยิ้มก็คือไม่ต้องเดาว่าสมองของเขาตอนนี้กำลังคิดถึงเรื่องอะไรอ่ะ“รีบเอาเธอไง ฉันอยากแย่แล้ว”“เปลี่ยนเป็นวันพรุ่งนี้ได้มั้ย วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลย นอนกอดกันเฉยๆ ได้มั้ย” น้ำเสียงอ่อนๆ ของบลูเบลล์บอกพร้อมกับบขาเรียวก้าวเข้าไปยืนชิดร่างสูงที่ส่ายหน้าให้รัว“ไม่เอาอ่ะ”“โรคะ พักบ้างก็ได้มั้ย?”“เบลล์ครับ ของฉันมันก็หงอยดิ สักน้ำสองน้ำก็ยังดีนะ”“โรคะ เบลล์เหนื่อยเบลล์เมื่อยจริงๆ ไปอาบน้ำมานอนกอดกันก็พอนะคะ” จากที่แทนตัวเองว่าฉันก็เปลี่ยนเป็นแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นกับน้ำเสียงหวานๆ พร้อมกับยกมือขึ้นไปกอดลำแขนแกร่งแล้วซบหน้าลงบนต้นแขนของเขา“ไม่ต้องมาอ้อน…”“เบลล์เหนื่อยจริงๆ เราไปอาบน้ำแล้วโรนอนกอดเบลล์ก็พอนะคะ”“ไม่พอ ไม่อยากได้แค่กอดเบลล์ครับ…”“โรไม่รักเบลล์แล้วเหรอคะ โรไม่อยากให้เบลล์พักหอยบ้างเลยเหรอ”“โอเค พักก็พัก..เลิกทำน้ำเสียงอ้อนแบบนี้สักที” น้ำเสียงและท่าทางที่มันดูน่ารักดูขี้อ้อนเหมือนเด็กๆ ทำให้คนอย่

  • ลองกินเพื่อน   25.โรมันคนมึน

    ทางด้านบลูเบลล์เมื่อเดินเข้ามาในบ้านของคุณออมสินเธอก็สอดส่ายสายตามองหาผู้เป็นแม่ก่อนจะไปเห็นคุณเบนนีกำลังยืนคุยอยู่กับคุณต้นอ้อ ร่างเพรียวจึงเดินตรงดิ่งเข้าไปหาทั้งคู่ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้คุณต้นอ้อด้วย“สวัสดีค่ะคุณป้า”“สวัสดีจ้ะ เรานี่ก็ใช่ย่อยนะป้าถามว่าแฟนตาโรเป็นใครก็ไม่ยอมบอกที่แท้ก็เป็นเรานี่เอง” คุณต้ออ้อตีแขนของบลูเบลล์เบาๆ อย่างไม่จริงจังนัก แล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่พึงพอใจหลังจากได้รู้ว่าแฟนสาวของลูกชายก็คือคนใกล้ตัวนี่เอง“แฮะๆ รอเซอร์ไพรส์ไงคะ…ไม่รู้ว่าเป็นหนูคุณป้าจะรับเป็นสะใภ้มั้ย?”“แหม จะไม่รับก็ยังไงอยู่มั้ยรู้จักตั้งแต่ตัวเท่าขวดน้ำ”“อืม แล้วแม่ให้คนไปเรียกหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ?” หันไปถามคุณเบนนีที่กำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเธออยู่ แล้วจากนั้นก็คงจะไปโพสต์ลงเฟสบุ๊คพร้อมกับประโยคแสนจะน่ารักอย่าง ‘ลูกสาวใครนะ สวยจัง’ อีกตามเคยล่ะสิ“ก็ให้มาคุยกับแม่แฟนบ้างไง อีกอย่างแม่กับอ้อคุยกันแล้วว่าหากลูกคิดจะอยู่กินกันจริงๆ ทางอ้อก็จะจัดงานแต่งให้ เพราะลูกสองคนก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วไง”“ใช่ๆ และที่สำคัญนะ ป้าอยากมีหลานแต่งปุ๊ปต้องปั๊มหลานให้ป้าทันทีเลยนะ”“ไม่ต้องแต่งก็ปั๊มให้

  • ลองกินเพื่อน   24.ไม่ได้กลัวเมีย

    “พี่เบลล์ทำงานอะไรอยู่เหรอคะ?” อังเปาเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย ทั้งที่เติบโตมาในครอบครัวที่มีผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ แถมยังได้เข้าเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนแต่ทำไมเธอร้สึกว่าบลูเบลล์สวยดึงดูดเธอมากเลยไม่รู้“ตอนนี้พี่เปิดร้านดอกไม้กับร้านเครื่องเขียนน่ะ”“อ่อ เปิดนานหรือยังคะ?”“ก็ได้สองสามปีแล้ว เปาล่ะตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่”“อืม เป็นพนักงานในบริษัทคุณป้าค่ะ แล้วก็กำลังเรียนต่อปริญญาโทอยู่ค่ะ” อังเปาบอกด้วยรอยยิ้ม ดวงตากลมโตจ้องมองบลูเบลล์แทบไม่ลดละ จนคนที่ถูกมองถึงกับทำตัวไม่ถูกได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้“พี่เบลล์มีแฟนหรือยังคะ?”“มีแล้วค่ะ เปาล่ะคะ?”“ไม่มีค่ะ พี่สวยแบบนี้แฟนพี่คงหล่อน่าดูนะคะ”“ก็…พอได้ ฮ่าๆ” บลูเบลล์เอ่ยติดตลก ส่วนอังเปาก็มีเพียงใบหน้าที่เรียบนิ่งแทบจะตลอดเวลา “กรี๊ดด!! แกใครอ่ะ หล่อจัง!” จนมีเสียงของผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอสงคนดังขึ้น สองสาวจึงหันไปมองทางหน้าบ้านที่มีสามหนุ่มเดินเข้ามาในงานด้วยชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนังถูกขัดจนเงาวับ ผมถูกเซ็ทไว้อย่างลงตัว…“หล่อมากเลยมึง!”“จริง! โดยเฉพาะคนกลาง เขามีเมียยังวะมึง!” เสียงสาวๆ ยังคงดั

  • ลองกินเพื่อน   23.ความรักที่หวานชื่น

    เวลา 18:39 น.“เบลล์ครับ…ทำอะไรอยู่เหรอ มืดแล้วนะ” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงเดินเข้ามาในห้องทำงานของแฟนสาวที่นอนหมอบลงไปบนพื้นโต๊ะด้านหน้า เปลือกตาบางปิดสนิทพร้อมกับเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ“เบลล์ หลับเวลานี้เนี่ยนะ” เขาบ่นพึมพำกับตัวเองแล้วเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวของเจ้าตัวซึ่งแขวนไว้ที่ราวตากผ้านั้นมาคลุมตัวให้เธอ จากนั้นก็เดินมาจัดเอกสารบนโต๊ะที่เกลื่อนกราดให้เข้าที่ก่อนจะหยิบเก้าอี้มานั่งข้างบลูเบลล์“ที่รักครับ กลับไปนอนที่ห้องดีกว่ามั้ย แบบนี้มันเมื่อยนะ” โรมันบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเมื่อเห็นแขนของเจ้าตัวเล็กเป็นรอยเส้นผมที่เจ้าตัวเอาศีรษะหนุนไว้ ฝ่ามือหนาจึงสอดเข้าไปจับประคองใบหน้าที่เรียวสวยไว้แล้วจ้องมองเธอที่ยังคงหลับไม่รู้สึกตัว“ขี้เซาจริงๆ ตื่นได้แล้วครับ” ขยับมือที่รองอยู่ใต้แก้มของของบลูเบลล์เบาๆ จนร่างเล็กขยับตัวพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองเขาแล้วยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง“มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”“สักพักแล้ว วันนี้ไปงานคุณออมสินไม่ใช่เหรอ”“อืม เพิ่งเลิกงานเหรอ” ถามพลางบิดตัวเล็กน้อย โรมันจึงพยักหน้ารับแล้วเอื้อมมือมาจับเส้นผมที่บังหน้าสวยๆ ของบลูเบลล์ไปทัดใบหูขาวไว้ ดว

  • ลองกินเพื่อน   18.ร้ายปะทะหื่น

    “นี่! ช่วยเกรงใจฉันหน่อยสิ!” เทสโตเดินไปนั่งบนโซฟาอีกตัวแล้วบอกกับคู่รักตรงหน้า“กูไม่ได้ชวนให้มึงมาด้วยนี่!”“ก็กูคิดถึงเบลล์”“กูให้พูดอีกรอบ!!” โรมันจ้องหน้าเทสโตด้วยสายตาเขม็ง ไม่รู้ว่าควรจะด่าหมอนี่ยังไงหรือว่าบางทีเขาต้องเข้าไปต่อหน้ามันสักหมัดถึงจะได้เลิกยุ่งวุ่นวายกับแฟนของเขาที่มันเริ่มจะล

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   16.แตก

    ครึ่งชั่วโมงผ่านไป“อีกหน่อยก็คงเคี้ยวจานกับช้อนไปด้วยล่ะมั้ง” โรมันเอ่ยอย่างประชดประชันแฟนสาวที่ตอนนี้ข้าวในจานก็หมดไปนานแล้วแต่ยังพยายามใช้ช้อนตักอากาศขึ้นมาใส่ปากอีก“ไหนลูกค้าชาวต่างชาติจะมาที่บริษัท ไม่รีบกลับไปเตรียมตัวเหรอ?” บลูเบลล์วางช้อนลงบนจานแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมากระดกดื่มน้ำเปล่าพร้อมเอ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   17.ความเป็นห่วง

    จากนั้นบลูเบลล์ก็จัดการสนองตัณหาแฟนหนุ่มจนเขาพึงพอใจแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง โรมันนั้นกลับบริษัทไปรอต้อนรับลูกค้าชาวต่างชาติ ส่วนบลูเบลล์เธอนัดคุกกี้ไปนั่งคุยที่ร้านอาหารของแม่คุกกี้“กูก็คุยแต่กับมึงปะ ลูกหมีมันมีอะไรแม่งไม่ค่อยพูดหรอก” คุกกี้พูดกับเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงกังวลหลังจากเธอสองคน

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   14.ได้แค่สองสามน้ำ

    “พวกเธอมาทำอะไรกันตรงนี้เหรอ?” เทศโตถามพลางยื่นโทรศัพท์ที่มีสายจากเดมี่โทรเข้ามานั้นยื่นให้บลูเบลล์ที่ก็รับมาแล้วกดรับสายของเดมี่“คิดว่าไงล่ะ มึงขัดจังหวะกูมากเลยรู้มั้ย!” โรมันกัดฟันถามคนตรงหน้าที่เหมือนตั้งใจกลั่นแกล้งเขายังไงไม่รู้ หากเมื่อสักครู่กำลังเสียบอยู่นี่คงจะต้องถอดออกทั้งที่กำลังค้างส

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status