Accueil / มาเฟีย / ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย / ตอนที่ 4 ป๊าอยากปลดปล่อย

Partager

ตอนที่ 4 ป๊าอยากปลดปล่อย

last update Date de publication: 2025-11-29 12:41:12

ลูคัสนอนมือไม้เย็นเฉียบใจเต้นระส่ำลำคอแห้งผากอยู่บนเตียง เขาเลี่ยงไปอาบน้ำอีกห้อง สายตาจ้องมองไปทางประตูตาไม่กระพริบรอไม่นานสาวน้อยในชุดนอนสายเดี่ยวสีดำก็เดินออกมา

…สรรหาเลือกดีจริง!

“มีแต่ชุดแบบนี้เหรอคะ” เดมี่ทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าเดินออกมาจากห้อง เธอเฟ้นหาชุดที่คิดว่ามิดชิดที่สุดซึ่งชุดสีดำชุดนี้ไม่ได้มิดชิดแค่โป๊น้อยกว่าชุดอื่น

…ถ้าอยู่กับคนอื่นคงไม่กล้าใส่แน่ๆ

“ก็ชุดปกตินี่ รีบๆ มานอนเถอะตีสามแล้ว” ลูคัสปั้นหน้าขรึมเบนสายตาไม่สนใจ ให้เธอคิดว่าชุดมันไม่ได้โป๊ ชายหนุ่มหยิบหมอบใบโตมาวางลงบนตักพยายามกดบางอย่างที่พองแข็งให้พ้นสายตาของลูกสาว

…มึงก็ลุกไม่ดูเวลาเลยนะ!

เดมี่เลิกสนใจชุด เธอคงคิดมากเกินไปคุณป๊าเคยชินกับชุดพวกนี้มากกว่าเธอ ที่เห็นยังไม่ได้ครึ่งของพวกผู้หญิงที่เขาควง

“คุณป๊าตัวหอมจัง” เดมี่รีบประจบหญิงสาวคลานขึ้นไปบนเตียงพร้อมกับสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกับเขา แม้ว่าลูคัสจะดึงไว้แต่ก็สู้แรงคนตัวเล็กไม่ได้

…มือไม้อ่อนแต่อาวุธแข็งพร้อมรบ!

“นอนได้แล้วพูดมาก” เสียงเข้มเอ่ยดุ เขาเอื้อมมือไปกดปิดไฟ พริบตาเดียวภายในห้องก็ตกอยู่ในความมืด เดมี่เขยิบตัวเข้ามาซุกหาไออุ่นจากเขา

“คุณป๊าหลับหรือยังคะ” พอได้อาบน้ำความง่วงก็หายไป น้ำเสียงใสแจ๋วเต็มไปด้วยพลังงาน ต่างจากลูคัสเขานอนตัวแข็งไม่กล้าขยับตัว หายใจแรงยังทำไม่ได้

“อืม..” ลูคัสแกล้งขานในลำคอด้วยเสียงเอื่อยๆ ให้เธอเข้าใจว่าเขาง่วงเพราะงั้นเธอควรเงียบแล้วนอนซะ

“ยังไม่หลับใช่มั้ยคะ ดีจังเดมี่มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะเลย”

..กูจะบ้าตายไอ้ที่พูดไปเข้าสมองบ้างเถอะลูกเอ้ย!

“เดมี่ฉันง่วง เธอเองก็ควรนอนได้แล้วเป็นเด็กเป็นเล็กนอนนิ่งๆ อย่าขยับไปมา”

“โห ก็เดมี่ไม่ง่วงนี่นา คุณป๊าใจร้าย ทิ้งเดมี่ไว้คนเดียวตั้งเกือบเดือน พอกลับมาก็หนีมาอยู่คอนโด คุณป๊าไม่อยากมีเดมี่เป็นลูกแล้ว ไม่อยากเลี้ยงเดมี่แล้ว”

“เดมี่ ฉันพูดตอนไหนเลิกคิดเอง เออเองแล้วนอนซะ”

“เดมี่ไม่นอน วันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่อง” เดมี่ขยับตัวเอื้อมมือไปเปิดไฟ ลูคัสสะดุ้งแวบรีบหลับตาลงเมื่อหน้าอกเธอลอยเฉียดหน้าเขาไป คืนนี้คงไม่ต้องนอนกันแล้วดูท่า

“ดื้อใหญ่แล้วนะเดมี่ เรื่องที่เธอบุกขึ้นมาวันนี้ฉันยังไม่ได้เอาเรื่องนะ” ลูคัสเสียงเข้ม

“อย่ามาว่าเดมี่นะ ตัวเองนั่นแหละพาผู้หญิงมานอนได้ไง”

“เดมี่ฉันโสด ผู้ชายอายุสามสิบห้าเธอคิดว่าหมดอารมณ์ทางเพศแล้วหรือไง มันก็ต้องมีปลดปล่อยกันบ้าง”

“หมายความว่าไงอะ คุณป๊าอยากมีเมียใหม่เหรอ” เดมี่ถามเขาด้วยน้ำเสียงร้อนลน แค่รู้ว่าคุณป๊าอยากมีเมียเธอก็รู้เจ็บจี๊ด

“ใช่ฉันอยากมีเมีย” ลูคัสจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตมาเป็นเมียป๊าเถอะเดมี่..มองขนาดนี้แล้วยอมๆ ป๊าเถอะ

“คุณป๊า เดมี่ไม่รักคุณป๊าแล้ว” เดมี่ล้มตัวลงนอนหันหลังให้เขา เสียงสะอื้นทำให้ลูคัสอยู่ไม่สุข งอนกูอีกแล้วยิ่งง้อยากๆ อยู่ด้วย

“เดมี่หันมาคุยกันดีๆ” ลูคัสเพียงแค่แตะมือลงบนบ่าเธอเบาๆ เดมี่ก็สะบัดหัวไหล่อย่างแรง

…เออแบบนี้ก็ดี!

ลูคัสขยับตัวไปปิดไฟหัวเตียง ร่างหนาเอนตัวลงนอนวงแขนแกร่งพาดรั้งเอวบางของลูกสาวเข้ามาชิดลำตัว

“ขี้งอน”

“…” ลูคัสส่ายหัวเบาๆ เดมี่เป็นเหมือนเดิมเสมอเธอเป็นผู้หญิงที่เวลาโกรธมากๆ จะเงียบไม่ยอมพูด ครั้งนี้ก็คงโกรธมากจริงๆ

…ใช่เขาอยากมีเมีย แต่เมียของเขาต้องเป็นเธอเท่านั้น!

เดมี่นอนนิ่งให้เขาลูบผม คุณป๊าพูดแบบนี้เดมี่จะไม่คุยด้วยเลยเจ็ดวันคอยดูนะ ลูคัสคลี่ยิ้มจางๆ เมื่อลูกสาวคนสวยเข้าสู่ห้วงนิทรา ฝ่ามือที่พาดหลวมๆ ไว้ตรงเอวค่อยๆ แอบเลื่อนขึ้นมาบีบคลึงหน้าอกของเธอ..

…ขอมัดจำก่อนนะครับลูกรักของป๊า!

...อ่าส์..เวรเอ้ย!

..ลูกกูโนบราซะด้วย! คนอยากเป็นผัวรีบชักมือออกเมื่อปลายนิ้วเขี่ยไปโดนหัวนมของเธอเข้า ยัยตัวเล็กของป๊านอนหลับสบายปล่อยให้ป๊าแข็งเลยนะ..

........

ฝากกดหัวใจ+ให้กำลังใจเพื่อดันคุณป๊าด้วยนะค้า..ขอบคุณค้า..

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 32 ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย(จบ)

    ดอมหงายใต้กระบอกปืนหลานชายดูก่อนจะตบหัวไปอีกชุดใหญ่“โอ้ยลุง..”“ไอ้เดม่อนปืนไม่มีซองกระสุนมึงพกมาทำเหี้ยอะไร”“พอๆ เลิกขายขำได้แล้วกูไม่ตลก เดมี่กลับไปกับฉัน”ลูคัสกระชากแขนหญิงสาวเข้ามาหา พอดอมเห็นแบบนั้นก็ดึงแขนลูกสาวอีกข้างไว้ เดมี่เลยถูกผู้ชายทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากแขนเธอ“คุณลูคัส ปล่อยเดมี่นะคะ” น้ำเสียงห่างเหินราวกับมีมีดกรีดผ่าดวงใจเขา“เดมี่ฟังฉันเธอเข้าใจผิด”“เดมี่อย่าไปฟังมันลูก กลับบ้านกับพ่อ” ดอมหันไปส่งซิกให้เดม่อนทำอะไรสักอย่าง มาเฟียหนุ่มเลิกสนใจอาการคันไข่พุ่งตัวกอดทับลูคัสไว้จนอีกฝ่ายล้มไปกับพื้น“คุณลูคัส” เดมี่มองเขาด้วยความตกใจแต่เธอก็ถูกคนเป็นพ่อจูงมือให้วิ่งตาม“ไปกับพ่อเดมี่” ดอมกระชากแขนลูกสาวให้วิ่งตามเขามา ปล่อยให้ไอ้เดม่อนถ่วงเวลาไอ้บ้าลูคัสไว้ถึงตอนนั้นเขาก็คงพาเดมี่หนีออกจากที่นี่ได้ ดอมจอดเรือรอไว้อยู่ที่ท้ายเกาะ“ปล่อยกูไอ้เหี้ยนี่” ลูคัสซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเดม่อนจนอีกฝ่ายล้มกองกับพื้น“โอ้ย ไอ้ลูคัสมึงต่อยกูเหรอ” เดม่อนลุกขึ้นตั้งท่าจะง้างหมัดคืนแต่ช้ากว่าจังหวะกระโดดถีบของมาเฟียโหด ลูคัสเตะโครมเข้าที่กลางอกจนอีกฝ่ายสลบลงไปเขารีบวิ่งตามหลังสองพ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 31 ลูกเลี้ยงมาเฟีย

    “ไม่เอาสิครับ หนูไม่ล้อเล่นแบบนี้นะ” ลูคัสบีบจมูกเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยวเจ็บอะไรกันเมื้อกี้ยังขึ้นคร่อมเขาด้วยตัวเองแถมยังเอาแรงจนเขาแทบร้องขอชีวิตเพราะกลัวเสียวตายก่อนวัยอันควร..ตกเย็นเดมี่ใส่ชุดวิ่งออกมาจ๊อกกิ้งหน้าชายหาด เธอโบกมือให้กับพ่อครัวใหญ่ที่กำลังเตรียมอาหารมื้อค่ำ รอบบ่ายทำเธอเอวแทบเคล็ดตกเย็นมาจึงต้องออกมาเดินยืดเส้นยืดสายด้านนอกถึงจะออกมาคนเดียวแต่ก็ยังอยู่ในสายตาของเขา ลูคัสซึ่งกำลังยืนหั่นผักทอดสายตามองความสดใสของหญิงสาวซึ่งกำลังวิ่งเล่นกับลูกหมาที่จู่ๆ ก็เดินเข้ามามาเธอ…เดมี่คือรอยยิ้ม เธอคือความสดใส คือชีวิตคือลมหายใจของเขา“นั่นจะวิ่งไปไหน”เดมี่เท้าเอวมองเจ้าลูกหมาตัวสีขาววิ่งหายไปด้านหลังชายหาดลูคัสบอกว่าเป็นพื้นที่ป่ารกทึบห้ามไม่ให้เธอเดินเข้าไป หลายวันมานี้เธอจึงเดินเล่นอยู่แค่หน้าหาดพอเจ้าลูกหมาวิ่งไปแบบนั้นก็ทำให้หญิงสาวนึกเป็นห่วง สองเท้ารีบวิ่งตามเข้าไปด้านหลังจนลืมคำสั่งของเขา..“เจ้าหมาน้อย ออกมาหาเดมี่เดี๋ยวนี้นะ ดื้อแบบนี้เดมี่จะตีนะ ออกมาเร็วเดมี่จะพาไปกินของอร่อยๆ” เดมี่เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเล็กๆ ยิ่งเดินเข้ามายิ่งมืดครึ้ม..“เดมี่!”เสียงด้านหลั

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 30 หวาน

    …ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงลูคัสดันบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลง เขาจัดการตักข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งหุงเสร็จใหม่ๆ ลงบนจานสีขาวกระเบื้องเคลือบชั้นดี เดมี่มองเขาค่อยๆ ตักต้มยำกุ้งมาใส่ถ้วยเล็กๆ“ค่อยๆ นะมันร้อน” ชายหนุ่มเตือนมองเธอหยิบช้อนขึ้นมาซดน้ำ ทันทีที่เข้าปากเดมี่ถึงกับหันไปมองหน้าเขา“ทำเองจริงๆ เหรอคะ”…อร่อยมาก!“ใช่ ทุกขั้นตอน” ลูคัสลุกขึ้นมานั่งฝั่งตรงข้ามมองคนตัวเล็กเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ เห็นเธอกินได้แบบนี้เขาก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ“จำได้มั้ยว่าฉันเคยผัดผักให้เธอ” เดมี่ชะงักมือที่กำลังตักข้าว เธอส่ายหัวไปมาถ้าเขาทำอาหารอร่อยได้ขนาดนี้เรื่องผัดผักจะไปยากอะไร“ผัดผักจานนั้น..ฉันโกหก ฉันไม่ได้ทำมันด้วยตัวเอง” ลูคัสสารภาพความผิดครั้งนั้นออกมา“คุณตั้งใจโกหก..หรือว่าตั้งใจทำให้ฉันคะ”“ฉันตั้งใจทำ ฉันล้างผัก หั่นผักด้วยตัวเอง ลงมือผัดแต่มันออกมากินไม่ได้ เลยใช้แม่บ้านทำให้ใหม่”“ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลยนี่คะถ้าคุณตั้งใจทำให้ฉันจริงๆ ถึงมันจะกินไม่ได้ ฉันว่าเดมี่ในตอนนั้นก็คงไม่โกรธแน่ๆ ความเอาใจใส่ของคุณต่างหากที่มีค่ามากที่สุด” เดมี่พูดออกไปตามที่คิดยิ่งทำให้พ่อหนุ่มคลั่งรักหน้าแดง“งั้นก็กินเยอะๆ ครั้

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 29 พาหนีพ่อ

    เดมี่หยิบชุดคลุมมาใส่ลวกๆ ลูคัสเองก็รีบแต่งตัวก่อนจะคว้าข้อมือหญิงสาวใว้ไม่ให้ห่างตัว เขาไม่อยากให้เธอคลาดสายตาคราวนี้จะไม่ยอมพลาดให้ไอ้เดม่อนชิงตัวเดมี่กลับไปได้ลูคัสจูงมือหญิงสาววิ่งออกไปหน้าห้องซึ่งมี เลขาคนสนิทยืนรอด้วยความรีบร้อน“พวกมันมากันเต็มหน้าบ้านเลย คราวนี้พ่อตาคุณลูคัสมาเองด้วยนะครับ เอาไงดียิงสวนแม่งเลยมั้ย”“ไม่ได้นะ นั่นพ่อเดมี่” เดมี่หันไปตาเขียวใส่คนของเขา พูดออกมาได้ยังไงว่าจะสาดกระสุนออกไป ถ้าพลาดทำพ่อเธอบาดเจ็บเดมี่ไม่มีวันยอมแน่“ก็พ่อคุณเดมี่ยิงเข้ามาก่อน” กวินทร์สั่งให้เหล่าคนงานในบ้านหลบเข้าห้อง การกระทำของอดีตมาเฟียฮ่องกงอย่างดอมทำให้ลูคัสสีหน้าเคร่งเครียด ใช้กำลังคนข้างๆ ก็ไม่ยอมถ้าไม่สู้เดมี่ก็ถูกชิงตัวกลับแน่“กูจะพาเดมี่หนีไปก่อน…มึงเปิดประตูให้พวกมันค้นได้เลยอย่าให้คนของเราเจ็บตัว”“นายจะหนีไปไหนครับ”“เออไว้ปลอดภัยแล้วกูจะติดต่อมา” ลูคัสรู้ว่าพ่อของเดมี่ไม่กล้าทำร้ายคนของเขา ที่มาวันนี้ก็แค่ต้องการพาตัวเธอกลับชายหนุ่มจูงมือหญิงสาววิ่งลงไปห้องใต้ดินซึ่งเป็นสถานที่เก็บรถ ไม่มีใครรู้ว่าบ้านของเขาสามารถขับออกผ่านห้องใต้ดินไปยังถนนใหญ่หน้าหมู่บ้านได้“เรา

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 28 ใครไหวไปก่อน

    เดมี่ใช้ฝ่ามือช้อนใต้ล่างท่อนของเขาขึ้นมาหญิงสาวตาโตเมื่อเห็นมันพองขึ้นทันตาแก่นกายใหญ่ขยายขึ้นเรื่อยๆ“เร็วเดมี่”ลูคัสใบหน้าเริ่มไม่ไหว ปวดไปทั้งดุ้นอยากจับเธอกระแทกก็ต้องอดทน กูไม่น่าเล่าแบบนั้นเลย! ต้องมานั่งแข็งรอยัยเดมี่เริ่ม…จะเริ่มหรือจะล่มวะ ลูคัสตาโตมองปากเล็กเผยออ้ากว้างเฮ้ยๆ อย่านะยัยลูกรักเฮือก!ลูคัสตาลอยคว้างท่อนเนื้อถูกเธอก้มลงงับจนสุดปลายโคน..“แค่กๆ ..อื้อ”เดมี่ปล่อยปากจากท่อนเนื้อของเขาน้ำลายไหลเลอะออกมาจากขอบปากเล็กเธออมไปทีเดียวจนมิดขนาดมันก็ไม่ใช่เล็กเหมือนแท่งไอติม ยาวโค้งลึกไปถึงคอ..ลูคัสมองคนไอหน้าดำหน้าแดงด้วยความสงสาร สงสารเธอ..หึ สงสารตัวกูเองนี่แหละพิษเยอะจริงๆ ยัยเด็กแสบ“ไม่เอาแล้วฉันไม่เห็นจะคุ้นเลย ไม่ทำแล้ว” หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปหยิบขวดน้ำขึ้นมากระดกดื่ม ลูคัสซึ่งหิวกระหายไม่ต่างกันแย่งขวดน้ำจากมือเธอมากระดกรวดเดียวจนหมด…หิวน้ำเหรอ ป่าวเลย หิวน้ำเดมี่ต่างหากล่ะเดมี่สะบัดหน้าจะเดินหนี อีตาแก่นี่เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักนิดช่วยเก็บสายตาหื่นๆ หน่อยเถอะ คนอะไรมองเหมือนอยากจับเธอแก้ผ้าตลอดเวลา ไม่อยากนึกถึงช่วงเวลาที่เคยอยู่กับเขาเลยว่าจะถูกปู้ยี้ปู้ย

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 27 จำลองสถานการณ์

    ลูคัสค่อยๆ วางร่างบอบบางของเดมี่ลงบนเตียง ภายในห้องนอนของเธอทุกสิ่งทุกอย่างเขายังคงเก็บรักษาไว้อย่างดี ความอ่อนล้าทำให้หญิงสาวหลับไม่ได้สติหลังจากเรือแล่นออกมาสักพักเขาก็ให้เครื่องบินส่วนตัวบินลงมารับ ไม่กี่ชั่วโมงก็เข้าสู่น่านฟ้าประเทศไทยคราวนี้จะไม่มีใครมาแย่งเดมี่ไปจากเขาได้อีก ชายหนุ่มจูบลงบนหน้าผากเล็กอย่างแสนรัก คืนนี้จะปล่อยให้เธอหลับเอาแรงไปก่อน ตื่นมามีแรงเมื่อไหร่เตรียมตัวระบมได้เลย..@ฮ่องกงดอมนั่งกำหมัดแน่นมองหลานชายกำลังซ้อมเหล่าบอดี้การ์ดที่ทำงานพลาดให้ไอ้ลูคัสชิงตัวเดมี่กลับไปได้ ไอ้มิสเตอร์ลีก็เป็นแผนการณ์ที่มันจงใจล่อเดมี่ออกไปติดกับ“เดม่อนพาลุงไปประเทศไทย ลุงจะไปพาน้องกลับมาด้วยตัวเอง”“ได้ครับคุณลุง”ดอมมองไปยังรูปภาพของแพรพลอย เธอจะรู้บ้างมั้ยว่าไอ้ผู้ชายที่หนีตามไปมันกำลังจะเอาลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเราทำเมีย บัดซบที่สุด!…ไอ้คนระยำคิดจะเอาทั้งแม่ทั้งลูกนั่นคือเหตุผลที่ชายแก่ไม่มีวันรับได้ เดมี่ต้องไม่ใช้ผัวคนเดียวกับแม่ของตัวเอง ลูกสาวเขาเป็นคนดีเธอไม่มีวันทำแบบนั้นมันต้องใช้กำลังบังคับเอาเดมี่ทำเมียแน่ๆ ยิ่งคิดอกคนเป็นพ่อยิ่งปวดร้าว..เดมี่กระพริบตาไล่ความมึ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 16 ห้องทำงานมีไว้เสียว

    แสงไฟจากหน้ารถทำให้เดมี่ยิ้มร่าดีใจ ร่างบางวิ่งตัวปลิวเข้าไปยืนกระโดดหอมแก้มคนที่กำลังเดินลงมา ลูคัสเลื่อนมือบีบสะโพกเธอเบาๆ ไม่สนสายตาหลายคู่ที่ต้องแสร้งมองไม่เห็นภาพสวีทของเจ้านายหนุ่มกับลูกเลี้ยงสาว..“หายไปไหนมาคะ เดมี่โทรหาตั้งหลายสาย”“ไปซื้อของมาให้เด็ก”ลูคัสชูถุงหิ้วแบรด์ดังซึ่งเขารีบบึ่งไ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 14 เช็คของ

    หลังจากจับเธอกินรอบที่สอง ลูคัสก็ต้องรีบหยุดเมื่อร่างบอบบางของเดมี่รับไม่ไหวอีกต่อไปจู่ๆ เธอก็ไข้ขึ้นสูง จนเขาต้องรีบอุ้มเธอขึ้นมานอนพักบนห้องลูคัสจัดการเช็ดตัวลูกเลี้ยงสาวก่อนจะหยิบชุดนอนมาสวมใส่ เดมี่นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนต่างจากเขาที่นอนหลับไม่ลงจนต้องพาตัวเองเดินมาจุดธูปที่ห้องพระ เบื้อง

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 13 นี่ลูกนะพ่อ

    ..แค่นิ้วกับลิ้นยังขนาดนี้“อย่าดื้อเดมี่” ลูคัสดุคนที่กำลังดิ้นเอาตัวรอด“คุณป๊าทำแบบนี่กับเดมี่ได้ยังไงอ่ะ นี่ลูกนะ”“ลูกใคร..เธอไม่ใช่ลูกฉันเดมี่ ฉันไม่เคยอยากเป็นป๊าเธอฉันอยากเอาเธอทำเมียนั่นแหละคือเรื่องจริง”“คิดแบบนี้กับเดมี่ตั้งแต่เมื่อไหร่” เดมี่มองเขาตาโต“ตั้งแต่เห็นหน้าเธอครั้งแรก”“คนล

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 12 พ่อจะสอนเอง

    เดมี่ตัวสั่นเมื่อถูกจับอุ้มให้นั่งลงบนตัก เดรสตัวบางแทบไม่ปกปิดอะไรเลย พอถูกจับให้นั่งแบบนี้ดุ้นเนื้อแข็งของคุณป๊าซึ่งตั้งลำเด่ก็เสียดสีอยู่กับบั้นท้ายกลมกลึง เดมี่ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ“คุณป๊าจะทำอะไรคะ”เดมี่ก้มลงมองมือของเขาซึ่งอ้อมมาจับนมเธอบีบเล่นสองมือขยำเต้าคู่งามบีบเคล้นไปมา เอวเขาบดขึ้นล

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status