Beranda / มาเฟีย / ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย / ตอนที่ 4 ป๊าอยากปลดปล่อย

Share

ตอนที่ 4 ป๊าอยากปลดปล่อย

last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-29 12:41:12

ลูคัสนอนมือไม้เย็นเฉียบใจเต้นระส่ำลำคอแห้งผากอยู่บนเตียง เขาเลี่ยงไปอาบน้ำอีกห้อง สายตาจ้องมองไปทางประตูตาไม่กระพริบรอไม่นานสาวน้อยในชุดนอนสายเดี่ยวสีดำก็เดินออกมา

…สรรหาเลือกดีจริง!

“มีแต่ชุดแบบนี้เหรอคะ” เดมี่ทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าเดินออกมาจากห้อง เธอเฟ้นหาชุดที่คิดว่ามิดชิดที่สุดซึ่งชุดสีดำชุดนี้ไม่ได้มิดชิดแค่โป๊น้อยกว่าชุดอื่น

…ถ้าอยู่กับคนอื่นคงไม่กล้าใส่แน่ๆ

“ก็ชุดปกตินี่ รีบๆ มานอนเถอะตีสามแล้ว” ลูคัสปั้นหน้าขรึมเบนสายตาไม่สนใจ ให้เธอคิดว่าชุดมันไม่ได้โป๊ ชายหนุ่มหยิบหมอบใบโตมาวางลงบนตักพยายามกดบางอย่างที่พองแข็งให้พ้นสายตาของลูกสาว

…มึงก็ลุกไม่ดูเวลาเลยนะ!

เดมี่เลิกสนใจชุด เธอคงคิดมากเกินไปคุณป๊าเคยชินกับชุดพวกนี้มากกว่าเธอ ที่เห็นยังไม่ได้ครึ่งของพวกผู้หญิงที่เขาควง

“คุณป๊าตัวหอมจัง” เดมี่รีบประจบหญิงสาวคลานขึ้นไปบนเตียงพร้อมกับสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกับเขา แม้ว่าลูคัสจะดึงไว้แต่ก็สู้แรงคนตัวเล็กไม่ได้

…มือไม้อ่อนแต่อาวุธแข็งพร้อมรบ!

“นอนได้แล้วพูดมาก” เสียงเข้มเอ่ยดุ เขาเอื้อมมือไปกดปิดไฟ พริบตาเดียวภายในห้องก็ตกอยู่ในความมืด เดมี่เขยิบตัวเข้ามาซุกหาไออุ่นจากเขา

“คุณป๊าหลับหรือยังคะ” พอได้อาบน้ำความง่วงก็หายไป น้ำเสียงใสแจ๋วเต็มไปด้วยพลังงาน ต่างจากลูคัสเขานอนตัวแข็งไม่กล้าขยับตัว หายใจแรงยังทำไม่ได้

“อืม..” ลูคัสแกล้งขานในลำคอด้วยเสียงเอื่อยๆ ให้เธอเข้าใจว่าเขาง่วงเพราะงั้นเธอควรเงียบแล้วนอนซะ

“ยังไม่หลับใช่มั้ยคะ ดีจังเดมี่มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะเลย”

..กูจะบ้าตายไอ้ที่พูดไปเข้าสมองบ้างเถอะลูกเอ้ย!

“เดมี่ฉันง่วง เธอเองก็ควรนอนได้แล้วเป็นเด็กเป็นเล็กนอนนิ่งๆ อย่าขยับไปมา”

“โห ก็เดมี่ไม่ง่วงนี่นา คุณป๊าใจร้าย ทิ้งเดมี่ไว้คนเดียวตั้งเกือบเดือน พอกลับมาก็หนีมาอยู่คอนโด คุณป๊าไม่อยากมีเดมี่เป็นลูกแล้ว ไม่อยากเลี้ยงเดมี่แล้ว”

“เดมี่ ฉันพูดตอนไหนเลิกคิดเอง เออเองแล้วนอนซะ”

“เดมี่ไม่นอน วันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่อง” เดมี่ขยับตัวเอื้อมมือไปเปิดไฟ ลูคัสสะดุ้งแวบรีบหลับตาลงเมื่อหน้าอกเธอลอยเฉียดหน้าเขาไป คืนนี้คงไม่ต้องนอนกันแล้วดูท่า

“ดื้อใหญ่แล้วนะเดมี่ เรื่องที่เธอบุกขึ้นมาวันนี้ฉันยังไม่ได้เอาเรื่องนะ” ลูคัสเสียงเข้ม

“อย่ามาว่าเดมี่นะ ตัวเองนั่นแหละพาผู้หญิงมานอนได้ไง”

“เดมี่ฉันโสด ผู้ชายอายุสามสิบห้าเธอคิดว่าหมดอารมณ์ทางเพศแล้วหรือไง มันก็ต้องมีปลดปล่อยกันบ้าง”

“หมายความว่าไงอะ คุณป๊าอยากมีเมียใหม่เหรอ” เดมี่ถามเขาด้วยน้ำเสียงร้อนลน แค่รู้ว่าคุณป๊าอยากมีเมียเธอก็รู้เจ็บจี๊ด

“ใช่ฉันอยากมีเมีย” ลูคัสจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตมาเป็นเมียป๊าเถอะเดมี่..มองขนาดนี้แล้วยอมๆ ป๊าเถอะ

“คุณป๊า เดมี่ไม่รักคุณป๊าแล้ว” เดมี่ล้มตัวลงนอนหันหลังให้เขา เสียงสะอื้นทำให้ลูคัสอยู่ไม่สุข งอนกูอีกแล้วยิ่งง้อยากๆ อยู่ด้วย

“เดมี่หันมาคุยกันดีๆ” ลูคัสเพียงแค่แตะมือลงบนบ่าเธอเบาๆ เดมี่ก็สะบัดหัวไหล่อย่างแรง

…เออแบบนี้ก็ดี!

ลูคัสขยับตัวไปปิดไฟหัวเตียง ร่างหนาเอนตัวลงนอนวงแขนแกร่งพาดรั้งเอวบางของลูกสาวเข้ามาชิดลำตัว

“ขี้งอน”

“…” ลูคัสส่ายหัวเบาๆ เดมี่เป็นเหมือนเดิมเสมอเธอเป็นผู้หญิงที่เวลาโกรธมากๆ จะเงียบไม่ยอมพูด ครั้งนี้ก็คงโกรธมากจริงๆ

…ใช่เขาอยากมีเมีย แต่เมียของเขาต้องเป็นเธอเท่านั้น!

เดมี่นอนนิ่งให้เขาลูบผม คุณป๊าพูดแบบนี้เดมี่จะไม่คุยด้วยเลยเจ็ดวันคอยดูนะ ลูคัสคลี่ยิ้มจางๆ เมื่อลูกสาวคนสวยเข้าสู่ห้วงนิทรา ฝ่ามือที่พาดหลวมๆ ไว้ตรงเอวค่อยๆ แอบเลื่อนขึ้นมาบีบคลึงหน้าอกของเธอ..

…ขอมัดจำก่อนนะครับลูกรักของป๊า!

...อ่าส์..เวรเอ้ย!

..ลูกกูโนบราซะด้วย! คนอยากเป็นผัวรีบชักมือออกเมื่อปลายนิ้วเขี่ยไปโดนหัวนมของเธอเข้า ยัยตัวเล็กของป๊านอนหลับสบายปล่อยให้ป๊าแข็งเลยนะ..

........

ฝากกดหัวใจ+ให้กำลังใจเพื่อดันคุณป๊าด้วยนะค้า..ขอบคุณค้า..

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 32 ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย(จบ)

    ดอมหงายใต้กระบอกปืนหลานชายดูก่อนจะตบหัวไปอีกชุดใหญ่“โอ้ยลุง..”“ไอ้เดม่อนปืนไม่มีซองกระสุนมึงพกมาทำเหี้ยอะไร”“พอๆ เลิกขายขำได้แล้วกูไม่ตลก เดมี่กลับไปกับฉัน”ลูคัสกระชากแขนหญิงสาวเข้ามาหา พอดอมเห็นแบบนั้นก็ดึงแขนลูกสาวอีกข้างไว้ เดมี่เลยถูกผู้ชายทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากแขนเธอ“คุณลูคัส ปล่อยเดมี่นะคะ” น้ำเสียงห่างเหินราวกับมีมีดกรีดผ่าดวงใจเขา“เดมี่ฟังฉันเธอเข้าใจผิด”“เดมี่อย่าไปฟังมันลูก กลับบ้านกับพ่อ” ดอมหันไปส่งซิกให้เดม่อนทำอะไรสักอย่าง มาเฟียหนุ่มเลิกสนใจอาการคันไข่พุ่งตัวกอดทับลูคัสไว้จนอีกฝ่ายล้มไปกับพื้น“คุณลูคัส” เดมี่มองเขาด้วยความตกใจแต่เธอก็ถูกคนเป็นพ่อจูงมือให้วิ่งตาม“ไปกับพ่อเดมี่” ดอมกระชากแขนลูกสาวให้วิ่งตามเขามา ปล่อยให้ไอ้เดม่อนถ่วงเวลาไอ้บ้าลูคัสไว้ถึงตอนนั้นเขาก็คงพาเดมี่หนีออกจากที่นี่ได้ ดอมจอดเรือรอไว้อยู่ที่ท้ายเกาะ“ปล่อยกูไอ้เหี้ยนี่” ลูคัสซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเดม่อนจนอีกฝ่ายล้มกองกับพื้น“โอ้ย ไอ้ลูคัสมึงต่อยกูเหรอ” เดม่อนลุกขึ้นตั้งท่าจะง้างหมัดคืนแต่ช้ากว่าจังหวะกระโดดถีบของมาเฟียโหด ลูคัสเตะโครมเข้าที่กลางอกจนอีกฝ่ายสลบลงไปเขารีบวิ่งตามหลังสองพ

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 31 ลูกเลี้ยงมาเฟีย

    “ไม่เอาสิครับ หนูไม่ล้อเล่นแบบนี้นะ” ลูคัสบีบจมูกเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยวเจ็บอะไรกันเมื้อกี้ยังขึ้นคร่อมเขาด้วยตัวเองแถมยังเอาแรงจนเขาแทบร้องขอชีวิตเพราะกลัวเสียวตายก่อนวัยอันควร..ตกเย็นเดมี่ใส่ชุดวิ่งออกมาจ๊อกกิ้งหน้าชายหาด เธอโบกมือให้กับพ่อครัวใหญ่ที่กำลังเตรียมอาหารมื้อค่ำ รอบบ่ายทำเธอเอวแทบเคล็ดตกเย็นมาจึงต้องออกมาเดินยืดเส้นยืดสายด้านนอกถึงจะออกมาคนเดียวแต่ก็ยังอยู่ในสายตาของเขา ลูคัสซึ่งกำลังยืนหั่นผักทอดสายตามองความสดใสของหญิงสาวซึ่งกำลังวิ่งเล่นกับลูกหมาที่จู่ๆ ก็เดินเข้ามามาเธอ…เดมี่คือรอยยิ้ม เธอคือความสดใส คือชีวิตคือลมหายใจของเขา“นั่นจะวิ่งไปไหน”เดมี่เท้าเอวมองเจ้าลูกหมาตัวสีขาววิ่งหายไปด้านหลังชายหาดลูคัสบอกว่าเป็นพื้นที่ป่ารกทึบห้ามไม่ให้เธอเดินเข้าไป หลายวันมานี้เธอจึงเดินเล่นอยู่แค่หน้าหาดพอเจ้าลูกหมาวิ่งไปแบบนั้นก็ทำให้หญิงสาวนึกเป็นห่วง สองเท้ารีบวิ่งตามเข้าไปด้านหลังจนลืมคำสั่งของเขา..“เจ้าหมาน้อย ออกมาหาเดมี่เดี๋ยวนี้นะ ดื้อแบบนี้เดมี่จะตีนะ ออกมาเร็วเดมี่จะพาไปกินของอร่อยๆ” เดมี่เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเล็กๆ ยิ่งเดินเข้ามายิ่งมืดครึ้ม..“เดมี่!”เสียงด้านหลั

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 30 หวาน

    …ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงลูคัสดันบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลง เขาจัดการตักข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งหุงเสร็จใหม่ๆ ลงบนจานสีขาวกระเบื้องเคลือบชั้นดี เดมี่มองเขาค่อยๆ ตักต้มยำกุ้งมาใส่ถ้วยเล็กๆ“ค่อยๆ นะมันร้อน” ชายหนุ่มเตือนมองเธอหยิบช้อนขึ้นมาซดน้ำ ทันทีที่เข้าปากเดมี่ถึงกับหันไปมองหน้าเขา“ทำเองจริงๆ เหรอคะ”…อร่อยมาก!“ใช่ ทุกขั้นตอน” ลูคัสลุกขึ้นมานั่งฝั่งตรงข้ามมองคนตัวเล็กเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ เห็นเธอกินได้แบบนี้เขาก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ“จำได้มั้ยว่าฉันเคยผัดผักให้เธอ” เดมี่ชะงักมือที่กำลังตักข้าว เธอส่ายหัวไปมาถ้าเขาทำอาหารอร่อยได้ขนาดนี้เรื่องผัดผักจะไปยากอะไร“ผัดผักจานนั้น..ฉันโกหก ฉันไม่ได้ทำมันด้วยตัวเอง” ลูคัสสารภาพความผิดครั้งนั้นออกมา“คุณตั้งใจโกหก..หรือว่าตั้งใจทำให้ฉันคะ”“ฉันตั้งใจทำ ฉันล้างผัก หั่นผักด้วยตัวเอง ลงมือผัดแต่มันออกมากินไม่ได้ เลยใช้แม่บ้านทำให้ใหม่”“ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลยนี่คะถ้าคุณตั้งใจทำให้ฉันจริงๆ ถึงมันจะกินไม่ได้ ฉันว่าเดมี่ในตอนนั้นก็คงไม่โกรธแน่ๆ ความเอาใจใส่ของคุณต่างหากที่มีค่ามากที่สุด” เดมี่พูดออกไปตามที่คิดยิ่งทำให้พ่อหนุ่มคลั่งรักหน้าแดง“งั้นก็กินเยอะๆ ครั้

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 29 พาหนีพ่อ

    เดมี่หยิบชุดคลุมมาใส่ลวกๆ ลูคัสเองก็รีบแต่งตัวก่อนจะคว้าข้อมือหญิงสาวใว้ไม่ให้ห่างตัว เขาไม่อยากให้เธอคลาดสายตาคราวนี้จะไม่ยอมพลาดให้ไอ้เดม่อนชิงตัวเดมี่กลับไปได้ลูคัสจูงมือหญิงสาววิ่งออกไปหน้าห้องซึ่งมี เลขาคนสนิทยืนรอด้วยความรีบร้อน“พวกมันมากันเต็มหน้าบ้านเลย คราวนี้พ่อตาคุณลูคัสมาเองด้วยนะครับ เอาไงดียิงสวนแม่งเลยมั้ย”“ไม่ได้นะ นั่นพ่อเดมี่” เดมี่หันไปตาเขียวใส่คนของเขา พูดออกมาได้ยังไงว่าจะสาดกระสุนออกไป ถ้าพลาดทำพ่อเธอบาดเจ็บเดมี่ไม่มีวันยอมแน่“ก็พ่อคุณเดมี่ยิงเข้ามาก่อน” กวินทร์สั่งให้เหล่าคนงานในบ้านหลบเข้าห้อง การกระทำของอดีตมาเฟียฮ่องกงอย่างดอมทำให้ลูคัสสีหน้าเคร่งเครียด ใช้กำลังคนข้างๆ ก็ไม่ยอมถ้าไม่สู้เดมี่ก็ถูกชิงตัวกลับแน่“กูจะพาเดมี่หนีไปก่อน…มึงเปิดประตูให้พวกมันค้นได้เลยอย่าให้คนของเราเจ็บตัว”“นายจะหนีไปไหนครับ”“เออไว้ปลอดภัยแล้วกูจะติดต่อมา” ลูคัสรู้ว่าพ่อของเดมี่ไม่กล้าทำร้ายคนของเขา ที่มาวันนี้ก็แค่ต้องการพาตัวเธอกลับชายหนุ่มจูงมือหญิงสาววิ่งลงไปห้องใต้ดินซึ่งเป็นสถานที่เก็บรถ ไม่มีใครรู้ว่าบ้านของเขาสามารถขับออกผ่านห้องใต้ดินไปยังถนนใหญ่หน้าหมู่บ้านได้“เรา

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 28 ใครไหวไปก่อน

    เดมี่ใช้ฝ่ามือช้อนใต้ล่างท่อนของเขาขึ้นมาหญิงสาวตาโตเมื่อเห็นมันพองขึ้นทันตาแก่นกายใหญ่ขยายขึ้นเรื่อยๆ“เร็วเดมี่”ลูคัสใบหน้าเริ่มไม่ไหว ปวดไปทั้งดุ้นอยากจับเธอกระแทกก็ต้องอดทน กูไม่น่าเล่าแบบนั้นเลย! ต้องมานั่งแข็งรอยัยเดมี่เริ่ม…จะเริ่มหรือจะล่มวะ ลูคัสตาโตมองปากเล็กเผยออ้ากว้างเฮ้ยๆ อย่านะยัยลูกรักเฮือก!ลูคัสตาลอยคว้างท่อนเนื้อถูกเธอก้มลงงับจนสุดปลายโคน..“แค่กๆ ..อื้อ”เดมี่ปล่อยปากจากท่อนเนื้อของเขาน้ำลายไหลเลอะออกมาจากขอบปากเล็กเธออมไปทีเดียวจนมิดขนาดมันก็ไม่ใช่เล็กเหมือนแท่งไอติม ยาวโค้งลึกไปถึงคอ..ลูคัสมองคนไอหน้าดำหน้าแดงด้วยความสงสาร สงสารเธอ..หึ สงสารตัวกูเองนี่แหละพิษเยอะจริงๆ ยัยเด็กแสบ“ไม่เอาแล้วฉันไม่เห็นจะคุ้นเลย ไม่ทำแล้ว” หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปหยิบขวดน้ำขึ้นมากระดกดื่ม ลูคัสซึ่งหิวกระหายไม่ต่างกันแย่งขวดน้ำจากมือเธอมากระดกรวดเดียวจนหมด…หิวน้ำเหรอ ป่าวเลย หิวน้ำเดมี่ต่างหากล่ะเดมี่สะบัดหน้าจะเดินหนี อีตาแก่นี่เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักนิดช่วยเก็บสายตาหื่นๆ หน่อยเถอะ คนอะไรมองเหมือนอยากจับเธอแก้ผ้าตลอดเวลา ไม่อยากนึกถึงช่วงเวลาที่เคยอยู่กับเขาเลยว่าจะถูกปู้ยี้ปู้ย

  • ลูกเลี้ยงมาเฟียร้าย   ตอนที่ 27 จำลองสถานการณ์

    ลูคัสค่อยๆ วางร่างบอบบางของเดมี่ลงบนเตียง ภายในห้องนอนของเธอทุกสิ่งทุกอย่างเขายังคงเก็บรักษาไว้อย่างดี ความอ่อนล้าทำให้หญิงสาวหลับไม่ได้สติหลังจากเรือแล่นออกมาสักพักเขาก็ให้เครื่องบินส่วนตัวบินลงมารับ ไม่กี่ชั่วโมงก็เข้าสู่น่านฟ้าประเทศไทยคราวนี้จะไม่มีใครมาแย่งเดมี่ไปจากเขาได้อีก ชายหนุ่มจูบลงบนหน้าผากเล็กอย่างแสนรัก คืนนี้จะปล่อยให้เธอหลับเอาแรงไปก่อน ตื่นมามีแรงเมื่อไหร่เตรียมตัวระบมได้เลย..@ฮ่องกงดอมนั่งกำหมัดแน่นมองหลานชายกำลังซ้อมเหล่าบอดี้การ์ดที่ทำงานพลาดให้ไอ้ลูคัสชิงตัวเดมี่กลับไปได้ ไอ้มิสเตอร์ลีก็เป็นแผนการณ์ที่มันจงใจล่อเดมี่ออกไปติดกับ“เดม่อนพาลุงไปประเทศไทย ลุงจะไปพาน้องกลับมาด้วยตัวเอง”“ได้ครับคุณลุง”ดอมมองไปยังรูปภาพของแพรพลอย เธอจะรู้บ้างมั้ยว่าไอ้ผู้ชายที่หนีตามไปมันกำลังจะเอาลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเราทำเมีย บัดซบที่สุด!…ไอ้คนระยำคิดจะเอาทั้งแม่ทั้งลูกนั่นคือเหตุผลที่ชายแก่ไม่มีวันรับได้ เดมี่ต้องไม่ใช้ผัวคนเดียวกับแม่ของตัวเอง ลูกสาวเขาเป็นคนดีเธอไม่มีวันทำแบบนั้นมันต้องใช้กำลังบังคับเอาเดมี่ทำเมียแน่ๆ ยิ่งคิดอกคนเป็นพ่อยิ่งปวดร้าว..เดมี่กระพริบตาไล่ความมึ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status