Accueil / แฟนตาซี / ล่ามรักบัลลังก์มาร / ตอนที่ 7.1 | แผนล่อลวง 2

Partager

ตอนที่ 7.1 | แผนล่อลวง 2

Auteur: Happy Better
last update Date de publication: 2025-03-27 12:29:55

“ข้าคิดถูกที่จับนางมาเป็นตัวล่อเจ้า” ราเฟลยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ทุกครั้งที่เขาใช้กรงเล็บสัมผัสตัวของลูซี่ ออสตินจะคลั่งเป็นพิเศษ

“ราเฟล!!” ออสตินคำรามออกมาอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพุ่งทะยานเข้าหาอดีตเพื่อนด้วยความเดือดดาล

ออสตินและราเฟลปะทะกันด้วยพลังอันดุเดือด เปลวไฟสีดำจากออสตินและแสงสีทองของราเฟลปะทะกันกลางอากาศจนเกิดเสียงกัมปนาทสะท้อนก้องไปทั่วขุมนรก

ลูซี่รู้สึกตัวตื่นขึ้นหลังจากหมดสติไป ดวงตาคู่สวยค่อยๆ ปรือขึ้นอย่างช้าๆ แสงสว่างวาบของสองหนุ่มที่ปะทะกันทำให้สติที่เลื่อนลางของเธอกลับมาอย่างรวดเร็ว ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว ทั้งกลัวและโกรธมึนงงสับสนไปหมด

‘ พอได้แล้ว! ’

เสียงพึมพำแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ซีดเซียว ลูซี่ก้มหน้าพยายามควบคุมบ้างสิ่งบ้างอย่างที่อยู่ด้านในจิตใจ พลังที่หลับใหลของเธอมันกำลังตื่นตัว ร่างกายของคนตัวเล็กเริ่มเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ

แกร็ก!

เสียงแตกหักของโซ่ตรวนขนาดใหญ่ที่ล่ามเธอเอาไว้เริ่มส่งเสียงดังก้องไปทั่วบริเวณ มันดังมากจนราเฟลที่กำลังฟาดพลังใส่ออสติน ถึงกับชะงัก เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นแสงสว่างรอบตัวของเธอ

“เป็นไปไม่ได้!! เธอไม่ควรมีพลังแบบนี้” ราเฟลจ้องมองหญิงสาวด้วยความสับสน เขาพอจะรู้ว่าเธอทำอะไรได้บ้างแต่ไม่คิดว่าเธอจะมีพลังมากถึงขั้นสามารถทำลายเขาได้เลย

ไม่ได้มีเพียงแต่ราเฟลเท่านั้นที่ตกใจ ออสตินเองก็ไม่ต่างกัน เขารู้ว่าพลังดวงตาแห่งเอเดนทำอะไรได้บ้างแต่ไม่คิดว่าจะมีพลังมากมายขนาดนั้น แสงสีฟ้าเข้มจากร่างของเธอเริ่มทวีความสว่างจนน่าหวาดหวั่น

“ ลูซี่...อย่า!” ออสตินร้องเตือนไม่อยากให้คนตัวเล็กใช้พลังที่ไม่คุ้น แต่เธอไม่อาจหยุดตัวเองได้ พลังที่ไม่คุ้นเคยพลุ่งพล่านในร่างกาย เธอกรีดร้องออกมาดึงพลังทั้งหมดออกมาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

โซ่ตรวนขนาดใหญ่แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ เศษของมันปลิวว่อนลอยในอากาศ ลูซี่ทรุดลงกับพื้นแต่เพียงชั่วครู่เท่านั้นก่อนที่ร่างของเธอจะลุกขึ้นพร้อมแสงสีฟ้าลุกวาบทั่วร่าง

“ หยุดนะ!!”

เสียงของเธอดังออกมาทั้งที่แฝงด้วยพลังที่ไม่ใช่ของมนุษย์ ราเฟลที่กำลังตั้งท่าจะเข้าโจมตีออสตินอีกครั้งต้องหยุดชะงัก เขาก้าวถอยหลังเล็กน้อย ดวงตาสีทองของเขาจับจ้องที่ลูซี่ด้วยความตกใจกว่าเดิม

ลูซี่ก้าวเข้ามาใกล้เขา ดวงตาเปล่งประกายแสงสีฟ้าราวกับทะเลลึก พลังรอบตัวเธอราวกับคลื่นพลังงานที่พร้อมจะปลดปล่อยทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า

“เจ้านี่น่าสนใจจริงๆ ไว้เจอกันนะ” ราเฟลไม่สามารถทนต่อพลังของเธอได้อีกต่อไป เขากัดฟัน หายตัวไปในทันที ทิ้งเพียงเสียงหัวเราะแผ่วเบาที่สะท้อนไปทั่ว

เมื่อทุกอย่างสงบลง ร่างกายของเธอจึงกลับมาปกติอีกครั้ง แสงสีฟ้ารอบตัวหายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่กลับส่งผลต่อร่างกายของเธอ ลูซี่ทรุดตัวลงกับพื้นอย่างเหนื่อยหอบ เลือดสีแดงสดหยดลงตรงหน้าจนเธอต้องใช้หลังมือเช็ดมันออก

“ ลูซี่เป็นยังไงบ้าง ” เขาถามเสียงแผ่ว ทรุดตัวลงนั่งข้างกาย รั้งตัวของเธอเข้ามาซบหน้าอกแกร่งของเขาเมื่อเห็นเธออาการไม่ดี

“ หนูไม่รู้! ไม่รู้มันเกิดขึ้นได้ไง” ลูซี่เงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาคลอเบ้า ส่ายหน้าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ความหวาดกลัวในดวงตาของเธอชัดเจน

“ ไม่เป็นไร ลูซี่ ฉันอยู่ตรงนี้ เธอปลอดภัยแล้ว” เขาเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสวยด้วยความอ่อนโยนก่อนจะรั้งตัวของเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่นสัมผัสได้ถึงหัวใจดวงน้อยๆ ที่เต้นช้าลงไปทุกที

แม้คำพูดของเขาจะอ่อนโยน แต่ในใจของออสตินกลับเต็มไปด้วยคำถาม พลังนั้นคืออะไร? และมันจะดึงดูดอันตรายอะไรมาอีกในอนาคต?

“ออสติน! ” ลูซี่ค่อยๆ ดันตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งที่โอบกออดเธออยู่ เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนแรงของชายหนุ่ม จากที่เขากอดเธอกลับกลายเป็นเธอต้องกอดเขาแทน ใบหน้าหล่อซีดไม่ต่างกัน

“ ฉันไม่เป็นไร...” ออสตินพยายามฝืนยิ้มบาง ๆ แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เสียงของเขาแผ่วเบาจนแทบจะเป็นกระซิบ

“หนูทำอะไรลงไป” ลูซี่พูดพลางน้ำตาไหล เธอจับมือของเขาแน่น มองเลือดที่เปื้อนปลายคางและเสื้อของเขาด้วยความรู้สึกผิดจนใจแทบสลาย

“ ไม่ใช่เพราะเธอ....ทุกอย่างเป็นเพราะฉัน” ออสตินพยายามอธิบาย ขณะที่ความเจ็บปวดกัดกินร่างกายของเขา

“มันต่างกันตรงไหน...ถ้าหนูไม่ใช้พลัง...ถ้าหนูไม่ดื้อ เรื่องคงไม่เป็นแบบนี้” เธอตะโกนใส่เขาด้วยความโกรธปนเสียใจ น้ำตาหยดลงบนมือของออสตินที่เธอจับไว้

“ ลูซี่!!หยุดโทษตัวเองได้แล้ว เธอไม่ผิดเลย” ออสตินพยายามยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้เธอ แต่พลังของเขาอ่อนแรงจนทำได้เพียงสัมผัสแผ่วเบา

ออสตินหอบหายใจอย่างยากลำบากในอ้อมแขนของลูซี่ที่พยายามประคองเขาไว้ แสงสีแดงสลัวจากเปลวเพลิงรอบข้างยิ่งทำให้สถานการณ์ดูเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังก้องขึ้นในความเงียบ

“นี่!สองคนไหวรึเปล่า” เสียงเข้มที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลัง

“ อาคิน?! คุณมาทำอะไรที่นี่!” ลูซี่หันไปมองทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจไม่คิดว่าเขาจะมาปรากฏตัวในที่แบบนี้

ชายร่างสูงในชุดหนังสีดำปรากฏตัวจากเงามืด เขายืนกอดอก มองออสตินที่ดูอ่อนแรงและลูซี่ที่ยังคงโอบร่างเขาไว้ด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย ไม่ใช่เขาไม่ห่วงเพื่อนนะ แต่อาคินรู้ดีว่าเจ้าแห่งนรกอย่างออสตินไม่มีวันเจ็บง่ายๆ นอกจากจะหาเรื่องสำออย

“มาช่วยพวกเธอ ไม่อย่างนั้นทั้งคู่ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่แน่ ๆ ” เขาว่าพลางเดินเข้ามาช่วยประคองตัวของออสติน

“คุณรู้ได้ยังไงว่าเราสองคนอยู่ที่นี่? ”

“จินดาบอกว่าเธอหายไป! ฉันก็เลยเชื่อมจิตกับออสตินเลยรู้ว่าอยู่ที่นี่”

“แล้วเราจะออกไปยังไง หนูรู้สึกเหนื่อยมากเลย” ลูซี่ตัวสั่นพยายามประคองตัวเองไม่ให้ทรุดตามออสติน แม้ว่าเธอจะหอบหนักมากขนาดไหนก็ตาม

“ฉันจัดการเอง! ขอแค่เธอตั้งสติไว้ ฉันจะพาพวกเธอออกไป แต่ระหว่างนั้น พยายามอย่าให้ขุมนรกนี่ดูดกลืนพลังของเธออีก เข้าใจไหม?”

“ค่ะ!” ลูซี่พยักหน้ารับแม้จะยังไม่แน่ใจกับคำพูดของอีกฝ่ายแต่ความกลัวก็ทำให้เธอไม่กล้าปฏิเสธ

อาคินพยักหน้ากลับก่อนจะร่ายมนต์ อักขระสีทองรอบตัวเขาเริ่มก่อตัวเป็นวงแหวนขนาดใหญ่ ใต้เท้าของลูซี่และออสตินเกิดแรงสั่นสะเทือนเหมือนพื้นดินกำลังแตกออก แสงสีทองสว่างจ้าก็โอบล้อมทั้งสามคนไว้

เสียงกรีดร้องจากวิญญาณที่อยู่ในขุมนรกดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่ต้องการให้พวกเขาหลุดรอดออกไปและในพริบตาทั้ง 3 ก็หายไปจากขุมนรกเหลือเพียงเปลวเพลิงและความว่างเปล่าเบื้องหลัง

อาคินพาทั้งสองคนมาพักที่ห้องของเขาก่อนโดยให้เหตุผลว่าที่คอนโดของพวกเธอเกิดเรื่องนิดหน่อย เกิดเหตุฆาตกรรมทำให้โดนตำรวจล้อมเอาไว้แต่ความจริงแล้ว

พวกปีศาจต้องการกุญแจแห่งสวรรค์ต่างหากแต่เขายังไม่อยากบอกเรื่องให้ทั้งคู่ได้รู้ แค่นี้ก็เหนื่อยกันมากแล้วโดยเฉพาะกับลูซี่ อาคินรับรู้ได้ว่าในใจลึกๆ เธอไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ ไม่ได้อยากเป็นผู้ถูกเลือก

“ เป็นความผิดของหนูเอง” ลูซี่ถอนหายใจเบา ๆ ความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจทำให้เธอแทบจะไม่สามารถละสายตาไปจากเขาได้

“ เลิกโทษตัวเองได้แล้ว ฉันเคยบอกเธอแล้วนี่ว่าไม่ใช่เพราะเธอ” เขายกยิ้มจาง ๆ พร้อมกับฝ่ามือหนายกขึ้นลูบหัวของเธอ

“ หนูสัญญาจะไม่ทำให้คุณเจ็บอีก”

ออสตินหันมามองลูซี่อีกครั้งแม้ในยามอ่อนแอ เขายังมองเห็นความตั้งใจและความห่วงใยในดวงตาของเธอ ในคืนนั้นทั้งสองคนมีโอกาสได้พูดคุยกันอย่างเปิดเผยถึงความรู้สึกที่แท้จริง แม้ในยามวิกฤติ แต่พวกเขาก็พบความผูกพันที่ลึกซึ้งจนไม่อาจตัดขาดได้อีกต่อไป

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    Special Episode 2

    ลมหนาวพัดพาหิมะโปรยปรายทั่วท้องฟ้าแห่งอังกฤษ คืนนี้คือคืนที่ทุกอย่างดูเงียบสงบ ลูซี่จับจูงมือออสตินข้ามสะพานหินเล็กๆ ไปยังคฤหาสน์แอลเบอร์ บ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นของพ่อเธอ สถานที่ที่บรรจุความทรงจำในวัยเด็ก แม้ว่าตอนนี้มันจะดูว่างเปล่าและเย็นเยือก" ที่นี่คือบ้านของพ่อหนู " ลูซี่เอ่ยเสียงเบา ใบหน้าซ่อนรอยยิ้มเศร้าหลังจากสำรวจคฤหาสน์อยู่พักใหญ่ พวกเขาเดินออกมาที่สวนด้านหลัง ซึ่งเป็นที่ตั้งของหลุมศพพ่อแม่ลูซี่ หิมะที่ตกหนักปกคลุมทุกสิ่งเหมือนผ้าห่มสีขาวสะอาดตา" คุณพ่อ คุณแม่ค่ะ หนูพาคนหล่อมาแนะนำให้รู้จัก ตอนนี้หนูแต่งงานกับเขาแล้วนะ " ลูซี่นั่งลงข้างหลุมศพ มือของเธอเอื้อมไปลูบแผ่นหินจารึกชื่อของพ่อแม่เธอด้วยความอ่อนโยน พลางชูมือข้างซ้ายโชว์แหวนเพชรสวยๆที่นิ้วนาง" คุณนายและคุณแอลเบอร์ ผมไม่อาจขอพรใดจากท่าน นอกจากขอให้ท่านรับรู้ว่าผมจะอยู่เคียงข้างลูซี่ ดูแลเธอด้วยทุกสิ่งที่ผมมี ทั้งชีวิตและจิตวิญญาณของผม " ออสตินย่อตัวลงข้างเธอ ใบหน้าหล่อฉีกยิ้มอย่างชอบใจก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นสายลมหนาวพัดผ่าน เสมือนเสียงตอบรับเงียบๆ จากธรรมชาติ ลูซี่ยิ้มทั้งน้ำตาขณะที่เธอเอนหัวลงบนไ

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    Special Episode 1

    ค่ำคืนนี้ท้องฟ้ามืดมิดไร้เงาจันทร์ สายลมเย็นพัดผ่านสวนหลังของคฤหาสน์หลังใหญ่ อากาศเย็นจับใจจนเธอต้องห่อตัวในเสื้อคลุมหนา ส่วนทางด้านของออสติน เขายืนอยู่ที่ระเบียง มือทั้งสองของเขาเท้าราวเหล็ก มองท้องฟ้าสีดำสนิทด้วยสายตาที่ลูซี่ไม่เคยเห็นมาก่อนสายตาแห่งความคิดถึงและความเจ็บปวด“ ออสติน คุณคิดอะไรอยู่เหรอ? ” ลูซี่เอ่ยถามในขณะที่เดินเข้าไปหาและโอบกอดเขาจากทางด้านหลัง“ อดีต…” เขาตอบเสียงเบา แต่คำ คำนั้นกลับหนักหน่วงราวกับบรรทุกเรื่องราวนับพันไว้ในใจลูซี่เลิกคิ้วด้วยความสงสัย เธอไม่ค่อยได้ยินเขาพูดถึงอดีตก่อนที่เขาจะกลายเป็นลูซิเฟอร์เลย เธอคลายอ้อมกอดแล้วเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆกับเขา พร้อมเอียงคอมองดูอีกฝ่ายด้วยแววตาที่อยากรู้“ เล่าให้หนูฟังหน่อยได้ไหม? ” เธอถามอย่างอ่อนโยน“ ถ้าเธออยากฟัง ฉันจะเล่า…” เขาว่าพลางจูงมือของเธอไปนั่งที่โซฟา ที่อยู่ไม่ไกลในยุคเริ่มต้นของทุกสิ่ง ออสตินเคยเป็นเทวทูตผู้สูงส่งที่สุดในสวรรค์ เขาเป็นผู้คุมแสงสว่าง ผู้ที่เหล่าเทวทูตน้อยใหญ่ต่างเคารพนับถือ“ ฉันเคยรักสวรรค์… มันคือบ้านของฉัน ” ออสตินกล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความคิดถึง“ แต่ความรักนั้นกลับกลายเป

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    ตอนที่ 16 | พันธนาการนิรันดร์ THE END

    ออสตินนั่งอยู่บนบัลลังก์สีดำอันสง่างาม เปลวเพลิงแห่งนรกลุกโชนรอบตัวเขา สายตาเต็มไปด้วยอำนาจและความหนักแน่น ปีศาจน้อยใหญ่ต่างมองเขาด้วยสายตาเคารพยำเกรง แต่เมื่อสายตาเขาหันไปสบกับลูซี่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ความดุดันในแววตานั้นก็อ่อนลงลูซี่ก้าวเข้ามาใกล้ ร่างของเธอสง่างามราวกับเทพธิดา แต่ในสายตาของปีศาจทุกตน เธอคือราชินีผู้สงบอำนาจแห่งความมืด........" หนูตัดสินใจได้แล้ว! ถ้าคุณจะเป็นราชาของที่นี่ หนูจะอยู่ข้างคุณ...ในฐานะราชินีเช่นกัน " ดวงตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสุข น้ำเสียงอ่อนหวานแต่นุ่มลึกคำพูดนั้นทำให้ออสตินเบิกตากว้าง ยันกายลุกขึ้นจากบัลลังก์ทันที ก้าวลงไปรับราชินีของเขาด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความดีใจ รอยยิ้มกว้างฉายอย่างชัดเจนบนใบหน้าหล่อ" เธอตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม? " น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความหวัง“ค่ะ!! แต่ทุกอย่างต้องเป็นไรตามกติกาของหนูนะ”" กติกาของเธอ? ช่างกล้าต่อรองจังเลยนะ " ออสตินหัวเราะเบา ๆ อย่างพึงพอใจ" หนูจะอยู่ข้างคุณ แต่คุณต้องเคารพการตัดสินใจของหนู ให้อิสระที่จะเลือกเส้นทางของตัวเองและหนูจะอยู่กับคุณในฐานะคู่ชีวิต ไม่ใช่ในฐานะผู

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    ตอนที่ 15 | วันพิพากษา

    หลังจากจัดการกับมาร์คัสในนรก ออสตินและอาคินเดินทางกลับขึ้นมายังโลกมนุษย์แต่พวกเขาไม่ได้มีเวลาให้พักผ่อน ทันทีที่ปรากฏตัวบนพื้นโลก ทั้งสองพบว่าปีศาจจำนวนมากหลุดออกมาจากรอยแยกที่เชื่อมระหว่างโลกมนุษย์และขุมนรกเสียงกรีดร้องของผู้คนดังระงม ปีศาจตัวใหญ่และตัวเล็กเพ่นพ่านไปทั่วเมือง สร้างความเสียหายและความโกลาหล" เราต้องรีบกำจัดพวกมันให้หมดก่อนที่ทุกอย่างจะพังมากกว่านี้! " ออสตินกล่าวขณะเรียกอาวุธคู่ใจของเขาออกมาส่วนทางด้านอาคินก็ใช้พลังแห่งการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว จัดการกับปีศาจตัวเล็กที่วิ่งพล่านไปทั่ว เขากระโจนไปมาระหว่างอาคาร ใช้ดาบเงินแทงและฟันปีศาจจนหายวับไปทีละตัวออสตินเผชิญหน้ากับปีศาจระดับสูงที่มีพลังแข็งแกร่งกว่า เขาใช้เปลวเพลิงจากพลังลูซิเฟอร์เผาผลาญปีศาจเหล่านั้น บ้างก็ใช้เวทมนตร์ปิดกั้นทางหลบหนี บังคับให้พวกมันต่อสู้กับเขาจนถึงที่สุดปีศาจบางตัวพยายามจะหลบหนีไปยังเขตที่มีผู้คน แต่ทั้งออสตินและอาคินทำงานเป็นทีมอย่างยอดเยี่ยม คอยสกัดพวกมันไม่ให้หนีออกไปสร้างความเสียหายเพิ่มเติมในกลุ่มปีศาจที่หลุดออกมา มีหนึ่งตัวที่โดดเด่นและทรงพลังที่สุด มันคือ " เมธัส " ปีศาจยักษ์ที่มีร่างกา

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    ตอนที่ 14 | นรกที่ล่มสลาย

    @Gates of Midnightสถานที่ลึกลับนี้ดูแตกต่างจากที่เขาจำได้ รอยร้าวขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงกลางห้องโถง เหล่าปีศาจกำลังหลั่งไหลออกมาจากรอยแยกนั้น เสียงคำรามกึกก้องสะท้อนไปทั่วทั้งสถานที่" แกยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ ออสติน? " เจ้าของเสียงทุ้มคือราเฟลคนเดิมเพื่อนเก่า หัวหน้าผู้นำกลุ่มกบฏ เขาปรากฏตัวยืนอยู่ตรงหน้าประตูด้วยท่าทีเคร่งขรึม" ข้ามาที่นี่เพื่อปิดมัน " ออสตินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาคมดั่งไฟจ้องมองปีศาจที่กำลังหลั่งไหลออกมา“ถ้าคิดว่าทำได้!! ก็เข้ามาสิ” ราเฟลยิ้มเยาะพลางตั้งการ์ดให้พร้อมสำหรับการปะทะกันในครั้งนี้ออสตินแสยะยิ้มออกมาอย่างชอบใจก่อนจะเปิดใช้อำนาจของลูซิเฟอร์เต็มรูปแบบ พื้นดินสั่นสะเทือนและเปลวเพลิงจากนรกก็เริ่มโหมกระหน่ำขึ้นเกมพลังแห่งความมืดครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น การต่อสู้ที่ไม่ได้เดิมพันแค่ชีวิตของออสตินแต่รวมถึงชะตากรรมของทั้งโลกมนุษย์และขุมนรกด้านของลูซี่ เธอยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางพายุที่บ้าคลั่ง พลังที่มาร์คัสปลดปล่อยออกมา เธอพยายามรวบรวมสมาธิเพื่อใช้พลังมหาศาลของตัวเองขัดขวางเขา ท่ามกลางความสับสนของพลังที่ปะทะกัน เสียงตะโกนของจินดาก็ดังแทรกขึ้น" ลูซี่!"เธอหั

  • ล่ามรักบัลลังก์มาร    ตอนที่ 13 | รอยแยกแห่งนรก

    ช่วงเช้าของวันใหม่ แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างในห้องนอน เธอลุกขึ้นจากเตียงและตรงเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาแต่ในระหว่างที่น้ำอุ่นกำลังไหลผ่านผิว เธอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ ภาพแปลก ๆ เริ่มปรากฏขึ้นในหัวของเธอมันเป็นภาพเงามืดของปีศาจและเสียงกระซิบที่ทำให้เธอขนลุกด้วยความตื่นตระหนก เธอคว้าผ้าขนหนูมาพันตัวไว้และรีบวิ่งออกจากห้องน้ำโดยลืมตัวไปว่าเธออยู่ในสภาพไม่เหมาะสม“ ออสติน! หนูเห็นแปลกๆ ภาพอีกแล้ว!.....เอ้ย! ภาพแปลกๆ ”เธอตะโกนพลางวิ่งไปที่ห้องนั่งเล่นแต่ก็ต้องชะงักทันที เพราะนอกจากออสตินที่นั่งอยู่บนตรงโซฟาแล้วยังมีอาคินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันด้วย เขาส่งยิ้มให้กับเธอก่อนจะลากสายตาลงมาเรื่อยๆ“ ลูซี่!”ออสตินเบิกตากว้างเมื่อเห็นเธอในสภาพพันผ้าขนหนูผืนเดียว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวงทันที รีบลุกขึ้นจากโซฟาตรงไปหาลูซี่ก่อนจะลากกลับเข้าไปในห้องขณะที่อาคินเลิกคิ้วขึ้นด้วยความตกใจปนขำ“คุณฟังหนูก่อน! หนูภาพบางอย่าง.....มันน่ากลัวมากด้วย”“แต่งตัวก่อนแล้วค่อยว่ากัน” เขากระซิบเสียงต่ำแต่เต็มไปด้วยความจริงจัง ก่อนจะปิดประตูห้องนอนลงเขาปล่อยให้ลูซี่แต่งตัวส่วนตัวเองก็กลับมา

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status