Masukซูเหราเป็นสาวสวยเซ็กซี่ที่มีชื่อเสียงในวงการ ด้วยริมฝีปากสีแดงเชิดขึ้นเล็กน้อยและดวงตาที่ชวนหลงใหล สือเยี่ยนชิงคือทายาทที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลมหาเศรษฐี เขาเป็นเหมือนดอกไม้บนยอดเขาหิมะที่เอื้อมไม่ถึง ดูเย็นชา เคร่งขรึม และควบคุมตัวเองได้อย่างดี ไม่มีใครรู้เลยว่า คนที่ดูแตกต่างกันสุดขั้วสองคนนี้ จะพัวพันพลอดรักกันอย่างเอาเป็นเอาตายที่เบาะหลังรถไมบัคในยามดึก หรือนัวเนียกันอย่างบ้าคลั่งในห้องน้ำงานเลี้ยงการกุศล หรือแม้กระทั่งหน้ากระจกบานใหญ่ของไร่ไวน์องุ่นส่วนตัว เขาบีบเอวเธอเอาไว้แล้วกระแทกจนเธอขาอ่อนแรง หลังจากปลดปล่อยอารมณ์กันอีกครั้ง เสียงสายน้ำจากฝักบัวก็ดังแว่วมาจากในห้องน้ำ ซูเหราพิงหัวเตียและต่อสายโทรศัพท์ถึงพ่อของเธอ “หนูตกลงแต่งงานกับคุณชายตระกูลใหญ่แห่งหนานเฉิงที่กำลังจะตายเพื่อแก้เคล็ดให้เขาก็ได้ค่ะ แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง...” ปลายสายตอบกลับด้วยความดีใจที่ปิดไม่มิด “ว่ามาเลย! ขอแค่ลูกยอมแต่ง เงื่อนไขอะไรพ่อก็ยอมทั้งนั้น!” “รอหนูกลับบ้านแล้วค่อยคุยรายละเอียดนะคะ” น้ำเสียงของเธอฟังดูอ่อนหวาน แต่แววตากลับเย็นชาไร้ความรู้สึก ซูเหราวางสายและกำลังจะลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า แต่ว่าหางตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นโน้ตบุ๊กของสือเยี่ยนชิงที่วางอยู่ข้างๆ หน้าจอไลน์สว่างวาบขึ้นมา ข้อความล่าสุดมาจากหญิงสาวที่บันทึกชื่อไว้ว่า “รั่วเฉี่ยน” [พี่เยี่ยนชิงคะ ฟ้าร้องดังมากเลย ฉันกลัวจัง...] ปลายนิ้วของซูเหราสั่นขึ้นมาทันที จู่ ๆ ประตูห้องน้ำก็เปิดออก สือเยี่ยนชิงก็เดินออกมา หยดน้ำไหลผ่านไหปลาร้าลงมา เสื้อเชิ้ตของเขาถูกปลดกระดุมทิ้งไว้อย่างไม่ตั้งใจสองสามเม็ด ภายท่าทางเคร่งขรึมแต่ก็แฝงไปด้วยความเซ็กซี่ “ที่บริษัทมีเรื่องนิดหน่อย ผมขอตัวก่อน”เขาหยิบเสื้อคลุมขึ้นมา น้ำเสียงยังคงเย็นชาเหมือนเคย ซูเหรายิ้มปากแดง “ที่บริษัทมีธุระจริงๆ หรือจะรีบไปหารักแรกกันแน่คะ?”
Lihat lebih banyakHEIR VS. HEIRESS
ASHY’S P.O.V
I am Chram Ashy Monteflabio. Sixteen years old. Pretty, kind, and smart. And yes, I am the only daughter of Santiago and Annabeliza Monteflabio. In short, the only heiress of the Monteflabio’s vast fortune.
If you’re going to ask me on what I like the most? Well, I like doing what I love! And if you’re gonna ask what--- no, ‘who’ does I dislike the most? Wala nang iba kundi ang nag- iisang anak nila Tito Peterson at Tita Klara. And you don’t have to guess who’s that bastard is. Kasi, oo, si Cyruz Keith Villarosi nga ‘yon!
Ang lalaking hambog na wala na yatang alam gawin sa buhay kundi ang bwisitin at pikunin ako. Tsk!
Kung bakit ba kasi mula noong kinder hanggang ngayon na grade 11 na kami ay kaklase ko pa rin s’ya?! I took ABM class ‘cause I thought na hindi ito ang kukunin niyang strand kasi nga he really hate Mathematics, literally! Pagkatapos, malalaman ko na lang na nag- ABM din siya? At ang malala pa, may dalawang sections naman ang ABM pero for goodness’ sake! Kaklase ko pa rin ang kumag na iyon!
Tinaasan ko siya ng kilay ng mapansin ko na nakatingin siya sa akin.
And he’s smiling annoyingly.
By the ways, nandito kami ngayon sa classroom namin. Ang subject namin ngayon? Personal Development.
Inirapan ko na lang siya at nag- iwas na ako ng tingin nang mapansin ko na unti- unti siyang napapangisi.
‘’We all know that sex is important to us, humans, especially to those in a romantic relationship ones.’’ panimula ni Mrs. Mariano. ‘’But…! We also know that there are several people especially nowadays, na nakikita at ginagawan ito ng kahulugan sa hindi magandang paraan. And according to studies, madalas na nangyayari ang misuse at pagbibigay ng maling depenisyon sa usapin ng sex, sa stage ng young adolescence. Just like all of you here in this class.’’
Nanatili lang kaming tahimik.
‘’And since we still have a time of almost thirty minutes, I decided to make an activity. Dalawang representatives lang ang kailangan, class. But all of you will be having the benefits. We’ll going to have a debate.’’ Debate? ‘’We’ll choose two students who’ll do the debate. First one will defend sex moderation and the second one will be defending the sex legalization in any age, and in any status.’’
Nanatili pa ring tahimik ang buong classroom naming.
Naputol lang iyon nang may biglang humawak sa kamay ko ay itinaas iyon.
‘’Si Ashy po, Ma’am!’’ biglang sigaw ni Jamie kasabay ng pagtaas nga sa kamay ko.
Jamie Garnado is my seatmate slash bestfriend.
‘’Halos lahat po ng debate na sinalihan niya ay naipanalo niya. I’m pretty sure na magiging successful ang debate activity na ito kung si Ashy ang isa sa mga magdedebate.’’ nakangiti pang sabi nito.
Tumangu- tango naman si Ma’am Mariano.
‘’Well then, Ms. Monteflabio, please proceed here.’’
Kahit na ayoko ay wala na akong nagawa kundi ang tumayo na lang.
Tinitigan ko pa ng masama si Jamie na nag- ‘go’ sign lang sa akin.
Si Ma’am naman ay muling hinarap ang mga kaklase ko.
‘’Who else?’’
‘’Ma’am, si CK po!’’ sigaw naman ng isang kaklase ko na kung sinuman iyon ay siguradong walang utak, walang puso, walang bumbunan, walang balun- balunan, at walang bituka! Tsk!
Lumipad ang tingin ko sa lalaking tinawag na ‘CK’.
I gave him a warning look pero… nagkibit- balikat lang siya.
What the…?!
Naikuyom ko ang mga kamao ko nang dahan- dahan siyang tumayo at naglakad palapit sa amin. Sa harapan.
‘’Mr. Villarosi and Ms. Monteflabio are up already. So, I guess, we should start?’’
Argh! `Kainis!
Gusto ko na lang sumigaw sa sobrang inis!
Halos araw- araw niya akong pinagti- trip- an! And now, we’re going to have a debate in front of the whole class na ang topic pa ay 'sex'?!
What a nerve?!
‘’Okay, Ms. Monteflabio, you’ll start.’’ hudyat ni Ma’am Mariano. ‘’You’ll start.’’
Huminga ako ng malalim.
Wala na akong balak na patagalin pa ito.
‘’I’ll go straight to the point. Mrs. Mariano said that sex is definitely important to us, humans. And she’s right. But there are some people who used to give unethical meaning to it.’’ saad ko.
‘’Excuse me, Ms. Ashy.’’ singit ni Cyruz Keith the kumag. ‘’We’re not giving an unethical meaning towards the word ‘sex’. ‘Cause sex means love, right? Can’t it be possible that we’re just using sex to express how much we love the person whom we had a sexual affair with?’’
‘’Booooo!!!’’ sigaw ng mga kaklase kong lalaki na halatang agree na agree na sinabi ni Cyruz Keith.
Tsk! Mga manyak!
But, I don’t care.
Hinayaan ko lang silang mag- ingay.
At nang sa wakas any tumahimik na sila, I then decided to lay my piece and t defend my side.
‘’Well, you said it yourself, Mr. Villarosi. The pronoun ‘we’. Meaning, your statement’s address includes you.’’ Naging dahilan ang sinabi kong iyon para matahimik sila. ‘’Let me adopt what you’ve said. Sex means love. But, it was still a mistake having pre- marital sex especially us, na nasa young adolescence pa lang. Plus, how many percent can you ensure that ‘love’ is the right term for what you’re feeling? It can be nothing but a pure lust.’’
Pagkatapos ng paliwanag ko ay pumainlanlang ang malakas na sigawan ng mga kaklase kong babae. Particularly, si Jamie.
‘’Oo nga!’’
‘’Nice one, Ashy!’’
‘’Men are pervert!’’
‘’Womanizer!’’
‘’Sex addict!’’
‘’Shut up!’’ malakas na sigaw ni Cyruz Keith na nakapagpatahimik sa aming lahat. ‘’Call us whatever you want! We don’t fvcking care! But can you answer my question, huh? Did we, ever forced you to have sex with us, men?’’
Napangiti ako.
Well, paano ba namang hindi? Eh, halatang galit na galit siya?
Pfft. Kawawang Cyruz Keith. Ang lakas mang- asar, pikon naman pala. BWAHAHAHA!
Nagtatakang inilibot ko ang paningin ko sa paligid nang mapansin ko na bigla na lang tumahimik ulit.
Silence… that I decided to break.
‘’Did you hear from us saying that you, men, forced them?’’
‘’Them?’’ tanong n’ya at tumawa ng malakas. Mapang- asar. Nang- iinsulto. Ang tawa ng isang totoong Cyruz Keith Villarosi. ‘’Them. Just them. So, hindi ka kasama? Stop acting like you’re a virgin---‘’
‘’And stop acting like you’re a freaking child, Cyruz Keith!’’ inis kong sigaw sa kanya. ‘’Study debate ito, hindi personal. And that makes you no right to question my virginity!’’
‘’See?’’ nakangising sabi n’ya. ‘’Defensive. Meaning, totoo---‘’
‘’Stop that effin’ statement, Cyruz Keith!’’ putol ko sa sasabihin niya.
‘’Sino ba’ng nauna?’’
‘’I don’t care---‘’
‘’Enough!’’ pamamagitan sa amin ni Mrs. Mariano. ‘’That’s beside the point, Mr. Villarosi and Ms. Monteflabio.’’
Tinitigan ko ng masama si Cyruz Keith na hanggang ngayon ay nakangisi pa rin.
‘’Sorry, Ma’am.’’ mahinang sabi ko na lang.
‘’Well, let me just end this debate with my last and final question.’’ sabi ni Cyruz Keith habang nakatingin sa akin. Hindi man lang nag- sorry? Argh! Ang kapal talaga ng mukha! Hmp!
Lalong lumawak ang pagkakangisi niya habang nakatitig sa akin.
Tinaasan ko lang siya ng kilay.
‘’You don’t have to answer immediately, Chram.’’ sabi niya sa mahina at mababang boses. Wait… Is he trying to seduce me? The nerve!
‘’Ano ba’ng itatanong mo, ha? Sabihin mo na nga nang makaalis na ako dito. I can’t really stand here seeing your face still---‘’
‘’How many kids do you want?’’
CK’S P.O.V
Right after the discussion, we went to our headquarters. ‘Cause yeah, may sarili kaming tambayan dito sa school na para sa amin lang. If someone dare to come here with or without permission, alam na nila ang mangyayari sa kanila.
‘’That’s awesome, bro! Paano mo nagalit ng ganoon- ganoon lang si Ashy?’’ natatawang sabi ni Tyrone habang nakahilata sa couch. ‘’Ashy is the modest student here in this campus. She’s tamed. Hindi s’ya basta- basta naglalabas ng inis. Mahaba ang pasensya. Pero nagalit mo s’ya ng gano’n kadali? Ibang klase ka!’’
Ngumisi lang ako at nagkibit- balikat.
‘’That’s what we called ‘talent’. Ganito yata talaga kapag gwapo.’’ sabi ko lang at tumawa.
‘’Yeah, ganiyan talaga kapag gwapo, bro. Laging pinapagalitan at sinesermunan.’’ natatawang sabi rin ni Jashler.
‘’What do you mean?’’ tanong ko.
‘’Ano pa? Eh, ‘di, ang paniguradong lagot ka na naman kanila Tita Klara at sa parents ni Ashy once na malaman nila ang mga nangyari sa classroom kanina!’’ sagot niya naman.
Napailing na lang ako.
Well, I have none against what Jashler said. Totoo naman, eh. Everytime na malalaman ng mga pamilya namin na nagkakagirian kami ni Chram, ako palagi ang nasisisi. Sino ba naman kasi ako compared sa kanya? She’s the role model of this school samantalang ako, isang dakilang gwapo lang na pinagkakaguluhan ng mga kababaihan.
‘’Oh, natahimik ka bigla? Sadboi moment, bro?’’ pang- aasar ni Tyrone.
‘’Ako, sadboi? Asa.’’ sabi ko at tumayo na.
‘’Where are you going?’’ nagtatakang tanong nila.
‘’Ano pa ba? I started something between me and Chram, right? Kailangan kong tapusin iyon.’’ sagot ko na lang.
Habang naglalakad ako sa hallway ay ramdam ko ang pagsunod ng tingin sa akin ng lahat. Karamihan ay mga babae.
Sino ba naman kasing hindi mapapatingin sa akin? Seriously? Sa gwapo at sa hot kong ito?
Pasimple akong tumingin sa classroom naming pero wala nang tao doon. So obviously, wala doon ang hinahanap ko.
It’s just past three o’clock in the afternoon. At sigurado ako na hindi pa siya nakakauwi.
How did I knew? Simple lang. Sabay kaming sinusundo, eh. At exactly four p.m. Dati.
‘Cause now? I already have my own car na pwede kong gamitin at dalhin kahit saan, kahit kailan. Samantalang siya, hatid- sundo pa rin. Parang pre- elem student lang. Tss. BWAHAHAHA! Poor her.
At kapag ganito na wala siya sa room pero hindi pa siya sinusundo, isa lang ang alam kong tambayan niya. Sa cafeteria, kasama ang bestfriend niyang si Jamie na sa pagkakaalam ko ay may gusto kay Jashler.
Hindi nga ako nagkamali dahil pagkarating na pagkarating ko sa cafeteria ay sila agad ang una kong nakita.
Iilan na lang naman kasi ang mga estudyante na nakatambay dito dahil uwian na nga.
Napangisi ako nang mapansin ko na maraming pagkain ang nasa table nila.
May isa pang bakanteng upuan doon.
What a lucky day for me, isn’t it?
Lumapit na ako kaagad sa kanila. Kumuha ng isang burger na hindi pa nagagalaw at umupo sa bakanteng upuan na nandoon.
‘’What do you think you’re doing?’’ asik ni Chram sa akin.
‘’Kumakain.’’ kaswal na sabi ko sa pagitan ng pagnguya.
‘’That’s my burger!’’
Tumingin ako sa kanya.
‘’Hawak ko na ito ngayon. Kaya ibig sabihin, akin na ito.’’ sabi ko at lumunok. ‘’Unless, gusto mo pang kainin ito kahit may laway ko na. You want an indirect kiss, huh?’’
Nanlaki ang mga mata niya kasabay ng biglang pamumula ng buong mukha niya.
‘’Ako? Kakain ng pagkain na nilawayan mo na? And that I want an indirect kiss from you? The nerve?! As if namang hindi ko alam na may salmonella bacteria iyang laway mo! Kaya `ayan!’’ Padabog niyang inipon ang mga pagkain na nasa table at nilapit lahat ng iyon sa akin. ‘’Kainin mo na lahat! Mabulunan ka sana!’’
Kinuha niya ang bag niya at agad na naglakad palayo.
‘’Ashy, pst, hoy! Wait for me!’’ sigaw naman ni Jamie sabay habol kay Chram.
Napailing na lang ako habang nakangiti pa rin.
Muli kong kinagatan ang burger na kinakain ko.
‘’Two- zero, CK, bro! Nice one!’’ sabi ng isang pamilyar na boses sabay malakas na tapik sa likod ko.
Dahil doon ay napahawak ako sa leeg ko.
Bumara ang burger sa lalamunan ko! Damn it!
‘’`Oy, bro, ayos ka lang ba?’’ nakangiti pang tanong ni Tyrone sabay upo sa bakanteng upuan na inuupuan ni Chram kanina.
Kasama niya si Jashler na umupo rin sa isa pang bakanteng upuan.
Nanlalaki na ang mata ko habang nakahawak pa rin sa leeg ko.
‘’Bro, ano ba’ng nangyayari sa’yo?’’ natatawa pa ring tanong ni Jashler.
Fuck it! Makakapatay ako! Makakapatay ako!
Mabilis kong inilibot ang paningin ko sa table.
May nakita akong basyong lata ng softdrinks at isang bote ng mineral water na may kalahati pang laman. Nasa tapat iyon ng inuupuan kanina ni… ni Chram. Kaya obvious naman na sa kanya iyon.
Kahit nagdadalawang- isip ay dinampot ko iyon. Binuksan at ininom ang laman.
Kaysa naman mamatay ako nang nabubulunan dito, ‘di ba? Tss.
Nakahinga namana ko nang maluwag pagkainom ko sa tubig na iyon.
‘’Nabubulunan ka na pala, bakit hindi mo pa sinabi?’’ seryosong asik ni Tyrone.
I gave him--- no,. I gave them a deadly stare.
‘’Nabubulunan nga, ‘di ba? Ipalunok ko kaya sa inyong lahat ito, ‘tapos pagsalitain ko rin kayo? Tss.’’ inis na sabi ko.
‘’Mali kasi ang mang- agaw ng pagkain ng may pagkain, bro. Ang yaman- yaman mo, eh. `Tapos, burger na lang aagawin mo pa?’’ pang- aasar naman ni Jashler.
Hindi ko na sila pinansin at tumayo na lang.
For the first time in my life, nabulunan ako. At pwede kong ikamatay iyon! At lahat ng ito ay kasalanan ni Chram. She cursed me! Kaya humanda s’ya. Sisiguraduhin kong pagbabayaran n’ya ito--- argh!
Napahinto ako sa paglalakad at napahawak sa tiyan ko.
Damn. Parang may mali…
Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman ko ang unti- unting paghilab ng tiyan ko.
Fvck… I think… I think I must go to the comfort room! Right here, right now!
ซูเหราเริ่มเรียนรู้ที่จะยอมตาม ในวันที่ยี่สิบเจ็ดหลังจากถูกกักขังเธอไม่ขัดขืนอีกต่อไป ไม่ประท้วงด้วยการอดอาหาร และบางครั้งถึงกับยิ้มให้สือเยี่ยนชิงบ้างเล็กน้อยในช่วงแรกสือเยี่ยนชิงยังคงระแวดระวัง แต่ในที่สุดเขาก็เริ่มเชื่อว่าบางทีเธออาจจะยอมรับในโชคชะตาแล้วจริงๆ“เช้านี้อยากทานอะไรครับ?” เช้าตรู่วันหนึ่ง สือเยี่ยนชิงถามเธอขณะที่กำลังผูกเนกไทอยู่ข้างเตียงซูเหราเอนกายพิงหัวเตียง ผมยาวสยายบนไหล่ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอย่างสงบ “อะไรก็ได้ที่คุณทำค่ะ”นิ้วมือของสือเยี่ยนชิงชะงักไป แววตาฉายแววประหลาดใจ ก่อนจะยิ้มออกมา “ได้ครับ”เขาหันตัวเดินไปที่ห้องครัว แผ่นหลังดูผ่อนคลายอย่างที่ไม่ค่อยเห็นซูเหรามองตามเงาหลังของเขาจนหายลับไปที่ประตู เธอรีบเลิกผ้าห่มขึ้นทันที แล้วหยิบโน๊ตบุ๊คเครื่องหนึ่งออกมาจากใต้ฟูกที่นอน นี่คือสิ่งที่เธอขโมยมาจากห้องทำงานของสือเยี่ยนชิงเมื่อสัปดาห์ก่อนเธอรีบป้อนรหัสอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วรัวลงบนแป้นพิมพ์ระบบรักษาความปลอดภัยของเกาะถูกเธอเจาะเข้าไปอย่างเงียบเชียบ และสัญญาณขอความช่วยเหลือที่ถูกเข้ารหัสไว้ก็ถูกส่งออกไปกลางดึก สามวันต่อมา ซูเหรายืนอยู่ตรงริมหน้าผา
เนื่องจากงานของบริษัทตระกูลสือสุมกองอยู่มาก สือเยี่ยนชิงจึงจำเป็นต้องกลับไปจัดการยามเย็น ณ เกาะส่วนตัววันที่สามหลังจากสือเยี่ยนชิงจากไป ซูเหรายืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองดูแสงอาทิตย์สุดท้ายบนเส้นขอบฟ้าที่ถูกกลืนกินไปคนรับใช้เดินเข้ามาอย่างเบาๆ แล้ววางแก้วลมนมอุ่นๆ ลง “คุณผู้หญิงคะ ดื่มสักนิดเถอะค่ะ”ซูเหราไม่ขยับ ได้แต่ถามว่า “เขาจะกลับมาเมื่อไหร่?”“ท่านประธานสือเยี่ยนชิงบอกว่าจัดการธุระที่บริษัทเสร็จก็…”“เพล้ง!”แก้วน้ำถูกปาใส่กำแพง เศษแก้วกระเด็นกระจาย นมหกเลอะเทอะเต็มพื้น“ฉันไม่ใช่คุณผู้หญิงอะไรทั้งนั้น” ซูเหราหัวเราะออกมา “ออกไปซะ”คนรับใช้ตกใจจนรีบถอยออกไปซูเหราก้มตัวลง หยิบเศษแก้วที่คมที่สุดขึ้นมาหนึ่งชิ้นในเวลาเดียวกัน ณ บริษัทตระกูลสือเมืองเป่ยเฉิงในห้องประชุม สือเยี่ยนชิงนั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน ฟังการรายงานจากเหล่าผู้บริหารระดับสูง นิ้วมือลูบหน้าจอโทรศัพท์ไปมาโดยไม่รู้ตัวบนหน้าจอคือภาพจากกล้องวงจรปิดที่เขาได้รับเมื่อคืน ซูเหรายืนอยู่บนหาดทราย มองไปยังเส้นขอบฟ้าที่ห่างไกล แผ่นหลังของเธอดูบอบบางราวกับจะถูกลมทะเลพัดหายไปได้ทุกเมื่อ“ท่านประธานสือเยี
ยามเช้า ณ เกาะส่วนตัว เฮลิคอปเตอร์ลงจอดบนลานจอดใจกลางเกาะ เสียงของใบพัดค่อยๆ เงียบลง เหลือเพียงเสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้าหาโขดหินซูเหราถูกสือเยี่ยนชิงอุ้มลงจากเครื่องบิน ทันทีที่เท้าแตะพื้น เธอก็ผลักเขาออกอย่างแรง“กักขังหน่วงเหนี่ยวผิดกฎหมายนะ?” เธอหัวเราะออกมา ชายกระโปรงชุดแต่งงานถูกลมทะเลพัดจนเสียงดังพึ่บพั่บ “ท่านประธานสือเยี่ยนชิงเริ่มทำงานต่ำช้าแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”สือเยี่ยนชิงไม่โกรธ แต่กลับยิ้มอ่อนๆ “แล้วจะทำไมล่ะ?”เขายกมือขึ้นลูบไล้แก้มของเธอ ปลายนิ้วเย็นเฉียบ แต่แววตากลับร้อนแรงจนน่ากลัว “เหราเหรา คุณเป็นของผม”“ชาตินี้ อย่าได้หวังว่าจะได้แต่งงานกับคนอื่น”ภายในคฤหาสน์หลังหลักสือเยี่ยนชิงพาเธอเดินดูรอบทั้งเกาะ“ทุกอย่างที่นี่เป็นของคุณ” เขาผลักประตูหน้าต่างบานใหญ่ออก ลมทะเลหอบเอาไอกลิ่นเค็มชื้นพัดเข้ามา “สวน สระว่ายน้ำ ห้องสมุด... หรือแม้แต่ทะเลผืนนั้น”ซูเหราไม่สะทกสะท้าน “ฉันจะกลับ”“เหราเหรา ลืมเรื่องไม่สบายใจที่ผ่านมาซะ” สือเยี่ยนชิงกอดเธอจากด้านหลัง คางเกยบนศีรษะเธอ เขาพูดด้วยเสียงต่ำ “เรามาเริ่มต้นใหม่”“ทำเหมือนว่าทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้น”ซูเหราดิ้น
หนึ่งวันก่อนงานแต่งงาน ณ คฤหาสน์ส่วนตัวตระกูลเสิ่นซูเหรานั่งอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งในห้องเจ้าสาว ปลายนิ้วลูบไล้ไปบนเม็ดเพชรเล็กๆ บนชุดแต่งงานอย่างแผ่วเบาแสงแดดนอกหน้าต่างกำลังดี คนรับใช้ในคฤหาสน์ต่างยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมสถานที่งานแต่งงานของวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบไปหมดเสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น“พี่ครับ?”เสิ่นทิงหลานผลักประตูเข้ามา ในมือถือถ้วยชาดอกกุหลาบอุ่นๆ ส่วนอีกมือถือกล่องของขวัญกำมะหยี่สุดประณีตเขาอยู่ในชุดสูทสีดำที่รีดจนเรียบกริบ ปกเสื้อเปิดออกเล็กน้อย ดวงตาหลังกรอบแว่นสายตาสีทองนั้นอ่อนโยนจนเกินบรรยาย“มื้อเช้าพี่แทบจะไม่แตะเลยนะครับ” เขาวางถ้วยชาลงข้างมือเธอ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความจนใจ “ทางห้องครัวบอกว่าพี่ดื่มนมไปแค่ครึ่งแก้วเอง”ซูเหราเงยหน้ามองเขา แล้วยิ้มเล็กน้อย “ท่านประธานเสิ่นทิงหลานนี่จะมาดุฉันด้วยตัวเองเลยเหรอคะ?”“ไม่กล้าหรอกครับ” เขาโน้มตัวลงยื่นกล่องของขวัญให้เธอ “แค่กลัวว่าพี่จะหิว”ซูเหราเปิดกล่องออก ข้างในคือช็อกโกแลตสุดประณีตไม่กี่ชิ้น“ได้ยินว่าเมื่อก่อนพี่ชอบช็อกโกแลตร้านนี้มาก” เสิ่นทิงหลานพูดเสียงเบา “ผมให้คนส่งมาจากสวิตเซอร์แล
Ulasan-ulasanLebih banyak